
{"id":38579,"date":"2023-06-12T17:31:47","date_gmt":"2023-06-12T15:31:47","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=38579"},"modified":"2023-06-12T17:41:15","modified_gmt":"2023-06-12T15:41:15","slug":"nasza-scena-murem-podzielona","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/06\/12\/nasza-scena-murem-podzielona\/","title":{"rendered":"Nasza scena murem podzielona"},"content":{"rendered":"<p>Ogl\u0105da\u0142em fragmentami festiwal w Opolu, cho\u0107 stara\u0142em si\u0119 nie zaci\u0105ga\u0107. Zreszt\u0105 nie bardzo jest czym. Po o\u015bmiu latach przesuwania akcent\u00f3w w krajowej kulturze i po sezonach politycznych protest\u00f3w czy gest\u00f3w niezgody (kt\u00f3re do\u015b\u0107 obszernie <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1719268,1,krajowy-festiwal-polskiej-piosenki-w-opolu-odbedzie-sie.read\">opisywa\u0142em sze\u015b\u0107 lat temu<\/a>) \u0142atwo traktowa\u0107 t\u0119 imprez\u0119 jak powietrze. Je\u015bli kto\u015b nie \u015bledzi TVP, rzecz przechodzi bokiem praktycznie bezobjawowo, zostawiaj\u0105c niewielki \u015blad na polskiej scenie. Albo inaczej: przez lata uda\u0142o si\u0119 w Opolu zbudowa\u0107 swoisty gabinet cieni polskiej piosenki. Alternatywny \u015bwiat, w kt\u00f3rym najwa\u017cniejsz\u0105 formacj\u0105 na polskim rynku muzycznym jest zesp\u00f3\u0142 Pectus, s\u0142ynny z tego, \u017ce zawsze gra w Opolu piosenk\u0119 <em>Barcelona<\/em>. W kt\u00f3rym nikt si\u0119 nie przejmuje tym, \u017ce zesp\u00f3\u0142 Zakopower gra dzie\u0144 po dniu t\u0119 sam\u0105 piosenk\u0119 z albumu sprzed lat 12 (a to i tak jedna z najnowszych w programie festiwalu), w kt\u00f3rym Doda udaje gr\u0119 na fortepianie jak dziecko, a kiedy musi <a href=\"https:\/\/youtu.be\/JogMlFMV85E?t=905\">poprawi\u0107 spadaj\u0105cy ze statywu mikrofon<\/a>, fortepian dalej gra. W kt\u00f3rym rocznicowy wyst\u0119p Lombardu bez Ostrowskiej &#8211; wyj\u0105tkowo zreszt\u0105 mizerny &#8211; zaczyna si\u0119 migawk\u0105 wideo z Ostrowsk\u0105. I w kt\u00f3rym wreszcie arty\u015bci staraj\u0105 si\u0119 zachowa\u0107 balans &#8211; troch\u0119 po\u015bwi\u0119tuj\u0105 jubileusz w TVP, a troch\u0119 szepn\u0105, \u017ce <em>jeszcze b\u0119dzie przepi\u0119knie<\/em>, licz\u0105c chyba, \u017ce kto\u015b to odczyta jako mocny gest protestu (jak Banda i Wanda). Nikt wam tak dobrze nie przypomni, \u017ce w \u015bwiecie rozrywki szanse na d\u0142ugie \u017cycie sceniczne podwy\u017csza elastyczny kr\u0119gos\u0142up.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n\n<p>Oczywi\u015bcie, odgrzewane kotlety to specjalno\u015b\u0107 festiwalowej kuchni &#8211; poza legendarnymi ju\u017c serwowanymi tam wyj\u0105tkowo mocnymi \u015brodkami znieczulaj\u0105cymi. Ale Opole AD 2023 ma oczywi\u015bcie swoich debiutant\u00f3w i sw\u00f3j koncert premier. Tyle \u017ce coraz trudniej odr\u00f3\u017cni\u0107 oba te konkursy, a moim nastoletnim dzieciom &#8211; wskaza\u0107 w programie imprezy artyst\u00f3w, kt\u00f3rych rozpoznaj\u0105 (przy Pectusie, co zabawne, us\u0142ysza\u0142em pytanie, czy to Polacy). Konkurs premier, kt\u00f3ry obejrza\u0142em w ca\u0142o\u015bci &#8211; mimo rodzinnych protest\u00f3w &#8211; m\u00f3wi