
{"id":38458,"date":"2023-06-07T12:45:10","date_gmt":"2023-06-07T10:45:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=38458"},"modified":"2023-06-07T12:45:12","modified_gmt":"2023-06-07T10:45:12","slug":"hip-hop-sie-wyrywa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/06\/07\/hip-hop-sie-wyrywa\/","title":{"rendered":"Hip-hop si\u0119 wyrywa"},"content":{"rendered":"<p>Du\u017co napisano o rewolucji hiphopowej w przer\u00f3\u017cnych kontekstach &#8211; i na pewno du\u017co si\u0119 jeszcze w tym roku napisze &#8211; ale do\u015b\u0107 rzadko pada has\u0142o demokratycznego zr\u00f3wnania r\u00f3\u017cnych tryb\u00f3w tworzenia. Mo\u017cna mie\u0107 orkiestr\u0119, mo\u017cna by\u0107 pojedynczym cz\u0142owiekiem orkiestr\u0105 &#8211; z zaskakuj\u0105co bliskim efektem. Kr\u00f3ciutki materia\u0142 <em>Easy Listening<\/em> <strong>Grahama Jonsona<\/strong> mo\u017ce zilustrowa\u0107 ten drugi przypadek. Ten mocno inspirowany hiphopow\u0105 estetyk\u0105, a zarazem zanurzony w lekkiej muzyce lat 60. zestaw &#8211; bogaty brzmieniowo, kolorowy i wr\u0119cz wymarzony jako weekendowy ods\u0142uch &#8211; jest efektem samotnej pracy w domowej piwnicy gdzie\u015b w Portland. Owszem, sporo tu \u017cywego grania, a przynajmniej grania zr\u0119cznie programowanego &#8211; na syntezatorach czy automatach perkusyjnych &#8211; ale jest sampling, natomiast zgranie ca\u0142o\u015bci na ta\u015bm\u0119 magnetyczn\u0105 postarzy\u0142o t\u0119 epk\u0119 w ca\u0142o\u015bci, jeszcze dodatkowo zaokr\u0105glaj\u0105c wszystkie te funkowe breaki i ciep\u0142e partie rhodesa. A wycinane ze starych nagra\u0144 g\u0142osy i te postarzone partie perkusje sprawiaj\u0105, \u017ce ca\u0142o\u015b\u0107 odbiera si\u0119 jak po\u0142\u0105czenie brytyjskiego charakteru Broadcast i Stereolab ze wsp\u00f3\u0142czesnym ameryka\u0144skim graniem z pogranicza hip-hopu i jazzu oraz hiphopowym my\u015bleniem J Dilli i Madliba. Nie wolno tego wydawnictwa przeoczy\u0107 &#8211; niby nie wnosi wiele, a Jonson ma ju\u017c na koncie bardzo obiecuj\u0105cy i szeroko zauwa\u017cony album sprzed dw\u00f3ch lat, ale rzecz sygnalizuje, \u017ce co\u015b si\u0119 tu jeszcze wydarzy.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4258466586\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/quicklyquickly.bandcamp.com\/album\/easy-listening\">Easy Listening by quickly, quickly<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Je\u015bli Quickly, Quickly przyda si\u0119 w czerwcu na leniwe weekendowe po\u0142udnie, to <strong>Temps<\/strong> warto zostawi\u0107 na wiecz\u00f3r. Przedsi\u0119wzi\u0119cie znanego m.in. z anteny Netflixa szkockiego standupera i komika Jamesa Acastera, idzie w przeciwnym kierunku &#8211; w stron\u0119 budowy du\u017cych sk\u0142ad\u00f3w, w ka\u017cdym utworze nieco innych. Ale paradoksalnie efekt momentami bywa wcale niedaleki &#8211; bardzo przyjemny, cho\u0107 szale\u0144czo eklektyczny. Na <em>Party Gator Purgatory<\/em> ca\u0142a zbudowana przez Acastera formacja pozostaje w du\u017cym chaosie i gatunkowym rozkroku, je\u015bli nie szpagacie. I s\u0142ycha\u0107 tu dla odmiany znakomicie, \u017ce chodzi raczej o odkrywanie nowego za wszelk\u0105 cen\u0119 &#8211; nawet b\u0142\u0119du, pob\u0142\u0105dzenia, dziwaczno\u015bci. W <em>bleedthemtoxins<\/em> wprost pojawia si\u0119 has\u0142o: <em>nie b\u00f3j si\u0119 b\u0142\u0119d\u00f3w<\/em>. Poza Acasterem (graj\u0105cym na zestawie perkusyjnym) i towarzysz\u0105cym mu regularnie jako drugi perkusista