{"id":41186,"date":"2023-12-20T09:42:07","date_gmt":"2023-12-20T08:42:07","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=41186"},"modified":"2023-12-20T09:43:36","modified_gmt":"2023-12-20T08:43:36","slug":"plyty-ktorych-brakuje-w-podsumowaniach-cz-2-%d8%b9%d9%84%db%8c-%d8%b3%db%8c%d9%b9%da%be%db%8c-i-nicolas-jaar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/12\/20\/plyty-ktorych-brakuje-w-podsumowaniach-cz-2-%d8%b9%d9%84%db%8c-%d8%b3%db%8c%d9%b9%da%be%db%8c-i-nicolas-jaar\/","title":{"rendered":"P\u0142yty, kt\u00f3rych brakuje w podsumowaniach, cz. 2: \u0639\u0644\u06cc \u0633\u06cc\u0679\u06be\u06cc i Nicol\u00e1s Jaar"},"content":{"rendered":"<p>Od razu zastrze\u017cenie dotycz\u0105ce <a href=\"https:\/\/wyborcza.pl\/7,113768,30487867,oto-najlepsze-plyty-2023-r-ze-swiata-na-miejscu-1-wielki.html\">polskiego podsumowania &#8222;Gazety Wyborczej&#8221;<\/a>, w kt\u00f3rym sz\u00f3ste miejsce duetu <strong>Ali Sethi<\/strong> i <strong>Nicol\u00e1s Jaar<\/strong> wydaje si\u0119 najwi\u0119kszym zaskoczeniem i du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem. Tu si\u0119 uda\u0142o. Nie ma ich natomiast nawet w przedziwnej, trzeba to przyzna\u0107, tegorocznej pi\u0119\u0107dziesi\u0105tce w magazynie &#8222;The Wire&#8221;. W tego typu g\u0142osowaniach typy si\u0119 u\u015bredniaj\u0105, a wydana 17 listopada (st\u0105d by\u0107 mo\u017ce nieobecno\u015b\u0107 w innych zestawieniach) <em>Intiha<\/em> nie jest mo\u017ce albumem dobrze reaguj\u0105cym na u\u015brednianie. Wydaje si\u0119 te\u017c r\u00f3wnie nieoczywisty co inny poetycki album \u015bpiewany w urdu, czyli p\u0142yta Arooj Aftab (b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a gwiazdy nagr\u00f3d Grammy) z Vijayem Iyerem i Shahzadem Ismailym. Z perspektywy czasu &#8211; co pisz\u0119 jako wielki zwolennik Aftab i widz koncertu jej tria &#8211; to, co zrobili Sethi i Jaar, wydaje si\u0119 niemal tak samo magiczne i chyba bardziej sp\u00f3jne. A ju\u017c na pewno bardziej zwarte &#8211; 36 i p\u00f3\u0142 minuty muzyki elektronicznej z wokalami i tekstami w sufickim nurcie ghazal. Mo\u017ce to nie jest od razu wsp\u00f3\u0142praca chilijskiego producenta z Taylor Swift, ale i mieszkaj\u0105cy w Stanach Zjednoczonych Pakista\u0144czyk trafi\u0142 na list\u0119 osobowo\u015bci &#8222;Time&#8217;a&#8221; &#8211; tyle \u017ce do Next 100, zestawienia wschodz\u0105cych gwiazd. I jeszcze nie za spraw\u0105 tej wsp\u00f3\u0142pracy.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe width=100% height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/VN_B9J-7U2k?si=W_jt2zK8WxMesAzU\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Sethi zacz\u0105\u0142 nad tym duetowym materia\u0142em pracowa\u0107 na d\u0142ugo przed sukcesem piosenki <em>Pasoori<\/em> (te\u017c duetu &#8211; z Shae Gill), kt\u00f3ra w roku 2022 przynios\u0142a mu du\u017c\u0105 rozpoznawalno\u015b\u0107 dzi\u0119ki niemal 700 milionom ods\u0142on na YouTubie i 320 milionom ods\u0142uch\u00f3w na Spotify. Ten globalny hit nijak si\u0119 jednak ma do poetyckich utwor\u00f3w zawartych na p\u0142ycie <em>Intiha<\/em>, kt\u00f3re pakista\u0144ski artysta zacz\u0105\u0142 sk\u0142ada\u0107 w pocz\u0105tkach pandemii jako szkice dopisywane do zap\u0119tlonych fragment\u00f3w <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/07\/21\/nieodroznialne-od-magii\/\">p\u0142yty <em>Telas<\/em> Jaara<\/a>. W ten spos\u00f3b Sethi wkracza\u0142 zreszt\u0105 na terytorium jeszcze bardziej zglobalizowane, bo swoje melodie i teksty r\u00f3\u017cnych autor\u00f3w (m.in. Faiza Ahmeda Faiza i Mirzy Ghaiba) nadpisywa\u0142 na futurystycznym albumie inspirowanym przecie\u017c kultur\u0105 Ameryki Po\u0142udniowej. Obaj autorzy, mocno zaprz\u0105tni\u0119ci w\u0142asnymi tradycjami, spotkali si\u0119 w ko\u0144cu &#8211; dzi\u0119ki po\u015brednictwu Somnatha Bhatta, urodzonego w Indiach artysty, kt\u00f3ry projektuje dla Jaara ok\u0142adki (m.in. w\u0142a\u015bnie p\u0142yty <em>Telas<\/em>) &#8211; i dopracowali szkice, co da\u0142o efekt momentami wr\u0119cz fascynuj\u0105cy.