{"id":37257,"date":"2023-03-24T08:35:21","date_gmt":"2023-03-24T07:35:21","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=37257"},"modified":"2023-03-24T09:21:08","modified_gmt":"2023-03-24T08:21:08","slug":"depesze-niemlode","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/03\/24\/depesze-niemlode\/","title":{"rendered":"Depesze niem\u0142ode"},"content":{"rendered":"<p>Zacznijmy od tego, \u017ce nikt tak nie zepsu\u0142 lat 80. jak Anton Corbijn. Fotograf ciekawy i bardzo zdolny, co jednak okaza\u0142o si\u0119 przekle\u0144stwem, gdy swoimi zdolno\u015bciami obdarzy\u0142 ca\u0142\u0105 czo\u0142\u00f3wk\u0119 zespo\u0142\u00f3w buduj\u0105cych obraz epoki: U2, Depeche Mode, Metallic\u0119. Towarzyszy\u0142 im ze swoim aparatem, sprawiaj\u0105c, \u017ce ci tak r\u00f3\u017cni wykonawcy stawali si\u0119 coraz bardziej do siebie podobni. Trzy odmienne zespo\u0142y, spi\u0119te mocn\u0105 estetyk\u0105 czarno-bia\u0142ych zdj\u0119\u0107 Corbijna, eksponuj\u0105cych kontrast, sk\u00f3ry i ciemne okulary, zbli\u017cy\u0142y si\u0119 do siebie jak gdyby depeszowcy nigdy nie stanowili antytezy metalowc\u00f3w i jakby wsp\u00f3lnie chadzali na koncerty U2. I jakby ka\u017cdy sk\u0142ad z lat 80. z podpisuj\u0105cy gwiazdorski pakt z Live Nation musia\u0142 mie\u0107 portrety Holendra w pakiecie. To mo\u017ce by\u0107 teza do\u015b\u0107 \u015bmia\u0142a i trudna do zaakceptowania dla fan\u00f3w DM, ale moim zdaniem w wypadku tego zespo\u0142u szkody by\u0142y najwi\u0119ksze. Sami muzycy przyznawali, \u017ce dali si\u0119 troch\u0119 wizerunkowo ukszta\u0142towa\u0107 holenderskiemu fotografowi. Pom\u00f3g\u0142 im przej\u015b\u0107 od kolorowych ejtis\u00f3w do mroczniejszego wizerunku zespo\u0142u wracaj\u0105cego &#8211; w spos\u00f3b do\u015b\u0107 schematyczny, ale jednak &#8211; do gitar. I doprowadzi\u0142 do momentu, kiedy dwaj ostatni cz\u0142onkowie Depeche Mode, Martin Gore i David Gahan, nied\u0142ugo po \u015bmierci swojego kolegi firmuj\u0105 &#8211; cali na czarno &#8211; album zatytu\u0142owany <em>Memento mori<\/em>, z niezbyt w swoim wydaniu oryginaln\u0105 koncepcj\u0105 albumu o \u015bmierci, kt\u00f3ra powsta\u0142a na d\u0142ugo przed ostatecznym rozstaniem. I ten cie\u0144 Corbijna fa\u0142szuje odbi\u00f3r nowej p\u0142yty szczeg\u00f3lnie dzi\u015b: unosi si\u0119 nad zestawem utwor\u00f3w, w kt\u00f3rym legend\u0119 synth-popu odnajdujemy w stanie nieco bardziej \u017cywotnym ni\u017c ostatnio bywa\u0142o. Jaki jest ten album?