{"id":40345,"date":"2023-10-17T10:41:20","date_gmt":"2023-10-17T08:41:20","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=40345"},"modified":"2023-10-19T11:51:14","modified_gmt":"2023-10-19T09:51:14","slug":"miekka-maszyna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/10\/17\/miekka-maszyna\/","title":{"rendered":"Mi\u0119kka maszyna"},"content":{"rendered":"<p>Zaczn\u0119 od wa\u017cnego stwierdzenia, bo ju\u017c widzia\u0142em tego rodzaju klasyfikacje: nagrania <strong>L\u2019 Rain<\/strong> nie s\u0105 muzyk\u0105 eksperymentaln\u0105. Warto si\u0119 oduczy\u0107 pewnego smutnego uproszczenia &#8211; \u017ce je\u015bli du\u017co si\u0119 na p\u0142ycie dzieje w warstwie pomys\u0142\u00f3w aran\u017cacyjnych i brzmieniowych, to jest to z miejsca eksperyment. I \u017ce je\u015bli co\u015b jest zbudowane na p\u0119tlach d\u017awi\u0119kowych odtwarzanych wspak, to od razu trafiamy do studia eksperymentalnego. W czasach edycji muzyki w komputerze pewne gesty oznaczaj\u0105ce kiedy\u015b studyjn\u0105 d\u0142ubanin\u0119 s\u0105 na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Oczywi\u015bcie, trzeba si\u0119 wykaza\u0107 fundamentaln\u0105 odwag\u0105, \u017ceby je wykorzysta\u0107. A tym bardziej &#8211; \u017ceby uczyni\u0107 z nich sta\u0142y element swojego stylu. A Taja Cheek ma indywidualny styl: robi to, co biali tw\u00f3rcy czerpi\u0105cy gar\u015bciami z muzyki artyst\u00f3w czarnosk\u00f3rych, tylko wspak. Muzyk\u0119, kt\u00f3ra wychodzi z soulu i R&amp;B formuje w do\u015b\u0107 swobodny spos\u00f3b, wykorzystuj\u0105c elementy wsp\u00f3\u0142czesnej psychodelii, a nawet awangardowe niegdy\u015b gesty subtelnych w tej wersji i kola\u017cy d\u017awi\u0119kowych. Na trzeciej p\u0142ycie <em>I Killed Your Dog<\/em> rzecz nabiera najdojrzalszego &#8211; a zarazem najatrakcyjniejszego &#8211; charakteru. I jest dla soulu tym, czym dla jazzu by\u0142y nagrania Soft Machine z ko\u0144ca lat 60.: swobodnym \u0142\u0105czeniem go ze \u015brodkami muzyki eksperymentalnej, ale w obr\u0119bie piosenkowej formu\u0142y. Po ponad p\u00f3\u0142 wieku jest to zabieg ciekawy, ale ju\u017c nie wywo\u0142uj\u0105cy szoku innowacyjno\u015bci\u0105.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe width=100% height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/TiO5Brqt4Io?si=9yt4AIcB1SfxhQeh\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Co innego poszukiwania. L\u2019 Rain &#8211; jako multiinstrumentalistka (rzadko wci\u0105ga do pomocy innych, jednym z wyj\u0105tk\u00f3w jest na nowej p\u0142ycie tr\u0119bacz Ambrose Akinmusire) i producentka &#8211; z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 poszukuje, co oznacza r\u00f3\u017cnego rodzaju pr\u00f3by i otwarto\u015b\u0107 na b\u0142\u0119dy. Po raz kolejny skutkuje to albumem, na kt\u00f3rym momenty zachwycaj\u0105ce s\u0105siaduj\u0105 z elementami maj\u0105cymi charakter przerywnik\u00f3w realizuj\u0105cych zadanie przeprowadzenia nas od pomys\u0142u do pomys\u0142u. Dzi\u0119ki nim ca\u0142o\u015b\u0107, niezbyt d\u0142uga, 36-minutowa p\u0142yta, ma niez\u0142y flow. Ale kotwicami pozostaj\u0105 dla niej i tak kompozycje<em> Pet Rock<\/em> oraz <em>5 to 8 Hours a Day (WWwaG)<\/em>. Utwory jednak stosunkowo tradycyjne &#8211; ten pierwszy bez trudu mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 w repertuarze np. D&#8217;Angelo. Ten drugi mocno wychodzi poza idiom soulu &#8211; kierunek wydaje mi si\u0119 tyle\u017c ciekawy, co ju\u017c jednak bardziej zat\u0142oczony, cho\u0107 przecie\u017c zawsze przyda si\u0119 bardziej popowa wersja Grouper. Bo owszem, ca\u0142y album pachnie troch\u0119 malizn\u0105 i nie przynosi prze\u0142omowych eksperyment\u00f3w, ale ciekawie zszywa nurty i jest tak\u0105 p\u0142yt\u0105, jakich bym dzi\u015b oczekiwa\u0142 od otwarcie my\u015bl\u0105cych tw\u00f3rc\u00f3w muzyki popularnej.<\/p>\n<p><strong>L&#8217;RAIN<em> I Killed Your Dog<\/em><\/strong>, Mexican Summer 2023&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1476236423\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/lrain.bandcamp.com\/album\/i-killed-your-dog\">I Killed Your Dog by L&#39;Rain<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zaczn\u0119 od wa\u017cnego stwierdzenia, bo ju\u017c widzia\u0142em tego rodzaju klasyfikacje: nagrania L\u2019 Rain nie s\u0105 muzyk\u0105 eksperymentaln\u0105. Warto si\u0119 oduczy\u0107 pewnego smutnego uproszczenia &#8211; \u017ce je\u015bli du\u017co si\u0119 na p\u0142ycie dzieje w warstwie pomys\u0142\u00f3w aran\u017cacyjnych i brzmieniowych, to jest to z miejsca eksperyment. I \u017ce je\u015bli co\u015b jest zbudowane na p\u0119tlach d\u017awi\u0119kowych odtwarzanych wspak, to [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":40348,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,4009,3666,7,5601,106],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40345"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40345"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40345\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":40378,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40345\/revisions\/40378"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/40348"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40345"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=40345"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=40345"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}