Napisa\u0142em „ulubionej”? Tak! W przeciwie\u0144stwie do p\u0142yt wa\u017cnych, prze\u0142omowych i bestsellerowych. „EVOL” ma w sobie co\u015b (poza tytu\u0142em czytanym wspak), dzi\u0119ki czemu od razu j\u0105 pokocha\u0142em, przechodz\u0105c na Sonic Youth p\u0142ynnie z The Cure i Joy Division. Mroczny romantyzm, mieszanie fikcji i marze\u0144 sennych z rzeczywisto\u015bci\u0105, poczucie nieuchronnej kl\u0119ski, przypadkowo\u015bci z\u0142a i takich tam rzeczy, kt\u00f3re przemawiaj\u0105 do emocji nastolatka. I – jak si\u0119 okazuje – wsparte odpowiednio sugestywn\u0105 muzyk\u0105, tworz\u0105 z czasem jedn\u0105 z ulubionych p\u0142yt w og\u00f3le, s\u0142uchan\u0105 w r\u00f3\u017cnych momentach \u017cycia. Bo cudowne fla\u017colety „Shadow of a Doubt”, jednego z moich ulubionych nagra\u0144 SY w og\u00f3le, bo bezczelna naiwno\u015b\u0107 w g\u0142osie Kim Gordon, gdy \u015bpiewa „Star Power” (w og\u00f3le wszystkie utwory \u015bpiewane przez ni\u0105 tutaj maj\u0105 niewiarygodn\u0105 witalno\u015b\u0107), bo wreszcie przetarcie szlaku dla nowej psychodelii w „Expressway to Yr. Skull”. „In fact, the good parts are so good that for a while there I thought I was enjoying the bad parts” – napisa\u0142 Christgau, kt\u00f3rego opinii serdecznie nie znosz\u0119, ale tutaj dotkn\u0105\u0142 jakiej\u015b prawdy. Chocia\u017c ja mam odwrotnie. Je\u015bli by\u0142o cokolwiek s\u0142abego w „EVOL”, to przez lata zd\u0105\u017cy\u0142em o tym zapomnie\u0107. <\/p>\n
PS Przy okazji – nowa p\u0142yta z serii SYR ju\u017c jest<\/a>, a w planach na 2011 Sonic Youth maj\u0105 album koncertowy z 1985 roku, czyli mniej wi\u0119cej te rejony czasowe. Jest na co czeka\u0107. <\/p>\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2011\/01\/sonic_youth_evol-150x150.jpg\" "\\"sonic_youth_evol\\"")
<\/a>SONIC YOUTH „EVOL”<\/strong>
\nBlast First\/Original Recordings Group 1986\/2010
\n10\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> wystarczy zacz\u0105\u0107 od „Tom Violence”, dalej ju\u017c p\u00f3jdzie.<\/p>\n