{"id":40757,"date":"2023-11-17T09:33:26","date_gmt":"2023-11-17T08:33:26","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=40757"},"modified":"2023-11-17T09:40:28","modified_gmt":"2023-11-17T08:40:28","slug":"ai-kontra-ja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/11\/17\/ai-kontra-ja\/","title":{"rendered":"AI kontra JA"},"content":{"rendered":"<p>W ci\u0105gu tygodnia &#8211; w\u015br\u00f3d wielu tytu\u0142\u00f3w &#8211; ukaza\u0142y si\u0119 dwie podejmuj\u0105ce temat AI p\u0142yty z muzyk\u0105 elektroniczn\u0105: jedna wprost korzysta z algorytm\u00f3w sztucznej inteligencji, druga raczej si\u0119 od nich dystansuje, opowiadaj\u0105c o AI jako jednej z rzeczy, kt\u00f3rych si\u0119 boimy. Pierwsz\u0105 nagra\u0142 <strong>Julek Ploski<\/strong>, drug\u0105 <strong>Mariusz Duda<\/strong> &#8211; muzycy odlegli od siebie pokoleniowo i estetycznie. Prawdopodobnie maj\u0105cy te\u017c bardzo r\u00f3\u017cn\u0105 publiczno\u015b\u0107, cho\u0107 akurat ja (<em>story of my life<\/em>, jak to m\u00f3wi\u0105) znalaz\u0142em si\u0119 w ostatnich dniach w cz\u0119\u015bci wsp\u00f3lnej. W wypadku Ploskiego nowy materia\u0142 jest ciekaw\u0105 puent\u0105 <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/podkasty\/kulturanaweekend\/2224962,1,mozemy-porozmawiac-patryku-vego.read\">naszej podkastowej rozmowy<\/a> o <em>Hotel *****,<\/em> bo wtedy rozmawiali\u015bmy co nieco o AI w muzyce, cho\u0107 tamten album nie wykorzystywa\u0142 tej technologii. A dla frontmana Riverside nowy album jest chyba najwa\u017cniejsz\u0105 z serii elektronicznych p\u0142yt nagrywanych pod w\u0142asnym nazwiskiem, wydaje si\u0119 znacznie bardziej dopracowany, pot\u0119\u017cniejszy aran\u017cacyjnie i przebojowy ni\u017c pandemiczna trylogia, o kt\u00f3rej <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/muzyka\/2170093,1,recenzja-plyty-mariusz-duda-lockdown-trilogy.read\">pisa\u0142em na \u0142amach POLITYKI<\/a>. Co m\u00f3wi\u0105 te wydawnictwa o rywalizacji inteligencji \u017cywej ze sztuczn\u0105?\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3714378960\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/julekploski.bandcamp.com\/album\/matcha-latte-contemplation-ep\">Matcha latte, Contemplation EP by julek ploski<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Zacznijmy od tytu\u0142u. To istotna cz\u0119\u015b\u0107 ca\u0142o\u015bci, przynajmniej w wypadku elektroniki, gdzie informacji o tre\u015bci niewiele. <em>Matcha latte, Contemplation EP<\/em> to tytu\u0142 nie najgorszy, ale ska\u017cony pewn\u0105 przypadkowo\u015bci\u0105. <em>AFR AI D<\/em> Dudy to dobre copy &#8211; kto\u015b (pewnie sam autor) zidentyfikowa\u0142 to &#8222;AI&#8221; w angloj\u0119zycznym wyrazie afraid (wystraszony). AI potrafi\u0142aby je z pewno\u015bci\u0105 wy\u0142apa\u0107, ale nie s\u0105dz\u0119, by uda\u0142o jej si\u0119 ten fakt tw\u00f3rczo wykorzysta\u0107. Punkt dla \u017cywych.