W kwestii zdj\u0119cia utwor\u00f3w Universalu z TikToka jestem dok\u0142adnie oboj\u0119tny. Prawdopodobnie nie szuka\u0142bym nigdy wi\u0119kszo\u015bci z nagra\u0144 najwi\u0119kszego koncernu muzycznego \u015bwiata, kt\u00f3re zosta\u0142y usuni\u0119te z chi\u0144skiego serwisu ze wzgl\u0119du na brak porozumienia co do op\u0142at za ich wykorzystanie. A nawet gdybym ich szuka\u0142, TikTok by\u0142by pewnie ostatnim miejscem. Nie chc\u0119 odbiera\u0107 znaczenia serwisowi ani pozowa\u0107 na kogo\u015b, kto b\u0119dzie si\u0119 che\u0142pi\u0107 tym, \u017ce na TT nie zagl\u0105da (jak trzeba, to zagl\u0105dam) – po prostu stwierdzam fakt. Nie b\u0119d\u0119 te\u017c pozowa\u0107 na kogo\u015b, kogo obecno\u015b\u0107 zjawisk popularnych boli – jak ta drobna cz\u0119\u015b\u0107 s\u0142uchaczy radiowej Dw\u00f3jki z rado\u015bci\u0105 przyjmuj\u0105ca rezygnacj\u0119 dyrektorskiego duetu Ma\u0142aszko\/Hawryluk. \u017bycz\u0119 jak najlepiej Piotrowi K\u0119dziorkowi – to dobry wyb\u00f3r w tej sytuacji. Tyle \u017ce pytanie, co jest t\u0105 sfer\u0105, kt\u00f3r\u0105 kulturalne radio publiczne powinno dzi\u015b szczeg\u00f3lnie chroni\u0107 i jak powinno to robi\u0107, pozostaje. Torpedowanie przez grup\u0119 pracownik\u00f3w i s\u0142uchaczy muzyki baroku na antenie, wskazywanie koncert\u00f3w m\u0142odych sk\u0142ad\u00f3w jazzowych w kategoriach problemu (!), argumentowanie, \u017ce rety, ludzie, wchodzi na ni\u0105 muzyka popularna, tego tu nigdy nie grali (wynikaj\u0105ce cz\u0119sto z kr\u00f3tkiej historii kontakt\u00f3w z Dw\u00f3jk\u0105) – to uwa\u017cam za szkodliw\u0105 ortodoksj\u0119 i konserwatywne, szufladkowe patrzenie na \u015bwiat muzyki. Oczywi\u015bcie jako wsp\u00f3\u0142pracownik tego radia od 20 lat, stale pracuj\u0105cy g\u0142\u00f3wnie w duecie z jego niedawnym wicedyrektorem, nie jestem w tej dyskusji obiektywny. Potrafi\u0119 si\u0119 jednak zdoby\u0107 na taki dystans, \u017ceby w tym oddolnym pospolitym ruszeniu, kt\u00f3re wygl\u0105da w pierwszej kolejno\u015bci na demokratyczn\u0105 rewolucj\u0119, widzie\u0107 tak\u017ce cie\u0144 konserwatywnej kontrrewolucji. Ale gdzie takie paradoksy, je\u015bli nie w Dw\u00f3jce, kt\u00f3ra suchsz\u0105 ni\u017c wszystkie inne anteny nog\u0105 przesz\u0142a przez osiem lat bagna i zapa\u015bci polityki kulturalnej.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Muzycznie jestem dzi\u015b daleko od rejon\u00f3w lekkich, \u0142atwych i przyjemnych. I z p\u0142yt\u0105 pe\u0142n\u0105 paradoks\u00f3w jak ca\u0142a ostatnia historia PRII, bo z jednej strony kolo\u0144ski TON<\/strong> (albo T.ON<\/strong>) to formacja graj\u0105ca muzyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, kt\u00f3rej nie wszyscy by t\u0119 kategori\u0119 przypisali. Bo jest przestrze\u0144 mi\u0119dzy minimalistyczn\u0105 muzyk\u0105 dronow\u0105 a tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 np. The Necks, w kt\u00f3r\u0105 Matthias Muche (puzon), Constantin Herzog (kontrabas) i Etienne Nillesen (perkusja) si\u0119 wpisuj\u0105. Z drugiej – cho\u0107 nominowani do nagr\u00f3d niemieckiej krytyki w odpowiednio nazwanej kategorii, dzia\u0142aj\u0105cy w systemie publicznego wsparcia Nadrenii P\u00f3\u0142nocnej-Westfalii, mog\u0105 si\u0119 che\u0142pi\u0107 rzadkim wynikiem „0 s\u0142uchaczy w tym miesi\u0105cu” w serwisie Spotify (by\u0142em pierwszy, wykona\u0142em screena) i wygl\u0105daj\u0105 przy tym jak typowa formacja muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej, to wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 z takimi tw\u00f3rcami jak Nate Wooley, Ellen Arkbro czy – na najnowszym albumie – Sarah Davachi. Czyli rejonami raczej nieakademickimi.\u00a0<\/p>\n W niczym nie zmienia to warto\u015bci samej muzyki. Davachi to kompozytorka, kt\u00f3ra \u015bwietnie sobie radzi z r\u00f3\u017cnym instrumentarium, ale na wsp\u00f3lnym wyst\u0119pie z triem z Kolonii pos\u0142uguje si\u0119 organami, w kt\u00f3rych brzmieniu odnalaz\u0142a syntezatorowe mo\u017cliwo\u015bci i psychoakustyczn\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119. Puzon z organami w rejonach muzyki mikrotonowej to ju\u017c po\u0142\u0105czenie dzia\u0142aj\u0105ce jak halucynogeny. Na samej kontroli brzmienia w d\u0142ugiej, linearnie rozwijaj\u0105cej si\u0119 kompozycji nie ko\u0144czy si\u0119 jednak to, z czym tu mamy do czynienia. Proste linie rozwijaj\u0105 si\u0119 fantastycznie, by w dalszej cz\u0119\u015bci utworu stworzy\u0107 ju\u017c ca\u0142\u0105 sie\u0107 zale\u017cno\u015bci pomi\u0119dzy partiami czterech instrument\u00f3w. A w ostatnich 15 minutach doprowadzi\u0107 do dynamicznej kulminacji o charakterze wymykaj\u0105cym si\u0119 nawet elastycznym ramom minimal music. Jest w tym jaka\u015b podr\u00f3\u017c, na kt\u00f3rej ko\u0144cu znajdziemy si\u0119 w innym miejscu ni\u017c na pocz\u0105tku. I na pewno pojawi\u0142y si\u0119 w tym tygodniu jakie\u015b r\u00f3wnie interesuj\u0105ce nowe p\u0142yty, ale ta mi zajmie jeszcze chwilk\u0119.\u00a0<\/p>\n TON HERZOG | MUCHE | NILLESEN TON meets SARAH DAVACHI<\/em><\/strong>, Impakt K\u00f6ln\u00a0<\/p>\n\n\n