{"id":42386,"date":"2024-03-13T14:23:10","date_gmt":"2024-03-13T13:23:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=42386"},"modified":"2024-03-13T14:23:11","modified_gmt":"2024-03-13T13:23:11","slug":"tego-slucham-bolis-pupul-li-yilei-erika-angell-jimi-tenor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/03\/13\/tego-slucham-bolis-pupul-li-yilei-erika-angell-jimi-tenor\/","title":{"rendered":"Tego s\u0142ucham: Bolis Pupul, Li Yilei, Erika Angell, Jimi Tenor"},"content":{"rendered":"<p>Z do\u015bwiadczenia wiem, \u017ce kiedy trudno znale\u017a\u0107 czas na napisanie jednej notki, najlepiej zainaugurowa\u0107 od razu nowy cykl. Ten b\u0119dzie si\u0119 nazywa\u0142 (o ile si\u0119 utrzyma) TEGO S\u0141UCHAM. Czyli jak stare\u0144ka rubryka jeszcze z \u0142am\u00f3w &#8222;Non Stopu&#8221; (wspomina\u0142em o niej kiedy\u015b <a href=\"https:\/\/chacinski.wordpress.com\/2010\/03\/26\/wiosenne-porzadki-non-stop\/\">tutaj<\/a>), w kt\u00f3rej r\u00f3\u017cne osoby opisywa\u0142y bardzo kr\u00f3tko to, czego aktualnie s\u0142uchaj\u0105. Prosz\u0119 tylko zauwa\u017cy\u0107, jak idealnie nazwa rubryki oddawa\u0142a jej charakter. No wi\u0119c b\u0119dzie cykl &#8222;Tego s\u0142ucham&#8221; tak\u017ce na Polifonii (przynajmniej pierwszy odcinek b\u0119dzie &#8211; a nawet ju\u017c jest), poddam tylko pomys\u0142 pewnej zasadniczej modyfikacji &#8211; bo skoro to blog, kt\u00f3ry stale prowadz\u0119, to tylko ja b\u0119d\u0119 pisa\u0142 czego s\u0142ucham. Co wi\u0119cej &#8211; b\u0119d\u0119 si\u0119 ogranicza\u0107 do ostatniego tygodnia. Tak \u017ceby obj\u0105\u0107 jej zakresem kilka pi\u0105tkowych premier. \u015aroda wydaje si\u0119 idealnym dniem: wystarczaj\u0105co daleko od ubieg\u0142ego pi\u0105tku, \u017ceby ju\u017c czego\u015b pos\u0142ucha\u0107, a na tyle blisko kolejnego, \u017ceby darowa\u0107 sobie dalsz\u0105 zw\u0142ok\u0119. Za chwil\u0119 przyjd\u0105 zupe\u0142nie nowe premiery i trzeba b\u0119dzie s\u0142ucha\u0107 nie TEGO, tylko czego\u015b zupe\u0142nie innego. A to ma by\u0107 TEGO S\u0141UCHAM. I jeszcze jedno: po nazwie cyklu b\u0119d\u0105 nazwy i nazwiska wykonawc\u00f3w, \u017ceby si\u0119 wreszcie cokolwiek z tego, co pisz\u0119, pozycjonowa\u0142o sensownie w wyszukiwaniach. Czyli \u017ceby znalaz\u0142 TEGO S\u0141UCHAM kto\u015b, kto TEGO SZUKA.\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3646366602\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/bolispupul.bandcamp.com\/album\/letter-to-yu\">Letter To Yu by Bolis Pupul<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>BOLIS PUPUL<em> Letter to Yu<\/em><\/strong> (Deewee). Z tym albumem jest jak z \u017c\u00f3\u0142wiem z komiksu Baranowskiego &#8211; jest mo\u017ce powolny (szczeg\u00f3lnie jak na muzyk\u0119 taneczn\u0105), ale jak ju\u017c si\u0119 rozkr\u0119ci&#8230; Belgijski producent z rodziny o hongko\u0144skich (od strony matki) korzeniach nagra\u0142 ca\u0142o\u015b\u0107 do\u015b\u0107\u00a0 bezpretensjonaln\u0105, przejrzyst\u0105 do tego stopnia, \u017ce a\u017c si\u0119 prosi go zestawia\u0107 ze wschodni\u0105 scen\u0105 elektroniczn\u0105 z okolic Yellow Magic Orchestra, cho\u0107 w pierwszej kolejno\u015bci nawi\u0105zania do electro i Detroit techno s\u0105 oczywiste. Autora znamy z zesz\u0142orocznej p\u0142yty duetu Charlotte Adig\u00e9ry &amp; Bolis Pupul (i jedna, i druga wysz\u0142y z fachowym wsparciem formacji Soulwax), ta nowa nie jest jakim\u015b objawieniem sceny tanecznej, ale wydaje mi si\u0119 ciekawsza, l\u017cejsza i bardziej finezyjna. Chcia\u0142oby si\u0119 wi\u0119cej futurystyczno-egzotycznych piosenek takich jak <em>Ma Tau Wai Road<\/em> \u015bpiewane przez siostr\u0119 Pupula, Sar\u0119. Ale mo\u017ce jeszcze si\u0119 rozkr\u0119c\u0105 na tym odcinku.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1681732450\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/liyilei.bandcamp.com\/album\/nonage\">NONAGE by Li Yilei<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>LI YILEI <em>Nonage<\/em><\/strong> (Metron). Szczypt\u0119 nostalgii za porzuconym Wschodem przynosi te\u017c eksperymentalna muzyka elektroniczna Li Yilei (ma ju\u017c za sob\u0105 m.in. \u015bwietn\u0105 p\u0142yt\u0119 <em>\u4e4b \/ Of<\/em>). Zawieszona na pograniczu ambientu, wykorzystuje &#8211; troch\u0119 jak u naszej Martyny Basty &#8211; przetwarzane brzmienia r\u00f3\u017cnych tradycyjnych instrument\u00f3w i urz\u0105dze\u0144, a do tego jeszcze nagrania z chi\u0144skiej telewizji, \u017ceby przywo\u0142a\u0107 klimat dzieci\u0144stwa sp\u0119dzonego przez artystk\u0119 w Chinach (dzi\u015b mieszka w Londynie). Du\u017co w tym delikatno\u015bci, melancholii, ale te\u017c sporo przypadkowo\u015bci, a nawet chaosu. Kiedy jednak proporcje si\u0119 wyr\u00f3wnuj\u0105 &#8211; jak w fina\u0142owym <em>Th\u00e9 Noir, R\u00eavasser, Retrouvailles<\/em> &#8211; ta muzyka potrafi b\u0142yszcze\u0107 i zachwyca\u0107.