To jest jeden klik, moment, ale nigdy nie wiadomo, kiedy przychodzi. Tak, jak trudno stwierdzi\u0107, w kt\u00f3rym dok\u0142adnie momencie zasn\u0119li\u015bmy, albo w kt\u00f3rej chwili zacz\u0119\u0142o dzia\u0142a\u0107 to, co nam poda\u0142 anestezjolog. Mo\u017cna stwierdzi\u0107, \u017ce jeszcze nie, albo ju\u017c, ale uchwyci\u0107 moment, kiedy jedno przechodzi w drugie – ju\u017c nie. Podobnie z muzyk\u0105, kt\u00f3ra psychodelicznie wci\u0105ga s\u0142uchacza – nagle przychodzi klik i ko\u0144czy si\u0119 moment kombinowania, analizowania, pr\u00f3by pouk\u0142adania sobie tego w g\u0142owie i por\u00f3wnywania z czym\u015b innym, a zaczyna s\u0142uchanie. S\u0142uchaj\u0105c „Z\u0142ej krwi” grupy kIRk, wchodzimy w tego typu materi\u0119.<\/p>\n
Trio Bartnik-Dokalski-Kalinowski nie pora\u017ca umiej\u0119tno\u015bciami ka\u017cdego z muzyk\u00f3w osobno – tu dzia\u0142a granie zespo\u0142owe, bardziej w\u0142a\u015bnie psychodeliczna atmosfera, jak w improwizacjach rodem z muzyki hinduskiej, ni\u017c kilkunastosekundowy popis, nowatorska partia. U mnie „zaskoczy\u0142o” w okolicach wej\u015bcia syntezatorowego ostinata w utworze tytu\u0142owym i potem ju\u017c nic mnie wybi\u0142o ze stanu bliskiego hipnozie. A elementy, z kt\u00f3rych z\u0142o\u017cona jest ich muzyka – poci\u0119ta hiphopowa rytmika rodem ze stylu illbient, europejski jazz, swobodna elektroniczna improwizacja – w magiczny spos\u00f3b posk\u0142ada\u0142y w ca\u0142o\u015b\u0107. S\u0142ucha\u0142em tym razem nie gramofonu, tr\u0105bki i elektroniki, tylko d\u017awi\u0119ku sprawnie graj\u0105cego, wytrenowanego w wyst\u0119pach na \u017cywo kolektywu. Szkoda \u017ce nazwa acid jazz zosta\u0142a ju\u017c zastrze\u017cona dla gatunku kombinuj\u0105cego z podobnym po\u0142\u0105czeniem, ale na poziomie sceny tanecznej i konfekcji, bo przez te psychodeliczne skojarzenia by\u0142aby dla kIRk idealn\u0105 etykietk\u0105. No i „Children of God” Swans\u00f3w, kt\u00f3rego jeszcze bardziej powoln\u0105, duszn\u0105 wersj\u0119 mamy na „Z\u0142ej krwi” to co\u015b w rodzaju przeciwnego bieguna dla estetyki takiego cho\u0107by „Cantaloop”. <\/p>\n
Nale\u017ca\u0142em do umiarkowanych entuzjast\u00f3w<\/a> „Mszy \u015bwi\u0119tej w Br\u0105swa\u0142dzie”, czyli debiutu tria kIRk. Teraz mam znacznie mniej w\u0105tpliwo\u015bci, mo\u017ce dlatego, \u017ce przesta\u0142em do improwizuj\u0105cego tria podchodzi\u0107 analitycznie. I nauczy\u0142em si\u0119 s\u0142ucha\u0107 ca\u0142o\u015bci. Co z kolei mo\u017ce by\u0107 \u0142atwiejsze dzi\u0119ki temu, \u017ce „Z\u0142a krew” brzmi lepiej ni\u017c pierwsza p\u0142yta. Tak\u017ce w sferze produkcji, kt\u00f3ra lepiej lepi poszczeg\u00f3lne barwy w ca\u0142o\u015b\u0107. <\/p>\n Przepraszam mi\u0142o\u015bnik\u00f3w acid jazzu, kt\u00f3rzy zabrn\u0119li tu przypadkiem i teraz czekaj\u0105, a\u017c im przy muzyce kIRk co\u015b zaskoczy (bo \u017ce „ich zaskoczy”, to nie ma w\u0105tpliwo\u015bci). Dobra informacja jest taka, \u017ce maj\u0105 przed sob\u0105 ca\u0142y weekend. <\/p>\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2013\/02\/kirk_zla_krew-150x150.jpg\" "\\"kirk_zla_krew\\"")
<\/a>kIRk „Z\u0142a krew”<\/strong>
\nInnerGuN\/Oficyna Biedota 2013
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Z\u0142a krew”. Wi\u0119cej r\u00f3\u017cnej muzyki kIRk tutaj<\/a>.<\/p>\n