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Konstrukcja ca\u0142o\u015bci. Tutaj Duda ma przewag\u0119 na wej\u015bciu, bo muzycy z kr\u0119gu prog-rocka w spos\u00f3b naturalny uk\u0142adaj\u0105 p\u0142yty-opowie\u015bci. Mamy wi\u0119c du\u017c\u0105 sp\u00f3jno\u015b\u0107, cho\u0107 z paroma nu\u017c\u0105cymi fragmentami w pierwszej cz\u0119\u015bci &#8211; druga wydaje si\u0119 bardziej zwarta i r\u00f3wna, a wszystko razem &#8211; co najmniej melancholijne, a cz\u0119sto mroczne i ponure. U Ploskiego rozrzut stylistyczny jest na takim poziomie, \u017ce trudno w og\u00f3le spi\u0105\u0107 utwory jak\u0105kolwiek klamr\u0105 poza nazwiskiem &#8211; nawet narz\u0119dzia do ich generowania (autor by\u0142 tu po\u00a0 trosze producentem, a po trosze kuratorem &#8211; <a href=\"https:\/\/drive.google.com\/drive\/folders\/1e8caXMjCtOMJhvihIsxp-om347pcmsbp\">opisa\u0142 nawet szczeg\u00f3\u0142owo<\/a>, jak wybiera\u0142 podrzucane przez AI pomys\u0142y). Remis ze wskazaniem na Dud\u0119.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>W\u0142asny styl. S\u0142ycha\u0107 go i tu, i tu. U Dudy ma by\u0107 elektronicznie, ale kiedy w pierwszym utworze wchodzi floydowska gitara Mateusza Owczarka, to brzmi jak wyci\u0119ta z jakiego\u015b, dajmy na to, <em>A Momentary Lapse of Reason<\/em>. I z automatu mamy nagle do\u015b\u0107 kompletny obraz prog-rocka, kt\u00f3ry przecie\u017c po syntezatory si\u0119ga prawie od zarania. Pod wzgl\u0119dem mocy to dopracowane w studiu brzmienie zamiata filigranowe barwy Ploskiego, ale zarazem du\u017co wi\u0119cej tu rzeczy oczywistych. Co ciekawe, <em>Matcha latte<\/em> nie budzi na tym poziomie \u017cadnych zastrze\u017ce\u0144 co do autorstwa. Dynamiczne przej\u015bcia od parafilmowych motyw\u00f3w w stron\u0119 wariackiego rave&#8217;u to jest dok\u0142adnie co\u015b, co mi si\u0119 z tym tw\u00f3rc\u0105 kojarzy, wi\u0119c wybiera\u0142 skutecznie (albo mo\u017ce po cichu nakarmi\u0142 AI w\u0142asnymi utworami?). Remis ze wskazaniem na Ploskiego (wi\u0119cej w rozdziale po\u015bwi\u0119conym brzmieniu).\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>\u015awiat skojarze\u0144. Tu do pewnego stopnia oba albumy si\u0119 nawet pokrywaj\u0105. Naj\u0142adniejszy moment na p\u0142ycie Dudy, <em>I Love to Chat with You,<\/em> skojarzy\u0142 mi si\u0119 z harmoniami w stylu Enyi. Jak wyczytamy z opisu, utw\u00f3r Ploskiego <em>Calypso<\/em> powsta\u0142 wprost na bazie inspiracji t\u0105 sam\u0105 artystk\u0105, cho\u0107 pozosta\u0142 na nim tylko na poziomie jakich\u015b og\u00f3lnych wra\u017ce\u0144 brzmieniowych. Proste za\u0142o\u017cenia zbli\u017cania si\u0119 do czyjej\u015b konwencji \u017cywi ludzie realizuj\u0105 nie gorzej ni\u017c algorytmy. Druga cz\u0119\u015b\u0107 <em>Bots\u2019 Party<\/em> skojarzy\u0142a mi si\u0119 intuicyjnie &#8211; pewnie za spraw\u0105 tego groove&#8217;u &#8211; z Depeche Mode. Ca\u0142a ta ciekawsza druga cz\u0119\u015b\u0107 p\u0142yty idzie momentami w t\u0119 stron\u0119, cho\u0107 s\u0105 echa Tangerine Dream i innych formacji. <em>Final Crush<\/em> Ploskiego ma sobie energi\u0119 muzyki dawnej zamieniaj\u0105cej si\u0119 w utw\u00f3r techno. Autor uwielbia \u0142apa\u0107 s\u0142uchacza na zmianie nie tyle tempa czy brzmienia, co ca\u0142ej estetyki, epoki, dziedziny. I zn\u00f3w: czy to sprawi\u0142a AI? \u015amiem w\u0105tpi\u0107, po prostu autor wybra\u0142 najbardziej zadziwiaj\u0105ce fragmenty. Wskaza\u0142bym w tej sferze Dud\u0119, je\u015bli mamy na serio podchodzi\u0107 do przek\u0142adania inspiracji w gotowe pomys\u0142y. Cho\u0107 mo\u017ce AI jest w tej sferze po prostu subtelniejsza?