{"id":39645,"date":"2023-08-29T09:17:33","date_gmt":"2023-08-29T07:17:33","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=39645"},"modified":"2023-08-29T09:32:31","modified_gmt":"2023-08-29T07:32:31","slug":"podmiot-nie-zgadza-sie-z-orzeczeniem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/08\/29\/podmiot-nie-zgadza-sie-z-orzeczeniem\/","title":{"rendered":"Podmiot nie zgadza si\u0119 z orzeczeniem"},"content":{"rendered":"<p>Po\u015bmiertna p\u0142yta <strong>Jaimie Branch<\/strong> to album, kt\u00f3ry nie nadaje si\u0119 do s\u0142uchania. No, przynajmniej w niekt\u00f3rych okoliczno\u015bciach. Je\u015bli my\u015blicie, \u017ce poczytacie w tym czasie ksi\u0105\u017ck\u0119 albo nawet zrobicie prasowanie &#8211; nie bardzo si\u0119 sprawdzi. Tr\u0105bka g\u0142\u00f3wnej bohaterki prowadzi opowie\u015b\u0107 na tyle zajmuj\u0105co, a emocje s\u0105 na tyle du\u017ce, \u017ce nie bardzo jest miejsce na cokolwiek innego. Mo\u017cna co najwy\u017cej powspomina\u0107 tr\u0119baczk\u0119 przedwcze\u015bnie zmar\u0142\u0105 w ubieg\u0142ym roku w wieku 39 lat. I zastanowi\u0107 si\u0119, czy to jest album, jaki sobie wymy\u015bli\u0142a i jakiego chcia\u0142a.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/_Noo8_VjgxE?si=2qAkgzTtAntKCBbW\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Pytanie pojawia si\u0119 ostatnio co i rusz przy okazji po\u015bmiertnych album\u00f3w r\u00f3\u017cnych artyst\u00f3w, niedawno dyskutowany by\u0142 przypadek Sinead O&#8217;Connor. U Branch by\u0142o bardzo podobnie: nowy album by\u0142 prawie gotowy w momencie \u015bmierci. Tyle \u017ce tu byli stali wsp\u00f3\u0142pracownicy, zesp\u00f3\u0142 graj\u0105cy z ni\u0105 regularnie &#8211; Jason Ajemian, Lester St. Louis i Chad Taylor &#8211; a tak\u017ce Kate Branch, siostra Jaimie &#8211; i to oni wsp\u00f3lnie ko\u0144czyli to wydawnictwo, zastanawiaj\u0105c si\u0119, co zrobi\u0142aby Jaimie, gdyby \u017cy\u0142a. I wypada to wiarygodnie. Punktem wyj\u015bcia jest na pewno to, co by\u0142o na poprzednich p\u0142ytach serii <em>Fly Or Die <\/em>&#8211; eklektyczny styl obejmuj\u0105cy elementy afroameryka\u0144skie, latynoskie, a nawet szczypt\u0119 ameryka\u0144skiego folku (w <em>The Mountain<\/em>, kompozycji Curta Kirkwooda z Meat Puppets), tyle \u017ce jeszcze bardziej z\u0142o\u017cone i nieco g\u0119stsze pod wzgl\u0119dem faktury. Utwory nie s\u0105 pozbawione swobody, nawet pewnego charakterystycznego dla Branch rozgardiaszu, ale prowadzone s\u0105 melodyjnymi partiami tr\u0105bki lub wokalami samej Branch i pe\u0142niejsze, niczym ostatnie aran\u017cacje koncertowe. S\u0105 atrakcyjne, a zarazem niepozbawione tre\u015bci. W <em>Burning Grey<\/em> czy<em> Take Over the World<\/em> (w tym drugim szczeg\u00f3lnie imponuje rozwijana przez Branch technika wokalna) s\u0142uchacz bez trudu wyczuje temperatur\u0119 niezgody na \u015bwiat i zaanga\u017cowania, temperatur\u0119 walki blisk\u0105 ju\u017c <em>Prayer for Amerikkka<\/em>. I rozwini\u0119cie starych w\u0105tk\u00f3w. Ponownie wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odgrywa brzmienie sekcji pog\u0142\u0119bionej przez wiolonczel\u0119 St. Louisa.