
{"id":39198,"date":"2023-07-25T10:00:03","date_gmt":"2023-07-25T08:00:03","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=39198"},"modified":"2023-07-25T10:05:52","modified_gmt":"2023-07-25T08:05:52","slug":"a-jednak-dziala","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/07\/25\/a-jednak-dziala\/","title":{"rendered":"A jednak dzia\u0142a!"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kraj\/2221066,1,cyberatak-na-serwis-politykapl-dziekujemy-za-zrozumienie-i-wyrazy-wsparcia.read\">Atak na serwis Polityka.pl<\/a> odebra\u0142 mi wczoraj moje narz\u0119dzie pracy. A nic lepiej nie odda emocji spokojnego cz\u0142owieka oderwanego od linii produkcyjnej ni\u017c album <em>The Flower School<\/em>. Jestem na co dzie\u0144 troch\u0119 jak ten genera\u0142 z <em>Oppenheimera<\/em>, sk\u0105din\u0105d najlepsza rola w tym nie takim znowu wybitnym filmie &#8211; nikomu z artyst\u00f3w staram si\u0119 nie ufa\u0107 w ciemno, tylko ocenia\u0107 realne mo\u017cliwo\u015bci. Tymczasem to by\u0142 taki przypadek, \u017ce mo\u017cna by\u0142o obstawia\u0107 w ciemno: <strong>Zoh Amba<\/strong> na saksofonie, <strong>Chris Corsano<\/strong> na b\u0119bnach i <strong>Bill Orcutt<\/strong> na gitarze. Nie wiem, czy mo\u017cna dzi\u015b zbudowa\u0107 lepszy sk\u0142ad improwizuj\u0105cy. Owszem, w tej kategorii ci\u0119\u017cko przewidzie\u0107, czy to nie za du\u017co grzyb\u00f3w w barszcz, mocnych charakter\u00f3w w jednym zespole, ale ca\u0142a tr\u00f3jka wchodzi\u0142a ju\u017c w r\u00f3\u017cne alianse, a w swojej bezkompromisowo\u015bci maj\u0105 te\u017c moment odpuszczenia i s\u0142uchaj\u0105 innych. To z kolei s\u0142ycha\u0107 w ich wsp\u00f3lnej sesji. Du\u017co liryki w tym jazgocie.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/_5VROgMRk6E\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Obstawia\u0107 w ciemno ten album mo\u017cna by\u0142o tak\u017ce dlatego, \u017ce Amba stale z Corsano wsp\u00f3\u0142pracuje &#8211; w r\u00f3\u017cnych sk\u0142adach, najcz\u0119\u015bciej bodaj w kwartecie z Thomasem Morganem na kontrabasie i Micah Thomasem na fortepianie. Za to nie wiedzia\u0142em, \u017ce sama grywa na gitarze (tu akustycznej w <em>Sweet One<\/em>, gdzie dialoguj\u0105 z Orcuttem na mod\u0142\u0119 niemal folkow\u0105, wklejam te\u017c ma\u0142\u0105 niespodziank\u0119 powy\u017cej). To, co tu s\u0142ycha\u0107, to brakuj\u0105ce ogniwo w improwizowanej fuzji styl\u00f3w &#8211; Amba jest w ko\u0144cu nie tylko najbardziej obiecuj\u0105c\u0105 saksofonistk\u0105 na scenie impro, ale te\u017c najlepszym wsp\u00f3\u0142czesnym wcieleniem frazy i witalno\u015bci Alberta Aylera. A nietrudno sobie Aylera wyobrazi\u0107 w akcji z rockmanami &#8211; w ostatnich, opublikowanych ju\u017c po\u015bmiertnie nagraniach wykorzystywa\u0142 elementy funku i rocka, jego sesje z rockmanami mog\u0142yby zmieni\u0107 oblicze lat 70. &#8211; tyle \u017ce on zmar\u0142 u progu tej dekady.<\/p>\n<p>Mamy tu wi\u0119c pi\u0119kno prostej frazy, ale w kulminacyjnym <em>The Morning Light Has Flooded My Eyes<\/em> tak\u017ce energi\u0119 rocka i Aylerowskiego free, a zarazem co\u015b, czego nie mo\u017cna by\u0142o dosta\u0107 w wydaniu nikogo innego, czyli podtrzymywanie \u017carliwo\u015bci przy zej\u015bciu z fortissimo do piano. I budowanie delikatnego <em>Moon Showed But No You<\/em> niczym jakiej\u015b opowie\u015bci Alabastra DePlume. Cudowna p\u0142yta. Jedna z tych, kt\u00f3rych mo\u017cna s\u0142ucha\u0107 non stop, odk\u0142adaj\u0105c na bok wszystko, o czym wam tr\u0105bi\u0105 jako p\u0142ycie roku. To jest dla odmiany album, kt\u00f3ry anga\u017cuje chwil\u0105 i zatrzymuje my\u015blenie o tym, co potem. Cho\u0107 bior\u0105c pod uwag\u0119, jak mocna jest to estetyka &#8211; te\u017c pewnie wr\u00f3ci na g\u00f3r\u0119 p\u00f3\u0142ki, s\u0142uchany po raz kolejny z dystansem po paru miesi\u0105cach. Co wi\u0119cej &#8211; znowu mo\u017ce zmusi\u0107 do od\u0142o\u017cenia innych na bok i op\u00f3\u017ani\u0107 podsumowania. A przy okazji takiej p\u0142yty rado\u015b\u0107 z tego, \u017ce blog w ko\u0144cu dzia\u0142a, okazuje si\u0119 podw\u00f3jna.\u00a0<\/p>\n<p><strong>ZOH AMBA, CHRIS CORSANO, BILL ORCUTT <em>The Flower School<\/em><\/strong>, Palilalia 2023<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3788184727\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/billorcutt.bandcamp.com\/album\/the-flower-school\">The Flower School by Zoh Amba &amp; Chris Corsano &amp; Bill Orcutt<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Atak na serwis Polityka.pl odebra\u0142 mi wczoraj moje narz\u0119dzie pracy. A nic lepiej nie odda emocji spokojnego cz\u0142owieka oderwanego od linii produkcyjnej ni\u017c album The Flower School. Jestem na co dzie\u0144 troch\u0119 jak ten genera\u0142 z Oppenheimera, sk\u0105din\u0105d najlepsza rola w tym nie takim znowu wybitnym filmie &#8211; nikomu z artyst\u00f3w staram si\u0119 nie ufa\u0107 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":39200,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,4009,4993,5601],"tags":[901,2811,5584],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39198"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=39198"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39198\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":39202,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39198\/revisions\/39202"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/39200"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=39198"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=39198"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=39198"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}