{"id":393,"date":"2011-01-20T17:03:12","date_gmt":"2011-01-20T15:03:12","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=393"},"modified":"2011-01-20T17:07:14","modified_gmt":"2011-01-20T15:07:14","slug":"urok-bialych-klamstw","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/01\/20\/urok-bialych-klamstw\/","title":{"rendered":"Urok bia\u0142ych k\u0142amstw"},"content":{"rendered":"

Drodzy cz\u0142onkowie White Lies!<\/p>\n

Na tym etapie nie mog\u0119 jeszcze okre\u015bli\u0107, kiedy napiszemy co\u015b o Was na \u0142amach „Polityki”, ale jedno mog\u0119 obieca\u0107: nie pozostawimy tej p\u0142yty bez gruntownego przes\u0142uchania. Po pierwszym czujemy si\u0119 naprawd\u0119 zaintrygowani.
\nPocz\u0105tek lat 80. to w dzisiejszych czasach modny wzorzec. Wiele wsp\u00f3\u0142czesnych zespo\u0142\u00f3w chcia\u0142oby por\u00f3wna\u0144 do Joy Division czy Ultravox. Wy macie je w kieszeni, w dodatku tamt\u0105 estetyk\u0119 przenosicie na sw\u00f3j spos\u00f3b we wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107. Jeste\u015bcie chyba na dobrej drodze do wypracowania w\u0142asnego stylu. Wydaje si\u0119, \u017ce post\u0119py, jakich dokonali\u015bcie w tak kr\u00f3tkim czasie, daj\u0105 nadzieje na przysz\u0142o\u015b\u0107. „Ritual” to bardzo porz\u0105dnie zrealizowana produkcja. Starannie zarejestrowana i wykonana bez zarzutu. No i ta ok\u0142adka – wida\u0107, \u017ce z pietyzmem podchodzicie do ka\u017cdego elementu waszej pracy.
\n\u017bycz\u0119 powodzenia!<\/p>\n

– – – – – <\/p>\n

Droga Redakcjo!<\/p>\n

Nie zawracajmy sobie tym g\u0142owy. S\u0142owa nie napisz\u0119 o p\u0142ycie White Lies<\/strong>. Lata 80. to dzi\u015b zdarty bana\u0142, a gdy kto\u015b nie ma na nie pomys\u0142u i uwa\u017ca, \u017ce wi\u0119cej mocy w zgrywaniu gitar i syntezator\u00f3w to jedyne, czym mo\u017cna temat uwsp\u00f3\u0142cze\u015bni\u0107, to sam sobie szkodzi. Dawno nie s\u0142ysza\u0142em tak schematycznego grania, a zespo\u0142\u00f3w odnosz\u0105cych si\u0119 do Joy Division czy Ultravox mamy na p\u0119czki. Pisanie o takich wykonawcach ma sens tylko wtedy, je\u015bli s\u0105 w jakim\u015b stopniu wyj\u0105tkowe. Albo gdy chcemy im oryginalnie spu\u015bci\u0107 \u0142omot. Tymczasem \u0142omotanie White Lies to bana\u0142, w ci\u0105gu paru lat nawet „Bravo” b\u0119dzie w nich wali\u0107 jak w b\u0119ben.
\nWokalista brzmi, jakby zjad\u0142 p\u0142yt\u0119 Presleya w dzieci\u0144stwie, potem przeszed\u0142 intensywny kurs dla samob\u00f3jc\u00f3w, a po powrocie uzna\u0142, \u017ce zostanie kr\u00f3lem \u015bwiata. Nawet je\u015bli przypadkiem, id\u0105c swoj\u0105 pomp-rockow\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105, zrobi\u0105 karier\u0119 na miar\u0119 Muse, to ja si\u0119 pod pompowaniem takiej gwiazdy z czystym sumieniem nie podpisz\u0119. I by\u0142em o tym przekonany ju\u017c – co do\u015b\u0107 rzadkie, bo zwykle nie brakuje mi w\u0105tpliwo\u015bci – po pierwszym przes\u0142uchaniu tej wyj\u0105tkowo jednostajnej p\u0142yty. Do managementu grupy wys\u0142a\u0142em ju\u017c zreszt\u0105 list odnosz\u0105cy si\u0119 do ca\u0142ej sytuacji, po kt\u00f3rym – mam nadziej\u0119 – nie obra\u017c\u0105 si\u0119. Mo\u017cecie by\u0107 spokojni, nie antagonizowa\u0142em, nie prowokowa\u0142em, list sk\u0142ada\u0142 si\u0119 w wi\u0119kszo\u015bci z bia\u0142ych k\u0142amstw.<\/p>\n

\"\"<\/a>WHITE LIES „Ritual”<\/strong>
\nFiction 2011
\n4\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Ultravox „Vienna”, Joy Division „Substance”, Editors „The Back Room”.<\/p>\n