o stanie dzisiejszej podzielonej sceny najwi\u0119cej. \u017badnego Podsiad\u0142y, \u017cadnej Sanah (cho\u0107 by\u0142a trzy lata temu), \u017cadnego Ralpha &#8211; w archiwach telewizyjnych nie zachowa si\u0119 wiele \u015blad\u00f3w ich istnienia w tych czasach. Je\u015bli kto\u015b za sto lat b\u0119dzie pr\u00f3bowa\u0142 na podstawie archiwalnych edycji festiwalu polskiej piosenki wyrobi\u0107 sobie zdanie o tej\u017ce, dowie si\u0119 za to o istnieniu Seiberta, prezentuj\u0105cego si\u0119 tu troch\u0119 jak cie\u0144 Podsiad\u0142y. Albo o prymacie Anny Soko\u0142owskiej, kt\u00f3ra popularno\u015b\u0107 ma umiarkowan\u0105 (Spotify informuje mnie o 93 s\u0142uchaczach w miesi\u0105cu), za to w wywiadzie poprzedzaj\u0105cym wyst\u0119p m\u00f3wi\u0142a skromnie, \u017ce sukcesem jest dla niej ju\u017c samo znalezienie si\u0119 w Opolu i jak bardzo si\u0119 cieszy, \u017ce teraz r\u00f3\u017cni muzycy, kt\u00f3rzy ci\u0119\u017cko pracuj\u0105, mog\u0105 tu wyst\u0105pi\u0107. S\u0142usznie, by\u0107 mo\u017ce jeszcze dwie takie kadencje i ka\u017cdy absolwent szko\u0142y muzycznej b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 za\u015bpiewa\u0107 w Opolu. Napisz\u0105 im piosenki ca\u0142kiem sprawni autorzy, kt\u00f3rzy nie musz\u0105 si\u0119 pokazywa\u0107, wi\u0119c jest to dla nich <em>business as usual<\/em>, a zagraj\u0105 bardzo zdolni muzycy, tylko za\u0142o\u017c\u0105 odpowiednio ciemne okulary.\u00a0<\/p>\n<p>W prasie g\u0142o\u015bno o jakim\u015b ge\u015bcie wsparcia dla spo\u0142eczno\u015bci LGBT podczas wyst\u0119pu Iwaneczki (z refrenem <em>Nikt nam nie zabroni mi\u0142o\u015bci<\/em>), tylko nikt tego gestu nie widzia\u0142. Na tym tle b\u0142yszcza\u0142 wystawiony przez TVP w konkursie jej pracownik Rafa\u0142 Brzozowski, kt\u00f3ry wygra\u0142 Debiuty piosenk\u0105 <em>W pokoju hotelowym<\/em>. I pisz\u0119 to bez ironii: melodia, kt\u00f3ra jest niemal doskona\u0142\u0105 &#8211; i ca\u0142kiem bezczeln\u0105 &#8211; kopi\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci Wodeckiego, wprawdzie nie zosta\u0142a w Polsce hitem przez wiele miesi\u0119cy, od momentu wydania w pa\u017adzierniku ub. roku, to w tej konkurencji zabrzmia\u0142a jak nokaut. Nie by\u0142a zreszt\u0105 jedynym recyklingowym przebojem w zestawie. Jeszcze dalej poszli Liber i Mezo, kt\u00f3rzy lekko zliftingowali w\u0142asny hit sprzed kilkunastu lat <em>Aniele<\/em> i przedstawili go jako <em>Jakie masz dzi\u015b plany (Aniele 23)<\/em> (przypominam: jeste\u015bmy w koncercie PREMIER), inkasuj\u0105c za to nagrod\u0119 specjaln\u0105 ZAiKS-u. W my\u015bl tej logiki je\u015bli b\u0119d\u0119 cz\u0119\u015bciej cytowa\u0107 swoje stare teksty, zas\u0142u\u017c\u0119 mo\u017ce kiedy\u015b na dziennikarza roku.