{"id":3685,"date":"2012-10-31T12:19:34","date_gmt":"2012-10-31T10:19:34","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3685"},"modified":"2012-10-31T13:41:14","modified_gmt":"2012-10-31T11:41:14","slug":"jest-godspeed-bedzie-wojna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/10\/31\/jest-godspeed-bedzie-wojna\/","title":{"rendered":"Jest Godspeed, b\u0119dzie wojna"},"content":{"rendered":"

Jeszcze wczoraj w okolicach po\u0142udnia wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce co\u015b jest na rzeczy. Co prawda po po\u0142udniu zagro\u017cenie spad\u0142o, a wieczorem rzecz wyda\u0142a si\u0119 nawet fraszk\u0105, ale przez chwil\u0119 mo\u017cna by\u0142o poczu\u0107 na w\u0142asnej sk\u00f3rze ci\u0119\u017car doniesie\u0144 opiniotw\u00f3rczych medi\u00f3w, kt\u00f3re uzna\u0142y ju\u017c, \u017ce skoro Godspeed You! Black Emperor<\/strong> wydaj\u0105 now\u0105 p\u0142yt\u0119 (po dziesi\u0119ciu latach milczenia), to musi to by\u0107 w\u0142a\u015bciwy moment spo\u0142ecznie i politycznie, moment odpowiednio gor\u0105cy. Tymczasem bardziej dojmuj\u0105ce sta\u0142o si\u0119 co\u015b innego – \u017ce kluczowego dla rozwoju estetyki rockowej zespo\u0142u brakowa\u0142o przez ostatnich dziesi\u0119\u0107 lat, w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy jego brzmienie najcz\u0119\u015bciej na\u015bladowano i najcz\u0119\u015bciej opisywano. Bo nie zna \u017cycia, kto nie zrecenzowa\u0142 najnowszego Godspeeda – chcia\u0142oby si\u0119 \u017cartem strawestowa\u0107 s\u0142owa pie\u015bni. A przez 10 lat nie by\u0142o na to szans. Teraz s\u0105. <\/p>\n

Kiedy wi\u0119c dzi\u015b czytam pe\u0142ne entuzjazmu doniesienia typu „dziesi\u0119\u0107 lat czeka\u0142em na ich now\u0105 p\u0142yt\u0119”, przypomina mi si\u0119, jak to w okolicach roku 2000 i wcze\u015bniej sam jeden Wojciech Szymczak (z poprawk\u0105 na jakie\u015b teksty Rafa\u0142a Ksi\u0119\u017cyka) z uporem maniaka publikowa\u0142 na \u0142amach polskiej prasy recenzje do\u015b\u0107 s\u0142abo znanego (czasy wczesno- lub przednapsterowe) zespo\u0142u, kt\u00f3re potem sta\u0142y si\u0119 – o dziwo – okazj\u0105 do internetowych docink\u00f3w dla cz\u0119\u015bci pokolenia o oczko m\u0142odszego, cho\u0107 podpowiada\u0142y z grubsza najwa\u017cniejsze tropy, jakie mo\u017cna u grupy z Montrealu znale\u017a\u0107: kameralistyk\u0119, post-rock, nawet rock progresywny (dodam w\u0142asne u\u015bci\u015blenie: King Crimson), poszerzony o sekcj\u0119 smyczkow\u0105 sk\u0142ad rockowy, noise, crescenda itd. Ja tam te docinki rozumiem, bo potrafi\u0119 je uzasadni\u0107 – chodzi o zwyczajn\u0105 ludzk\u0105 zazdro\u015b\u0107. Chodzi o to, \u017ce kogo\u015b omin\u0119\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 g\u0142o\u015bnego wyra\u017cenia entuzjazmu wobec jednego z wa\u017cniejszych band\u00f3w ostatnich lat. Sam s\u0142ucha\u0142em wtedy Radiohead, albo niewiele trudniejszych do dostania w PL Flaming Lips i Mercury Rev. Na bie\u017c\u0105co \u015bledzilem Efrima Menucka dopiero od „Yanqui U.X.O.”, wi\u0119c nieobcy mi jest efekt idealizowania tej „pierwszej” na \u017cywo wyczekiwanej p\u0142yty. No wi\u0119c niech b\u0119dzie jak wsz\u0119dzie: czeka\u0142em ca\u0142\u0105 dekad\u0119. <\/p>\n

G\u0142\u00f3wny problem zwi\u0105zany z now\u0105 p\u0142yt\u0105 Godspeed You! Black Emperor jest taki, \u017ce zupe\u0142nych nowo\u015bci na niej brak. \u017be zesp\u00f3\u0142 zaczyna mniej wi\u0119cej w tym samym momencie, gdzie sko\u0144czy\u0142, i \u017ce poza dwiema d\u017awi\u0119kowo ciekawymi, ale ma\u0142o wa\u017cnymi miniaturkami (bagatela – ponad sze\u015b\u0107 minut ka\u017cda!) daje nam tylko dwie obszerne kompozycje stanowi\u0105ce dwie strony medalu – „Mladic”, rzecz mocniejsza ni\u017c zwykle, przesuni\u0119ta wr\u0119cz w rejony ostrej psychodelii, ale te\u017c prostsza, oraz bardziej wyrafinowany, ale z kolei bliski standardowym postrockowym rozwi\u0105zaniom „We Drift Like Worried Fire”. Oba raczej przypominaj\u0105 o tym, czym GY!BE jest dla gatunku, ni\u017c odkrywaj\u0105 jakie\u015b nowe rejony. Ale z\u0142udzenie u\u017cycia mellotronu w ko\u0144c\u00f3wkach (by\u0107 mo\u017ce to po prostu smyczki u\u017cyte w postaci nagranych p\u0119tli – czyli mellotron stworzony „na piechot\u0119” w studiu) przypomina, \u017ce jako\u015b\u0107 brzmienia r\u00f3\u017cni Godspeed od reszty. R\u00f3\u017cni ich te\u017c przejrzysto\u015b\u0107 produkcji, czysto\u015b\u0107 pewnych rozwi\u0105za\u0144, \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, co chc\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0107, gruntowne dopracowanie formy w warunkach koncertowych, dzi\u0119ki czemu 20-minutowe utwory sprawiaj\u0105 wra\u017cenie 5-minutowych kompozycji, nie nudz\u0105. Mamy wi\u0119c ulubiony nieobecny zesp\u00f3\u0142 na zwyczajowo wysokim poziomie, nieosi\u0105galnym dla wi\u0119kszo\u015bci. Ale tej jesieni maj\u0105 olbrzymi\u0105 konkurencj\u0119 w postaci nowej p\u0142yty Swans. Bo swoj\u0105 drog\u0105 – spuszcze ju\u017c troch\u0119 powietrze – co za jesie\u0144!<\/p>\n

\"\"<\/a>GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR „\u201aAllelujah! Don’t Bend! Ascend!”<\/strong>
\nConstellation 2012
\n9\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> prze\u017cy\u0107 premier\u0119 GY!BE to – przy zachowaniu proporcji – jak prze\u017cy\u0107 premier\u0119 „Gwiezdnych wojen” (przy okazji: b\u0119dzie nowa w roku 2015!), wi\u0119c g\u0142upot\u0105 by\u0142oby nie zaliczy\u0107 tego w ca\u0142o\u015bci. <\/p>\n