<\/p>\n<p>Z drugiej strony &#8211; s\u0105 nowe w\u0105tki: perkusjonalia Daniela Villareala podkre\u015blaj\u0105 taneczn\u0105, p\u0142yn\u0105c\u0105 \u0142agodnie rytmik\u0119 <em>Baba Louie<\/em>, kt\u00f3ry w \u017cadnym razie nie brzmi jak kompozycja, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by skojarzy\u0107 z czyim\u015b pogrzebem. Podobnie do pewnego stopnia z kolejnym w programie p\u0142yty <em>Bolinko Bass<\/em>. W obu aran\u017cacje wzbogacaj\u0105 te\u017c klarnet basowy Roba Frye&#8217;a i puzon Nicka Brosta. Te dwa fragmenty to najmocniejsze \u015bwiadectwo ewolucji stylu Branch &#8211; traf chce, \u017ce zarazem utwory \u017cywio\u0142owe i do\u015b\u0107 pozytywne w klimacie. W kontek\u015bcie \u015bmierci artystki te skoki emocjonalne na albumie nie s\u0105 naj\u0142atwiejsze w odbiorze.\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><em>Fly Or Die Fly Or Die Fly Or Die ((world war)) <\/em>to fantastyczna p\u0142yta, kt\u00f3ra godnie zamyka dyskografi\u0119 Branch, ale nie zamyka sprawy. Autorka by\u0142a utalentowan\u0105 i \u015bwietnie rozwijaj\u0105c\u0105 si\u0119 kompozytork\u0105, liderk\u0105 stanowi\u0105c\u0105 osobowo\u015b\u0107 o rzadkim w \u015bwiecie jazzu charakterze, niemieszcz\u0105c\u0105 si\u0119 w jazzowych kategoriach, zdoln\u0105 przyci\u0105gn\u0105\u0107 do tej muzyki nowe rzesze odbiorc\u00f3w &#8211; i to bez uciekania si\u0119 do muzycznych kompromis\u00f3w. P\u0142yta przywraca to, co de facto powsta\u0142o i nie mia\u0142o tylko ostatecznego stempla, tak naprawd\u0119 pokazuje i tak przesz\u0142o\u015b\u0107, bo obraz p\u0142yty w wydaniu improwizuj\u0105cych muzyk\u00f3w to zawsze jest raczej co\u015b, co szybko zostawiaj\u0105 za sob\u0105, szukaj\u0105c dalej &#8211; ich intencje pozostaj\u0105 rozmazane jak obraz \u015bwiata w ci\u0105g\u0142ym ruchu. Reszt\u0119 musimy sobie wi\u0119c wyobrazi\u0107 &#8211; cho\u0107 wydaje si\u0119, \u017ce \u015bmia\u0142o mo\u017cna to robi\u0107, s\u0142uchaj\u0105c p\u0142yty.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>Jaimie Branch <em>Fly Or Die Fly Or Die Fly Or Die ((world war))<\/em><\/strong>, International Anthem 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1266839691\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/intlanthem.bandcamp.com\/album\/fly-or-die-fly-or-die-fly-or-die-world-war\">Fly or Die Fly or Die Fly or Die ((world war)) by jaimie branch<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Po\u015bmiertna p\u0142yta Jaimie Branch to album, kt\u00f3ry nie nadaje si\u0119 do s\u0142uchania. No, przynajmniej w niekt\u00f3rych okoliczno\u015bciach. Je\u015bli my\u015blicie, \u017ce poczytacie w tym czasie ksi\u0105\u017ck\u0119 albo nawet zrobicie prasowanie &#8211; nie bardzo si\u0119 sprawdzi. Tr\u0105bka g\u0142\u00f3wnej bohaterki prowadzi opowie\u015b\u0107 na tyle zajmuj\u0105co, a emocje s\u0105 na tyle du\u017ce, \u017ce nie bardzo jest miejsce na cokolwiek [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":39647,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,4009,4993,7,5601],"tags":[2888],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39645"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=39645"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39645\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":39653,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/39645\/revisions\/39653"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/39647"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=39645"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=39645"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=39645"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}