{"id":39300,"date":"2023-08-01T14:06:47","date_gmt":"2023-08-01T12:06:47","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=39300"},"modified":"2023-08-01T14:06:49","modified_gmt":"2023-08-01T12:06:49","slug":"dlaczego-nie-wszystko-naraz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/08\/01\/dlaczego-nie-wszystko-naraz\/","title":{"rendered":"Dlaczego nie wszystko naraz?"},"content":{"rendered":"<p>Na dzisiejszej scenie najbardziej podoba mi si\u0119 brak jakichkolwiek zasad, ortodoksji, pr\u00f3by \u0142\u0105czenia wszystkiego ze wszystkim. We\u017amy <em>Everything I Want<\/em>, utw\u00f3r otwieraj\u0105cy nowy album <strong>George&#8217;a Clantona<\/strong>, za\u0142o\u017cyciela ameryka\u0144skiego labelu 100% Electronica. Ilekro\u0107 w\u0142\u0105czam to nagranie, tylekro\u0107 przenosz\u0119 si\u0119 do okresu 1989-90 i s\u0142ucham The Cure z okresu <em>Disintegration<\/em> oraz EMF z czas\u00f3w <em>Unbelievable<\/em>. Tyle \u017ce&#8230; jednocze\u015bnie. To, co kiedy\u015b stanowi\u0142o odr\u0119bne i do\u015b\u0107 dalekie z punktu widzenia widowni zjawiska, mog\u0142o wprawdzie s\u0105siadowa\u0107 na antenie MTV, delikatnie si\u0119 miesza\u0107 na pojedycznych albumach w rodzaju <em>Screamadeliki<\/em>, ale na\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na siebie w tak ostentacyjny spos\u00f3b? Wielokrotnie powtarzam tez\u0119 o muzycznych skutkach spojrzenia na ca\u0142\u0105 przestrze\u0144 muzyki naraz, kt\u00f3r\u0105 nios\u0105 w sobie czasy streamingu. I zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce nie jest to teza bardziej no\u015bna ni\u017c fakt, \u017ce jaka\u015b celebrytka z telewizji \u015bniadaniowej wymy\u015bli\u0142a sobie karier\u0119, ale jako zjawisko ma jednak szersze i powa\u017cniejsze skutki. Powoduje jeszcze wi\u0119ksze ni\u017c dot\u0105d rozmywanie granic gatunk\u00f3w i nurt\u00f3w po\u0142\u0105czone zwykle z pewn\u0105 elitaryzacj\u0105 &#8211; bo wysi\u0142ek intelektualny, jaki w\u0142o\u017cy\u0142(a) autor(ka) w \u0142\u0105czenie w\u0105tk\u00f3w najlepiej odczyta garstka mi\u0142o\u015bnik\u00f3w wszystkich nurt\u00f3w naraz. Na tym tle Clanton b\u0142yszczy: du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 materia\u0142u na <em>Ooh Rap I Ya<\/em> to utwory, kt\u00f3re mog\u0142yby si\u0119 broni\u0107 w innych wersjach, bez wzgl\u0119du na brzmienie. <em>I Been Young<\/em> w prostszym uj\u0119ciu mog\u0142oby by\u0107 popularnym singlem w latach 80., a &#8211; jak wie ju\u017c zupe\u0142nie ka\u017cdy &#8211; by\u0142a wtedy w tej dziedzinie niema\u0142a konkurencja. S\u0142owem &#8211; uda\u0142o si\u0119 co\u015b udowodni\u0107, a ca\u0142y album, a\u017c po fina\u0142owe <em>For You, I Will<\/em> z udzia\u0142em Hatchie, ma szanse doczeka\u0107 si\u0119 kultowego statusu i pi\u0105\u0107 w g\u00f3r\u0119 rocznych zestawie\u0144.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/jZoo706cBIU\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Na dzisiejszej scenie najbardziej nie podoba mi si\u0119&#8230; to samo: brak jakichkolwiek zasad, ortodoksji, ci\u0105g\u0142e pr\u00f3by \u0142\u0105czenia wszystkiego ze wszystkim. Nawet u Ariela Pinka &#8211; politycznie zepchni\u0119tego na dalszy tor mistrza psychodelicznego eklektyzmu i retro popu &#8211; dra\u017cni\u0142o mnie cz\u0119sto to, \u017ce jego utwory brzmi\u0105 ci\u0119\u017cej ni\u017c by mog\u0142y, \u017ce jest w nich raczej za du\u017co czego\u015b ni\u017c za ma\u0142o. Podobnie bywa\u0142o u bli\u017cszych stylistycznie Clantonowi wykonawc\u00f3w nurtu chillwave. Niby fajne, nowe, od\u015bwie\u017caj\u0105ce, tylko