Sebem Rochfordem (Polar Bear) g\u0142\u00f3wne role graj\u0105 tu raper Quelle Chris (kt\u00f3rego z kolei wokalnie wspieraj\u0105 Xenia Rubinos, Shamir i NNAMD\u00cf). Bohaterem klip\u00f3w i ok\u0142adki jest kolorowy krokodyl, a w\u0142a\u015bciwie str\u00f3j krokodyla rodem z kinderbal\u00f3w &#8211; bo Acaster wraca tu do dzieci\u0144stwa i do swojej perkusyjnej pasji. A ca\u0142e to transatlantyckie przedsi\u0119wzi\u0119cie mog\u0142o si\u0119 uda\u0107 dzi\u0119ki pieni\u0105dzom i materia\u0142om zebranym z my\u015bl\u0105 o planowanym mockumencie o Acasterze, kt\u00f3rego produkcj\u0119 przerwa\u0142a pandemia.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Pod wzgl\u0119dem muzycznym to bynajmniej nie \u017caden pastisz. Za\u0142oga jest powa\u017cna &#8211; John Dieterich z Deerhoof, katalo\u0144ska multiinstrumentalistka Joana Gomila. Z jednej strony mamy wi\u0119c do\u015b\u0107 swobodn\u0105 stylistycznie zabaw\u0119 w odkrywanie, w kt\u00f3rej jest szczypta tej sygnalizowanej w estetyce ok\u0142adki dzieci\u0119co\u015bci. Z drugiej &#8211; s\u0105 egzystencjalne teksty z pr\u00f3b\u0105 zyciowych podsumowa\u0144 i obecn\u0105 ju\u017c w tytule metafor\u0105 \u017cyciowego czy\u015b\u0107ca. A do tego w\u0105tki, kt\u00f3re prowadz\u0105 nas w stron\u0119 jakich\u015b ca\u0142kiem powa\u017cnych rozwa\u017ca\u0144 o zlepianiu hip-hopu i jazzu. W kulminacyjnym momencie <em>At(moves) <\/em>(kt\u00f3re jest tu wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 utworem) <em>Temps<\/em> mog\u0142oby by\u0107 np. kolejnym krokiem w karierze nieod\u017ca\u0142owanej Jaimie Branch. To te\u017c do\u015b\u0107 mocno ignorowana w mediach p\u0142yta, tymczasem co\u015b si\u0119 stanowczo z tego post-rapowego chaosu wy\u0142ania.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>TEMPS <em>Party Gator Purgatory<\/em><\/strong>, Bella Union 2023<br \/><strong>QUICKLY, QUICKLY <em>Easy Listening<\/em>,<\/strong> Ghostly 2023<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3982414568\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/tempsmusic.bandcamp.com\/album\/party-gator-purgatory\">PARTY GATOR PURGATORY by Temps<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Du\u017co napisano o rewolucji hiphopowej w przer\u00f3\u017cnych kontekstach &#8211; i na pewno du\u017co si\u0119 jeszcze w tym roku napisze &#8211; ale do\u015b\u0107 rzadko pada has\u0142o demokratycznego zr\u00f3wnania r\u00f3\u017cnych tryb\u00f3w tworzenia. Mo\u017cna mie\u0107 orkiestr\u0119, mo\u017cna by\u0107 pojedynczym cz\u0142owiekiem orkiestr\u0105 &#8211; z zaskakuj\u0105co bliskim efektem. Kr\u00f3ciutki materia\u0142 Easy Listening Grahama Jonsona mo\u017ce zilustrowa\u0107 ten drugi przypadek. Ten [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":38464,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,4060,312,120,7,5601,106],"tags":[5711,5709,4868,5708],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38458"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=38458"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38458\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":38476,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38458\/revisions\/38476"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/38464"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=38458"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=38458"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=38458"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}