
{"id":41818,"date":"2024-02-09T10:19:05","date_gmt":"2024-02-09T09:19:05","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=41818"},"modified":"2024-02-09T17:42:17","modified_gmt":"2024-02-09T16:42:17","slug":"synteza-jak-dawniej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/02\/09\/synteza-jak-dawniej\/","title":{"rendered":"Synteza jak dawniej"},"content":{"rendered":"<p>To \u015bwi\u0105teczny pi\u0105tek w \u015bwiecie, dla kt\u00f3rego gwiazd\u0105 muzyczn\u0105 wi\u0119ksz\u0105 ni\u017c Taylor Swift jest inna Amerykanka, Kali Malone. Jej estetyka jest prosta i mocna, do\u015b\u0107 \u0142atwo spycha w cie\u0144 wszystko, co si\u0119 dzi\u015b wydawniczo dzieje. A jej muzyczna formu\u0142a przypomina troch\u0119 t\u0119 znan\u0105 z wakacyjnych ch\u0142odziarek. Wtedy sprzedaj\u0105 &#8222;lody jak dawniej&#8221;, a tu mamy syntez\u0119 d\u017awi\u0119ku w stylu sprzed kilku stuleci. Malone wyp\u0142yn\u0119\u0142a, ju\u017c po przeprowadzce do Europy (gdzie znalaz\u0142a odpowiedni asortyment instrument\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie w opustosza\u0142ych ko\u015bcio\u0142ach zachodniej i p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci kontynentu), albumem <em>The Sacrificial Code<\/em>, na kt\u00f3rym zaprezentowa\u0142a star\u0105-now\u0105 wizj\u0119 muzyki organowej. Utwory oparte na bardzo powoli rozwijanych melodiach i dronowych wsp\u00f3\u0142brzmieniach organowych piszcza\u0142ek. Co spe\u0142ni\u0142o w moim przypadku marzenie dzieci\u0144stwa, \u017ceby organista w ko\u015bciele po pierwsze nie \u015bpiewa\u0142, po drugie &#8211; \u017ceby cz\u0119\u015bciej zacina\u0142 mu si\u0119 jaki\u015b rejestr, bo wtedy efekt bywa\u0142 ciekawszy.&nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/yHViZlW2bOM?si=2ANFWYwq0aduA1hC\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>W wypadku p\u0142yty <em>All Life Long<\/em> &#8211; b\u0119d\u0105cej zbiorem r\u00f3\u017cnych kompozycji, z regu\u0142y kr\u00f3tkich jak na Malone form, napisanych i nagranych w ostatnich czterech latach &#8211; jeden aspekt powy\u017cszego \u017cyczenia nie zostaje do ko\u0144ca spe\u0142niony. Pojawiaj\u0105 si\u0119 bowiem g\u0142osy, mamy tu trzy utwory wokalne \u015bpiewane przez francuski Macadam Ensemble i zarejestrowane w Nantes. Kojarz\u0105ce si\u0119 naturalnie z muzyk\u0105 dawn\u0105, cho\u0107 adaptowane teksty pochodz\u0105 z okresu od XIX do XXI w. Mamy te\u017c trzy kr\u00f3tsze formy nagrane na instrumentach d\u0119tych przez zesp\u00f3\u0142 Anima Brass, brzmi\u0105ce &#8211; jak twierdzi m\u00f3j bardziej wtajemniczony w \u015bwiat muzyki powa\u017cnej kolega &#8211; jak pisane na boku przez znanych kompozytor\u00f3w fanfary. No i oczywi\u015bcie utwory organowe, wykonywane ju\u017c przez sam\u0105 Malone, albo w duecie ze Stephenem O&#8217;Malleyem, kt\u00f3ry jest r\u00f3wnie\u017c wydawc\u0105 albumu (nazwa jego labela &#8211; Ideologic Organ &#8211; wydaje si\u0119 sk\u0105din\u0105d stworzona dla Kali Malone). Jak <em>The Unification of Inner &amp; Outer Life<\/em>, b\u0119d\u0105c\u0105 najbli\u017cej wspomnianej p\u0142yty <em>The Sacrificial Code<\/em>.