Dalej na warsztat posz\u0142o The Danse Society<\/strong> – te\u017c wynalazek us\u0142yszany w latach 80. w Tr\u00f3jce. Brytyjska grupa postpunkowa z drugiej ligi, kt\u00f3rej albumu „Heaven Is Waiting” szuka\u0142em ponad 10 lat, a\u017c w ko\u0144cu – gdy go dopad\u0142em gdzie\u017c za granic\u0105 po reedycji w roku 2002 – okaza\u0142 si\u0119 nie a\u017c tak poruszaj\u0105cy jak s\u0142uchany w wieku lat nastu. Nigdy jednak nie namierzy\u0142em pozosta\u0142ych p\u0142yt zespo\u0142u. We wszystkich trzech serwisach znalaz\u0142em je bez wi\u0119kszego trudu, cho\u0107 grupa raz wyst\u0119puje jako Danse Society, a za drugim razem jako The Danse Society. P\u0142yta „Seduction” jest wsz\u0119dzie. „Looking Through” na Deezerze i WIMP-ie, za to tylko Spotify ma najnowsz\u0105 EP-k\u0119 wydan\u0105 ju\u017c po niedawnej reaktywacji (!) grupy. No i jeszcze – na koniec – Laurie Spiegel<\/strong>, czyli album „The Expanding Universe” – archiwalna p\u0142yta zesz\u0142ego roku wg „The Wire”, kt\u00f3rej nak\u0142ad na winylu si\u0119 wyczerpa\u0142, zanim dowiedzia\u0142em si\u0119 o albumie, a drugie wydanie dopiero w produkcji. Tym razem najlepsze okaza\u0142y si\u0119 WiMP i Deezer, dzi\u0119ki kt\u00f3rym s\u0142ucham w\u0142a\u015bnie w tej chwili tej wyj\u0105tkowej, bardzo nowoczesnej wizji elektroniki. Tym razem w pojedynku Deezer:WiMP:Spotify mamy wynik 6:5:4.<\/p>\n Z pewno\u015bci\u0105 wszyscy b\u0119d\u0105 mieli w zasobach od poniedzia\u0142ku debiutanck\u0105 p\u0142yt\u0119 duetu Inc.<\/strong>, ale t\u0119 radzi\u0142bym od razu zam\u00f3wi\u0107 na jakim\u015b fizycznym no\u015bniku, bo gra jest warta \u015bwieczki. Bracia Daniel i Andrew Aged s\u0105 – wbrew temu, co nazwisko sugeruje – m\u0142odzi. Ale do\u015bwiadcze\u0144 maj\u0105 ju\u017c sporo, jako sidemani u sporych nazwisk sceny R&B, z Cee Lo w\u0142\u0105cznie. I ubolewaj\u0105 nad tym, \u017ce odchodzi era bieg\u0142o\u015bci instrumentalnej i rozpoznawalnego stylu, ale podchodz\u0105 do sytuacji z godno\u015bci\u0105 – po prostu skomponowali sobie, za\u015bpiewali i nagrali album, kt\u00f3ry jest tak dobry, jak tylko pop w tych czasach mo\u017ce by\u0107. <\/p>\n To ostatnie oznacza oczywi\u015bcie nieuchronne por\u00f3wnania. Najbardziej oczywiste, ale te\u017c po\u017c\u0105dane – do Prince’a, kt\u00f3ry tak by brzmia\u0142, gdyby go troch\u0119 odm\u0142odzi\u0107 i przepisa\u0107 diet\u0119 z Jamesa Blake’a, The XX, How To Dress Well i Autre Ne Veut. To por\u00f3wnanie z cyklu „jak fajni mogliby by\u0107 starzy, gdyby czasem pos\u0142uchali m\u0142odych” jest do\u015b\u0107 znamienne dla Inc., kt\u00f3rzy s\u0105 ewidentnym \u0142\u0105cznikiem pomi\u0119dzy pi\u0119knym wyczuciem synkopowanych rytm\u00f3w rodem ze starego soulu a minimalistycznymi trikami producenckimi nowego. Ju\u017c nie powiem, \u017ce chillwave’y zjadaj\u0105 na \u015bniadanie (zreszt\u0105 i tu Hall & Oates si\u0119 k\u0142aniaj\u0105!), bo robi\u0105 z nich rzecz kompletnie niepotrzebn\u0105. Wczoraj by\u0142 dobry dzie\u0144 na tak\u0105 muzyk\u0119, ale jutro te\u017c b\u0119dzie, i pojutrze. O ile jestem sceptyczny wobec nowych wynalazk\u00f3w z tej sfery, a nawet do od\u015bwie\u017canego troch\u0119 na si\u0142\u0119 katalogu 4AD, to przed tym nie b\u0119d\u0119 si\u0119 broni\u0107 (poza stron\u0105 wizerunkow\u0105 duetu – garderob\u0119 jednak mogliby zmieni\u0107, moja \u017cona, jak ich zobaczy\u0142a, my\u015bla\u0142a, \u017ce graj\u0105 dance). Chocia\u017c za my\u015bl o tym, \u017ce 4AD stanie si\u0119 kiedy\u015b nowym Motownem, to w latach 80. bym chyba pobi\u0142. <\/p>\n
![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2013\/02\/inc_no_world.jpg\" "\\"inc_no_world\\"")
<\/a>INC.