{"id":3741,"date":"2012-11-13T11:26:16","date_gmt":"2012-11-13T09:26:16","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3741"},"modified":"2012-11-13T11:33:47","modified_gmt":"2012-11-13T09:33:47","slug":"funkujaca-ddr","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/11\/13\/funkujaca-ddr\/","title":{"rendered":"Funkuj\u0105ca DDR"},"content":{"rendered":"

Jedna z najprzyjemniejszych polskich p\u0142yt tego roku zosta\u0142a nagrana w studiach radiowych NRD w latach 70. z wykorzystaniem tamtejszej orkiestry. Pokazuje Jerzego Miliana<\/strong> – kt\u00f3rego dorobek \u015bledzi\u0107 mo\u017cna we wznowieniach dzi\u0119ki Obuhowi i Polskim Nagraniom od 10 lat – jako kompozytorskie zwierz\u0119. Przychodzi\u0142 na dziesi\u0105t\u0105 do studia, jak wspomina we wk\u0142adce, orkiestra by\u0142a nastrojona i przygotowana – i dzia\u0142a\u0142. „When Where Why” to ledwie fragment jego niemieckiego dorobku z lat 1972-1979 – rozrywkowego, lekkiego, finezyjnego i funkuj\u0105cego. Pocz\u0105tek serii „Jerzy Milian Tapes”, kt\u00f3r\u0105 zamierza wydawa\u0107 GAD Records, firma, kt\u00f3ra opublikowa\u0142a ten album, robi\u0105ca ostatnio na rodzimym gruncie to, co w Londynie Soul Jazz Records.<\/p>\n

\u015awietnie wydana, zilustrowana kadrami z epoki, wzbogacona o wspomnienia samego Miliana, p\u0142yta naprowadza nas na kolejny \u015blad okresu, kiedy polscy arty\u015bci wyje\u017cd\u017cali za chlebem najbli\u017cej, jak si\u0119 da, czyli do Berlina Wschodniego, czasem licz\u0105c na nawi\u0105zanie kontakt\u00f3w z kim\u015b zza muru, a czasem po prostu korzystaj\u0105c z infrastruktury muzycznej na miejscu. Podobnie o tych czasach opowiada\u0142 mi niedawno Andrzej Korzy\u0144ski. Polscy autorzy byli na miejscu cenieni, pracowa\u0142o si\u0119 sprawnie, a \u017cy\u0142o do\u015b\u0107 rock’n’rollowo. Rockandrollowa – w znaczeniu energii i ducha czas\u00f3w – bywa tak\u017ce ta bigbandowa muzyka Miliana. Rytmicznie ma spor\u0105 rozpi\u0119to\u015b\u0107: od bossa novy i tradycyjnego orkiestrowego swingu po funk, a nawet elementy disco („Der Lustige Witwer”), wszystko jednak, niezale\u017cnie od wysoko\u015bci artystycznej, porusza si\u0119 jednym windowym szybem jazzowego easy listening. Rockandrollowe s\u0105 r\u00f3wnie\u017c anegdoty dotycz\u0105ce poszczeg\u00f3lnych piosenek, po\u015bwi\u0119conych towarzyskim przygodom takim jak randka w pokoju wynajmowanym na godziny albo przyjemno\u015bciom u\u017cytkownika \u015bwie\u017co zakupionej fajki wodnej. <\/p>\n

Niemiecki band gra \u015bwietnie, wzmagaj\u0105c wra\u017cenie, \u017ce kompozycje s\u0105 klasyczne i dobrze znane, podczas gdy nawet te najbardziej chwytliwe tematy („Wo ist die Socke”, „Die Bunten Balkone”) to oryginalne utwory Miliana. Majstersztykiem jest wyprowadzenie z sentymentalnego, lekko kiczowatego fortepianowego tematu „Melodii o samotno\u015bci”, kapitalnego i poruszaj\u0105cego tematu. Najpierw fortepianowy kontur wype\u0142nia barwa wibrafonu, wchodzi bas i perkusja, utw\u00f3r zmienia stopniowo charakter – i wreszcie mocna sekcja d\u0119ta w trzeciej minucie przeobra\u017ca go gwa\u0142townie. Melodia troch\u0119 koresponduje z „My Way”, a w\u0142a\u015bciwie francusk\u0105 poprzedniczk\u0105 przeboju Franka Sinatry, czyli „Comme d’habitude”. <\/p>\n

„01” w tytule p\u0142yty sugeruje, \u017ce liczba kontynuacji mo\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107 warto\u015b\u0107 dwucyfrow\u0105. Nie dziwi mnie to specjalnie. Polska muzyka lat 70. po reedycjach takich jak ta czy jak p\u0142yty Korzy\u0144skiego w Finders Keepers (notabene jest ju\u017c nowa: kompilacja „Secret Enigma”) wydaje si\u0119 jeszcze mniej znana i bardziej zaskakuj\u0105ca. Szczeg\u00f3lnie w tej okolicy muzyki rozrywkowej, gdzie miesza si\u0119 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 filmowa, jazzowa i orkiestrowa – my te\u017c mamy swoj\u0105 library music, zreszt\u0105 BBC kupowali z ch\u0119ci\u0105 do oprawy swojego programu w\u0142a\u015bnie muzyk\u0119 Miliana z tego okresu. Pora te\u017c i\u015b\u0107 na sp\u00f3\u017anione zakupy. <\/p>\n

\"\"<\/a>JERZY MILIAN „When Where Why: Jerzy Milian Tapes 01, 1972-1979 DDR Big Band Grooves”<\/strong>
\nGAD Records 2012
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„Melodie uber Einsamkeit”, „Melodie fur Miehatsch”, „Mademoiselle Horror”, „Wo ist die Socke”. P\u0142yta dost\u0119pna w sklepach od 8 grudnia, ju\u017c teraz w przedsprzeda\u017cy internetowej na stronie GAD Records<\/a>.<\/p>\n