{"id":40738,"date":"2023-11-16T12:11:04","date_gmt":"2023-11-16T11:11:04","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=40738"},"modified":"2023-11-16T12:14:49","modified_gmt":"2023-11-16T11:14:49","slug":"czy-syntezatory-potrafia-spiewac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/11\/16\/czy-syntezatory-potrafia-spiewac\/","title":{"rendered":"Czy syntezatory potrafi\u0105 \u015bpiewa\u0107"},"content":{"rendered":"<p>Ten pozornie leniwy tydzie\u0144 (od poniedzia\u0142ku nic tu nie by\u0142o) jest w gruncie rzeczy ca\u0142kiem pracowity. Streszcz\u0119: w weekend wskoczy\u0142 na wype\u0142nion\u0105 ju\u017c map\u0119 polskich festiwali jeszcze jeden, i to ca\u0142kiem nie\u017ale si\u0119 zapowiadaj\u0105cy &#8211; odbywaj\u0105cy si\u0119 pod dachem w halach gda\u0144skiego AmberExpo Inside Seaside. Wskoczy\u0142 i niepr\u0119dko wyskoczy, bo ma ciekaw\u0105 formu\u0142\u0119, do\u015bwiadczonych organizator\u00f3w z bardzo mocnym koncepcyjnym wsparciem Radia 357, a jak si\u0119 okaza\u0142o &#8211; tak\u017ce spor\u0105 publiczno\u015b\u0107, kt\u00f3ra ju\u017c wykupi\u0142a bilety early bird na przysz\u0142y rok. A przedwczoraj w Pardon, To Tu gra\u0142 z kolei wspania\u0142y Bill Orcutt ze sk\u0142adem marze\u0144: Wendy Eisenberg, Av\u0105 Mendoz\u0105 i Shane&#8217;em Parishem, znacz\u0105co ulepszaj\u0105c to, co nagra\u0142 wcze\u015bniej solo na zesz\u0142orocznym albumie <em>Music for Four Guitars<\/em>. Od pocz\u0105tku tygodnia towarzysz\u0105 mi l<span style=\"font-size: inherit;\">eniwe arpeggia syntezatorowe tytu\u0142owego <em>Silencio<\/em> z nowej p\u0142yty <strong>Moritza von Oswalda<\/strong>, ale na opisanie ca\u0142ej p\u0142yty czasu zabrak\u0142o &#8211; a z ca\u0142ego urobku ostatnich siedmiu dni to jedna z najciekawszych rzeczy.<\/span><\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/RvJ2ZTyAyWU?si=PKAKUSXGgFH0oMpd\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Kim jest Moritz von Oswald, ka\u017cdy pewnie wie. Wprawdzie to nie Nils Frahm, ale c\u00f3\u017c &#8211; gimnastyka wygrywa w ka\u017cdym nurcie nad skupieniem, a Frahm uprawia efektown\u0105 gimnastyk\u0119, cho\u0107by figury ci\u0105gle by\u0142y podobne. U von Oswalda (to jest wcze\u015bniejsza fala niemieckiej sceny elektronicznej, 20 rocznik\u00f3w wstecz) jest dok\u0142adnie odwrotnie: gimnastyki konsekwentnie jak na lekarstwo, za to co kilka lat producent z Hamburga, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca legendarnego Basic Channel, resetuje sfer\u0119 pomys\u0142\u00f3w i bierze si\u0119 za co\u015b zupe\u0142nie nowego, tak jest i w tym wypadku. Niemal ca\u0142kowicie pozbawia swoj\u0105 muzyk\u0119 bardzo mu bliskich brzmie\u0144 perkusyjnych, za to wraca do stare\u0144kich maszyn EMS czy Oberheima, prezentuj\u0105cych d\u017awi\u0119k mo\u017ce nie tak soczysty jak te u\u017cywane przez Frahma (tak\u017ce na koncercie w Gda\u0144sku), mniej stabilnych, ale jednak uwodz\u0105cych tajemniczo\u015bci\u0105, przydatnych do budowania pi\u0119knych dron\u00f3w, bardziej mo\u017ce nawet &#8222;\u015bpiewaj\u0105cych&#8221;, co nie pozostaje bez prze\u0142o\u017cenia na ten nowy materia\u0142.\u00a0<\/p>\n<p>P\u0142yta jest nieco zgaszona emocjonalnie, raczej ponura, troch\u0119 pozaczasowa, ale zarazem na sw\u00f3j spos\u00f3b lekka. Przede wszystkim: koncepcyjna. Jak prawie wszystko, co robi von Oswald przynosi \u015blady wcze\u015bniejszego przemy\u015blenia, ca\u0142o\u015bciowego pomys\u0142u. A chodzi o skonfrontowanie klasycznego ch\u00f3ru, w tym przypadku cenionego berli\u0144skiego Vocalconsort, z syntezatorami. Nie po to, \u017ceby zastanawia\u0107 si\u0119, co lepsze, tylko jak mog\u0105 wsp\u00f3\u0142brzmie\u0107. I s\u0105 tu momenty, gdy ch\u00f3r fantastycznie wsp\u00f3\u0142brzmi z elektronik\u0105 (<em>Luminoso<\/em>, <em>Infinito<\/em>). S\u0105 chwile, gdy elektronika delikatnie podbija partie wokalne &#8211; w istocie same w sobie niezbyt zaskakuj\u0105ce dla s\u0142uchaczy muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej, od Orffa do Ligetiego. W og\u00f3le delikatno\u015b\u0107 i s\u0142uch niemieckiego producenta wyrobione przez lata sceny dub-techno, a potem na innowacyjnych remisach muzyki powa\u017cnej, robi\u0105 swoje. Brzmi to jak gdyby von Oswald na \u015bcianie mia\u0142 michalickie has\u0142o <em>Pow\u015bci\u0105gliwo\u015b\u0107 i praca<\/em>.