![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2023\/06\/P\u0141YTY_ROKU_2023_1-1024x1024.jpg\")
<\/p>\nWakacje ju\u017c nigdy nie b\u0119d\u0105 okresem pe\u0142nej wydawniczej flauty, ale czasu na spokojne s\u0142uchanie jest troch\u0119 wi\u0119cej. Zrobi\u0142em wi\u0119c ma\u0142e resum\u00e9 tego, co uda\u0142o mi si\u0119 przez ostatnich sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy – bardzo intensywnych, wi\u0119c podkre\u015blam: tego, co mi si\u0119 uda\u0142o – przes\u0142ucha\u0107. W najbli\u017cszych tygodniach cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 wpis\u00f3w na Polifonii mo\u017ce by\u0107 mniejsza, bo nie pisz\u0119 zza kierownicy, ani samochodowej, ani rowerowej. A recenzji z koncertu Beyonc\u00e9 nie b\u0119dzie, bo pieni\u0105dze sumiennie odk\u0142adane na bilecik wyda\u0142em na wyst\u0119py PJ Harvey, Swans i Black Country, New Road – mo\u017ce wstyd, a mo\u017ce kwestia priorytet\u00f3w bud\u017cetowych. Ale te\u017c sk\u0105din\u0105d troch\u0119 szalone, \u017ce za cen\u0119 jednego wymarzonego widowiska dla influencer\u00f3w (z ca\u0142ym szacunkiem dla \u015bwietnie \u015bpiewaj\u0105cej bohaterki i t\u0142um\u00f3w niecelebryckiej widowni) da si\u0119 kupi\u0107 trzy koncerty dla zwyk\u0142ych s\u0142uchaczy, na kt\u00f3rych bohater\u00f3w wieczoru naprawd\u0119 wida\u0107 i s\u0142ycha\u0107.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n
<\/p>\n
AROOJ AFTAB, VIJAY IYER, SHAHZAD ISMAILY Love in Exile<\/em><\/strong>, Verve 2023 AVALON EMERSON @the Charm<\/em><\/strong>, Another Dove 2023 BILLY WOODS & KENNY SEGAL Maps<\/em><\/strong>, Backwoodz 2023 BRIGHDE CHAIMBEUL Carry Them With Us<\/em><\/strong>, Glitterbeat 2023 EABS MEETS JAUBI In Search of a Better Tomorrow<\/em><\/strong>, Astigmatic 2023 EDDIE CHACON Sundown<\/em><\/strong>, Stones Throw 2023 FIRE! ORCHESTRA Echoes<\/em><\/strong>, Rune Grammofon 2023 JESSIE WARE That! Feels Good<\/em><\/strong>, EMI 2023 KARA JACKSON Why Does The Earth Give Us People To Love?<\/em><\/strong>, September Records 2023 KELELA Raven<\/em><\/strong>, Warp 2023 KNOWER Knower Forever<\/em>,<\/strong> Knower 2023 LANKUM False Lankum<\/em><\/strong>, Rough Trade 2023 LE CRI DU CAIRE Le Cri du Caire<\/em><\/strong>, Les Disques du Festival Permanent 2023 LONNIE HOLLEY Oh Me Oh My<\/em>,<\/strong> Jagjaguwar 2023 MARTYNA BASTA Slowly Forgetting, Barely Remembering<\/em><\/strong>, Warm Winters Ltd. 2023 MESHELL NDEGEOCELLO The Omni Chord<\/em><\/strong>, Blue Note 2023 PARAMORE This Is Why<\/em><\/strong>, Atlantic 2023 SLOWTHAI Ugly<\/em><\/strong>, Method 2023 SOURDURENT L’herbe de d\u00e9tourne<\/em><\/strong>, Les Disques Bongo Joe 2023 SQUID O Monolith<\/em><\/strong>, Warp 2023 SUSANNE SUNDF\u00d8R Bl\u00f3mi<\/em><\/strong>, Bl\u00f3mi Records 2023 SWANS The Beggar<\/em>,<\/strong> Young God Records 2023 THE LEMON TWIGS Everything Harmony<\/em><\/strong>, Captured Tracks 2023 THE NECKS Travel<\/em><\/strong>, Northern Spy 2023 YVES TUMOR Praise A Lord Who Chews But Which Does Not Consume; (Or Simply, Hot Between Worlds)<\/em><\/strong>, Warp 2023 Bonusowo – pami\u0119tajcie o Franku Warzywa & M\u0142odym