<\/p>\n<p>Brzmienie. Ju\u017c sygnalizowa\u0142em, \u017ce album Dudy brzmi pot\u0119\u017cniej. Cho\u0107 zarazem mniej zaskakuj\u0105co. Tu warto si\u0119 przyjrze\u0107 roli zaskoczenia w pracy z AI. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce jej problemem b\u0119dzie &#8222;generyczno\u015b\u0107&#8221; rozwi\u0105za\u0144, tymczasem poziom produkcji muzycznej jest dzi\u015b taki, \u017ce sztuczna inteligencja z du\u017cym trudem do niego r\u00f3wna. Za to rozwi\u0105zaniami zaskakuje. Uderzaj\u0105ce jest zreszt\u0105 to, jak bardzo rozbudowane s\u0105 utwory Ploskiego. Wspomniane <em>Calypso<\/em> to dwuminutowa miniatura, w kt\u00f3rej dzieje si\u0119 naprawd\u0119 wiele. Podobnie <em>Empath cafe<\/em> czy wspomniane ju\u017c <em>Final Crush<\/em> z wirtualnymi wokalami, moje ulubione fragmenty (trzecim jest <em>Facts Freestyle Pt. II<\/em>, utw\u00f3r b\u0119d\u0105cy fascynuj\u0105c\u0105 wariacj\u0105 na temat trapu). Na sw\u00f3j spos\u00f3b Julek Ploski jest bardziej progresywny ni\u017c Mariusz Duda w tym akurat wcieleniu, a funkcj\u0119 zapowiedzi mo\u017cliwo\u015bci AI &#8211; chyba za\u0142o\u017con\u0105 przez wydawc\u0119, firm\u0119 Dyspensa &#8211; p\u0142yta spe\u0142nia \u015bwietnie. Nawet je\u015bli nawa\u0142 pomys\u0142\u00f3w nas zm\u0119czy. Punkt dla Ploskiego &#8211; albo jak kto woli &#8211; sztucznej inteligencji pod jego czujn\u0105 opiek\u0105. Wiem, \u017ce oczekiwania mog\u0105 tu by\u0107 skrajnie odmienne, ale cho\u0107 momentami kartonowe, brzmienie to jest zaskakuj\u0105co wr\u0119cz autorskie.<\/p>\n<p>Czas trwania. P\u0142yta Mariusza Dudy trwa ponad 42 minuty, Julka Ploskiego &#8211; cho\u0107 jest reklamowana jako epka &#8211; prawie 30. Po rozcie\u0144czeniu tej ostatniej wysz\u0142oby na to samo, wi\u0119c remis. I remis w \u0142\u0105cznym rozrachunku &#8211; zreszt\u0105 co to w og\u00f3le za kategoria ten czas trwania.\u00a0<\/p>\n<p>To tak jak z moj\u0105 opini\u0105 w sprawie sztucznej inteligencji w muzyce &#8211; w tej sferze jestem symetryst\u0105. Je\u015bli wnosi co\u015b naprawd\u0119 \u015bwie\u017cego, to dlaczego nie. Postuluj\u0119 jednak, \u017ceby s\u0142ucha\u0142y muzyki tak\u017ce algorytmy sztucznej inteligencji. Ja bym wtedy z ich pomoc\u0105 zdo\u0142a\u0142 przes\u0142ucha\u0107 premiery z ca\u0142ego tygodnia (s\u0105 poni\u017cej) i wyda\u0107 opini\u0119, wybran\u0105 spo\u015br\u00f3d setek podsuni\u0119tych mi przez AI wersji. Pewnie kt\u00f3ra\u015b z nich nadawa\u0142aby si\u0119 do druku. A mo\u017ce ju\u017c t\u0119 recenzj\u0119 poskleja\u0142em z fragment\u00f3w zaproponowanych przez algorytm? Proponuj\u0119 j\u0105 traktowa\u0107 z dystansem i poczuciem humoru, by\u0107 mo\u017ce te b\u0119d\u0105 najd\u0142u\u017cej niedost\u0119pne dla samoucz\u0105cych si\u0119 algorytm\u00f3w.