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Za\u0142\u0105czam do tego wpisu album duetu <strong>Lordofon<\/strong>, kt\u00f3ry &#8211; o ile mi wiadomo &#8211; nie wyst\u0119powa\u0142 w Opolu. P\u0142yta przynosi &#8211; o ile mi wiadomo &#8211; nowe kompozycje. O oryginalno\u015b\u0107 w tym \u015bwiecie coraz trudniej, cho\u0107 Maciej Poreda i Micha\u0142 Jurek do\u015b\u0107 konsekwentnie pr\u0105 w kierunku modnym &#8211; styku rapu w wersji popowej z punkiem w popowej wersji. To kierunek obecny w ofercie najpopularniejszych wytw\u00f3rni &#8211; w t\u0119 stron\u0119 coraz mocniej dryfuj\u0105 cho\u0107by arty\u015bci z okolic SBM, ca\u0142a reszta pr\u00f3buje si\u0119 pod to podczepi\u0107, zapraszaj\u0105c jako go\u015bcia Zdech\u0142ego Os\u0119 &#8211; ale w tej wersji stosunkowo bezpretensjonalny. Z przeb\u0142yskami czego\u015b powa\u017cniejszego. Bo w utworze <em>ChatGPT<\/em> brzmi\u0105 troch\u0119 bardziej jak rap zaanga\u017cowany (fraza <em>Powiedzia\u0142bym co\u015b o sobie, lecz nie mam nic do powiedzenia \/ <\/em><em>Ogl\u0105dam rzeczy se na telefonie i to ju\u017c w zasadzie wyczerpuje temat<\/em> to mo\u017ce proste, ale niepozbawione podstaw podsumowanie dzisiejszego \u017cycia), a w <em>Networkingu<\/em>, najlepszym na p\u0142ycie (tekst to co\u015b jak opis dram wok\u00f3\u0142 nieobecno\u015bci raper\u00f3w na wr\u0119czeniu \u015brodowiskowych nagr\u00f3d), zgodnie z deklaracj\u0105 w tek\u015bcie &#8211; niczym Taco.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Nie chc\u0119, \u017ceby zabrzmia\u0142o to jako apoteoza muzyki do\u015b\u0107 lekkiej, \u0142atwej i przyjemnej. Jednak po kilku godzinach z opolsk\u0105 ofert\u0105 wewn\u0119trzny barometr estetyczny mocno mi si\u0119 rozregulowa\u0142. S\u0142ysz\u0119 wi\u0119c, \u017ce ca\u0142y czas mielizn w tym niema\u0142o i zar\u00f3wno produkcja (szczeg\u00f3lnie), jaki i flow przemawiaj\u0105 do mnie umiarkowanie. Wiem te\u017c jednak, \u017ce mimo zastrze\u017ce\u0144 bardzo dobrze by to wypad\u0142o w konkurencji na festiwalu w Opolu. Zobaczycie &#8211; nied\u0142ugo to b\u0119dzie taki nowy rodzaj kwa\u015bnego komplementu.\u00a0<\/p>\n<p><strong>LORDOFON <em>Pass\u00e9<\/em><\/strong>, Sony 2023\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/7d4xqOm6ECKeFJMh9bMP1M?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ogl\u0105da\u0142em fragmentami festiwal w Opolu, cho\u0107 stara\u0142em si\u0119 nie zaci\u0105ga\u0107. Zreszt\u0105 nie bardzo jest czym. Po o\u015bmiu latach przesuwania akcent\u00f3w w krajowej kulturze i po sezonach politycznych protest\u00f3w czy gest\u00f3w niezgody (kt\u00f3re do\u015b\u0107 obszernie opisywa\u0142em sze\u015b\u0107 lat temu) \u0142atwo traktowa\u0107 t\u0119 imprez\u0119 jak powietrze. Je\u015bli kto\u015b nie \u015bledzi TVP, rzecz przechodzi bokiem praktycznie bezobjawowo, zostawiaj\u0105c [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":38595,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5601,106],"tags":[5712,2978,5713],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38579"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=38579"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38579\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":38605,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38579\/revisions\/38605"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/38595"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=38579"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=38579"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=38579"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}