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Do\u015b\u0107 oczywiste mo\u017ce by\u0107 skojarzenie, \u017ce jest w tych nagraniach co\u015b z kontynuacji tego, co na rynku zachodnim robi\u0142 Nusrat Fateh Ali Khan &#8211; bo tradycyjna muzyka z Pend\u017cabu nie pierwszy raz przecie\u017c \u0142\u0105czy si\u0119 z elektronik\u0105. Mamy wi\u0119c co\u015b w stylu mocno unowocze\u015bnionej odpowiedzi po latach na wsp\u00f3\u0142prac\u0119 Khana z Michaelem Brookiem z okresu <em>Night Son<\/em>g. Owszem, nie qawwali (cho\u0107 ten nurt Sethi zna dobrze i raz czy dwa na p\u0142ycie do niego nawi\u0105zuje), ale wci\u0105\u017c w kr\u0119gu tradycji.<em>\u00a0<\/em><\/p>\n<p><em>Intiha<\/em> to nieco prostsza droga ku d\u017awi\u0119kowej abstrakcji <em>Telas<\/em>. S\u0142ycha\u0107 tu (w moim ulubionym <em>Chiragh<\/em>) zar\u00f3wno pe\u0142n\u0105 pi\u0119kna i bezkompromisowo\u015bci brzmieniow\u0105 narracj\u0119 Jaara, jak i r\u0119k\u0119 Sethiego do hit\u00f3w &#8211; schodz\u0105cy w finale ku rejonom ambientowym <em>Muddat<\/em> to jedna z najl\u017cejszych kompozycji w ostatnim repertuarze tw\u00f3rcy Against All Logic. Paradoksalnie nie jest to wi\u0119c wo\u017cenie si\u0119 na grzbiecie chilijskiego producenta. To idealna symbioza, w kt\u00f3rej Sethi zyskuje niebanalny materia\u0142 nieschodz\u0105cy w konwencjonaln\u0105 stron\u0119 (jak to robi g\u0142o\u015bne <em>Pasoori<\/em>), a Jaar zdobywa zasi\u0119gi w innych ni\u017c dot\u0105d rejonach. W przeciwie\u0144stwie do tria Aftab\/Iyer\/Ismaily, kt\u00f3re zapewne b\u0119dzie jednorazowym eksperymentem (obym si\u0119 myli\u0142), mamy tu co\u015b, co z du\u017cym prawdopodobie\u0144stwem zyska jaki\u015b ci\u0105g dalszy. I album bardziej obowi\u0105zkowy ni\u017c si\u0119 z pozoru wydaje.\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>ALI SETHI, NICOLAS JAAR <em>Intiha<\/em><\/strong>, Other People 2023\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2282953229\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/otherpeople.bandcamp.com\/album\/intiha\">Intiha by Ali Sethi &amp; Nicolas Jaar<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Od razu zastrze\u017cenie dotycz\u0105ce polskiego podsumowania &#8222;Gazety Wyborczej&#8221;, w kt\u00f3rym sz\u00f3ste miejsce duetu Ali Sethi i Nicol\u00e1s Jaar wydaje si\u0119 najwi\u0119kszym zaskoczeniem i du\u017cym osi\u0105gni\u0119ciem. Tu si\u0119 uda\u0142o. Nie ma ich natomiast nawet w przedziwnej, trzeba to przyzna\u0107, tegorocznej pi\u0119\u0107dziesi\u0105tce w magazynie &#8222;The Wire&#8221;. W tego typu g\u0142osowaniach typy si\u0119 u\u015bredniaj\u0105, a wydana 17 listopada [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":41190,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,5720,4009,4993,7,5601,106],"tags":[5776,483],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41186"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=41186"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41186\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":41198,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41186\/revisions\/41198"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/41190"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=41186"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=41186"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=41186"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}