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>JULEK PLOSKI <em>Matcha latte, Contemplation EP<\/em>,<\/strong> Dyspensa 2023<br \/><strong>MARIUSZ DUDA <em>AFR AI D<\/em><\/strong>, Mystic 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6XXQvJPQZep9OmjColzjsb?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>11.11 <strong>Peja\/Slums Attack<\/strong> XXXL \u2013 Trzecia Dekada <br \/>11.11 <strong>Raze Regal &amp; White Denim Inc.<\/strong> Raze Regal &amp; White Denim Inc. <br \/>11.11 <strong>Ustad Zia Mohiuddin<\/strong> Dagar Vrindavan 1982, Black Truffle <br \/>15.11<strong> Maciej Staniecki\/Wojciech Jachna<\/strong> Complementary Colors, Requiem <br \/>15.11 <strong>Myra Melford&#8217;s Fire and Water Quintet (M. Melford, I. Laubrock, M Halvorson, T Reid, L. Mok)<\/strong> Hear the Light Singing, RogueArt <br \/>17.11 <strong>Ali Sethi &amp; Nicolas Jaar<\/strong> Intiha, Other People<br \/>17.11 <strong>Ancient Infinity Orchestra<\/strong> River of Light, Gondwana <br \/>17.11 <strong>Andr\u00e9 3000<\/strong> New Blue Sun, Epic <br \/>17.11 <strong>Andreas Toftemark Quartet ft. Gerard Presencer<\/strong> La Gare, April <br \/>17.11 <strong>Anenon<\/strong> Moons Melt Milk Light, Tonal Union <br \/>17.11 <strong>Bambi<\/strong> In Real Life, Be Records <br \/>17.11<strong> Bob Dylan<\/strong> The Complete Budokan 1978, Columbia arch<br \/>17.11 <strong>Bounaly<\/strong> Dimanche \u00e0 Bamako, Sahel Sounds <br \/>17.11 <strong>Classix Nouveaux<\/strong> Battle Cry <br \/>17.11 <strong>Daft Punk<\/strong> Random Access Memories (Drumless Edition), Columbia <br \/>17.11 <strong>Daniel Bachman<\/strong> When the Roses Come Again, Three Lobed <br \/>17.11 <strong>Daniel Spaleniak<\/strong> Band In the Studio <br \/>17.11 <strong>Danny Brown<\/strong> Quaranta, Warp <br \/>17.11 <strong>Derek Bailey &amp; Paul Motian<\/strong> Duo in Concert, Frozen Reeds <br \/>17.11 <strong>DJ Manny<\/strong> Hypnotized, Planet Mu <br \/>17.11 <strong>Dolly Parton<\/strong> Rockstar <br \/>17.11 <strong>Drazek \/ Fuscaldo \/ Drake \/ Aoki \/ Jones \/ Abrams<\/strong> June 22, Astral Spirits <br \/>17.11 <strong>E\/I<\/strong> extension\/immersion, Instant Classic \/ Love &amp; Beauty <br \/>17.11 <strong>Emeli Sande<\/strong> How Were We To Know <br \/>17.11 <strong>Extensa<\/strong> Extensa, Gusstaff\/Don&#8217;t Sit On My Vinyl CD\/LP <br \/>17.11 <strong>French TV<\/strong> A Ghastly State of Affairs, Cuneiform <br \/>17.11 <strong>Gifted &amp; Blessed<\/strong> Heard and Unheard, Stones Throw <br \/>17.11 <strong>Iron &amp; Wine<\/strong> Who Can See Firever OST, Sub Pop <br \/>17.11 <strong>Jaako Eino Kalevi<\/strong> Chaos Magic, Domino <br \/>17.11<strong> John Zorn<\/strong> Parrhesiastes, Tzadik <br \/>17.11 <strong>Juan Wauters<\/strong> Limbo, Captured Tracks <br \/>17.11 <strong>Jules Reidy<\/strong> Trances, Shelter Press <br \/>17.11 <strong>Julie Byrne<\/strong> Julie Byrne with Laugh Cry Laugh, Ghostly <br \/>17.11 <strong>Kenneth Jimenez<\/strong> Sonnet to Silence, We Jazz <br \/>17.11 <strong>Kishi Bashi<\/strong> Music from the Song Film: Omoiyari, Joyful Noise <br \/>17.11 <strong>Kurt Vile<\/strong> Back to Moon Beach, Verve <br \/>17.11 <strong>Lech Janerka<\/strong> Gipsowy