{"id":404,"date":"2011-02-01T17:57:01","date_gmt":"2011-02-01T15:57:01","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=404"},"modified":"2011-02-01T17:58:43","modified_gmt":"2011-02-01T15:58:43","slug":"dolacz-mp3-do-czegokolwiek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/02\/01\/dolacz-mp3-do-czegokolwiek\/","title":{"rendered":"Do\u0142\u0105cz mp3 do czegokolwiek"},"content":{"rendered":"

W jutrzejszym tek\u015bcie dla „Polityki” omawiam r\u00f3\u017cne strategie przetrwania dla mniejszych lub wi\u0119kszych artyst\u00f3w, opieraj\u0105c si\u0119 cz\u0119\u015bciowo na najnowszych pomys\u0142ach z muzycznego rynku (Playbuttony), zasi\u0119gaj\u0105c opinii Patryka Ga\u0142uszki<\/a> z Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego, autora ciekawej ksi\u0105\u017cki „Biznes muzyczny” oraz zap\u0119dzaj\u0105c na terytorium firmy Posterdisc. Rzecz jest do\u015b\u0107 typowa na poz\u00f3r – zajmuj\u0105 si\u0119 do\u0142\u0105czaniem plik\u00f3w mp3 do p\u0142yt. Przygotowuj\u0105 odpowiednie kupony do \u015brodka i przechowuj\u0105 empetr\u00f3jki na swoim serwerze. W g\u0142\u0119bi bardziej skomplikowana – bo Posterdisc, jako firma powo\u0142ana do \u017cycia przez artyst\u0119, poszukuje nowych, mo\u017cliwie najbardziej zadziwiaj\u0105cych przedmiot\u00f3w, do kt\u00f3rych mo\u017cna by by\u0142o za\u0142\u0105czy\u0107 mp3. Rozmawia\u0142em o tym z jej szefem Raphaelem Lyonem via mail i tu wstawiam (jako swoisty bonus do papierowego tekstu) spory fragment tej rozmowy:<\/p>\n

Ciekawi mnie model ekonomiczny takiej dystrybucji. Czy rynek na do\u0142\u0105czanie muzyki w niematerialnej postaci do fizycznych przedmiot\u00f3w jest coraz wi\u0119kszy? Czy pozostanie nisz\u0105, czy mo\u017ce podchwyci ten pomys\u0142 rynek masowy?<\/strong><\/p>\n

Raphael Lyon:<\/strong> – To w\u0142a\u015bciwie dwa pytania. Co do pierwszego \u2013 jest na pewno rynek na muzyk\u0119 w postaci cyfrowej, to bez dw\u00f3ch zda\u0144. ITunes sprzeda\u0142 w\u0142a\u015bnie miliardow\u0105 empetr\u00f3jk\u0119 czy co\u015b takiego. Wykorzystywanie internetu do dystrybucji muzyki to w\u0142a\u015bciwie bana\u0142. Drugie pytanie to kwestia, czy wobec pewnego ch\u0142odu i nieludzkiego charakteru samej przestrzeni wirtualnej zwi\u0119kszy si\u0119 zainteresowanie powrotem limitowanych edycji, r\u0119kodzie\u0142a, czy po prostu przedmiot\u00f3w w fizycznej postaci. Moim zdaniem tak \u2013 ludzie maj\u0105 cz\u0119sto potrzeb\u0119 posiadania w swojej kolekcji czego\u015b materialnego, co wi\u0105\u017ce si\u0119 z muzyk\u0105, kt\u00f3r\u0105 kupili.
\nPrzywykli\u015bmy do tego, \u017ce \u201ealbum\u201d to tylko opakowanie dla medium muzycznego \u2013 kasety czy longplaya, a ok\u0142adka, oprawa graficzna ma by\u0107 \u0142adna, ale te\u017c chroni\u0107 sam no\u015bnik. Posterdisc odwraca ten spos\u00f3b my\u015blenia \u2013 pozwala ludziom wymy\u015bli\u0107 opraw\u0119 graficzn\u0105 bez ograniczania si\u0119 wielko\u015bci\u0105 no\u015bnika, bo go nie ma.
\nWyobra\u017amy sobie plakat wykonawcy, kt\u00f3ry jednocze\u015bnie zaprasza na koncert, promuje album, mo\u017ce by\u0107 przedmiotem kolekcji, a zarazem ma moc dystrybucji muzyki dzi\u0119ki za\u0142\u0105czonemu kodowi. To ca\u0142y przemys\u0142 muzyczny w pigu\u0142ce i to oferuje Posterdisc. To nie jest wytw\u00f3rnia. Sprzedajemy us\u0142ug\u0119 pozwalaj\u0105c\u0105 wykonawcom wykorzystywa\u0107 pewien model dystrybucji \u2013 nie musz\u0105 sobie zaprz\u0105ta\u0107 g\u0142owy serwerami i fachowcami od IT. \u015awietna rzecz dla kogo\u015b, kto sprzedaje poni\u017cej 5 tysi\u0119cy egzemplarzy p\u0142yty. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 moich klient\u00f3w zamawia od 500 do 1000 sztuk kupon\u00f3w z kodami do plik\u00f3w mp3. Wyprodukowa\u0142em nawet zestaw kupon\u00f3w dla kogo\u015b, kto chcia\u0142 je do\u0142\u0105czy\u0107 do wznowienia p\u0142yty 7\u201d w nak\u0142adzie 100 sztuk.<\/p>\n