cz\u0119sto przesadnie doci\u0105\u017cone. W wypadku tej p\u0142yty rytmy kojarz\u0105ce si\u0119 z nurtem baggy, w pierwszym utworze tak zaskakuj\u0105ce, w ko\u0144cu zaczynaj\u0105 uwiera\u0107. Mam te\u017c wra\u017cenie, \u017ce o ile niemal ka\u017cdy sk\u0142ada dzi\u015b muzyk\u0119 ze starych klock\u00f3w, Clanton nie roz\u0142o\u017cy\u0142 swojego zestawu do ko\u0144ca, tylko pos\u0142uguje si\u0119 ca\u0142ymi fragmentami zbudowanych wcze\u015bniej konstrukcji. Co nie sprawia, \u017ce p\u0142yta robi si\u0119 niedobra czy nie do s\u0142uchania, ale ka\u017ce si\u0119 zastanawia\u0107, czy nie by\u0142by lepszy &#8211; z ca\u0142\u0105 swoj\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 na melodyjne linie wokalne &#8211; gdyby nie zburzy\u0142 i nie uk\u0142ada\u0142 w ca\u0142o\u015bci od nowa. To, czego mi dzi\u015b brakuje, to b\u0142yskotliwe i odwa\u017cne pomys\u0142y na czyste nowe formy. Cho\u0107by i w\u0105t\u0142a i ograniczona by\u0142a ca\u0142a innowacja. Bo gdzie\u015b po drugiej stronie tego spektrum mamy ostatnio Sama Scrantona i jego wydane przez Moon Glyph <em>Body Pillow<\/em>. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce ta muzyka elektroniczna zdaj\u0105ca si\u0119 imitowa\u0107 na nowo odg\u0142osy ptak\u00f3w i d\u017awi\u0119ki przyrody, syntezatorowa, ale mocno zrytmizowana, do\u015b\u0107 przy tym ch\u0142odna i &#8222;cyfrowa&#8221;, jest bli\u017cej nurt\u00f3w eksperymentalnych. I \u017ce w ca\u0142o\u015bci p\u0142yty wypada nieco monotonnie. Nie mog\u0119 si\u0119 jednak powstrzyma\u0107 przed stwierdzeniem, \u017ce ma co\u015b, czego na <em>Ooh Rap I Ya<\/em> mi brakuje. Clanton potrafi pisa\u0107 \u0142adne historie, Scranton stworzy\u0142 jaki\u015b realnie nowy j\u0119zyk. Marzy mi si\u0119 jedno i drugie naraz.<\/p>\n<p><strong>GEORGE CLANTON <em>Ooh Rap I Ya<\/em><\/strong>, 100% Electronica 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1059279715\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/georgeclanton.bandcamp.com\/album\/ooh-rap-i-ya\">Ooh Rap I Ya by George Clanton<\/a><\/iframe>\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3749192900\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/samscranton.bandcamp.com\/album\/body-pillow-2\">Body Pillow by Sam Scranton<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na dzisiejszej scenie najbardziej podoba mi si\u0119 brak jakichkolwiek zasad, ortodoksji, pr\u00f3by \u0142\u0105czenia wszystkiego ze wszystkim. We\u017amy Everything I Want, utw\u00f3r otwieraj\u0105cy nowy album George&#8217;a Clantona, za\u0142o\u017cyciela ameryka\u0144skiego labelu 100% Electronica. Ilekro\u0107 w\u0142\u0105czam to nagranie, tylekro\u0107 przenosz\u0119 si\u0119 do okresu 1989-90 i s\u0142ucham The Cure z okresu Disintegration oraz EMF z czas\u00f3w Unbelievable. Tyle \u017ce&#8230; [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":39307,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,4009,3666,7,5601,106],"tags":[5729],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39300"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=39300"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39300\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":39309,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39300\/revisions\/39309"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/39307"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=39300"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=39300"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=39300"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}