odlew falsyfikatu, Mystic <br \/>17.11 <strong>Lil Wayne &amp; 2 Chainz<\/strong> Welcome 2 ColleGrove, Def Jam <br \/>17.11 <strong>Lucidvox<\/strong> That&#8217;s What Remained, Glitterbeat <br \/>17.11 <strong>Mariusz Duda<\/strong> AFR AI D, Mystic <br \/>17.11 <strong>mingjia<\/strong> star, star, New Amsterdam <br \/>17.11 <strong>Montanera<\/strong> A Flor de Piel, Western Vinyl <br \/>17.11 <strong>Neil Hamburger<\/strong> Seasonal Depression Suite, Drag City <br \/>17.11 <strong>Owen Pallett<\/strong> Dream Scenario OST, A24 <br \/>17.11 <strong>Peter Rosendal<\/strong> Vejviser, Creative Cph <br \/>17.11 <strong>Quade<\/strong> Nacre, AD93 <br \/>17.11 <strong>Richard Hronsk\u00fd<\/strong> Closures, Warm Winters Ltd. <br \/>17.11 <strong>Robert Aiki Aubrey Lowe<\/strong> Grasshopper, Republic OST <br \/>17.11 <strong>Roger Eno<\/strong> The skies, they shift like chords, Deutsche Grammophon <br \/>17.11<strong> Roy Werner<\/strong> Imagine My Surprise, Moon Glyph <br \/>17.11 <strong>Samuel Goff, Camila Nebbia &amp; Patrick Shiroishi<\/strong> Diminished Bodies <br \/>17.11 <strong>Savage Republic<\/strong> Live in Wroc\u0142aw, Gusstaff CD\/LP\/LP+8&#8243;<br \/>17.11<strong> S\u00f8ren Bebe Trio<\/strong> Here Now, From Out Here <br \/>17.11<strong> Sun People<\/strong> Joyful Discontent, Outlines <br \/>17.11<strong> Thandi Ntuli with Carlos Ni\u00f1o<\/strong> Rainbow Revisited, International Anthem <br \/>17.11 <strong>The Polyphonic Spree<\/strong> Salvage Enterprise, Good Records <br \/>17.11 <strong>VA<\/strong> M\u0119skie Granie 2023, Mystic <br \/>17.11 <strong>Vastum<\/strong> Inward To Gethsemane, 20 Buck Spin <br \/>17.11 <strong>Vince Clarke<\/strong> Songs of Silence, Mute <br \/>17.11 <strong>Water From Your Eyes<\/strong> Crushed By Everyone, Matador <br \/>17.11 <strong>Yellow Swans<\/strong> Left Behind EP, Yellow Swans<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W ci\u0105gu tygodnia &#8211; w\u015br\u00f3d wielu tytu\u0142\u00f3w &#8211; ukaza\u0142y si\u0119 dwie podejmuj\u0105ce temat AI p\u0142yty z muzyk\u0105 elektroniczn\u0105: jedna wprost korzysta z algorytm\u00f3w sztucznej inteligencji, druga raczej si\u0119 od nich dystansuje, opowiadaj\u0105c o AI jako jednej z rzeczy, kt\u00f3rych si\u0119 boimy. Pierwsz\u0105 nagra\u0142 Julek Ploski, drug\u0105 Mariusz Duda &#8211; muzycy odlegli od siebie pokoleniowo i [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":40762,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[289,3,312,120,7,1139],"tags":[3502,4606],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40757"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40757"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40757\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":40776,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40757\/revisions\/40776"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/40762"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40757"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=40757"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=40757"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}