
{"id":39220,"date":"2023-07-28T10:09:12","date_gmt":"2023-07-28T08:09:12","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=39220"},"modified":"2023-07-28T10:29:06","modified_gmt":"2023-07-28T08:29:06","slug":"joni-mitchell-bo-kto","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/07\/28\/joni-mitchell-bo-kto\/","title":{"rendered":"Joni Mitchell. Bo kto?"},"content":{"rendered":"<p>Uwielbiam Aphex Twina, ale nie ma szans, \u017ceby jego kolejny powr\u00f3t na scen\u0119 przes\u0142oni\u0142 mi powr\u00f3t na scen\u0119 <strong>Joni Mitchell<\/strong>. Do dzi\u015b pojawi\u0142a si\u0119 ju\u017c parokrotnie &#8211; ale zesz\u0142oroczny koncert na Newport Folk Festival, kluczowej dla jej \u015brodowiska imprezie, na kt\u00f3rej poprzednio wyst\u0105pi\u0142a pod koniec lat 60., to by\u0142 pierwszy pe\u0142ny koncert kanadyjskiej artystki od 20 lat! Teraz ukazuje si\u0119 na p\u0142ycie i emocje s\u0105 du\u017ce. Nic nie przebije fina\u0142u wzruszaj\u0105cego <em>Both Sides Now,<\/em> kt\u00f3ry w tej wersji jest r\u00f3wnie, a mo\u017ce nawet bardziej porywaj\u0105cy ni\u017c kiedykolwiek. Kiedy 79-letnia Joni ko\u0144czy fraz\u0105 <em>I really don&#8217;t know life at all,<\/em>\u00a0mo\u017cna \u015bmia\u0107 si\u0119 i p\u0142aka\u0107 jednocze\u015bnie.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/jxiluPSmAF8\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>W Newport Mitchell za\u015bpiewa\u0142a &#8211; a czasem po prostu uczestniczy\u0142a w wykonaniach &#8211; 13 utwor\u00f3w, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych 10 stanowi\u0142y jej klasyki, g\u0142\u00f3wnie z wczesnego okresu, a towarzyszy\u0142y im trzy covery. Na p\u0142yt\u0119 spo\u015br\u00f3d tych obcych utwor\u00f3w trafi\u0142o tylko imponuj\u0105co wykonane <em>Summertime<\/em> Gershwina. Dlaczego? Trudno powiedzie\u0107, troch\u0119 szkoda, \u017ce to nie pe\u0142ny program. Jest to r\u00f3wnie\u017c program u\u0142o\u017cony na nowo, co zmienia dramaturgi\u0119 koncertu. Do\u015b\u0107, zdaje si\u0119, spontanicznego. I maj\u0105cego charakter &#8211; co tu ledwie s\u0142ycha\u0107 (mo\u017ce to wra\u017cenie pr\u00f3bowano wytrze\u0107) rodzaju benefisu, kt\u00f3rego bohaterk\u0105 jest wprawdzie Joni, ale gospodyni\u0105 &#8211; m\u0142odsza, ameryka\u0144ska piosenkarka Brandi Carlile. Ta ostatnia cz\u0119sto wspiera starsz\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 wokalnie, szczeg\u00f3lnie w niedost\u0119pnych wysokich rejestrach. Czasem przesuwa te\u017c utwory nieco w stron\u0119 country &#8211; to dla niej naturalne rejony. Kiedy utwory \u015bpiewa Taylor Goldsmith z Dawes, rzecz idzie jeszcze mocniej w benefis. Momentami Mitchell jest tylko s\u0142uchaczk\u0105.\u00a0<\/p>\n<p>Obecno\u015b\u0107 Carlile kluczowa jest w <em>Carey<\/em>, jednym z dw\u00f3ch utwor\u00f3w z albumu <em>Blue<\/em> (drugim jest oczywi\u015bcie <em>A Case of You<\/em>). Ale w wielu momentach wsparcie okazuje si\u0119 po prostu niepotrzebne. To kolejne wzruszaj\u0105ce odkrycie tego zestawu. G\u0142os Joni troch\u0119 si\u0119 obni\u017cy\u0142 (wydaje si\u0119, \u017ce mog\u0142aby \u015bpiewa\u0107 klasyki Niny Simone bez korektora barwy), ma te\u017c momentami lekk\u0105 chrypk\u0119, ale intonacyjnie radzi sobie kapitalnie, zachowa\u0142a kapitalne panowanie nad fraz\u0105, nienagann\u0105 emisj\u0119, nawet wibrato. Go\u015bcie &#8211; Marcus Mumford czy Lucius &#8211; s\u0105 na drugim planie. Czasem wystarczy wsparcie ch\u00f3rku, \u017ceby utwory zabrzmia\u0142y z odpowiedni\u0105 moc\u0105. Raz &#8211; w umieszczonym tu jako przedostatni (na koncercie wybrzmia\u0142 wcze\u015bniej) <em>Shine<\/em> &#8211; mamy nie ch\u00f3rek, tylko wspania\u0142y ch\u00f3r.