{"id":4005,"date":"2013-01-24T10:56:08","date_gmt":"2013-01-24T09:56:08","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=4005"},"modified":"2013-01-24T13:19:00","modified_gmt":"2013-01-24T12:19:00","slug":"elita-jedzie-na-weekend","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/01\/24\/elita-jedzie-na-weekend\/","title":{"rendered":"Elita jedzie na Weekend"},"content":{"rendered":"

Sp\u00f3\u017anion\u0105 fascynacj\u0119 polskiej inteligencji grup\u0105 Weekend \u015bledzi\u0142em z wype\u0142nionego prac\u0105, ale jednak urlopu, wi\u0119c mia\u0142em dystans. Mechanizm rozsiewania si\u0119 szale\u0144stwa na wypolerowane disco-polo (kt\u00f3re przebi\u0142o w Polsce „Gangnam Style”<\/a>, ale trwa w narodzie ponad p\u00f3\u0142 roku i zaczyna\u0142o ju\u017c wykazywa\u0107 pierwsze objawy zm\u0119czenia) wyda\u0142 mi si\u0119 ciekawy: oto Krzysztof Varga z „Gazety Wyborczej”, wywiadowany przez Piotra Bratkowskiego w „Newsweeku”<\/a>, zach\u0119ca tym samym Jana Hartmana z „Polityki” do obejrzenia w ko\u0144cu klipu grupy Weekend, co ten komentuje na swoim Twitterze<\/a> w tonie jeszcze ostrzejszym ni\u017c pierwsi dwaj. Swoje oryginalne wnioski (\u017ce (Varga) Polacy nie maj\u0105 aspiracji kulturalnych i \u017ce (Hartman) nie disco-polo, tylko knajak-polo) wnosz\u0105 do dyskusji przy stanie 40 mln wy\u015bwietle\u0144 klipu „Ona ta\u0144czy dla mnie”, podkr\u0119caj\u0105c tylko zainteresowanie tematem, kt\u00f3ry redakcja „Newsweeka” skwapliwie wykorzysta\u0142a na ok\u0142adce, licz\u0105c pewnie na cho\u0107by promil, okruszek z tych 40 milion\u00f3w. No bo chyba nie po to „Newsweek” napisa\u0142, \u017ceby Hartman zauwa\u017cy\u0142, bo do takich rzeczy s\u0142u\u017c dzi\u015b przycisk „udost\u0119pnij” na YouTube. A polskie elity s\u0105 chyba jednak bardziej nieporadne w dziedzinie muzyki popularnej ni\u017c w kwestii obs\u0142ugi serwis\u00f3w internetowych.<\/p>\n

Wola\u0142bym prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c zamiast tej kolejnej rozmowy o disco-polo, skazanej na te same wnioski, kt\u00f3re pada\u0142y 20 lat temu, otrzyma\u0107 jako czytelnik jakie\u015b wskazanie, pozytywny przyk\u0142ad, tym bardziej \u017ce od kilku lat prze\u017cywamy fantastyczny okres w polskiej muzyce. Bezradno\u015b\u0107 du\u017cej cz\u0119\u015bci \u015bwietnych publicyst\u00f3w i ludzi kultury polega jednak na tym, \u017ce odkleili si\u0119 wiele lat temu od \u015bwiata muzyki, kt\u00f3ry zmieni\u0142 si\u0119 w tym czasie do\u015b\u0107 fundamentalnie. \u015awiadcz\u0105 o tym kontrprzyk\u0142ady tw\u00f3rczo\u015bci muzycznej padaj\u0105ce w rozmowie w „Newsweeku”: Kazik, Graba\u017c, T. Love. Muzyka lat 80., gitarowa, do\u015b\u0107 konserwatywna, wci\u0105\u017c superpopularna (uwag\u0119 Vargi na temat tego, \u017ce T.Love jest dla Polak\u00f3w za trudne obala nie tylko co drugie polskie wesele, ale nawet fakt, \u017ce zdobycie z\u0142otej p\u0142yty za ostatni niez\u0142y w sumie album „Old Is Gold”, zaj\u0119\u0142o zespo\u0142owi nieca\u0142e dwa miesi\u0105ce), ale stanowi\u0105ca cz\u0105stk\u0119 tego, co si\u0119 w kraju robi. Owszem, wszystko si\u0119 zmieni\u0142o wraz z inwazj\u0105 syntezator\u00f3w, powszechnie dost\u0119pnych komputer\u00f3w i innego typu wynalazk\u00f3w, ale nie ca\u0142\u0105 muzyk\u0119 zamieni\u0142o to w bazarow\u0105 wersj\u0119 Po\u0142omskiego. Wola\u0142bym wi\u0119c, \u017ceby wnioskiem z dyskusji na temat tego, co si\u0119 przydarzy\u0142o zespo\u0142owi Weekend, by\u0142o na przyk\u0142ad dopowiedzenie, \u017ce syntezator\u00f3w u\u017cywa do robienia du\u017co bardziej wyrafinowanej muzyki \u015bwietna nowa grupa UL\/KR. Albo bardzo obiecuj\u0105cy debiutanci z Kamp!, kt\u00f3rzy na lata 80. patrz\u0105 bez poczucia obciachu, wydobywaj\u0105c z nich generalnie to, co w syntezatorowej piosence by\u0142o najwarto\u015bciowsze. Nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o artystach z okolic U Know Me, kt\u00f3rzy w dodatku – podobnie zreszt\u0105 jak Kamp! – tworz\u0105 muzyk\u0119 o du\u017cej przydatno\u015bci do ta\u0144ca. Niechby nawet ta dyskusja dotyczy\u0142a s\u0142owia\u0144skiego hip-hopu w wykonaniu Donatana i jego go\u015bci, bo rzecz jest mo\u017ce kontrowersyjna, ale kompletnie zaskakuj\u0105ca na poziomie wizji. I jest w tym co\u015b nowego, jest o czym rozmawia\u0107. <\/p>\n

