{"id":36245,"date":"2023-01-23T10:19:10","date_gmt":"2023-01-23T09:19:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=36245"},"modified":"2023-01-23T10:19:12","modified_gmt":"2023-01-23T09:19:12","slug":"dzien-w-ktorym-zatrzymala-sie-ziemia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/01\/23\/dzien-w-ktorym-zatrzymala-sie-ziemia\/","title":{"rendered":"Dzie\u0144, w kt\u00f3rym zatrzyma\u0142a si\u0119 Ziemia"},"content":{"rendered":"<p><em>Dawa\u0107 ju\u017c ten koniec \u015bwiata, skoro mamy tak dobr\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105<\/em> &#8211; <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/08\/11\/alert-rcb-plyta-bdb\/\">ko\u0144czy\u0142em p\u00f3\u0142 roku temu recenzj\u0119<\/a> albumu<em> Living Torch<\/em> <strong>Kali Malone<\/strong>. Ale tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce ostatnie utwory ameryka\u0144skiej kompozytorki poznajemy w odwrotnej kolejno\u015bci, dopiero teraz dostajemy wi\u0119c na p\u0142ycie zrealizowane nieco wcze\u015bniej <em>Does Sping Hide Its Joy<\/em>. Pewnie jedn\u0105 z najlepszych muzycznych ilustracji pandemicznych lockdown\u00f3w. Utw\u00f3r wykonywany wielokrotnie na \u017cywo &#8211; tak\u017ce w pa\u017adzierniku na krakowskim Unsoundzie. D\u0142ug\u0105 &#8211; cho\u0107 to w wypadku muzyki Malone zupe\u0142nie wzgl\u0119dne &#8211; medytacj\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 nad zatrzymanym \u015bwiatem. Przysz\u0142a za p\u00f3\u017ano, ale gdyby kto\u015b sobie \u017cyczy\u0142 powt\u00f3rk\u0119 z (tu mo\u017cna oczywi\u015bcie dyskutowa\u0107) rozrywki &#8211; jest tak\u017ce w wersji p\u0142ytowej.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/hSGSmIjd8LI\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Od strony formalnej: <em>Does Spring&#8230;<\/em> to godzinny utw\u00f3r w duchu tw\u00f3rczo\u015bci Pauline Oliveros czy La Monte Younga, kt\u00f3ry zaburza odbi\u00f3r czasu, operuj\u0105c lekko zniekszta\u0142canymi tonami generatora fal sinusoidalnych (Kali Malone), gitary elektrycznej (Stephen O&#8217;Malley) i wiolonczeli (Lucy Railton) wydobywanymi w stroju naturalnym. Cho\u0107 zarazem wykonawcom pozostawia sporo swobody, na co wskazuj\u0105 trzy zawarte na albumie wersje, rejestrowane w przestrzeni MONOM i dw\u00f3ch tradycyjnych studiach berli\u0144skiego Funkhaus. Du\u017c\u0105 rol\u0119 gra tu te\u017c przestrze\u0144 &#8211; wersja krakowska, wykonywana w pozbawionej wi\u0119kszego pog\u0142osu sali kinowej, by\u0142a chyba najdalsza od tej pierwszej albumowej (v1), a przy tym mocniej eksponowa\u0142a fale sinusoidalne i sprz\u0119\u017cenia. Tymczasem znacz\u0105ca cz\u0119\u015b\u0107 uroku tego utworu polega na bardzo subtelnej grze balansu pomi\u0119dzy trzema \u017ar\u00f3d\u0142ami d\u017awi\u0119ku. Najpe\u0142niej prezentuj\u0105 to z kolei wersje druga (v2) i trzecia (v3). Przy czym oczywi\u015bcie trudno zast\u0105pi\u0107 ods\u0142uchem p\u0142yty do\u015bwiadczenie z koncertu, kiedy rzeczywi\u015bcie nasz wewn\u0119trzny zegar wobec muzyki ulegaj\u0105cej bardzo wolnym transformacjom okazuje si\u0119 bezradny.\u00a0<\/p>\n<p>Nie znaczy to oczywi\u015bcie, \u017ce p\u0142yta jest niepotrzebna. Brzmieniowo, odbierana na s\u0142uchawkach albo g\u0142o\u015bnikach, przy odpowiednim poziomie g\u0142o\u015bno\u015bci, przynosi &#8211; jak to bywa w takich sytuacjach &#8211; do\u015bwiadczenie nieco inne. Bardziej idealne brzmieniowo, ale zarazem wdzieraj\u0105ce si\u0119 w rzeczywisto\u015b\u0107. Czasem &#8211; je\u015bli spacerujecie przez miasto z Malone na s\u0142uchawkach &#8211; wchodz\u0105ce\u00a0 z ni\u0105 w mocny kontrast. Troch\u0119 jak u CKOD: wyobra\u017a sobie, \u017ce to w film i \u017ce w nim gramy. Ulice ju\u017c wype\u0142nione, \u015bwiat t\u0119tni \u017cyciem, a w sercu ci\u0105gle kwiecie\u0144 albo maj roku 2020. W tym sensie jest to muzyka nie tyle dokumentuj\u0105ca tamto do\u015bwiadczenie, co przenosz\u0105ca je poprzez emocje.