{"id":378,"date":"2011-01-11T18:48:48","date_gmt":"2011-01-11T16:48:48","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=378"},"modified":"2011-01-11T21:24:48","modified_gmt":"2011-01-11T19:24:48","slug":"podroz-w-czasie-na-drzwiach-od-stodoly","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/01\/11\/podroz-w-czasie-na-drzwiach-od-stodoly\/","title":{"rendered":"Podr\u00f3\u017c w czasie na drzwiach od stodo\u0142y"},"content":{"rendered":"

Wczoraj by\u0142o o drzwiach do stodo\u0142y, kt\u00f3re po medialnej traumie zesz\u0142ego roku by\u0142y jednym z najcz\u0119\u015bciej przywo\u0142ywanych symboli narodowych. I dzi\u015b te\u017c – w ramach uzupe\u0142niania tekst\u00f3w o najciekawszych p\u0142ytach roku 2010 – wr\u00f3c\u0119 do tego samego por\u00f3wnania. Bo to, co robi Ian Hodgson, to sampling przy u\u017cyciu drzwi do stodo\u0142y. Kiedy dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce p\u0142yty jego Moon Wiring Club<\/strong> powstaj\u0105 na PlayStation 2, a programem, kt\u00f3rego u\u017cywa Anglik, jest „MTV Music Generator 2”, natychmiast przypomnia\u0142em sobie, o co chodzi\u0142o, gdy ten program wchodzi\u0142 do sprzeda\u017cy: <\/p>\n

<\/embed><\/OBJECT><\/p>\n

M\u00f3wi\u0105c kr\u00f3tko: seria „Music Generator” nawet wtedy (2001 rok) nale\u017ca\u0142a do najbardziej prymitywnych narz\u0119dzi dost\u0119pnych na rynku. Tylko \u017ce chyba nikt przed Hodgsonem nie wpad\u0142 na to, \u017ceby j\u0105 wykorzysta\u0107 do innych cel\u00f3w ni\u017c produkcja kopii znanych kawa\u0142k\u00f3w hiphopowych albo techno. Bo no\u017cyczki to zawsze no\u017cyczki, niekoniecznie trzeba ci\u0105\u0107 ten sam kolorowy papier z chi\u0144skiego zeszytu, mo\u017cna wzi\u0105\u0107 na warsztat stare roczniki gazet. I co\u015b takiego robi autor p\u0142yt MWC. Przetrz\u0105sa najdziwniejsze archiwa d\u017awi\u0119kowe, niespecjalnie zwracaj\u0105c uwag\u0119 (to pomys\u0142 zupe\u0142nie przeciwny temu, co opisywa\u0142em wczoraj) na jako\u015b\u0107 nagra\u0144, po czym skleja ze sob\u0105 fragmenty telewizyjnych soundtrack\u00f3w, dialog\u00f3w, efekt\u00f3w. I obowi\u0105zkowo dorzuca co\u015b z Konkursu Piosenki Eurowizji (w wywiadzie dla „The Wire” twierdzi, \u017ce ma spory bank materia\u0142\u00f3w zwi\u0105zanych z t\u0105 imprez\u0105). Opakowuje to wszystko w sfabrykowane historie z przesz\u0142o\u015bci, a \u017ce przy okazji interesuje si\u0119 star\u0105 sztuk\u0105, oprawia p\u0142yty w stylu mi\u0119dzy art deco a grafik\u0105 z komiksowej serii „Liga Niezwyk\u0142ych D\u017centelmen\u00f3w”. W najmocniej osadzonych rytmicznie momentach przypomina to jaki\u015b mroczny, hauntologiczny hip-hop, a w najsilniej opartych na dialogach – chore bajki dla dzieci. Zreszt\u0105 w rozmowie z Simonem Reynoldsem<\/a> artysta wspomina o tym, \u017ce wyobra\u017ca sobie puszczanie p\u0142yt MWC dzieciom, na przyk\u0142ad w czasie d\u0142ugich podr\u00f3\u017cy samochodem. To kto pierwszy przeniesie pomys\u0142 do Polski i zaproponuje podobn\u0105 podr\u00f3\u017c w czasie po miejscowych samplach? Scen\u0119 muzyki rozrywkowej mieli\u015bmy mo\u017ce i mizern\u0105, ale za to telewizja i radio naprodukowa\u0142y materia\u0142u dla stu Ian\u00f3w Hodgson\u00f3w przy ma\u0142ych czarnych konsolach. <\/p>\n

\"\"<\/a>MOON WIRING CLUB „A Spare Tabby at the Cat’s Wedding”, wersja CD*<\/strong>
\nGecophonic 2010
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Feline Ascension Time”, „Slumberwick Dreams”, „Creeping Decay”, „In Holiday Mood”, „Queen of Puddings”.<\/p>\n