&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/d6mL52cZmaM\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><em>Not great, not terrible<\/em> &#8211; powiedzieliby o nim w Czarnobylu. Tyle \u017ce tu nie zako\u0144czy\u0142o si\u0119 katastrof\u0105. Zestaw, kt\u00f3ry z pozoru brzmi, jakby nawet uk\u0142adanie ca\u0142kiem nowych tytu\u0142\u00f3w piosenek przychodzi\u0142o zespo\u0142owi z trudem (<em>Never Let Me Go<\/em>, <em>People Are Good<\/em>), w rzeczywisto\u015bci przynosi par\u0119 znacz\u0105cych wstrz\u0105s\u00f3w. I przypomina, je\u015bli u\u017cywa\u0107 sugerowanych przez niego metafor zwi\u0105zanych z odchodzeniem, nag\u0142e polepszenie stanu fizycznego umieraj\u0105cego cz\u0142owieka, do kt\u00f3rego cz\u0119sto dochodzi tu\u017c przed ko\u0144cem. Po pierwsze, mamy tu &#8211; cho\u0107by i widmowego &#8211; trzeciego depesza, kt\u00f3rym sta\u0142 si\u0119 Richard Butler z The Psychedelic Furs. Gore &#8211; kt\u00f3ry z Gahanem ma trudne relacje, d\u0142ugo przecie\u017c moderowane przez brakuj\u0105cego Andy&#8217;ego Fletchera &#8211; znalaz\u0142 sobie w Butlerze partnera do pisania piosenek. Wype\u0142niaj\u0105 du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 programu &#8211; z nie najgorszym skutkiem. W mniejszo\u015bci jako autorzy s\u0105 Gahan i dw\u00f3ch sideman\u00f3w z koncertowego sk\u0142adu (Peter Gordeno i Christian Eigner), a mocny fina\u0142 w <em>Speak To Me<\/em> jest w og\u00f3le dzie\u0142em studyjnej pracy zespo\u0142owej. Dopisani do listy autor\u00f3w zostali tu nawet producent DM (po raz kolejny) i multiinstrumentalista James Ford oraz \u015bwietna re\u017cyserka d\u017awi\u0119ku Marta Salogni, kt\u00f3ra na tym albumie mia\u0142a wyra\u017anie sporo do powiedzenia (a w maju publikuje album <a href=\"https:\/\/martasalogni.bandcamp.com\/album\/music-for-open-spaces\">swojego duetu<\/a>). Oboje pomogli z zestawu \u015bredniej jako\u015bci kompozycji (a pod tym wzgl\u0119dem zawodzi przede wszystkim pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 albumu) z\u0142o\u017cy\u0107 poprawn\u0105 p\u0142yt\u0119.&nbsp;<\/p>\n<p>Ju\u017c single pokazywa\u0142y rozbiegaj\u0105ce si\u0119 wektory <em>Memento..<\/em>. <em>Ghosts Again<\/em> wydawa\u0142 si\u0119 nostalgicznym &#8211; cho\u0107 zarazem do\u015b\u0107 schematycznym &#8211; powrotem do pocz\u0105tku lat 90.&nbsp; <em>My Cosmos Is Mine<\/em> szed\u0142 w stron\u0119 introwertycznego utworu stawiaj\u0105cego na mroczn\u0105 stron\u0119 brzmieniow\u0105 kosztem melodii. Reszta wprowadzi fan\u00f3w w pewn\u0105 konfuzj\u0119, bo brzmi\u0105 w du\u017cej cz\u0119\u015bci niczym ho\u0142dy DM dla r\u00f3\u017cnych estetyk z syntezatorowej przesz\u0142o\u015bci. Czego\u015b takiego jeszcze nie grali w dyskografii tej formacji, kt\u00f3ra wydawa\u0142a si\u0119 raczej wyabstrahowana z muzycznej historii &#8211; ho\u0142dy rozdawa\u0142 co najwy\u017cej Gore w solowych nagraniach. Tymczasem w <em>Wagging Tongue<\/em> pobrzmiewa wyra\u017anie echo s\u0142ynnego intra z <em>Baba O&#8217;Riley<\/em> The Who. A <em>People Are Good<\/em> w g\u0142\u00f3wnym instrumentalnym temacie ogrywa styl Kraftwerku. W udanym &#8211; chyba drugim najciekawszym na ca\u0142ej p\u0142ycie &#8211; <em>Soul With Me<\/em> mamy z kolei motyw i barw\u0119 przywodz\u0105c\u0105 na