{"id":4228,"date":"2013-03-07T16:02:17","date_gmt":"2013-03-07T15:02:17","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=4228"},"modified":"2013-03-08T09:55:56","modified_gmt":"2013-03-08T08:55:56","slug":"szosta-minuta-plyty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/03\/07\/szosta-minuta-plyty\/","title":{"rendered":"Sz\u00f3sta minuta p\u0142yty"},"content":{"rendered":"

Po pierwsze, mo\u017cna nagra\u0107 kolejn\u0105 p\u0142yt\u0119 zupe\u0142nie inn\u0105 od poprzedniej, nie zmieniaj\u0105c przy tym stylu muzycznego. Po drugie, mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 co\u015b, o czym – jak s\u0105dz\u0119 – m\u00f3wi\u0142 Thom Yorke, wspominaj\u0105c o transformacji „\u017cywego” instrumentu w syntetyczny, ale zrobi\u0107 to na \u017cywo, bez d\u0142ubania dwa lata przy plikach d\u017awi\u0119kowych. Bo z brzmieniem tr\u0105bki Artura Majewskiego w sz\u00f3stej minucie nowej p\u0142yty Mikrokolektywu<\/strong> (a w pi\u0105tej minucie drugiego utworu) co\u015b takiego z grubsza si\u0119 dzieje. Taki moment m\u00f3wi: zosta\u0144 przy tej p\u0142ycie!<\/p>\n

S\u0142uchali\u015bmy pewnego dnia troch\u0119 biernie (przyznaj\u0119) „Absent Minded” w towarzystwie kolegi. W ko\u0144cu kolega (po bardzo d\u0142ugim milczeniu, kt\u00f3re trwa\u0142o zasadniczo tyle, co pe\u0142ny program p\u0142yty) si\u0119 odezwa\u0142: „Wiesz co, mo\u017ce wy\u0142\u0105cz to, bo jako\u015b s\u0142abo graj\u0105”. Tyle \u017ce wtedy sz\u0142a ju\u017c ustawiona obok na playli\u015bcie p\u0142yta Tomasza Sta\u0144ki „Wis\u0142awa”. A kolega – ma\u0142a puenta – Sta\u0144k\u0119 uwielbia. Nie dziwi\u0119 si\u0119 reakcji: inna g\u0119sto\u015b\u0107 materii muzycznej, inne emocje, gwa\u0142townie da\u0142o si\u0119 odczu\u0107 zej\u015bcie tego napi\u0119cia, kt\u00f3re ca\u0142y czas s\u0142ycha\u0107 w muzyce Mikrokolektywu. Zestawia\u0107 te p\u0142yty, bez wzgl\u0119du na obecne na obu brzmienie tr\u0105bki, to jak po\u0142\u0105czy\u0107 ogie\u0144 i wod\u0119. Nie mo\u017cna na drug\u0105 nie spojrze\u0107 jak na jakie\u015b zaburzenie, zgrzyt w otaczaj\u0105cym nas \u015bwiecie. \u0141atwiej jednak by\u0142oby ze Sta\u0144ki przeskoczy\u0107 na Mikrokolektyw ni\u017c na odwr\u00f3t. W\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce „Absent Minded” to p\u0142yta zupe\u0142nie inna ni\u017c „Revisit”. W pewnym sensie na pewno upgrade.<\/p>\n

Na pierwszej dominowa\u0142y melodie, tematy, tutaj prym wiod\u0105 obrazki, kt\u00f3re \u0142atwiej by by\u0142o opisywa\u0107 w kategoriach plastyki. Alarm lotniczy w „Fossil Stairway”, postindustrialna zmutowana fauna w „Superconductor”. W wi\u0119kszo\u015bci obrazki d\u017awi\u0119kowe o do\u015b\u0107 niepokoj\u0105cym charakterze. Owszem, jest melodyjne „Sonar Toy” – tyle \u017ce i to nie jest proste muzyczne zdanie powtarzane do znudzenia, \u017cadnego refrenu, tylko wij\u0105ca si\u0119 ca\u0142o\u015bciowa wypowied\u017a, niemal na jednym wdechu. Niby kr\u00f3tka historia, ale nie wyjmiemy z niej \u0142atwo pi\u0119ciu sekund do reklamowego spotu. <\/p>\n

„Absent Minded” to album zdecydowanie bardziej „free” ni\u017c jego poprzednik, ale kwitowanie go takim stwierdzeniem by\u0142oby krzywdz\u0105ce (zreszt\u0105 koledzy z zagranicy ju\u017c sklasyfikowali<\/a>, cho\u0107 uzasadnienia nie rozumiem). Podobnie jak s\u0142owem „dojrzalszy”, kt\u00f3re bywa wytrychem w trudnych sytuacjach. To z pewno\u015bci\u0105 p\u0142yta bardziej polirytmiczna ni\u017c polifoniczna. Mniej jest partii syntezatora (EDIT: a w\u0142a\u015bciwie mniej minimooga, s\u0105 za to ma\u0142e modu\u0142y wsp\u00f3\u0142czesnej produkcji), atmosfer\u0119 buduj\u0105 tu cz\u0119\u015bciej dodatkowe pozap\u0119tlane partie perkusyjne (EDIT: a raczej to, co wzi\u0105\u0142em za loopy, bo Kuba Suchar gra po prostu kilka przebieg\u00f3w naraz). Czasem gra Kuby Suchara nabiera radykalnie afryka\u0144skiego charakteru („Little Warrior”). Specyficzny growling tr\u0105bki (wraca w „Trouble Spot”), kt\u00f3ry pewnie fachowcy od jazzu okre\u015bl\u0105 jakim\u015b bardziej odpowiednim terminem, te\u017c ma pierwotny charakter. A zarazem ca\u0142o\u015b\u0107 jest bardzo z\u0142o\u017con\u0105, przy pierwszym kontakcie nawet do\u015b\u0107 nieprzyst\u0119pn\u0105, ale niezwykle ciekaw\u0105 konstrukcj\u0105 d\u017awi\u0119kow\u0105.<\/p>\n

Czy o to przede wszystkim chodzi\u0142o? Tego nie wiem, ale b\u0119d\u0119 wraca\u0107 do tej p\u0142yty wielokrotnie i spr\u00f3buj\u0119 o to zapyta\u0107 dzi\u015b po 23.30, kiedy muzycy Mikrokolektywu b\u0119d\u0105 go\u015bci\u0107 w radiowej Dw\u00f3jce<\/a>. Wcze\u015bniej Suchar i Majewski graj\u0105 w Warszawie z Joshu\u0105 Abramsem, kt\u00f3rego \u0142adnie opisywa\u0142 PopUp<\/a> i popiera\u0142a Ziemia Niczyja<\/a>. A potem jeszcze trzy razy w innych miastach Polski. Ich w\u0142asna p\u0142yta jest ju\u017c od lutego, ale jak zwykle – najpierw w USA, do Polski trafi jako import.<\/p>\n

\"\"<\/a>MIKROKOLEKTYW „Absent Minded”<\/strong>
\nDelmark 2013
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„Dream About Mind Master”, „Crazy Idea Of Jakub S.”, „Little Warrior”.<\/p>\n