B<\/strong><\/a>, czyli najlepszej propozycji na Konkurs Piosenki Eurowizji, jakiej tam nie wys\u0142ali\u015bmy. I o Andrzeju Korzy\u0144skim<\/strong><\/a> z jego wykopanym spod ziemi Diab\u0142em<\/em> (a za chwil\u0119 jeszcze Ricercar). A tak\u017ce o Piotrku Markowiczu<\/strong><\/a> z jego Up the River<\/em>, no i o mi\u0119dzykulturowemu jamowaniu formacji Poil Ueda<\/strong><\/a>. O Kr\u00f3lu<\/strong> <\/a>prosz\u0119 nie zapomnie\u0107 – nagusie\u0144ki, z melodi\u0105 wystawion\u0105 jak nerw<\/em>. No i Zwidy<\/strong><\/a> – koniecznie. To tak\u017ce by\u0142y niezapomniane chwile tego p\u00f3\u0142rocza. <\/p>\n <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wakacje ju\u017c nigdy nie b\u0119d\u0105 okresem pe\u0142nej wydawniczej flauty, ale czasu na spokojne s\u0142uchanie jest troch\u0119 wi\u0119cej. Zrobi\u0142em wi\u0119c ma\u0142e resum\u00e9 tego, co uda\u0142o mi si\u0119 przez ostatnich sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy – bardzo intensywnych, wi\u0119c podkre\u015blam: tego, co mi si\u0119 uda\u0142o – przes\u0142ucha\u0107. W najbli\u017cszych tygodniach cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 wpis\u00f3w na Polifonii mo\u017ce by\u0107 mniejsza, bo nie pisz\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":38854,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,5720,556,558,5601,557],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38851"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=38851"}],"version-history":[{"count":23,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38851\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":38875,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/38851\/revisions\/38875"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/38854"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=38851"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=38851"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=38851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Love in Exile pod tytu\u0142em symbolicznie \u0142\u0105cz\u0105cym dzieci z pakista\u0144skich i hinduskich, emigranckich rodzin kryje album b\u0119d\u0105cy cyklem bardzo swobodnych, lej\u0105cych si\u0119 form, kt\u00f3re w dziedzinie melancholijnego skupienia i emocji wchodz\u0105 na poziom geniuszu. Przetestowane na \u017cywo. Kto nie widzia\u0142… pewnie ju\u017c nie zobaczy. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Zgaszona, marzycielska i kameralna piosenka na elektronicznych beatach, z dodatkiem delikatnie rozmazuj\u0105cych brzmienie niczym w nurcie shoegaze\u2019owym efekt\u00f3w. Tu i \u00f3wdzie wiolonczela wprowadza wraz z tymi eterycznymi wokalami klimat nagra\u0144 Arthura Russella, a ca\u0142a p\u0142yta… c\u00f3\u017c, podpad\u0142em znajomym, pisz\u0105c, \u017ce to lepsze ni\u017c tegoroczne Everything But The Girl, ale podtrzymuj\u0119. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
O Billym Woodsie ci\u0105gle nie wiemy wiele (dlatego ma\u0142o pisz\u0119, za to Janek B\u0142aszczak napisa\u0142 \u015bwietny tekst do Dwutygodnika<\/a>), ale te\u017c ci\u0105gle jest – mam wra\u017cenie – kilka krok\u00f3w przed reszt\u0105 alternatywnych – i nie tylko – ameryka\u0144skich raper\u00f3w. Co nowy album tylko potwierdza. <\/p>\n