<\/p>\n<p>Dwie kompozycje &#8211; tytu\u0142owa i <em>No Sun to Burn<\/em> &#8211; pojawiaj\u0105 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych wersjach, dzi\u0119ki czemu mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 prac\u0119 Malone-kompozytorki i Malone-kompozytorki\/wykonawczyni. W organowych wersjach, kt\u00f3re sama nagrywa\u0142a, pozwala sobie na wi\u0119cej, swobodniej operuje tempem i czasem. To prowadzi utwory w zupe\u0142nie inne rejony. Rzecz przypomina (w mikroskali oczywi\u015bcie) ostatni album Sary Davachi, na kt\u00f3rym tamta artystka zaprezentowa\u0142a sw\u00f3j kwartet smyczkowy w wersji na organy, instrumenty d\u0119te, g\u0142osy i syntezatory. To te rejony, kt\u00f3re s\u0142u\u017c\u0105 muzyce dronowej. Oczywi\u015bcie, wszystko mo\u017cna by spr\u00f3bowa\u0107 obs\u0142u\u017cy\u0107 elektronik\u0105, ale ta archaizacja brzmienia to rzecz, dzi\u0119ki kt\u00f3rej te powolne linie melodyczne mo\u017cna czasem przypisa\u0107 do autorki po jednej nutce. I s\u0142ucha\u0107 tak jak tytu\u0142 nakazuje.&nbsp; &nbsp; &nbsp;<\/p>\n<p><strong>KALI MALONE <em>All Life Long<\/em><\/strong>, Ideologic Organ 2024<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=397833191\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/kalimalone.bandcamp.com\/album\/all-life-long\">All Life Long by Kali Malone<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>3.02 <strong>Apu Nanu<\/strong> The Untold Saga, BFF Music <br \/>3.02 <strong>B\u00e9vort<\/strong> <strong>3<\/strong> Northbound <br \/>3.02 <strong>LOUFR<\/strong> Fears, Pointless Geometry <br \/>3.02 <strong>Stella Bass<\/strong> Look For The Silver Lining <br \/>4.02 <strong>Marek Malinowski \/ Robert Rychlicki-G\u0105sowski \/ Wojciech Zadru\u017cy\u0144ski<\/strong> Scratching Fork II, Fundacja S\u0142uchaj <br \/>4.02 <strong>Wadada Leo Smith &amp; Joe Morris<\/strong> Earth&#8217;s Frequencies, Fundacja S\u0142uchaj <br \/>5.02 <strong>Diana \u010cemeryt\u0117<\/strong> MEINE SEELE WARTET Metamorphosen, MicLithuania <br \/>5.02 <strong>Giuseppe Cordaro &amp; Marco Giambrone<\/strong> Alico, Facture <br \/>5.02 <strong>Horta<\/strong> Ksi\u0119\u017cyc i Mars <br \/>7.02 <strong>Musique Infinie<\/strong> Earth, Hallow Ground <br \/>8.02 <strong>DJ Harrison<\/strong> Shades of Yesterday, Stones Throw<br \/>8.02 <strong>Jan LF Strach<\/strong> Tata zasn\u200b\u0105\u200b\u0142 z g\u200b\u0142\u200bow\u0105 na klawiszu Escape<br \/>8.02 <strong>Razmiel<\/strong> Yairku Part 2, BFF Music <br \/>8.02 <strong>Teja<\/strong> Joy EP, Funky Mamas and Papas Recordings<br \/>9.02 <strong>Amiture<\/strong> Mother Engine, Dots Per Inch <br \/>9.02 <strong>Brittany Howard<\/strong> What Now, Island <br \/>9.02 <strong>Burial<\/strong> Dreamfear\u200b\/\u200bBoy Sent From Above, XL EP<br \/>9.02<strong> Chelsea Wolfe<\/strong> She Reaches Out To She Reaches Out To She, Loma Vista <br \/>9.02 <strong>Contaminated<\/strong> Celebratory Beheading, Blood Harvest <br \/>9.02 <strong>David Nance<\/strong> David Nance &amp; Mowed Sound, Third Man <br \/>9.02 <strong>Declan McKenna<\/strong> What Happened to the Beach?, Tomplicated <br \/>9.02 <strong>Dizzee Rascal<\/strong> Don&#8217;t