{"id":36151,"date":"2023-01-16T09:44:43","date_gmt":"2023-01-16T08:44:43","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=36151"},"modified":"2023-01-16T09:44:44","modified_gmt":"2023-01-16T08:44:44","slug":"pamietnik-starego-subiektywisty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/01\/16\/pamietnik-starego-subiektywisty\/","title":{"rendered":"Pami\u0119tnik starego subiektywisty"},"content":{"rendered":"<p>Zwykle o tej porze (raz lepiej, raz gorzej) odnosz\u0119 si\u0119 do Paszport\u00f3w POLITYKI, kt\u00f3rych <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/events\/673166461264277\">kolejna edycja ju\u017c jutro<\/a> &#8211; i gor\u0105co na ni\u0105 zapraszam. A czy zaspokoi oczekiwania wszystkich? Bra\u0142em udzia\u0142 w g\u0142osowaniach na r\u00f3\u017cne nagrody i w r\u00f3\u017cnych bran\u017cowych plebiscytach, i mog\u0119 o nich powiedzie\u0107 jedno: nigdy nie przynosz\u0105 tak oczekiwanej stuprocentowej ulgi i przekonania, \u017ce oto sta\u0142a si\u0119 sprawiedliwo\u015b\u0107 i wygrali ci, kt\u00f3rzy na to najbardziej zas\u0142u\u017cyli. My\u015bla\u0142em o tym cho\u0107by w sobot\u0119, s\u0142uchaj\u0105c d\u0142ugiej improwizacji w Wolskim Centrum Kultury. Fantastycznie gra\u0142 Miko\u0142aj Trzaska, nie po raz pierwszy, a to jedna z tych postaci na polskiej scenie, kt\u00f3re z nagrodami mija\u0142y si\u0119 najcz\u0119\u015bciej i najmniej sprawiedliwie. Owszem, dosta\u0142 \u0142adnych par\u0119 laur\u00f3w za muzyk\u0119 do film\u00f3w Wojtka Smarzowskiego, ale inne (w tym Paszporty) maj\u0105 go na sumieniu &#8211; a i bez niego tych wyrzut\u00f3w sumienia ich niema\u0142o, tegoroczna trzydziesta rocznica uruchomienia tej nagrody to by\u0142 dla nas ciekawy moment podsumowa\u0144. Razem z Trzask\u0105 gra\u0142a znakomicie ca\u0142a grupa \u015alina z kolejn\u0105 saksofonistk\u0105 Matyld\u0105 Gerber na froncie. To te\u017c \u015bwietna kandydatka do wielu, cho\u0107by \u015brodowiskowych nagr\u00f3d, kt\u00f3re na razie jako\u015b masowo nie przychodz\u0105. Te co wi\u0119ksze kulturalne laury w og\u00f3le rzadko zagl\u0105daj\u0105 w te rejony. Potrafi\u0119 nawet powiedzie\u0107 dlaczego.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/2aAWWjiKNO4\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Oczywi\u015bcie najwa\u017cniejsze jest to, \u017ce ka\u017cdy ma swoj\u0105 hierarchi\u0119 w tej dziedzinie. Tego typu s\u0105dy s\u0105 skrajnie subiektywne. Vox populi, gdy ju\u017c dopu\u015bcimy do konkursu publiczno\u015bci, jest z kolei przewidywalny i u\u015brednia gusta, foruj\u0105c artyst\u00f3w ze wsp\u00f3lnego mianownika. Nie widz\u0119 w tym wiele sensu, bo wida\u0107 to ju\u017c w statystykach streamingu i wynikach OLiS-u. A to wszystko po\u015brodku? G\u0142osowania krytyk\u00f3w? Wewn\u0105trzredakcyjne plebiscyty bywaj\u0105 ciekawe, gdy we\u017amie w nich udzia\u0142 kilkoro uczestnik\u00f3w, ale zwi\u0119kszanie ich liczby wcale nie prowadzi do jakiej\u015b sprawiedliwej obiektywizacji. Nawet na poziomie dwudziestki czy trzydziestki g\u0142osuj\u0105cych daje to ju\u017c wynik tak samo u\u015bredniony jak te rynkowe. I znowu na szczycie wyjd\u0105 Sanah i Dawid Podsiad\u0142o, cho\u0107by nawet w pojedynk\u0119 ci g\u0142osuj\u0105cy si\u0119 od nich odcinali. Nie dlatego, \u017ce tych artyst\u00f3w koniecznie uwielbiaj\u0105, ale dlatego, \u017ce znaj\u0105 i prawdopodobnie s\u0142yszeli ich, cho\u0107by przypadkiem, wszyscy. A improwizuj\u0105cy