{"id":3779,"date":"2012-11-26T00:42:13","date_gmt":"2012-11-25T22:42:13","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3779"},"modified":"2012-11-26T02:01:09","modified_gmt":"2012-11-26T00:01:09","slug":"young-wiecznie-mlody","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/11\/26\/young-wiecznie-mlody\/","title":{"rendered":"Young wiecznie m\u0142ody"},"content":{"rendered":"

Mam z t\u0105 p\u0142yt\u0105 jak z wchodzeniem do dobrze wyciszonego pomieszczenia, w kt\u00f3rym zesp\u00f3\u0142 rockowy gra nieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 pr\u00f3b\u0119. Zagl\u0105dacie – oni tam ca\u0142y czas graj\u0105, nie wiadomo nawet, czy pocz\u0105tek, koniec, czy mo\u017ce \u015brodek kawa\u0142ka. Po godzinie otwieracie drzwi znowu – aha, ci\u0105gle graj\u0105, zaraz, czy to nie ten sam utw\u00f3r? Po tygodniu – oho, ha\u0142asuj\u0105, ale czemu ci\u0105gle graj\u0105 to samo? Wydaje si\u0119, \u017ce tak dzia\u0142a w tej chwili zesp\u00f3\u0142 Crazy Horse. Czasem gdy si\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0107 o miesi\u0105c z ods\u0142uchem i opisem p\u0142yty, wszystko wygl\u0105da inaczej. Zmieni si\u0119 sk\u0142ad, nazwa zespo\u0142u, stylistyka, nawet gatunek. A rzeczy, kt\u00f3re s\u0105 dzi\u015b najmodniejsze lub najnowocze\u015bniejsze, z regu\u0142y najszybciej si\u0119 starzej\u0105. W wypadku Neila Younga<\/strong> o\u015bmiela mnie do publikacji tych paru sp\u00f3\u017anionych s\u0142\u00f3w fakt, \u017ce nowa p\u0142yta „Psychedelic Pill”<\/strong> mog\u0142aby si\u0119 ukaza\u0107 dawno temu, a gdyby si\u0119 ukaza\u0142a za dziesi\u0119\u0107 lat, niespecjalnie cokolwiek by to zmieni\u0142o. <\/p>\n

W „Polityce” wydan\u0105 na prze\u0142omie pa\u017adziernika i listopada now\u0105 p\u0142yt\u0119 Younga recenzowa\u0142 Wojciech Mann<\/a>, z kt\u00f3rym zgadzam si\u0119 bardziej co do og\u00f3lnej oceny (cho\u0107 oczywi\u015bcie nowe kompozycje nie maj\u0105 klasy tych z pocz\u0105tku lat 70.) ni\u017c co do zarysu sytuacji na rynku muzycznym. Ta jest dla takich pomys\u0142\u00f3w jak „Psychedelic Pill” bardzo sprzyjaj\u0105ca. We\u017amy klip do „Ramada Inn” dost\u0119pny na YT<\/a>. To\u017c to uk\u0142on w stron\u0119 „Video Games” i innych retro-wynalazk\u00f3w. Podobnie jak sama muzyka, lej\u0105cy si\u0119 posthipisowski ameryka\u0144ski rock z b\u0142yskawicznie rozpoznawalnym brzmieniem i swego rodzaju lenistwem\/niedbalstwem wykonawczym Crazy Horse (sekcja!), a zarazem mistrzostwem w operowaniu nieko\u0144cz\u0105cymi si\u0119 sol\u00f3wkami. <\/p>\n

W dodatku jest to muzyka z natury psychodeliczna – najbardziej chyba w dyskografii Neila Younga, co jest pewnym paradoksem, zwa\u017cywszy na to, \u017ce w\u0142a\u015bnie kilka lat temu (pisze o tym w ksi\u0105\u017cce „Waging Heavy Piece”) zerwa\u0142 z paleniem marihuany i alkoholem. „Jestem dzi\u015b tak czysty, jak by\u0142em ostatnio chyba w wieku 18 lat” – pisze o sobie Young. Tymczasem utw\u00f3r tytu\u0142owy na nowym albumie mo\u017ce si\u0119 wr\u0119cz kojarzy\u0107 z Hawkwind, a niekt\u00f3re fragmenty oddzia\u0142uj\u0105 psychodelicznie samym czasem trwania („Driftin\u2019 Back” = ponad 26 minut). Jest jednak jeszcze jedna rzecz, kt\u00f3r\u0105 musz\u0119 dorzuci\u0107 do tego wszystkiego, co napisano o nowej p\u0142ycie Younga, pierwszej od lat rockowej p\u0142ycie NY z udzia\u0142em Crazy Horse („Americany” jako\u015b nie potrafi\u0119 tu zaliczy\u0107). Po pierwsze, kiedy w\u0142\u0105czam „Psychedelic Pill”, s\u0142ysz\u0119 zesp\u00f3\u0142 rockowy graj\u0105cy w moim pokoju. Po prostu. Nie \u015bcie\u017cki utrwalone na ta\u015bm\u0119, ani \u015bcie\u017cki w edytorze muzycznym, tylko czterech podstarza\u0142ych facet\u00f3w, kt\u00f3rzy rozstawili sobie piecyki u mnie w bloku. Piosenki nagrane na lampow\u0105 konsolet\u0119, zmiksowane na ta\u015bm\u0119, bez udzia\u0142u cyfry w torze d\u017awi\u0119kowym, a wreszcie wydane na CD we wci\u0105\u017c bardzo dobrze sprawdzaj\u0105cym si\u0119 standardzie HDCD. Young zazwyczaj dba o stron\u0119 brzmieniow\u0105 swoich p\u0142yt, ale tym razem chcia\u0142 chyba udowodni\u0107, \u017ce s\u0142owa z jego autobiografii s\u0105 prawdziwe:<\/p>\n

Nie podoba mi si\u0119 to, co si\u0119 wydarzy\u0142o z jako\u015bci\u0105 brzmienia muzyki, ma\u0142o zosta\u0142o w nim g\u0142\u0119bi i uczucia. Ludzie nie dostaj\u0105 tego, czego od tych nagra\u0144 oczekuj\u0105, wi\u0119c bran\u017ca umiera. To moja teoria. A nagrywanie to moja najwi\u0119ksza mi\u0142o\u015b\u0107 (obok pisaniem muzyki i tekst\u00f3w).<\/p><\/blockquote>\n

„Waging Heavy Piece” to w og\u00f3le dokumentacja pewnych pomys\u0142\u00f3w dystrybucyjnych, jakie ma w g\u0142owie Young i jakimi do\u015b\u0107 szybko powinni si\u0119 zainteresowa\u0107 ci wszyscy, kt\u00f3rym le\u017cy na sercu ten rynek. Mnie podoba si\u0119 jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 ju\u017c na znacznie bardziej podstawowym poziomie. Lubi\u0119 sobie czasem zajrze\u0107 do tej kanciapy i sprawdzi\u0107, czy ci\u0105gle graj\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a>NEIL YOUNG WITH CRAZY HORSE „Psychedelic Pill”<\/strong>
\nReprise 2012
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: „Driftin\u2019 Back”. Wytrzymali\u015bcie 27 minut? To znaczy, \u017ce polubicie t\u0119 p\u0142yt\u0119.<\/p>\n