Take It Personal<br \/>9.02 <strong>Gerda<\/strong> Diabe\u0142<br \/>9.02 <strong>Guiding Lights<\/strong> The Document, Instant Classic MC \/ DL<br \/>9.02 <strong>Hatifnats<\/strong> Hatifnats EP<br \/>9.02 <strong>Helado Negro<\/strong> Phasor, 4AD <br \/>9.02 <strong>Hulder<\/strong> Verses in Oath, 20 Buck Spin <br \/>9.02 <strong>Itasca<\/strong> Imitation of War, Paradise of Bachelors<br \/>9.02 <strong>Joel Ross<\/strong> Nublues, Blue Note<br \/>9.02<strong> Kali Malone<\/strong> All Life Long, Ideologic Organ <br \/>9.02 <strong>Kelela<\/strong> RAVE:N, the Remixes, Warp <br \/>9.02 <strong>Kurz<\/strong> Knots, EP MC \/ DL<br \/>9.02<strong> Little Simz<\/strong> Drop 7, Age 101 EP<br \/>9.02 <strong>Madi Diaz<\/strong> Weird Faith, Anti-<br \/>9.02 <strong>Michelle<\/strong> Glow, EP<br \/>9.02 <strong>Normandie<\/strong> Dopamine, Easy Life <br \/>9.02 <strong>Oliver Coates<\/strong> Occupied City, Sony <br \/>9.02 <strong>Pouty<\/strong> Forget About Me Get Better <br \/>9.02 <strong>Shygirl<\/strong> Club Shy, Because EP<br \/>9.02 <strong>Sonic Youth<\/strong> Walls Have Ears Sonic Youth, Archive <br \/>9.02 <strong>Spectral Voice<\/strong> Sparagmos, Dark Decent<br \/>9.02\u00a0<strong>\u015awi\u0119ty Bass<\/strong> Backlog EP <br \/>9.02 <strong>\u015awi\u0119ty Bass<\/strong> \u015awi\u0119te bassy mixtape vol. 2 <br \/>9.02 <strong>Thee Conductor with Bonnie \u201aPrince\u2019 Billy<\/strong> Ennoia, Spaceflight EP<br \/>9.02 <strong>Thierry Zaboitzeff<\/strong> Le passage, WTPL\/PIAS CD \/ DL<br \/>9.02 <strong>Throat<\/strong> Blood Exaltation <br \/>9.02 <strong>VA<\/strong> Merengue Tipico: Nueva Generacion!, Les Disques Bongo Joe <br \/>9.02 <strong>Voices of the Cosmos<\/strong> De Revolutionibus MMXXIII, Gusstaff<br \/>9.02 <strong>Yanish<\/strong> Psychostan <br \/>9.02<strong> Zara Larsson<\/strong> Venus, Sommer House<\/p>\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>To \u015bwi\u0105teczny pi\u0105tek w \u015bwiecie, dla kt\u00f3rego gwiazd\u0105 muzyczn\u0105 wi\u0119ksz\u0105 ni\u017c Taylor Swift jest inna Amerykanka, Kali Malone. Jej estetyka jest prosta i mocna, do\u015b\u0107 \u0142atwo spycha w cie\u0144 wszystko, co si\u0119 dzi\u015b wydawniczo dzieje. A jej muzyczna formu\u0142a przypomina troch\u0119 t\u0119 znan\u0105 z wakacyjnych ch\u0142odziarek. Wtedy sprzedaj\u0105 &#8222;lody jak dawniej&#8221;, a tu mamy syntez\u0119 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":41819,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,444,3309,4009,4993,7,5785],"tags":[4097],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41818"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=41818"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41818\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":41836,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41818\/revisions\/41836"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/41819"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=41818"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=41818"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=41818"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}