Szkocka dudziarka \u015bci\u0105gn\u0119\u0142a do pomocy saksofonist\u0119 Colina Stetsona, momentami zr\u00f3wnuj\u0105c w tych utworach oba instrumenty, wykorzystuje te\u017c w\u0142asny g\u0142os – wszystko w roli, jak m\u00f3wi, dodatkowych warstw d\u017awi\u0119ku. Cho\u0107 gdzie\u015b pod tym wszystkim kryj\u0105 si\u0119 ludowe motywy i prawdziwe, przenoszone z pokolenia na pokolenie opowie\u015bci. Po tym albumie to do Brighde Chaimbeul ustawi si\u0119 jeszcze d\u0142u\u017csza kolejka gwiazd. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Empatyczna gra z wzajemnym wcielaniem si\u0119 w swoj\u0105 sytuacj\u0119 instrumentalist\u00f3w wychowanych i wykszta\u0142conych w r\u00f3\u017cnych kulturach muzycznych. Po koncertach wygl\u0105da\u0142o ju\u017c na to, \u017ce wydawnictwo b\u0119dzie lepsze ni\u017c poprzedni album Jaubi z udzia\u0142em Latarnika – i tak jest. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Kolejny krok w powrocie z niebytu dawnej gwiazdy jednego przeboju. Souluj\u0105ce, przyjemne retro w \u015bwietnej produkcji Johna Carrolla Kirby’ego. Muzyka pop AD 2023 to stanowczo jest \u015bwiat dla starych ludzi. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Dzie\u0142o kompletne pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem, \u0142\u0105cz\u0105ce przer\u00f3\u017cne w\u0105tki pracy Gustafssona w najpot\u0119\u017cniejszym jak dot\u0105d sk\u0142adzie Fire! Orchestry. Rewelacyjna produkcja, selektywne, mocne, pe\u0142ne dynamiki brzmienie du\u017cego aparatu wykonawczego, kt\u00f3ry nie nadu\u017cywa tu swojej mocy, bo p\u0142yta bardzo dywersyfikuje formy. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Dua Lipa dla starszak\u00f3w. Fantastyczna p\u0142yta do zabawy, a zarazem brzmieniowo – czu\u0107 tu zapach kurzu i smak starych studyjnych superprodukcji, niemal\u017ce ten s\u0142yszany na Random Access Memories<\/em>. Obok nowej, kr\u00f3ciutkiej Janelle Monae najlepsza koncernowa p\u0142yta z muzyk\u0105, przy kt\u00f3rej po prostu poczujecie si\u0119 lepiej – albo przynajmniej nie gorzej. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Kapitalny nowoczesny songwriting z poezj\u0105 w tle. Potencja\u0142 Kary Jackson wydaje si\u0119 znacznie wi\u0119kszy ni\u017c ta pierwsza, do\u015b\u0107 delikatna i artystycznie wyrafinowana p\u0142yta. Wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej sko\u0144czy si\u0119 to pewnie na listach przeboj\u00f3w. >>>wi\u0119cej <\/a> <\/p>\n
Taka Beyonc\u00e9 dla nerd\u00f3w. Cho\u0107 stosunek Keleli do tanecznej tradycji jest tak odmienny od tego, kt\u00f3ry ma do niej Bey, jak tylko mo\u017cna. Raven<\/em> po prostu t\u0105 tradycj\u0105 jest \u2013 bez napinania si\u0119, odwo\u0142uje si\u0119 do czarnych i i queerowych korzeni tej muzyki w spos\u00f3b zupe\u0142nie naturalny. A jej album dobrze znosi zar\u00f3wno s\u0142uchanie z pe\u0142nym zaanga\u017cowaniem, jak i sytuacj\u0119 dyskretnego wype\u0142niania przestrzeni. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Louis Cole i Genevieve Artadi – ka\u017cde z osobna, ona m.in. na tegorocznym, opisywanym na Polifonii,<\/a> wspania\u0142ym albumie Forever Forever<\/em> – nale\u017c\u0105 aktualnie do moich ulubionych muzyk\u00f3w w kategorii open. Razem, szczeg\u00f3lnie na nowym albumie, s\u0105 nie do pokonania: \u015bwietne kompozycje, aran\u017cacje, od kt\u00f3rych boli g\u0142owa, poziom wykonawczy na poziomie abstrakcji, takie pokolenie Whiplash<\/em>, a przy tym pod tym jazzem i funkiem to ci\u0105gle \u0142adne piosenki. Tylko ca\u0142o\u015bci wci\u0105\u017c nie ma w streamingu, wi\u0119c ostrzegam, \u017ce trzeba wyjrze\u0107 poza Spotify. A warto. <\/p>\n
Irlandzki zesp\u00f3\u0142 wykorzystuje techniki smyczkowe w grze na banjo czy gitarach, si\u0119ga po fisharmoni\u0119 i cymba\u0142y, widz\u0105c w nich nie tyle instrumentarium porz\u0105dnego folkowca, co narz\u0119dzia do budowania dron\u00f3w na mod\u0142\u0119 wczesnej minimal music. Ale te\u017c jako swoiste d\u017awi\u0119kowe wytwornice dymu, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 okadzi\u0107, odrealni\u0107 ca\u0142\u0105 folkow\u0105 formu\u0142\u0119. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Egipsko-niemiecko-francuskie przedsi\u0119wzi\u0119cie z histori\u0105, kt\u00f3re trafi\u0142o do nas w wersji p\u0142ytowej dopiero teraz – troch\u0119 spektakl poetycki, ale jednak pe\u0142nokrwisty wielonarodowy zesp\u00f3\u0142 muzyczny. Ma\u0142o znana muzyka du\u017cych emocji. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Outsider z ameryka\u0144skiej prowincji goes mainstream<\/em>. Z niewielk\u0105 pomoc\u0105 przyjaci\u00f3\u0142 (Sharon Van Etten, Bon Iver, Michael Stipe itd.) Holley nagra\u0142 najbardziej przyst\u0119pny materia\u0142 – ale to ci\u0105gle ten sam gard\u0142owy g\u0142os, charakterystycznie modulowany, i ta sama, nieco kaznodziejska ekspresja, blisko bluesa i gospel. >>>wi\u0119cej <\/a> <\/p>\n
To nie synteza, tylko przetwarzanie d\u017awi\u0119k\u00f3w otoczenia i w\u0142asnego g\u0142osu, cz\u0119sto zmienionych nie do poznania i wykorzystanych tu w spos\u00f3b precyzyjny, dopracowany i poetycki. Dok\u0142adniejsz\u0105 receptur\u0119 autorka zdradza\u0142a w podka\u015bcie POLITYKI<\/a>. Prze\u0142om w karierze krakowskiej kompozytorki. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Stylistycznie bardziej r\u00f3\u017cnorodna ni\u017c przewiduj\u0105 jakiekolwiek normy. I przyst\u0119pna, cho\u0107 autorka – wybitna basistka, wokalistka i kompozytorka – nie zaleca si\u0119 do szerokiej publiczno\u015bci, nagra\u0142a raczej p\u0142yt\u0119, kt\u00f3rej s\u0142ucha si\u0119 z rosn\u0105c\u0105 przyjemno\u015bci\u0105. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Nie zabrak\u0142o w tym p\u00f3\u0142roczu niez\u0142ych – cho\u0107by i koncernowych – p\u0142yt rockowych. No bo przecie\u017c Foo Fighters nie najgorsze, Wednesday (to nawet nieco mniejsza wytw\u00f3rnia) te\u017c niczego sobie. Ale to przy Paramore s\u0142uchawki najcz\u0119\u015bciej mnie ostrzega\u0142y, \u017ce za d\u0142ugo. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Kolejna p\u0142yta zdolnego rapera charakterystycznego dla brytyjskiej sceny rockowo-hiphopowego pogranicza. I z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 jedna z najlepszych rapowanych p\u0142yt p\u00f3\u0142rocza. Wiem, \u017ce mamy swojego Slowthaia w domu, ale prosz\u0119 da\u0107 mu spok\u00f3j i czas na rozw\u00f3j muzyczny. >>>wi\u0119cej <\/a> <\/p>\n