Zmienia to spos\u00f3b patrzenia na muzyk\u0119? Bo proporcje, uk\u0142ad si\u0142 mi\u0119dzy grafikiem i muzykiem, stron\u0105 wizualn\u0105 i d\u017awi\u0119kow\u0105, zmienia na pewno.<\/strong><\/p>\n

– Je\u015bli przypomnisz sobie histori\u0119 \u201eHarvest\u201d Neila Younga, on chcia\u0142 wtedy wyda\u0107 album z do\u0142\u0105czonymi ziarnami kukurydzy. Beatlesi zwracali du\u017c\u0105 uwag\u0119 na stron\u0119 wizualn\u0105 ok\u0142adek. Grupa The Rolling Stones na ok\u0142adce jednej z p\u0142yt umie\u015bci\u0142a widowiskowy hologram. A to tylko wykonawcy z kr\u0119gu muzyki pop. Poza tym kr\u0119giem, w \u015bwiecie awangardy projektanci ok\u0142adek maja jeszcze wi\u0119cej do powiedzenia.
\nCa\u0142y proces jest na tyle otwarty, \u017ce \u2013 mam nadziej\u0119 \u2013 przyci\u0105gnie zaskakuj\u0105ce pomys\u0142y. Du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 tego, co robimy, to po prostu do\u0142\u0105czanie kod\u00f3w do zwyk\u0142ych p\u0142yt winylowych. Ale mamy ju\u017c na przyk\u0142ad artyst\u0119, kt\u00f3ry chce za\u0142\u0105czy\u0107 muzyk\u0119 do kupon\u00f3w wykonanych z banknot\u00f3w dolarowych.<\/p>\n

To wr\u00f3c\u0119 do pytania, czy te pomys\u0142y na r\u0119kodzie\u0142o, wydania sygnowane albo limitowane, mo\u017ce wykorzysta\u0107 w jaki\u015b spos\u00f3b rynek masowy? <\/strong><\/p>\n

– Po trosze ju\u017c ma. Du\u017cy biznes muzyczny ju\u017c teraz cierpi na obsesj\u0119 zestaw\u00f3w typu box. U\u017cytkownicy iPod\u00f3w, je\u015bli nie dostan\u0105 niczego ekstra, nie b\u0119d\u0105 mieli powodu, by zrezygnowa\u0107 ze \u015bci\u0105gania z internetu muzyki, kt\u00f3ra i tak jest tam nielegalnie dost\u0119pna. Bystry muzyk czy m\u0105dra wytw\u00f3rnia wiedz\u0105 ju\u017c, \u017ce wszystko, co robi\u0105, i tak w ko\u0144cu b\u0119dzie dost\u0119pne za darmo gdzie\u015b w Internecie. Musz\u0105 wi\u0119c przygotowa\u0107 co\u015b bardziej indywidualnego, specjalnego, osobistego. Ekonomicznie \u0142atwiej to w tym momencie zrobi\u0107 ma\u0142ym wydawcom, ale logika pozostaje niezmienna, dotyczy ma\u0142ych, ale i firmy Sony. <\/p>\n