my\u015bl r\u00f3wnie legendarn\u0105 <em>Warszaw\u0119<\/em> Bowiego, cho\u0107 utw\u00f3r ulega nag\u0142ej transformacji, id\u0105c w stron\u0119 \u0142agodnej, podlanej soulem ballady, otrzepanej z tego mrocznego stylu, tak \u0142atwego do parodiowania. W og\u00f3le Depeche Mode s\u0105 tu do\u015b\u0107 minimalistyczni, brzmieniowo ma\u0142o odkrywczy, ale jak zwykle ustawieni bardzo dobrze, a najciekawsi, gdy pr\u00f3buj\u0105 na chwil\u0119 strz\u0105sn\u0105\u0107 z siebie ten Corbijnowski wizerunek mrocznej i &#8222;rokendrolowej&#8221; ekipy z syntezatorami. Fakt, \u017ce robi\u0105 to na albumie o \u015bmierci, \u015bwiadczy o pewnej desperacji, ale te\u017c o rozs\u0105dku. Trudno o pe\u0142n\u0105 satysfakcj\u0119, ale jestem pozytywnie zaskoczony tym, co si\u0119 tu sta\u0142o: <em>Fading&#8217;s better than failing<\/em> z (trzeciego z moich ulubionych utwor\u00f3w) <em>Caroline&#8217;s Monkey<\/em> mog\u0142oby by\u0107 mottem tego albumu. Tylko ta ok\u0142adka, pozbawiona finezji w metaforyce i okropna w doborze liternictwa&#8230; &#8211; no ale to ju\u017c Corbijn.&nbsp;<\/p>\n<p>Na li\u015bcie pi\u0105tkowych premier znajdziecie \u0142adniejsze ok\u0142adki (cho\u0107 <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/muzyka\/2205732,1,recenzja-plyty-arooj-aftab-vijay-iyer-shahzad-ismaily-love-in-exile.read\">bodaj najmocniejsza z nich<\/a> ma ok\u0142adk\u0119 jeszcze brzydsz\u0105). Nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/TargiMalychWydawcow\">Targach Ma\u0142ych Wydawc\u00f3w<\/a>, kt\u00f3re w najbli\u017cszych dniach odb\u0119d\u0105 si\u0119 w Warszawie i Krakowie.&nbsp;<\/p>\n<p><strong>DEPECHE MODE <em>Memento mori<\/em><\/strong>, Columbia 2023&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/3QWc9HhBWgk9dIEwOkJx4q?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>18.03 <strong>The Bug<\/strong> Machine 1, Pressure <br \/>20.03 <strong>Artur Rumi\u0144ski<\/strong> Structure, Antenna Non Grata <br \/>20.03 <strong>Boo Hiss<\/strong> Psyche Birds OST, Deathbomb Arc <br \/>20.03 <strong>Joel Stern<\/strong> Glasgow 2001, ScatterArchive <br \/>20.03 <strong>Luther Thomas<\/strong> 11th Street Fire Suite, Corbett vs Dempsey <br \/>20.03 <strong>Mark Trecka<\/strong> Loping\/Gestures, Beacon Sound <br \/>20.03 <strong>Mikkel Rev<\/strong> The Art of Levitation, A Strangely Isolated Place<br \/>21.03 <strong>Asbj\u00f8rn Lerheim | Roger Arntzen | Michiyo Yagi | Tamaya Honda<\/strong> Chrome Hill Duo meets D\u200b\u014d\u200bj\u200b\u014d\u200b: Live at Aketa No Mise, Clean Feed <br \/>21.03 <strong>Bejenec<\/strong> Wiktor Milczarek, Dom Trojga<br \/>21.03 <strong>Bukovsky<\/strong> Zaczaruj <br \/>21.03 <strong>Hysterical Love Project<\/strong> Lashes, Motion Ward<br \/>21.03<strong> Luis Lopes ABYSS MIRRORS<\/strong> Echoisms, Clean Feed<br \/>21.03 <strong>Move<\/strong> The City, Clean Feed <br \/>21.03 <strong>Sei