<\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie to tylko interpretacja &#8211; poprzez znaczenie nadane tej d\u0142ugiej, dronowej kompozycji przez autork\u0119. Nie jest <em>Does Spring Hide Its Joy<\/em> utworem rewolucyjnym, przeciwnie &#8211; jest zgrabn\u0105, bardzo eleganck\u0105 i dobrze zrealizowan\u0105 pr\u00f3b\u0105 wykorzystania i popularyzacji pewnego nurtu XX-wiecznej awangardy, nies\u0142usznie uznawanego za trudny, a w istocie prostego w odbiorze, naturalnego i magnetycznego. Trudno si\u0119 bowiem oderwa\u0107 od tej muzyki, realizowanej bez wyra\u017anych ci\u0119\u0107 (t\u0119 p\u0142ynno\u015b\u0107 z kolei najlepiej s\u0142ycha\u0107 w wersji v1), bo operuje stanem nieustaj\u0105cego zawieszenia, wi\u0119c jej wy\u0142\u0105czenie w dowolnym momencie jest urwaniem wypowiedzi w p\u00f3\u0142 zdania. Tym bardziej si\u0119 dziwi\u0119, \u017ce zosta\u0142a wydana w wersji winylowej, do kt\u00f3rej poci\u0119to j\u0105 na 20-minutowe fragmenty i mocno skr\u00f3cono ca\u0142o\u015b\u0107 (wersja CD jest promowana &#8211; nies\u0142usznie &#8211; jako &#8222;wyd\u0142u\u017cona&#8221; o godzin\u0119, tymczasem to LP godzin\u0119 odejmuje, a CD przynosi pe\u0142n\u0105). To zabieg komercyjny, sztuczny i kompletnie niepotrzebny &#8211; w przeciwie\u0144stwie do samego utworu, do kt\u00f3rego przekona\u0142em si\u0119 w pe\u0142ni. Nie przebija mo\u017ce znakomitego <em>Living Torch<\/em>, ale oferuje dok\u0142adnie to, co tamta p\u0142yta wr\u00f3\u017cy\u0142a. Czyli pi\u0119kn\u0105 jak zwykle wiosn\u0119, kt\u00f3rej jednak nie ma komu podziwia\u0107.\u00a0 <span style=\"font-size: inherit;\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p><strong>KALI MALONE feat. Stephen O&#8217;Malley, Lucy Railton <em>Does Spring Hide Its Joy<\/em><\/strong>, Ideologic Organ 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3386804960\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/kalimalone.bandcamp.com\/album\/does-spring-hide-its-joy\">Does Spring Hide Its Joy by Kali Malone (featuring Stephen O\u2019Malley &amp; Lucy Railton)<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dawa\u0107 ju\u017c ten koniec \u015bwiata, skoro mamy tak dobr\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 &#8211; ko\u0144czy\u0142em p\u00f3\u0142 roku temu recenzj\u0119 albumu Living Torch Kali Malone. Ale tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce ostatnie utwory ameryka\u0144skiej kompozytorki poznajemy w odwrotnej kolejno\u015bci, dopiero teraz dostajemy wi\u0119c na p\u0142ycie zrealizowane nieco wcze\u015bniej Does Sping Hide Its Joy. Pewnie jedn\u0105 z najlepszych muzycznych ilustracji [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":36247,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4110,3,312,120,3319,444,3309,5601],"tags":[4097,3360],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36245"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36245"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36245\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":36253,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36245\/revisions\/36253"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/36247"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36245"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36245"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36245"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}