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Czy jest tu poza tym co\u015b innego? Nie bardzo. Opary dubu unosz\u0105 si\u0119 nad poszczeg\u00f3lnymi <em>versions<\/em> utwor\u00f3w wcze\u015bniej zaprezentowanych. To troch\u0119 rozwadnia ten materia\u0142, ale nie pozbawia go uroku. I nie odbiera autorowi tego, co si\u0119 tu uda\u0142o: po latach, odk\u0105d (za czas\u00f3w pierwszych nagra\u0144 Wendy Carlos) my\u015blano o syntezatorach jako jakim\u015b nowym rodzaju fortepianu albo organ\u00f3w, na kt\u00f3rym mo\u017cna by by\u0142o wykonywa\u0107 Bacha, podchodzimy do nich jako do takich samych instrument\u00f3w jak tych z ca\u0142ego dost\u0119pnego wcze\u015bniej historyczny arsena\u0142. Jednocze\u015bnie na g\u0142os mo\u017cemy spojrze\u0107 jak na syntezator. To spojrzenie unosi si\u0119 ostatnio nad \u015bwiatem &#8211; <a href=\"https:\/\/lisel.bandcamp.com\/album\/patterns-for-auto-tuned-voices-and-delay\"><strong>Lisel<\/strong> wyda\u0142a zim\u0105<\/a> ciekawy album <em>Patterns For Auto-Tuned Voices And Delay<\/em>. A <strong>Jakub Gucik<\/strong> ze Sp\u00f3\u0142dzielni Muzycznej opublikowa\u0142 latem <a href=\"https:\/\/ruchmuzyczny.pl\/article\/3422-syntezator-strunowy\">niezwykle ciekawy tekst w &#8222;Ruchu Muzycznym&#8221;<\/a>, kt\u00f3ry praktyki wykonawcze w grze na wiolonczeli prezentuje z perspektywy obs\u0142ugi syntezatora. Swoj\u0105 drog\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 z tych praktyk s\u0142ycha\u0107 na jego <a href=\"https:\/\/antennanongrata.bandcamp.com\/album\/jakub-gucik-tilen-kravos-infuzja\">duetowym albumie<\/a> nagranym z gitarzyst\u0105 Tilenem Kravosem, kt\u00f3ry niewiele ponad miesi\u0105c temu opublikowa\u0142a Antenna Non Grata. Skoro zadajemy pytanie, czy wokali\u015bci potrafi\u0105 syntetyzowa\u0107, a syntezatory &#8211; \u015bpiewa\u0107, to podobnie sformu\u0142owane pytania o inne instrumenty staj\u0105 si\u0119 czym\u015b oczywistym. A wsp\u00f3\u0142czesny warsztat wiolonczeli uzupe\u0142nionej o efekty, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o warsztacie gitarzysty (od granicz\u0105cego z kolekcjonerstwem boomu efektowego na rynku gitarowym &#8211; jak twierdz\u0105 niekt\u00f3rzy &#8211; zacz\u0105\u0142 si\u0119 wsp\u00f3\u0142czesny boom na syntezatory modularne) te\u017c ka\u017c\u0105 stawia\u0107 podobne pytania. <strong>Laurel Halo<\/strong> na <a href=\"https:\/\/laurelhalo.bandcamp.com\/album\/atlas\">najnowszym albumie<\/a> konfrontuje z kolei syntezatory z brzmieniami orkiestrowymi. Wygl\u0105da na to, \u017ce zmienili\u015bmy perspektyw\u0119 i na ca\u0142y \u015bwiat instrument\u00f3w patrzymy z perspektywy tych dominuj\u0105cych urz\u0105dze\u0144 elektronicznych. Co\u015b si\u0119 dzieje i osob\u0105, kt\u00f3ra jest najbli\u017cej tych wa\u017cnych dzi\u015b pyta\u0144, nie jest bynajmniej Nils Frahm.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>MORITZ VON OSWALD <em>Silencio<\/em><\/strong>, Tresor 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3144217727\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/tresorberlin.bandcamp.com\/album\/silencio\">Silencio by Moritz von Oswald<\/a><\/iframe>\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1132232383\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/antennanongrata.bandcamp.com\/album\/jakub-gucik-tilen-kravos-infuzja\">Jakub Gucik &amp; Tilen Kravos: INFUZJA by Antenna Non Grata<\/a><\/iframe>\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1848773983\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/lisel.bandcamp.com\/album\/patterns-for-auto-tuned-voices-and-delay\">Patterns For Auto-Tuned Voices And Delay by Lisel<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ten pozornie leniwy tydzie\u0144 (od poniedzia\u0142ku nic tu nie by\u0142o) jest w gruncie rzeczy ca\u0142kiem pracowity. Streszcz\u0119: w weekend wskoczy\u0142 na wype\u0142nion\u0105 ju\u017c map\u0119 polskich festiwali jeszcze jeden, i to ca\u0142kiem nie\u017ale si\u0119 zapowiadaj\u0105cy &#8211; odbywaj\u0105cy si\u0119 pod dachem w halach gda\u0144skiego AmberExpo Inside Seaside. Wskoczy\u0142 i niepr\u0119dko wyskoczy, bo ma ciekaw\u0105 formu\u0142\u0119, do\u015bwiadczonych organizator\u00f3w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":40744,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,7],"tags":[500],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40738"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40738"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40738\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":40756,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40738\/revisions\/40756"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/40744"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40738"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=40738"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=40738"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}