{"id":37134,"date":"2023-03-16T14:41:46","date_gmt":"2023-03-16T13:41:46","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=37134"},"modified":"2023-03-17T12:25:50","modified_gmt":"2023-03-17T11:25:50","slug":"dej-na-u2-som-hore-czasy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/03\/16\/dej-na-u2-som-hore-czasy\/","title":{"rendered":"Dej na U2, som hore czasy"},"content":{"rendered":"<p>Znacie zapewne filozofi\u0119 prog\u00f3w dla mniej zagorza\u0142ych i najzagorzalszych, kt\u00f3re proponuje Patronite. Za pi\u0119\u0107 zeta macie satysfakcj\u0119 (kr\u00f3tkotrwa\u0142\u0105, ale suma niewielka), za 20 z\u0142 odbiorca pomy\u015bli o was mi\u0142o (po czym natychmiast zapomni), za 50 z\u0142 wydrukuje podzi\u0119kowanie na stronie www (do czasu modernizacji strony), za 100 z\u0142 dostaniecie fizyczny egzemplarz czego\u015b z podpisem (o czym wasze dzieci zapomn\u0105, oddaj\u0105c do antykwariatu), za 500 z\u0142 autor um\u00f3wi si\u0119 z wami na drinka (po czym to wy zapomnicie, o czym m\u00f3wili\u015bcie). I tak dalej. Fenomen udzielania poparcia w progach finansowych znaj\u0105 ju\u017c nie tylko m\u0142odzi arty\u015bci, ale i stare zespo\u0142y rockowe. Dlatego za dwie st\u00f3wy dostaniecie a\u017c 40 nowych piosenek U2 w czterop\u0142ytowym wydawnictwie, za jakie\u015b 85 z\u0142 wersj\u0119 deluxe z 20 nowymi piosenkami, a za nieco ponad 70 z\u0142 p\u0142yt\u0119 z wyborem 16 piosenek. Zawsze te\u017c mo\u017cecie ich sobie pos\u0142ucha\u0107 w streamingu za drobn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 tej sumy. Tyle \u017ce ten wyb\u00f3r waszego progu zaanga\u017cowania w wypadku nowej, ukazuj\u0105cej si\u0119 jutro p\u0142yty <strong>U2<\/strong> <em>Songs of Surrender<\/em> jest od pocz\u0105tku troch\u0119 fikcyjny, z czego szybko zdacie sobie spraw\u0119, zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce to nie s\u0105 \u017cadne nowe piosenki. Lata oczekiwa\u0144, przesuwaj\u0105cych si\u0119 gdzie\u015b na horyzoncie zapowiedzi nowej p\u0142yty jednego z najpopularniejszych zespo\u0142\u00f3w na \u015bwiecie, a na ko\u0144cu mamy co\u015b pomi\u0119dzy wyst\u0119pem Bono i The Edge&#8217;a w kijowskim metrze (sk\u0105din\u0105d &#8211; <em>Walk On<\/em> dedykowane Ukrainie znajdziemy na p\u0142ycie) a solow\u0105 tras\u0105 tego pierwszego promuj\u0105c\u0105 jego ksi\u0105\u017ck\u0119 <em>Surrender<\/em> (koncert\u00f3w nie mo\u017cna by\u0142o filmowa\u0107, ale <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/2190324,1,bono-bez-u2-co-tu-sie-wydarzylo-wrazenia-z-unikatowej-trasy.read\">opisywa\u0142em jeden z nich tutaj<\/a>). Cho\u0107 nie ma w sobie emocjonalnego \u0142adunku tego pierwszego ani aran\u017cacyjnej oryginalno\u015bci tej drugiej.&nbsp; &nbsp; &nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Rs_khkPBnDk\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Wersja kr\u00f3tka i najbardziej u\u017cytkowa mojej recenzji (<a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/muzyka\/2204942,1,recenzja-plyty-u2-songs-of-surrender.read\">wspomina\u0142em te\u017c o tym na \u0142amach POLITYKI<\/a>) brzmi tak: s\u0142ucha\u0142em materia\u0142u przedpremierowo w pe\u0142nym wydaniu, dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci wydawcy, i je\u015bli w jakimkolwiek stopniu zale\u017cy wam jeszcze na muzyce grupy U2, to prawdopodobnie wystarczy wam streaming albo najta\u0144sza wersja z 16 utworami na pok\u0142adzie. Bo d\u0142ugi proces produkcji tego albumu (g\u0142\u00f3wnym tw\u00f3rc\u0105 brzmienia jest tu The Edge) i testowania tych autocover\u00f3w na do\u015bwiadczonym Bobie Ezrinie doprowadzi\u0142y zesp\u00f3\u0142 najpewniej do ca\u0142kiem realistycznego spojrzenia na ten materia\u0142 &#8211; wiedzieli przynajmniej, co si\u0119 uda\u0142o jako-tako. Albo nie\u017ale. Do tej najlepszej grupy zaliczy\u0142bym <em>Invisible<\/em> (oryginalnie znane z wersji deluxe <em>Songs of Innocence<\/em>), <em>Vertigo<\/em> oraz <em>I Will Follow<\/em>. Wszystkie s\u0105 na kr\u00f3tkiej, 16-utworowej wersji p\u0142yty. Ten ostatni by\u0142 zreszt\u0105 odkryciem na koncercie Bono z Kate Ellis, Gemm\u0105 Doherty i Jacknife&#8217;em Lee. Szkoda troch\u0119, \u017ce te p\u0142ytowe wykonania nie posz\u0142y jeszcze dalej w\u0142a\u015bnie w tym kierunku. Bo &#8211; uwaga dla tych, kt\u00f3rych zmyli dodatkowo podobie\u0144stwo tytu\u0142\u00f3w i okr\u0105g\u0142a liczba &#8222;40&#8221; &#8211; to nie jest dok\u0142adnie to samo.