zesp\u00f3\u0142 \u015alina, jaka\u015b wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 kapela deathmetalowa czy undergroundowy raper przez cz\u0119\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w pozostan\u0105 przez ca\u0142y rok niedostrze\u017ceni. Albo zwyczajnie nie s\u0105 estetycznie w ich gu\u015bcie. Nawet plebiscyty \u015brodowiskowych redakcji &#8211; jak &#8222;The Wire&#8221; &#8211; ci\u0105\u017c\u0105 ku pewnemu wsp\u00f3lnemu mianownikowi. St\u0105d \u0142atwiej je wygra\u0107 piosenkowej p\u0142ycie Lucrecii Dalt ni\u017c albumowi, dajmy na to, Kali Malone. Pr\u00f3ba obiektywizacji nawet w takiej sytuacji zamienia si\u0119 szybko w proste u\u015brednianie gust\u00f3w. Coraz cz\u0119\u015bciej \u0142apie si\u0119 na tym, \u017ce bardziej mnie ciekawi\u0105 subiektywne wybory ka\u017cdego z nas.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Siedem lat temu podczas konferencji prasowej wicepremiera Gli\u0144skiego dosta\u0142em od bohatera spotkania \u017cyczenia: <a href=\"https:\/\/soundcloud.com\/polifonia\/glinski-chacinski\"><em>wi\u0119cej obiektywizmu<\/em><\/a>. Opisywa\u0142em wtedy spraw\u0119 <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/01\/18\/panu-premierowi-dziekuje-za-zyczenia\/\">tak\u017ce tu, na blogu<\/a>. Po siedmiu latach jestem &#8211; mam wra\u017cenie &#8211; m\u0105drzejszy o pewien dystans. A co je\u015bli te \u017cyczenia trzeba by\u0142o wzi\u0105\u0107 za dobr\u0105 monet\u0119? Zarzucanie dziennikarzowi nieobiektywno\u015bci to z jednej strony co\u015b, za co mo\u017cna wytoczy\u0107 cywiln\u0105 spraw\u0119 o znies\u0142awienie. Ale zarazem &#8211; mo\u017ce wcale nie takie straszne \u017cyczenia? W ko\u0144cu w tym, co tu robi\u0119, rzadko chodzi o obiektywizowanie.\u00a0<\/p>\n<p>Pofilozofowa\u0142em autotematycznie, ale tylko dlatego, \u017ce mam dzi\u015b muzyczny zestaw bardzo wyj\u0105tkowy i do\u015b\u0107 &#8211; na razie przynajmniej &#8211; przeoczony. Bo cho\u0107 jeszcze niedawno masowo sam ekscytowa\u0142em si\u0119 <em>Dziadami na Mickiewicza<\/em>, to przegapi\u0142em zrealizowan\u0105 w tym samym miejscu, w warszawskim Szklanym Domu (to dom mieszkalny, a nie dom kultury &#8211; cho\u0107 mieszkaj\u0105 tam wida\u0107 do\u015b\u0107 kulturalni ludzie),<em> Kr\u00f3low\u0105 \u015aniegu. Rytua\u0142 rozmra\u017cania serc<\/em>. Utwory napisane do tego przedstawienia przez jego kierownika muzycznego Bartosza Webera (Baaba, MIR, Mitch &amp; Mitch) i Aleksandr\u0119 Cie\u015blak (teksty) w\u0142a\u015bnie si\u0119 ukaza\u0142y na p\u0142ycie projektu <strong>DOM<\/strong>.\u00a0<\/p>\n<p>Rzecz jest do\u015b\u0107 wyj\u0105tkowa na poziomie listy go\u015bci, kt\u00f3ra wykorzystuje jeszcze si\u0142\u0119 pospolitego ruszenia z czas\u00f3w Strajku Kobiet. Sp\u00f3jrzmy na sam\u0105 stron\u0119 wokaln\u0105: Gaba Kulka, Natalia Przybysz, Maniucha Bikont, Olga Mys\u0142owska, Joanna Halszka Soko\u0142owska, Czes\u0142aw Mozil. Ma rzecz spo\u0142eczny charakter, ale ten charakter nie doci\u0105\u017ca programu p\u0142yty, du\u017co na niej instrumentalnej jako\u015bci i ca\u0142kiem pogodnych zaskocze\u0144. Partie instrument\u00f3w d\u0119tych w <em>Produktywno\u015bci<\/em> z Mozilem. Niezachodnia rytmika w \u015bwietnie za\u015bpiewanym przez Kulk\u0119 <em>San Pedro<\/em>. Fuzja prostego groove&#8217;u w stylu Moondoga i niesamowitej s\u0142owia\u0144szczyzny w hipnotyzuj\u0105cym <em>Niebie<\/em>. I w\u0142a\u015bciwie wszystko w