{"id":40106,"date":"2023-10-02T16:20:49","date_gmt":"2023-10-02T14:20:49","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=40106"},"modified":"2023-10-02T16:20:51","modified_gmt":"2023-10-02T14:20:51","slug":"sztuczna-inteligencjo-mozesz-lepiej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/10\/02\/sztuczna-inteligencjo-mozesz-lepiej\/","title":{"rendered":"Sztuczna inteligencjo, mo\u017cesz lepiej"},"content":{"rendered":"<p>Ta p\u0142yta troch\u0119 zmieni\u0142a moje podej\u015bcie do sztucznej inteligencji w muzyce. Obawia\u0142em si\u0119, \u017ce problemem b\u0119dzie to, \u017ce AI pomo\u017ce stworzy\u0107 rzeczy zbyt oczywiste, schematyczne, przewidywalne, podobne do ju\u017c istniej\u0105cych. Tymczasem najwi\u0119kszym problemem p\u0142yty <em>Again<\/em> &#8211; i w sumie jednym z nielicznych &#8211; jest to, jak bardzo jest nieprzewidywalna. Mo\u017ce to kwestia autora, kt\u00f3ry wybra\u0142 takie, a nie inne rozwi\u0105zania, ale najs\u0142abszy moment ca\u0142ego albumu, kompozycja <em>Memories of Music<\/em>, wydaje mi si\u0119 kwintesencj\u0105 utworu, kt\u00f3ry rozwija si\u0119 w kierunku podsuwanym najwyra\u017aniej generatorem liczb losowych, nakarmionych g\u0142\u00f3wnie schematami klasycznego i progresywnego rocka. Cho\u0107 przy tym nie najgorzej mo\u017ce si\u0119 sprawdza\u0107 jako kolejna ods\u0142ona opowie\u015bci o pami\u0119ci i muzyce, a t\u0119 Daniel Lopatin, czyli <strong>Oneohtrix Point Never<\/strong>, prowadzi tu w dalszym ci\u0105gu, a nawet tym bardziej &#8211; wprost odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do swoich lat m\u0142odzie\u0144czych. Nie powiedzia\u0142bym, \u017ce to jego najlepszy album, ale z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 warto o nim podyskutowa\u0107.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/_kyFqe36BqM?si=XXIcUoYvyCqcS_3s\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Lopatin wspomina\u0142, \u017ce o ile nie satysfakcjonuj\u0105 go umiej\u0119tno\u015bci brzmieniowe AI, to aran\u017cacyjne ju\u017c wykorzysta\u0142. Nie znam dok\u0142adnej metody pracy nad <em>Again<\/em>, ale bardzo wielki dystans dzieli tu fragmenty najlepsze od najs\u0142abszych, a czasem te b\u0142yskotliwe i pachn\u0105ce watowaniem pojawiaj\u0105 si\u0119 w jednym utworze. Nie s\u0105 te\u017c jedynym wa\u017cnym w\u0105tkiem. P\u0142yta wydaje si\u0119 te\u017c poletkiem eksperyment\u00f3w OPN nad muzyk\u0105 orkiestrow\u0105. I by\u0142oby b\u0142\u0119dem nie zwr\u00f3ci\u0107 na nie uwagi. Mo\u017ce w Ameryce Lopatina nie znaj\u0105 od tej strony tak dobrze jak my &#8211; w ko\u0144cu u nas pracowa\u0142 nad sceniczn\u0105 reinterpretacj\u0105 muzyki Lutos\u0142awskiego &#8211; ale klamra <em>Elsewhere<\/em> oraz <em>A Barely Lit Path<\/em> z udzia\u0142em japo\u0144skiego NOMAD Ensemble robi tu znakomite wra\u017cenie. I potwierdza, \u017ce OPN potrafi brawurowo \u0142\u0105czy\u0107 instrumentarium akustyczne z elektronik\u0105.<\/p>\n<p>Inne interwencje &#8222;\u017cywych&#8221; muzyk\u00f3w s\u0105 nieco mniej istotne &#8211; Jim O&#8217;Rourke czy Lee Ranaldo robi\u0105 tu wra\u017cenie &#8222;dawc\u00f3w&#8221; brzmie\u0144, kt\u00f3re przej\u0119\u0142a w\u0142a\u015bnie sztuczna inteligencja. Ale po imponuj\u0105cym <em>Again<\/em> s\u0142yszymy <em>World Outside<\/em>, kt\u00f3re brzmi niczym fascynuj\u0105ce w latach 80., a p\u00f3\u017aniej jednak nieco zwietrza\u0142e eksperymenty Art Of Noise.\u00a0 A po opartym &#8211; od po\u0142owy &#8211; na prostym, dwuakordowym patencie rodem z The Velvet Underground utworze <em>On An Axis<\/em> dostajemy kolejn\u0105 bardzo ciekaw\u0105 i bardziej z\u0142o\u017con\u0105 kompozycj\u0119 <em>Ubiquity Road<\/em>. Nie wiem, ile tu sztucznej inteligencji (mam wra\u017cenie, \u017ce mo\u017ce by\u0107 jej w tym utworze relatywnie du\u017co), ale momentami wywo\u0142uje absolutny zachwyt, by za chwil\u0119 zostawi\u0107 s\u0142uchacza z \u017cachni\u0119ciem. Lepsze to na pewno ni\u017c brak jakiejkolwiek reakcji, tylko mo\u017ce \u015bwiadczy\u0107 o wci\u0105\u017c ma\u0142ej stabilno\u015bci formy artystycznej AI.\u00a0<\/p>\n<p>Pytanie, dla kogo ma pisa\u0107 AI. Mo\u017ce niebia\u0142kowy s\u0142uchacz podszed\u0142by do tego inaczej? Mo\u017ce sztuczna inteligencja lepiej by doceni\u0142a partie stworzone przy u\u017cyciu innej sztucznej inteligencji? U Lopatina podoba mi si\u0119 to, \u017ce wprawdzie jego p\u0142yty rzadko bywaj\u0105 dzie\u0142ami sko\u0144czonymi, to po prostu dzia\u0142a, potrafi si\u0119 zafascynowa\u0107 nowym narz\u0119dziem, nie tworz\u0105c wok\u00f3\u0142 tego wi\u0119kszej filozofii. A je\u015bli ju\u017c mia\u0142by j\u0105 budowa\u0107, to lopatinologia by\u0142aby daleka od \u0142opatologii. \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>ONEOHTRIX POINT NEVER <em>Again<\/em><\/strong>, Warp 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2963697263\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/oneohtrixpointnever.bandcamp.com\/album\/again\">Again by Oneohtrix Point Never<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ta p\u0142yta troch\u0119 zmieni\u0142a moje podej\u015bcie do sztucznej inteligencji w muzyce. Obawia\u0142em si\u0119, \u017ce problemem b\u0119dzie to, \u017ce AI pomo\u017ce stworzy\u0107 rzeczy zbyt oczywiste, schematyczne, przewidywalne, podobne do ju\u017c istniej\u0105cych. Tymczasem najwi\u0119kszym problemem p\u0142yty Again &#8211; i w sumie jednym z nielicznych &#8211; jest to, jak bardzo jest nieprzewidywalna. Mo\u017ce to kwestia autora, kt\u00f3ry wybra\u0142 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":40112,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,4009,3666,7,5601,634],"tags":[196],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40106"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40106"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40106\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":40114,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40106\/revisions\/40114"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/40112"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40106"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=40106"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=40106"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}