Nie oczekuj\u0119, \u017ceby od razu robi\u0107 ok\u0142adk\u0119 popularnego tygodnika z odkrywanych na nowo mit\u00f3w Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia (te\u017c elektronika) albo \u017ceby wszczyna\u0107 dyskusj\u0119 wok\u00f3\u0142 kasetowych elektronicznych wydawnictw Piotra Kurka (kt\u00f3ry za granic\u0105 grywa dla mniejszej publiczno\u015bci, ale dla lokals\u00f3w, a nie dla Polak\u00f3w, jak Weekend), cho\u0107 by\u0142oby mi\u0142o. Wola\u0142bym po prostu zamiast niczego dosta\u0107 co\u015b, r\u00f3wnie\u017c po to, \u017ceby po ok\u0142adce w „Newsweeku” Empik nie zam\u00f3wi\u0142 dodatkowych pi\u0119ciu tysi\u0119cy Weekendu, tylko ze dwie\u015bcie sztuk jakiego\u015b towaru, kt\u00f3rego nie chce wystawia\u0107, bo nikt w mediach o tym nie pisze. Bo Weekend poradzi sobie dzi\u0119ki kciukom, lajkom, poleceniom i klipom w necie, a ca\u0142a reszta medi\u00f3w potrzebuje. <\/p>\n

Wi\u0119c mo\u017ce na przyk\u0142ad o Krojcu<\/strong> z popularnej sk\u0105din\u0105d formacji Lao Che, kt\u00f3ry w Oficynie Biedota (jedno z ciekawszych zjawisk na polskim rynku, cho\u0107by je\u015bli chodzi o stron\u0119 edytorsk\u0105 p\u0142yt) opublikowa\u0142 cykl elektronicznych utwor\u00f3w, wywodz\u0105cych si\u0119 ni to z brytyjskiej szko\u0142y IDM lat 90., ni to z nut\u0105 Kraftwerku, a mo\u017ce z muzyk\u0105 ze starych gier komputerowych? W dodatku ten cykl utwor\u00f3w po\u015bwi\u0119cony jest jednemu z najciekawszych bohater\u00f3w polskiej kultury popularnej, opisywanemu przez Lema pilotowi Pirxowi. Mo\u017ce to nie ten wymiar hajpu, kt\u00f3ry pojawia si\u0119, gdy Sta\u0144ko pisze utwory w ho\u0142dzie Szymborskiej, ale r\u00f3wnie ciekawe. I skazane na po\u017carcie w mediach, bo nie do\u015b\u0107 snobistyczne, a przy tym do\u015b\u0107 abstrakcyjne. Cho\u0107 s\u0105 tu momenty wyj\u0105tkowe i w dotychczasowej karierze Krojca bezwzgl\u0119dnie najlepsze – jak melodyjny „Albatros”, technoidalny „Terminus II” czy zszyty z pokrzywionych partii rytmicznych „Wypadek”. Humoru opowie\u015bci o Pirxie nie oddaj\u0105, ba, proza Lema nie zosta\u0142a tu prawie w og\u00f3le wykorzystana (je\u015bli wy\u0142\u0105czy\u0107 i do\u015b\u0107 zabawny, i ozdobiony drobnym s\u0142ownym komentarzem utw\u00f3r „Opowiadanie Pirxa” oraz fragment dialogu w „Rozprawie”), ale nastr\u00f3j lekko archaicznej nowej technologii Krojcowi udaje si\u0119 odda\u0107 \u015bwietnie. A blaszane pude\u0142ko ten klimat dobrze opakowuje.<\/p>\n

Mog\u0142em w tym miejscu powyz\u0142o\u015bliwia\u0107 si\u0119 na temat wydanej w\u0142a\u015bnie du\u017cej p\u0142yty Weekendu, niezgrabno\u015bci, s\u0142odyczy, czy prostackiego podej\u015bcia do struktury piosenek, ale trudno znale\u017a\u0107 bardziej bezproduktywne zaj\u0119cie ni\u017c zbieranie klikni\u0119\u0107 t\u0105 metod\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a>KROJC
\n„Pirx”<\/strong>
\nOficyna Biedota 2012
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Terminus II”, „Albatros”, „Wypadek”. Zdj\u0119cie pochodzi ze strony Krojca<\/a>, na kt\u00f3rej mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 p\u0142yty.<\/p>\n