Miguel Unit<\/strong> Core Road Music, Clean Feed<br \/>21.03 <strong>The Selva<\/strong> Camar\u200b\u00e3\u200bo\u200b-\u200bGirafa, Clean Feed <br \/>21.03 <strong>Warsaw Buldogers<\/strong> Warsaw Buldogers, MTJ <br \/>21.03 <strong>Zosia Ho\u0142ubowska<\/strong> Singing Warmia, Exiles <br \/>22.03 <strong>Meeting By Chance<\/strong> Collapse <br \/>23.03 <strong>Andorra<\/strong> Current, April <br \/>23.03 <strong>Andrea<\/strong> Due In Color, Ilian Tape <br \/>23.03 <strong>Catacomb<\/strong> When The Stars Are Right, Xtreem Music <br \/>23.03 <strong>Mats Gustafsson<\/strong> To Kjel, Trost EP<br \/>23.03 <strong>Patryk Zieliniewicz<\/strong> Morze <br \/>24.03 <strong>6lack<\/strong> Since I Have a Lover, Interscope <br \/>24.03 <strong>Andrzej Korzy\u0144ski<\/strong> Cz\u0142owiek z \u017celaza \/ Cz\u0142owiek z marmuru, GAD CD<br \/>24.03 <strong>Angel Bat Dawid<\/strong> Requiem for Jazz, International Anthem <br \/>24.03 <strong>Ania Karwan<\/strong> Swobodnie, Agora Muzyka <br \/>24.03<strong> Arooj Aftab, Vijay Iyer &amp; Shahzad Ismaily<\/strong> Love in Exile, Verve <br \/>24.03 <strong>Babymetal<\/strong> The Other One, Cooking Vinyl <br \/>24.03 <strong>Ben Sloan<\/strong> Muted Colors, New Amsterdam<br \/>24.03<strong> Benny Sings<\/strong> Young Hearts<br \/>24.03<strong> Black Country, New Road<\/strong> Live at Bush Hill, Ninja Tune <br \/>24.03 <strong>Cameron Graham<\/strong> Go Out, Phantom Limb <br \/>24.03<strong> Caroline Rose<\/strong> The Art of Forgetting, New West <br \/>24.03 <strong>Danny Brown &amp; JPEGMAFIA<\/strong> Scaring the Hoes, Warp <br \/>24.03 <strong>David Lang<\/strong> Shade, Cantaloupe <br \/>24.03 <strong>Debby Friday<\/strong> Good Luck, Sub Pop <br \/>24.03 <strong>Depeche Mode<\/strong> Memento mori, Columbia <br \/>24.03 <strong>DJ Mc<\/strong> Relentless, Hyperdub <br \/>24.03 <strong>Domotic<\/strong> Palazzo, Un je-ne-sais-quoi <br \/>24.03<strong> Elijah McLaughlin Ensemble<\/strong> III, Astral Spirits <br \/>24.03 <strong>Ellie Goulding<\/strong> Higher Than Heaven, Polydor <br \/>24.03 <strong>Fall Out Boy<\/strong> So Much (For) Stardust, Fueled by Ramen <br \/>24.03 <strong>Goya<\/strong> Rozdzia\u0142 VIII, Agora <br \/>24.03 <strong>Krzysztof Cugowski<\/strong> Cross &#8211; Podw\u00f3jna twarz, GAD CD<br \/>24.03 <strong>Lana Del Rey<\/strong> Did you know that there&#8217;s a tunnel under Ocean Blvd, Interscope <br \/>24.03 <strong>Lankum<\/strong> False Lankum, Rough Trade <br \/>24.03 <strong>Liturgy<\/strong> &#8222;93696&#8221; <br \/>24.03<strong> Lucinda Chua<\/strong> Yian, 4AD<br \/>24.03 <strong>Marek Pospieszalski<\/strong> Joyous, Bocian <br \/>24.03 <strong>Material + Object<\/strong> Telepath, Editions Mego <br \/>24.03 <strong>Miko\u0142aj Trzaska \/ Mazzoll &amp; Daktyle<\/strong> Otwinowski \/ Sikorski \/ Witkowski deconstructed by Mazzoll &amp; Trzaska &#8211; Spalona Ziemia, Don&#8217;t