{"id":37935,"date":"2023-05-03T11:36:37","date_gmt":"2023-05-03T09:36:37","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=37935"},"modified":"2023-05-03T11:36:39","modified_gmt":"2023-05-03T09:36:39","slug":"ekstrawaganckie-albo-po-prostu-ekstra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/05\/03\/ekstrawaganckie-albo-po-prostu-ekstra\/","title":{"rendered":"Ekstrawaganckie, albo po prostu ekstra"},"content":{"rendered":"<p>M\u00f3j dorastaj\u0105cy syn pos\u0142uguje si\u0119 cz\u0119sto wyra\u017ceniem <em>dobrze oceniane<\/em>. Czasem &#8211; tytu\u0142em prowokacji &#8211; pytam go, kto tak dobrze ocenia to, o czym m\u00f3wi. Zwykle nie jest w stanie odpowiedzie\u0107, no bo <em>dobrze oceniane<\/em> to przecie\u017c oczywisto\u015b\u0107 dla kogo\u015b, kto nie tyle (jak stary) czyta tekst po tek\u015bcie i pr\u00f3buje jednostokowe reakcje jako\u015b zsumowa\u0107 albo pomno\u017cy\u0107, ale kto ch\u0142onie opini\u0119 wyra\u017can\u0105 powszechnie w sieci w spos\u00f3b naturalny &#8211; reakcje, lajki, nag\u0142\u00f3wki i statystyki na IMDB. Wszystko, wsz\u0119dzie, naraz. Sam jestem, jak wielokrotnie przyznaj\u0119, pod du\u017cym wra\u017ceniem tego, jak roztropne rzeczy potrafi wyg\u0142osowa\u0107 rozgarni\u0119ta i znaj\u0105ca si\u0119 na rzeczy spo\u0142eczno\u015b\u0107. Wida\u0107 to w Rate Your Music, gdzie zagl\u0105dam od lat. Zapewne r\u00f3wnie\u017c na IMDB i pochodnych &#8211; o ile nauczymy si\u0119 czyta\u0107 podsk\u00f3rne kody: \u017ce tre\u015bci poprawno\u015bciowo kontrowersyjne poddawane s\u0105 cz\u0119sto mocniejszej krytyce przez statystycznego ameryka\u0144skiego odbiorc\u0119, \u017ce filmy o superbohaterach maj\u0105 zwykle oceny zawy\u017cane przez odbiorc\u00f3w w wieku szkolnym itd. Tyle \u017ce s\u0105 przypadki, w kt\u00f3rych recenzent spo\u0142eczno\u015bciowy, grupowy, nie sprawdza si\u0119 za bardzo &#8211; albo nawet wcale. S\u0105 to zwykle przypadki p\u0142yt ocenianych do\u015b\u0107 skrajnie w zale\u017cno\u015bci od kr\u0119gu odbiorc\u00f3w. Tak bywa z opisywanymi tu przeze mnie p\u0142ytami. Z nowym albumem <strong>Susanne Sundf\u00f8r<\/strong> jest tak z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/FYLoNtbWWpk\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Norweska wokalistka i autorka zmienia swoje brzmienie z p\u0142yty na p\u0142yty, cho\u0107 pozostaje w kr\u0119gu do\u015b\u0107 wyrafinowanej piosenki. Na <em>Bl\u00f3mi<\/em> wchodzi w estetyk\u0119 bardzo retro. Troch\u0119 jak z hase\u0142 o <em>lodach jak dawniej<\/em> i <em>jak za dawnych, dobrych czas\u00f3w.<\/em> Ale nic w tym zdro\u017cnego. Przeciwnie. Tytu\u0142owe <em>Bl\u00f3mi<\/em>, a p\u00f3\u017aniej <em>R\u016bn\u0101<\/em> i <em>Fare Thee Well<\/em> to lekcje, jak pisa\u0107 dzi\u015b utwory o uroku naj\u0142adniejszych piosenek Joni Mitchell. A chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej <em>Alyosha<\/em> \u0142\u0105czy stylistyk\u0119 ABBY i Kate Bush w pe\u0142nej rozmachu piosence, kt\u00f3ra nawet na Konkursie Piosenki Eurowizji zrobi\u0142aby na widowni wra\u017cenie. Ca\u0142a ta seria uderza urokiem, do\u015b\u0107 przy tym demonstracyjnie pozostaj\u0105c w kr\u0119gu bardzo tradycyjnego brzmienia &#8211; jak gdyby rzeczywi\u015bcie trafi\u0142a do nas p\u0142yta z innego \u015bwiata. Troch\u0119 dla od\u015bwie\u017cenia: przestrze\u0144, dynamika, zero nachalno\u015bci, nie za du\u017co miejsca dla zaproszonych do nagra\u0144 muzyk\u00f3w, mo\u017ce z wyj\u0105tkiem niez\u0142ego saksofonisty Andr\u00e9 Rolighetena, pe\u0142ni\u0105cego te\u017c rol\u0119 aran\u017cera w snuj\u0105cym si\u0119 mi\u0142o <em>N\u0101ttso\u0328ngr<\/em>, a wcze\u015bniej wsp\u00f3\u0142kompozytora w niecodziennym<em> S\u0101nnu Y\u0101rru L\u012b<\/em>, kt\u00f3re z tego sielskiego folku wyprowadza s\u0142uchacza na tereny Toma Waitsa z lat 80., dodatkowo proponuj\u0105c tekst w j\u0119zyku niemieckim.