Kontynuacja \u015bcie\u017cki Ernesta Bergeza (Sourdure) z albumu, kt\u00f3ry by\u0142 u mnie w zestawieniu najlepszych p\u0142yt roku 2021. Tym razem jednak archeolog owerniackich ludowych tradycji ma do dyspozycji sta\u0142y i nieco wi\u0119kszy sk\u0142ad. <\/p>\n
Po raz kolejny fascynuje mnie u Brytyjczyk\u00f3w, jak \u015bwietnie udaje im si\u0119 gra\u0107 dynamik\u0105, crescendami, wci\u0105ga\u0107 w dysonanse akord\u00f3w, a zarazem rzadko przechodzi\u0107 do krzyku i prawie ca\u0142y czas pozostawa\u0107 w sferze temp \u015brednich. No dobra, zabrzmia\u0142o powa\u017cnie, a jest w tym graniu du\u017co przyjemno\u015bci. >>>wi\u0119cej <\/a> <\/p>\n
Ekstrawagancja na pe\u0142nej. Znajdzie swoich wielkich admirator\u00f3w \u2013 sam uwa\u017cam j\u0105 za najbardziej zaskakuj\u0105c\u0105, a mo\u017ce i najlepsz\u0105 rzecz, jak\u0105 nagra\u0142a Sundf\u00f8r od czasu The Brothel<\/em>. A przy tym niebezpiecznie balansuje na granicy sentymentalizmu i opiera o \u015bcian\u0119 udziwnie\u0144. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Zadziwiaj\u0105co jasna muzycznie p\u0142yta, nawi\u0105zuj\u0105ca do brzmienia Angels Of Light, ale wci\u0105\u017c z mocn\u0105 motoryk\u0105 Swans i – oczywi\u015bcie – opowie\u015bci\u0105 o mniejszej lub wi\u0119kszej apokalipsie. Gira si\u0119 \u017cegna, ale to jedno z lepszych po\u017cegna\u0144, jakie sobie mo\u017cna wyobrazi\u0107, a kt\u00f3ra p\u0142yta Swans nie mog\u0142aby by\u0107 t\u0105 po\u017cegnaln\u0105? >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Nie wymaga szczeg\u00f3lnej odwagi stwierdzenie, \u017ce to najbardziej melodyjna – i pewnie te\u017c najbardziej przebojowa, w do\u015b\u0107 starym, niememicznym sensie tego s\u0142owa. A przy tym jedna z misterniej zaaran\u017cowanych. Nie wyobra\u017cam sobie wakacji bez tego zestawu. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n
Nawet ju\u017c chcia\u0142em si\u0119 tego The Necks z p\u00f3\u0142rocznego zestawienia pozby\u0107, bo to przecie\u017c nuda – na Polifonii s\u0105 zawsze. Ale pos\u0142ucha\u0142em po kilku miesi\u0105cach i znowu si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0142em. Zostawiam wi\u0119c i tu improwizuj\u0105cych Australijczyk\u00f3w z ich \u0107wiczeniami ze skupienia. Podobno zagraj\u0105 w Gda\u0144sku jesieni\u0105 – kupujcie bilety, bo kto tego zespo\u0142u nie s\u0142ysza\u0142 na \u017cywo, ten powinien sprawdzi\u0107, czy na pewno \u017cyje. >>>wi\u0119cej <\/a> <\/p>\n
Niby dziwak przekraczaj\u0105cy konwencje, a zarazem blisko muzycznego \u015brodka. P\u00f3jd\u0119 za swoj\u0105 tez\u0105 sprzed paru lat: mo\u017ce by\u0107 tak, \u017ce Tumor stoi tu, gdzie sta\u0142, tylko \u015bwiat si\u0119 przesuwa \u2013 i tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce akurat w jego kierunku. Ka\u017cdemu bym tego \u017cyczy\u0142. >>>wi\u0119cej<\/a> <\/p>\n