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1431670050\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/erikaangell.bandcamp.com\/album\/the-obsession-with-her-voice-2\">The Obsession With Her Voice by Erika Angell<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>ERIKA ANGELL <em>The Obsession with Her Voice<\/em><\/strong> (Constellation). Dawno nie by\u0142o tu nic nowego z montrealskiej wytw\u00f3rni, a p\u0142yta Eriki Angell jest nowo\u015bci\u0105 wzgl\u0119dn\u0105 &#8211; artystka dzia\u0142a na scenie od lat, ale raczej na drugim planie, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c m.in. z Patrickiem Watsonem czy nagrywaj\u0105c w duecie Thus:Owls (ze swoim m\u0119\u017cem Simonem Angellem). Jest Szwedk\u0105 mieszkaj\u0105c\u0105 w Kanadzie i troch\u0119 s\u0142ycha\u0107 europejskie korzenie &#8211; por\u00f3wnania z Jenny Hval czy nawet Brigitte Fontaine, o kt\u00f3rych wspomina wytw\u00f3rnia, s\u0105 ca\u0142kiem na miejscu. Pojawia si\u0119 te\u017c (wyr\u00f3zni\u0105j\u0105cy si\u0119 <em>Dress of Stillness<\/em>) cytat z wiersza Rainera Marii Rilkego. S\u0142ycha\u0107 na <em>The Obsession&#8230;<\/em> sporo artystycznego zaci\u0119cia, rozmachu, kt\u00f3ry jednak przybiera ca\u0142kiem sensown\u0105 posta\u0107 &#8211; gdy np. owocuje bardzo dobrymi partiami smyczk\u00f3w. Czy sam \u015bpiew artystki mo\u017ce kogo\u015b przyprawi\u0107 o obsesj\u0119, to nie wiem. Ale nie zostawia\u0142bym tego materia\u0142u bez echa. B\u0119dzie mia\u0142 swoich fan\u00f3w.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1840856312\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/jimitenor.bandcamp.com\/album\/my-mind\">My Mind by Jimi Tenor<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>JIMI TENOR <em>My Mind \/ Love Is The Language<\/em><\/strong> (Philophon). Wiem, \u017ce to tylko singiel, ale dawno si\u0119 tak nie cieszy\u0142em z tego, \u017ce artysta, kt\u00f3rego lubi\u0119, sko\u0144czy\u0142 na dw\u00f3ch utworach zamiast produkowa\u0107 ich wi\u0119cej. Cho\u0107 jest jasne, \u017ce singiel to zapowied\u017a jakich\u015b dalszych dzia\u0142a\u0144 &#8211; by\u0107 mo\u017ce tak\u017ce w otwartym w Ghanie studiu perkusisty i producenta Maxa Weissenfeldta. <em>My Mind<\/em> to oczywi\u015bcie recykling &#8211; kompozycja znalaz\u0142a si\u0119 wcze\u015bniej na p\u0142ycie <em>Organism<\/em>. Ale tw\u00f3rczy. Dzi\u015b utw\u00f3r zamienia si\u0119 w pe\u0142ne optymizmu wyznanie dobiegaj\u0105cego do 60-tki autora, muzycznie wpisuje si\u0119 w w\u0105tki afryka\u0144skie w jego tw\u00f3rczo\u015bci, a przy tym w to, co najlepsze w brzmieniach niemieckiego nujazzu (Weissenfeldt przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Kumasi z Monachium). I przede wszystkim, co tak\u017ce optymistyczne, ulepsza orygina\u0142. Wi\u0119c mo\u017cna fajne rzeczy nagrywa\u0107 po r\u00f3\u017cnych obni\u017ckach formy &#8211; nawet jak ju\u017c si\u0119 cz\u0142owiek bardzo mocno rozkr\u0119ci.\u00a0 \u00a0<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Z do\u015bwiadczenia wiem, \u017ce kiedy trudno znale\u017a\u0107 czas na napisanie jednej notki, najlepiej zainaugurowa\u0107 od razu nowy cykl. Ten b\u0119dzie si\u0119 nazywa\u0142 (o ile si\u0119 utrzyma) TEGO S\u0141UCHAM. Czyli jak stare\u0144ka rubryka jeszcze z \u0142am\u00f3w &#8222;Non Stopu&#8221; (wspomina\u0142em o niej kiedy\u015b tutaj), w kt\u00f3rej r\u00f3\u017cne osoby opisywa\u0142y bardzo kr\u00f3tko to, czego aktualnie s\u0142uchaj\u0105. Prosz\u0119 tylko [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":42400,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3666,5785,4,1249],"tags":[5803,5802,3659,4774],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42386"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=42386"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42386\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42401,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42386\/revisions\/42401"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/42400"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=42386"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=42386"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=42386"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}