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Bo je\u015bli zastanawia was, kto w takim razie mia\u0142by odrzuci\u0107 <em>Bl\u00f3mi<\/em>, mam kilka pomys\u0142\u00f3w. To z jednej strony ci, kt\u00f3rzy potrzebuj\u0105 czego\u015b bardziej nowoczesnego &#8211; szczeg\u00f3lnie w sferze produkcji. Ale te\u017c ci, kt\u00f3rych nie interesuje p\u0142yta, kt\u00f3ra niemrawo si\u0119 zaczyna, by do w\u0142a\u015bciwych piosenek, tych najlepszych, doprowadzi\u0107 poprzez dwa utwory okadzaj\u0105cych ca\u0142o\u015b\u0107 introdukcji. A p\u00f3\u017aniej powoli wygasza, wracaj\u0105c do zasygnalizowanych na wst\u0119pie eksperyment\u00f3w brzmieniowych. No i wreszcie kt\u00f3ra folkowe hity przetyka takim utworem jak <em>Leikara Lj\u00f3\u00f0<\/em> &#8211; rozpoczynaj\u0105cym si\u0119 wokalem <em>a cappella<\/em> na tle nagra\u0144 \u015bpiewu ptak\u00f3w, a ko\u0144czy ludow\u0105 parti\u0105 skrzypiec.\u00a0<\/p>\n<p><em>Bl\u00f3mi<\/em> to ekstrawagancja na pe\u0142nej. Znajdzie swoich wielkich admirator\u00f3w &#8211; sam uwa\u017cam j\u0105 za najbardziej zaskakuj\u0105c\u0105, a mo\u017ce i najlepsz\u0105 rzecz, jak\u0105 nagra\u0142a <strong>Sundf\u00f8r<\/strong> od czasu <em>The Brothel<\/em>. Wyobra\u017cam sobie jednak, \u017ce mn\u00f3stwo s\u0142uchaczy mo\u017ce by\u0107 ca\u0142kowicie odpornych na ten urok, balansuj\u0105cy na granicy sentymentalizmu, a z drugiej strony opieraj\u0105cy si\u0119 o \u015bcian\u0119 udziwnie\u0144. S\u0142owem: jest to p\u0142yta na tyle udana, \u017ce zas\u0142u\u017cy\u0142a na staro\u015bwieckiego, zagubionego we w\u0142asnej ambiwalencji krytyka, kt\u00f3rego wyra\u017canych na gor\u0105co zachwyt\u00f3w, ale te\u017c w\u0105tpliwo\u015bci, nie odtworzy \u017caden grupowy recenzent spo\u0142eczno\u015bciowy\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>SUSANNE SUNDF\u00d8R <em>Bl\u00f3mi<\/em><\/strong>, Bl\u00f3mi Records 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2132891311\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/susannesundfor.bandcamp.com\/album\/blo-mi\">blo\u0301mi by Susanne Sundf\u00f8r<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>M\u00f3j dorastaj\u0105cy syn pos\u0142uguje si\u0119 cz\u0119sto wyra\u017ceniem dobrze oceniane. Czasem &#8211; tytu\u0142em prowokacji &#8211; pytam go, kto tak dobrze ocenia to, o czym m\u00f3wi. Zwykle nie jest w stanie odpowiedzie\u0107, no bo dobrze oceniane to przecie\u017c oczywisto\u015b\u0107 dla kogo\u015b, kto nie tyle (jak stary) czyta tekst po tek\u015bcie i pr\u00f3buje jednostokowe reakcje jako\u015b zsumowa\u0107 albo [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":37947,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,3681,3745,312,120,3319,4009,4993,3666,5601],"tags":[470],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37935"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=37935"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37935\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":37948,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/37935\/revisions\/37948"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/37947"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=37935"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=37935"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=37935"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}