{"id":41388,"date":"2024-01-12T10:54:53","date_gmt":"2024-01-12T09:54:53","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=41388"},"modified":"2024-01-12T11:51:04","modified_gmt":"2024-01-12T10:51:04","slug":"intro-roku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/01\/12\/intro-roku\/","title":{"rendered":"Intro roku"},"content":{"rendered":"<p>Trzy pocz\u0105tkowe akordy gitary w <em>Caada Gi<\/em> wybrzmiewaj\u0105ce na tle perkusyjnego tremola. Przebi\u0107 takie intro &#8211; a zarazem wracaj\u0105cy w tym utworze riff &#8211; b\u0119dzie trudno. Ten pierwszy akcent debiutanckiej p\u0142yty kwartetu <strong>Hizbut J\u00e1mm<\/strong> &#8211; kt\u00f3rego muzyk\u00f3w: Raphaela Rogi\u0144skiego, Mamadou B\u00e2 (\u015bpiew, gitara), Noumsa Dembele (kora) oraz Paw\u0142a Szpur\u0119 (perkusja) znamy ju\u017c nie\u017ale z r\u00f3\u017cnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 &#8211; to idealne otwarcie. W tym fragmencie, jak w soczewce, skupia si\u0119 ca\u0142y jej charakter: korzysta z brzmie\u0144 afryka\u0144skich, ale na nich nie poprzestaj\u0105ce, idzie w stron\u0119 psychodelii, ale zarazem lekkiego i uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnionego fusion, jak ca\u0142e <em>Caada Gi<\/em>. A wreszcie sporo na niej kombinowania ze strojem i efektami. Wprawdzie pisa\u0142em ju\u017c o p\u0142ycie <em>Hizbut Jamm<\/em> <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/muzyka\/2240671,1,recenzja-plyty-hizbut-jmm-hizbut-jmm.read\">na \u0142amach POLITYKI<\/a>, to nie zaszkodzi powt\u00f3rzy\u0107. Mamy dzi\u015b bardzo dobr\u0105 epk\u0119 Wczas\u00f3w, mamy zaskakuj\u0105cy pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem &#8211; mam nadziej\u0119, \u017ce do niego jeszcze wr\u00f3c\u0119 &#8211; materia\u0142 Normal Bias, najlepszy jak dot\u0105d, jest nowy Bill Ryder-Jones, a wreszcie trio Surya Botofasina, Nate Mercereau &amp; Carlos Ni\u00f1o. \u015awietny tydzie\u0144, prawdziwe otwarcie roku w premierach. Ale nowy sk\u0142ad Rogi\u0144skiego nie spos\u00f3b pomin\u0105\u0107.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/qizg3ZvQ6UM?si=BultkWMee4aNDbuR\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Sk\u0142ad w istocie nie jest zreszt\u0105 taki nowy &#8211; zacz\u0119li gra\u0107 przed pandemi\u0105, o czym Rogi\u0144ski opowiada\u0142 wczoraj w <a href=\"https:\/\/www.polskieradio.pl\/8\/8820\/Artykul\/3314820,wielokulturowy-i-wielowatkowy-raphael-roginski\">rozmowie w Dw\u00f3jce<\/a>. Powy\u017cszy klip z wczesnego koncertu w SPATiFie (w sobot\u0119 kolejny &#8211; premiera albumu) sygnalizuje zreszt\u0105, jak zmieni\u0142y si\u0119 te kompozycje przez lata. Album jest efektem d\u0142ugiej pracy studyjnej i edycyjnej. Brzmieniowo jest bardzo dopracowany, a gitara Rogi\u0144skiego zabrzmi tu par\u0119 razy zaskakuj\u0105co dla tych, kt\u00f3rzy pokochali <em>Talan<\/em> (cho\u0107 s\u0105 oczywi\u015bcie sola zagrane charakterystyczn\u0105 fraz\u0105, pe\u0142ne ornament\u00f3w, jak w \u015bwietnym <em>Endepandaas<\/em>), a nie pami\u0119taj\u0105 na przyk\u0142ad Wovoki (do kt\u00f3rej zbli\u017caj\u0105 si\u0119 linie Rogi\u0144skiego cho\u0107by w singlowym <em>Mbokk Yi<\/em>). Charyzmatyczny g\u0142os znanego tak\u017ce ze scen teatralnych Mamadou B\u00e2 z tekstami w j\u0119zyku wolof (nazwa grupy oznacza &#8222;Braterstwo dla pokoju&#8221; w tym j\u0119zyku) lub po francusku zyska\u0142 tu niesamowit\u0105 opraw\u0119, partie Dembelego (r\u00f3wnie\u017c mieszka w Polsce, pochodzi z Burkina Faso) mog\u0105 si\u0119 kojarzy\u0107 z najbardziej lirycznymi momentami z dyskografii Toumaniego Diabat\u00e9 (w <em>La Chose<\/em> cho\u0107by), a Szpura jak zwykle idealnie si\u0119 z Rogi\u0144skim rozumie. Najbardziej jednak uwodzi na p\u0142ycie r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 pomys\u0142\u00f3w, wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 rozwi\u0105za\u0144 &#8211; pomimo wykorzystania archaicznych brzmie\u0144. Przewiduj\u0119, \u017ce na fali <em>Talan<\/em> b\u0119dzie si\u0119 ten album bardzo podoba\u0107 tak\u017ce za granic\u0105. A wkr\u00f3tce na p\u0142ycie kolejne przedsi\u0119wzi\u0119cie Rogi\u0144skiego &#8211; znany z koncertu na Unsoundzie ba\u015bniowy <em>\u017daltys<\/em> &#8211; ju\u017c w drodze. Trudno b\u0119dzie nad\u0105\u017cy\u0107, lepiej wi\u0119c na wszelki wypadek by\u0107 na bie\u017c\u0105co.