Raphael Lyon<\/strong> mieszka w Nowym Jorku, prowadzi serwis internetowy Posterdisc<\/a> oraz wytw\u00f3rni\u0119 Free Matter For The Blind<\/a>. Nagrywa muzyk\u0119 elektroniczn\u0105 pod pseudonimem Mudboy<\/a>.<\/p><\/blockquote>\n

Kiedy tak wymieniali\u015bmy maile, Raphael zapyta\u0142 mnie, sk\u0105d si\u0119 dowiedzia\u0142em o Posterdisc. Odpowiedzi\u0105 na to pytanie niech b\u0119dzie dzisiejsza p\u0142yta, troch\u0119 sp\u00f3\u017aniona (winyl ju\u017c d\u0142ugo, d\u0142ugo – a od p\u00f3\u017anej jesieni rzecz w ko\u0144cu na CD) czyli „Dagger Paths” projektu Forest Swords<\/strong> – album wydany przez jedn\u0105 z najmodniejszych wytw\u00f3rni ubieg\u0142ego roku Olde English Spelling Be, do kt\u00f3rego pliki mp3 mo\u017cna sobie doci\u0105gn\u0105\u0107 z Posterdisc. Z tej cz\u0119\u015bci oferty firmy OESB, kt\u00f3r\u0105 zd\u0105\u017cy\u0142em pozna\u0107, p\u0142yta ta podoba mi si\u0119 najbardziej, mo\u017ce dlatego, \u017ce przynosi do\u015b\u0107 oryginalne spojrzenie na zimnofalowe lata 80. Owszem, z typowym, mocno zarysowanym basem na pierwszym planie, z oddalonymi, modnie utopionymi w pog\u0142osach wokalami tu i \u00f3wdzie, ale z atmosfer\u0105 jakiego\u015b kompletnego zagubienia w czasie. Brzmi to jak gdyby Animal Collective remiksowa\u0142 stare instrumentalne kawa\u0142ki szwedzkiego klawiszowca Bo Hanssona (tego od wyimaginowanych soundtrack\u00f3w do Tolkiena), w kt\u00f3rych te\u017c by\u0142a taka pozaczasowo\u015b\u0107, gitary a la „Glory Gongs” i jeszcze lekko rozbujane rytmy. I jakby w tym remiksie zatrzyma\u0142 si\u0119 w czasie dok\u0142adnie pomi\u0119dzy swoj\u0105 i Hanssona epok\u0105, czyli gdzie\u015b w latach 80. Albo po prostu jak wyprawa fantasy w ost\u0119py Mordoru w towarzystwie gitary basowej i ipoda wype\u0142nionego dubstepem. To raczej dobra wr\u00f3\u017cba na przysz\u0142o\u015b\u0107 ni\u017c arcydzie\u0142o, ale z drugiej strony – ca\u0142ej tej kolorowej scenie ameryka\u0144skich psycho-hipna-dziwak\u00f3w od Pocahaunted po Jamesa Ferraro chyba nie zale\u017cy na stworzeniu niczego, co nie by\u0142oby z za\u0142o\u017cenia niedba\u0142e. Na tym tle Forest Swords to i tak \u017celazna logika, spokojna precyzja i konsekwencja. <\/p>\n

\"\"<\/a>FOREST SWORDS „Dagger Paths”<\/strong>
\nOlde English Spelling Bee 2010
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Miarches”, „If Your Girl”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Miarches<\/a> by Forest Swords<\/a><\/span> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W jutrzejszym tek\u015bcie dla „Polityki” omawiam r\u00f3\u017cne strategie przetrwania dla mniejszych lub wi\u0119kszych artyst\u00f3w, opieraj\u0105c si\u0119 cz\u0119\u015bciowo na najnowszych pomys\u0142ach z muzycznego rynku (Playbuttony), zasi\u0119gaj\u0105c opinii Patryka Ga\u0142uszki z Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego, autora ciekawej ksi\u0105\u017cki „Biznes muzyczny” oraz zap\u0119dzaj\u0105c na terytorium firmy Posterdisc. Rzecz jest do\u015b\u0107 typowa na poz\u00f3r – zajmuj\u0105 si\u0119 do\u0142\u0105czaniem plik\u00f3w mp3 do […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,298,120,7,9],"tags":[446],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/404"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=404"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/404\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=404"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=404"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=404"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}