fenomenalnej <em>T\u0119czy<\/em> z Maniuch\u0105 Bikont oraz <em>Ba\u0142wanie<\/em> z Joann\u0105 Halszk\u0105 Soko\u0142owsk\u0105 &#8211; moich dw\u00f3ch ulubionych fragmentach albumu. Tylko <em>Zapomnie\u0107<\/em> z syntezatorowym motywem w stylu tematu ze <em>Stranger Things<\/em> do ko\u0144ca do mnie nie przemawia &#8211; cho\u0107 bardzo lubi\u0119 wokale Olgi Mys\u0142owskiej i nawet ten fragment lirycznie czemu\u015b tu s\u0142u\u017cy. Wszystko razem podoba mi si\u0119 z ka\u017cdym przes\u0142uchaniem coraz bardziej.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Unosi si\u0119 nad t\u0105 p\u0142yt\u0105 klimat jakiego\u015b szczeg\u00f3lnego <em>po\u015brodkizmu<\/em>. W dobrym tego s\u0142owa znaczeniu. Bo to spotkanie odbywa si\u0119 w obr\u0119bie konwencji zrozumia\u0142ej, nietrudnej, piosenkowej, intryguj\u0105cej, ale nieprzesadzonej aran\u017cacyjnie. Nie jest to jednak przy tym rzecz \u015brednia czy wykalkulowana. S\u0142uszn\u0105 strategi\u0105 tw\u00f3rc\u00f3w jest promowanie kolejnych utwor\u00f3w w d\u0142ugich, mniej wi\u0119cej miesi\u0119cznych odst\u0119pach. To taki album, kt\u00f3ry dzia\u0142a i w zestawie, i w podziale na osobne fragmenty. Ale te\u017c taki, kt\u00f3rego nie poci\u0105gnie jeden oczywisty hit. No i taki, gdzie co rusz natykamy si\u0119 na bohaterk\u0119 lub bohatera zas\u0142uguj\u0105cych na r\u00f3\u017cne nagrody, kt\u00f3rych &#8211; ze wzgl\u0119du na zbyt cz\u0119ste dzia\u0142ania na muzycznych poboczach &#8211; nie dostan\u0105. Znajdzie to wi\u0119c pewnie gor\u0105cych zwolennik\u00f3w. I przejdzie jednak niezauwa\u017cenie dla ca\u0142ej reszty.\u00a0<\/p>\n<p>A czy co\u015b z t\u0105 ca\u0142\u0105 pu\u0142apk\u0105 u\u015bredniania i subiektywno\u015bci mog\u0119 zrobi\u0107?\u00a0 Chyba po prostu robi\u0107. Robi\u0107 to, co umiem, po swojemu, pewnie nieidealnie, ale na tyle dobrze, na ile si\u0119 da. Ale oczywi\u015bcie nie jest \u017cadna prawda obiektywna, to te\u017c tylko moja opinia.\u00a0 <span style=\"font-size: inherit;\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p><strong>DOM <em>Dom<\/em><\/strong>, Karrot Kommando 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5s0KZPbc5kzW8ohdBFXGym?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zwykle o tej porze (raz lepiej, raz gorzej) odnosz\u0119 si\u0119 do Paszport\u00f3w POLITYKI, kt\u00f3rych kolejna edycja ju\u017c jutro &#8211; i gor\u0105co na ni\u0105 zapraszam. A czy zaspokoi oczekiwania wszystkich? Bra\u0142em udzia\u0142 w g\u0142osowaniach na r\u00f3\u017cne nagrody i w r\u00f3\u017cnych bran\u017cowych plebiscytach, i mog\u0119 o nich powiedzie\u0107 jedno: nigdy nie przynosz\u0105 tak oczekiwanej stuprocentowej ulgi i [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":36160,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,107,3309,4009,3666,5601],"tags":[1892,5613],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36151"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36151"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36151\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":36164,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36151\/revisions\/36164"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/36160"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36151"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36151"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36151"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}