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>HIZBUT JAMM <em>Hizbut J\u00e1mm<\/em><\/strong>, Instant Classic 2024<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2458554674\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/instantclassic.bandcamp.com\/album\/hizbut-j-mm\">Hizbut J\u00e1mm by Hizbut J\u00e1mm<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>6.01 <strong>Anna Calvi<\/strong> Peaky Blinders: Season 5 &amp; 6 (Original Score) <br \/>6.01 <strong>Philip Glass<\/strong> Philip Glass Solo, Orange Mountain <br \/>7.01 <strong>Atom&#x2122;<\/strong> Stations I, NN <br \/>8.01 <strong>Normal Bias<\/strong> LP3, U Know Me <br \/>8.01 <strong>Yeule<\/strong> The Overture of Prototype<br \/>11.01<strong> Scotch Rolex, Shackleton &amp; Omutaba<\/strong> The Three Hands of Doom, Nyege Nyege Tapes <br \/>11.01 <strong>\u017deny &amp; Orkestar<\/strong> <strong>Kas\u200b\u00e1\u200brna<\/strong> Karl\u200b\u00ed\u200bn, Poli5 <br \/>12.01 <strong>21 Savage<\/strong> American Dream, Slaughter Gang <br \/>12.01 <strong>Alluvial<\/strong> Death Is But a Door, EP<br \/>12.01 <strong>Anni Kiviniemi Trio<\/strong> Eir, We Jazz <br \/>12.01 <strong>Bill Ryder-Jones<\/strong> Iechyd Da, Domino <br \/>12.01 <strong>Casey<\/strong> How To Disappear, Hassle <br \/>12.01 <strong>Folly Group<\/strong> Down There!, So Young <br \/>12.01 <strong>Hanxiety<\/strong> Hanxiety, Peleton EP<br \/>12.01 <strong>Hizbut J\u00e1mm<\/strong> Hizbut J\u00e1mm, Instant Classic <br \/>12.01<strong> James Osland &amp; Andrew Heath<\/strong> Elysian Fields, Facture <br \/>12.01 <strong>Kali Uchis<\/strong> Orqu\u00eddeas, Geffen <br \/>12.01 <strong>Kid Cudi<\/strong> Insano, Republic <br \/>12.01<strong> Koenraad Ecker<\/strong> Raw Materials, L-ne <br \/>12.01 <strong>Kreidler<\/strong> Twists (A Visitor Arrives), Bureau B <br \/>12.01 <strong>Lou Reed<\/strong> Hudson River Wind Meditations, Light In The Attic <br \/>12.01 <strong>Marika Hackman<\/strong> Big Sigh, Chrysalis <br \/>12.01 <strong>Matthew Shipp, Steve Swell<\/strong> Space Cube Jazz, Rogue Art <br \/>12.01 <strong>Nicholas Craven &amp; Boldy James<\/strong> Penalty of Leadership <br \/>12.01 <strong>Nino Gvillia<\/strong> Nicole \/ Overwhelmed by the Unexplained, Hive Mind <br \/>12.01 <strong>Reinhold Friedl &amp; Martin Siewert<\/strong> Lichtung, Karlrecords <br \/>12.01<strong> Surya Botofasina, Nate Mercereau &amp; Carlos Ni\u00f1o<\/strong> Subtle Movements, Leaving <br \/>12.01<strong> The San Lucas Band<\/strong> La Voz de las Cumbres (Music of Guatemala), Les Disques Bongo Joe <br \/>12.01 <strong>The Vaccines<\/strong> Pick-Up Full of Pink Carnations, Thirty Tigers <br \/>12.01 <strong>Unknown T<\/strong> Blood Diamond, Island <br \/>12.01 <strong>Wczasy<\/strong> Program EP, Thin Man <br \/>12.01 <strong>\u6731\u5a67\u6c50 [Akini Jing]<\/strong> Villain, 88rising<\/p>\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Trzy pocz\u0105tkowe akordy gitary w Caada Gi wybrzmiewaj\u0105ce na tle perkusyjnego tremola. Przebi\u0107 takie intro &#8211; a zarazem wracaj\u0105cy w tym utworze riff &#8211; b\u0119dzie trudno. Ten pierwszy akcent debiutanckiej p\u0142yty kwartetu Hizbut J\u00e1mm &#8211; kt\u00f3rego muzyk\u00f3w: Raphaela Rogi\u0144skiego, Mamadou B\u00e2 (\u015bpiew, gitara), Noumsa Dembele (kora) oraz Paw\u0142a Szpur\u0119 (perkusja) znamy ju\u017c nie\u017ale z r\u00f3\u017cnych [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":41390,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,444,3309,4993,3666,7,1139,106],"tags":[5782],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41388"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=41388"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41388\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":41401,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41388\/revisions\/41401"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/41390"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=41388"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=41388"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=41388"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}