\u00a0<\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie wyj\u015bciowy repertuar to jest ca\u0142kiem niez\u0142y, momentami imponuj\u0105cy zestaw. Ale w najgorszym wydaniu nowe wersje utwor\u00f3w z <em>Songs of Surrender<\/em> mo\u017cna opisa\u0107 jako nieco oszukany set akustyczny (bo jest troch\u0119 mniej pr\u0105du, ale produkcja unika surowo\u015bci &#8211; poza paroma wyj\u0105tkami, np. <em>Dirty Day<\/em> z <em>Zooropy<\/em>), a bardziej jeszcze &#8211; jako <em>zestaw wyciszony<\/em>, wykorzystuj\u0105cy konwencj\u0119 ambient i do\u015b\u0107 cz\u0119sto ignoruj\u0105cy partie perkusyjne. Zbyt cz\u0119sto, \u017ceby to uzna\u0107 za \u015bwiadomy wyb\u00f3r, a nie efekt znanych powszechnie problem\u00f3w zdrowotnych Larry&#8217;ego Mullena, kt\u00f3re kaza\u0142y mu (przynajmniej do czasu zabiegu i rehabilitacji) odstawi\u0107 wyczynowe granie na b\u0119bnach. Du\u017co tu wersji granych bez pomys\u0142u, z presj\u0105 odegrania kilku najwi\u0119kszych hit\u00f3w i jechania na tym, \u017ce je\u015bli orygina\u0142 jest odpowiednio wielki, to pomys\u0142 ju\u017c niepotrzebny (<em>Pride<\/em>). Najlepiej sprawdzaj\u0105 si\u0119 utwory z pocz\u0105tk\u00f3w kariery (<em>Boy<\/em> i <em>War<\/em>, bo <em>October<\/em> w og\u00f3le nieobecny w zestawie) i z najmocniej chyba krytykowanej p\u0142yty <em>Songs of Innocence<\/em>, przemy\u015blanej tu troch\u0119 na nowo aran\u017cacyjnie. Fakt &#8211; by\u0142o do poprawienia najwi\u0119cej. A poza pewnymi oczywisto\u015bciami nie uda\u0142o si\u0119 unikn\u0105\u0107 drobnych kiks\u00f3w, kurioz\u00f3w i kontrowersji &#8211; dla mnie do tej kategorii zalicza si\u0119 zaskakuj\u0105co lekkie, nawet naiwne <em>Red Hill Mining Town<\/em> z beatlesowskimi d\u0119ciakami. Cho\u0107 wiem, \u017ce s\u0105 tacy, kt\u00f3rym w\u0142a\u015bnie ta wersja &#8211; jako\u015b jednak zaskakuj\u0105ca &#8211; si\u0119 podoba.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Z ca\u0142o\u015bci\u0105 zestawu w jego najd\u0142u\u017cszej wersji &#8211; 40 utwor\u00f3w na czterech p\u0142ytach &#8211; mam taki sam problem jak z og\u00f3ln\u0105 koncepcj\u0105 tego albumu, kt\u00f3ra ka\u017cd\u0105 z p\u0142yt przypisuje jednemu z cz\u0142onk\u00f3w (jako <em>symbolicznemu przyw\u00f3dcy<\/em>), w do\u015b\u0107 sztuczny i pozbawiony precyzyjnych kryteri\u00f3w spos\u00f3b. Te\u017c wydaje mi si\u0119 do\u015b\u0107 sztuczna. Chyba \u017ce odczytamy j\u0105 jako wielk\u0105, powszechn\u0105 zbi\u00f3rk\u0119 pieni\u0119dzy w\u015br\u00f3d fan\u00f3w niekoncertuj\u0105cego przez lata &#8211; ze wzgl\u0119du na chore czasy &#8211; zespo\u0142u, kt\u00f3ry z koncert\u00f3w \u017cy\u0142. Tyle tylko, \u017ce i zbi\u00f3rki na Patronite (i pochodnych) najlepiej wygl\u0105daj\u0105 jednak wtedy, gdy uruchamiaj\u0105 je m\u0142odzi arty\u015bci bez otwartych kana\u0142\u00f3w wydawniczych, du\u017cego kapita\u0142u w\u0142asnego i ze s\u0142ab\u0105 pozycj\u0105. W wypadku U2 takie podej\u015bcie to jednak gest wywieszenia bia\u0142ej flagi.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>U2 <em>Songs of Surrender<\/em><\/strong>, Island 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/3mqko9wyu1MFYIavEJPF6K?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Znacie zapewne filozofi\u0119 prog\u00f3w dla mniej zagorza\u0142ych i najzagorzalszych, kt\u00f3re proponuje Patronite. Za pi\u0119\u0107 zeta macie satysfakcj\u0119 (kr\u00f3tkotrwa\u0142\u0105, ale suma niewielka), za 20 z\u0142 odbiorca pomy\u015bli o was mi\u0142o (po czym natychmiast zapomni), za 50 z\u0142 wydrukuje podzi\u0119kowanie na stronie www (do czasu modernizacji strony), za 100 z\u0142 dostaniecie fizyczny egzemplarz czego\u015b z podpisem (o [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":37137,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,4996,312,120,444,5601],"tags":[3158,3156,5677,3157,877],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37134"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=37134"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37134\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":37178,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37134\/revisions\/37178"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/37137"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=37134"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=37134"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=37134"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}