\u00a0<\/p>\n<p>Nie widzia\u0142em jeszcze fizycznej p\u0142yty, kt\u00f3ra podobno ju\u017c dotar\u0142a do Polski, opisuj\u0119 rzecz na podstawie ods\u0142uchu w streamingu. Oczywi\u015bcie nie na Spotify &#8211; Joni, za przyk\u0142adem Neila Younga, wycofa\u0142a z tego serwisu prawie ca\u0142y sw\u00f3j repertuar. Jest za to na Tidalu. P\u0142ac\u0105c ten dodatkowy abonament, zastanawiam si\u0119 czasem, po co ten dodatkowy wydatek &#8211; i czy rekompensuje go w jakim\u015b stopniu mo\u017cliwo\u015b\u0107 robienia playlist w serwisie. T\u0142umacz\u0119 sobie wtedy, \u017ce to po to, \u017ceby mie\u0107 pod r\u0119k\u0105 utwory Joni Mitchell. I jest to &#8211; prosz\u0119 mi wierzy\u0107 &#8211; pow\u00f3d jak dal mnie ca\u0142kiem racjonalny.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>JONI MITCHELL <em>At Newport (feat. The Joni Jam)<\/em><\/strong>, Rhino 2023\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<div style=\"position: relative; padding-bottom: 100%; height: 0; overflow: hidden; max-width: 100%;\"><iframe src=\"https:\/\/embed.tidal.com\/albums\/304977050?layout=gridify\" frameborder=\"0\" allowfullscreen style=\"position: absolute; top: 0; left: 0; width: 100%; height: 1px; min-height: 100%; margin: 0 auto;\"><\/iframe><\/div>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>22<strong> PAKT &#8211; Percy Jones, Alex Skolnick, Kenny Grohowski, Tim Motzer<\/strong> Live in NYC, MoonJune <br \/>24 <strong>Audrey Carmes<\/strong> Quelque chose s&#8217;est dissip\u00e9, Metron <br \/>25 <strong>Picchio dal Pozzo<\/strong> In Camporella, Cuneiform <br \/>26 <strong>Gooooose<\/strong> Rudiments, Svbkvlt <br \/>27 <strong>Yungwebster<\/strong> Yungwebster, Sferic <br \/>28<strong> 7038634357<\/strong> Neo Seven, Blank Forms <br \/>28 <strong>Aphex Twin<\/strong> Blackbox Life Recorder 21f \/ In a Room7 F760, Warp EP<br \/>28 <strong>Ayo Manuel<\/strong> 1983-90, Soundway <br \/>28 <strong>Bethani Cosentino<\/strong> Natural Disaster, Concord <br \/>28 <strong>Beverly Glenn-Copeland<\/strong> The Ones Ahead, Transgressive <br \/>28 <strong>Blevin Blectum<\/strong> Omnii, Deathbomb Arc <br \/>28 <strong>Carly Rae Jepsen<\/strong> The Loveliest Time, Interscope <br \/>28<strong> Cate Brooks<\/strong> Easel Studies, Cafe Kaput <br \/>28 <strong>Chief Xian aTunde Adjuah<\/strong> Bark Out Thunder Roar Out Lightning, Ropeadope <br \/>28 <strong>Chuck Senrick<\/strong> Dreamin\u2019, Numero Group <br \/>28 <strong>Damon Locks &amp; Rob Mazurek<\/strong> New Future City Radio, International Anthem <br \/>28<strong> Eje Eje<\/strong> Five Seasons, Batov <br \/>28 <strong>Equaeverpoise<\/strong> Light Sleeper, Cuneiform <br \/>28 <strong>George Clanto<\/strong>n Ooh Rap I Ya, 100% Electronica <br \/>28 <strong>Georgia<\/strong> Euphoric, Domino <br \/>28 <strong>Gil Scott-Heron &amp; His Amnesia Express<\/strong> Legend In His Own Mind, Made in Germany <br \/>28 <strong>Gunn Truscinski Nace<\/strong> Glass Band, Three Lobed <br \/>28 <strong>H\u00f6gni<\/strong> Music for Katla, Erased Tapes <br \/>28 <strong>Idee Fixe<\/strong> Jarocin 84\/85, GAD arch. LP<br \/>28 <strong>Jessy Lanza<\/strong> Love Hallucination, Hyperdub <br \/>28 <strong>Joni Mitchell<\/strong> Joni Mitchell At Newport, Rhino <br \/>28 <strong>koeosaeme<\/strong> Beige, Orange Milk <br \/>28 <strong>Krzysztof Duda<\/strong> Altus, GAD reed. LP<br \/>28 <strong>Lawrence English &amp; Lea Bertucci<\/strong> Chthonic, American Dreams <br \/>28 <strong>Locate S,1<\/strong> Wicked Jaw, Captured Tracks <br \/>28 <strong>Maria W Horn &amp; Vilhelm Bromander<\/strong> Earthward Arcs, Warm Winters Ltd <br \/>28 <strong>Maroulita de Kol<\/strong> An\u200b\u00e1\u200bsana, Phantom Limb <br \/>28 <strong>Post Malone<\/strong> Austin, Republic <br \/>28<strong> Primal Scream<\/strong> Reverberations (Travelling in Time): BBC Radio Sessions &amp; Creation Singles 1985-86 <br \/>28 <strong>Queef Jerky<\/strong> Queef Underground <br \/>28 <strong>Sings Of The Swarm<\/strong> Amongst The Low &amp; Empty, Century Media <br \/>28 <strong>Susanna<\/strong> Baudelaire &amp; Orchestra, Susanna Sonata <br \/>28 <strong>Susto<\/strong> My Entire Life, New West <br \/>28 <strong>The Budos Band<\/strong> Frontier&#8217;s Edge EP, Diamond West <br \/>28 <strong>Travis Scott<\/strong> Utopia, Epic <br \/>28 <strong>Traysh<\/strong> Shady Favorites, Husky Pants <br \/>28 <strong>Trent Reznor and Atticus Ross<\/strong> Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem, The Null Corporation <br \/>28 <strong>UFOm<\/strong> Aliens Are Real, Moon Glyph <br \/>28 <strong>VA<\/strong> Mr Bongo Record Club Volume Six, Mr Bongo <br \/>28 <strong>Yu Su<\/strong> I Want an Earth <br \/>28 <strong>Zi\u00far<\/strong> Eyeroll, Hakuna Kulala<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Uwielbiam Aphex Twina, ale nie ma szans, \u017ceby jego kolejny powr\u00f3t na scen\u0119 przes\u0142oni\u0142 mi powr\u00f3t na scen\u0119 Joni Mitchell. Do dzi\u015b pojawi\u0142a si\u0119 ju\u017c parokrotnie &#8211; ale zesz\u0142oroczny koncert na Newport Folk Festival, kluczowej dla jej \u015brodowiska imprezie, na kt\u00f3rej poprzednio wyst\u0105pi\u0142a pod koniec lat 60., to by\u0142 pierwszy pe\u0142ny koncert kanadyjskiej artystki od [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":39227,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,444,3309,4009,3666,7,5601,106],"tags":[646],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39220"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=39220"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39220\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":39231,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39220\/revisions\/39231"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/39227"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=39220"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=39220"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=39220"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}