Sit On My Vinyl 7&#8243;<br \/>24.03 <strong>Pharoah Sanders<\/strong> Live at Fabrik Hamburg 1980 <br \/>24.03 <strong>Phill Niblock<\/strong> Muna Torso, Room40 <br \/>24.03<strong> Pink Floyd<\/strong> The Dark Side of the Moon &#8211; Live at Wembley Empire Pool, London, 1974, Parlophone <br \/>24.03 <strong>Pink Floyd<\/strong> The Dark Side of the Moon (2023 remaster), Sony <br \/>24.03 <strong>Purling Hiss<\/strong> Drag on Girard, Drag City <br \/>24.03 <strong>Qwalia<\/strong> Sound &amp; Reason, Albert&#8217;s Favourites <br \/>24.03 <strong>Robert Honstein<\/strong> Lost and Found, New Focus <br \/>24.03 <strong>Ryszard Wojciul United Orchestra<\/strong> Zorza prze\u015bliczna wynika, FINA <br \/>24.03 <strong>Staran Wake<\/strong> Staran Wake, Hands In The Dark <br \/>24.03 <strong>Sultan Stevenson<\/strong> Faithful One, Whirlwind <br \/>24.03 <strong>Sutari<\/strong> Wiano, Audio Cave reed<br \/>24.03<strong> The Hacker<\/strong> Red Team, Pinkman <br \/>24.03 <strong>The Natural Lines<\/strong> The Natural Lines, Bella Union<br \/>24.03 <strong>Trichotomy<\/strong> To Vanish, Earshift Music <br \/>24.03 <strong>Virgo<\/strong> Lutello, GAD CD<br \/>24.03 <strong>Warmth<\/strong> Collider (Addendum), Archives<br \/>24.03 <strong>Xysma<\/strong> No Place Like Alone, Svarma <br \/>24.03 <strong>YoshimiOizumikiYoshiduO<\/strong> To The Forest To Live A Truer Life, Thrill Jockey <br \/>24.03 <strong>Zbigniew G\u00f3rny<\/strong> Soundtrack, GAD CD, reed<br \/>24.03<strong> Zielone Dzieci<\/strong> Je\u017celi chcesz ta\u0144czy\u0107, GAD CD<\/p>\n<p><br \/><br \/><br \/><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zacznijmy od tego, \u017ce nikt tak nie zepsu\u0142 lat 80. jak Anton Corbijn. Fotograf ciekawy i bardzo zdolny, co jednak okaza\u0142o si\u0119 przekle\u0144stwem, gdy swoimi zdolno\u015bciami obdarzy\u0142 ca\u0142\u0105 czo\u0142\u00f3wk\u0119 zespo\u0142\u00f3w buduj\u0105cych obraz epoki: U2, Depeche Mode, Metallic\u0119. Towarzyszy\u0142 im ze swoim aparatem, sprawiaj\u0105c, \u017ce ci tak r\u00f3\u017cni wykonawcy stawali si\u0119 coraz bardziej do siebie podobni. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":37263,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,3745,312,120,3319,3309,4009,3666,5601],"tags":[1304],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37257"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=37257"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37257\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":37294,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37257\/revisions\/37294"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/37263"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=37257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=37257"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=37257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}