
{"id":42479,"date":"2024-03-20T16:24:21","date_gmt":"2024-03-20T15:24:21","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=42479"},"modified":"2024-03-20T16:31:47","modified_gmt":"2024-03-20T15:31:47","slug":"slucham-four-tet-teo-olter-quintet-surreal-voyagers-alison-cotton","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/03\/20\/slucham-four-tet-teo-olter-quintet-surreal-voyagers-alison-cotton\/","title":{"rendered":"S\u0142ucham: Four Tet, Teo Olter Quintet, Surreal Voyagers, Alison Cotton"},"content":{"rendered":"<p><span style=\"font-weight: 400;\">Zesz\u0142otygodniowe <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2024\/03\/13\/tego-slucham-bolis-pupul-li-yilei-erika-angell-jimi-tenor\/\">&#8222;tego s\u0142ucham&#8221;<\/a> spotka\u0142o si\u0119 z zainteresowaniem przynajmniej jednej osoby &#8211; by\u0142 ni\u0105 autor bloga Tegoslucham.pl (wbrew nazwie nie szukajcie takiego adresu, jest tylko na Facebooku), kt\u00f3ry p\u00f3\u0142\u017cartem &#8211; jak s\u0105dz\u0119, bo blog fajny, dzia\u0142alno\u015b\u0107 wielce przydatna, wi\u0119c zak\u0142adam poczucie humoru, no i \u017caden pozew na razie nie wp\u0142yn\u0105\u0142 &#8211; zagrozi\u0142 spotkaniem w s\u0105dzie w Gryficach. Albo przynajmniej spotkaniem na negocjacjach w miejscowo\u015bci Rozstrz\u0119bowo w po\u0142owie drogi mi\u0119dzy Warszaw\u0105 a Szczecinem. Oczywi\u015bcie, tak jak pisa\u0142em, pierwsi byli redaktorzy &#8222;Non Stopu&#8221; w latach 80., ale pozostawiam fraz\u0119 blogowemu koledze, mnie ona nie jest niezb\u0119dna, mia\u0142a by\u0107 tylko szyldem dla serii wpis\u00f3w, a j\u0119zyk polski daje mn\u00f3stwo mo\u017cliwo\u015bci i wystarczy mi &#8222;s\u0142ucham&#8221;, Bo przecie\u017c wiadomo, \u017ce gdy po &#8222;s\u0142ucham&#8221; wylicz\u0119 nazwy i nazwiska, to s\u0142ucham tego, a nie czego\u015b innego. A teraz ju\u017c do rzeczy, czyli przegl\u0105du nie tyle fonograficznego, co wr\u0119cz FOMOgraficznego.\u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3297371373\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/alpakarecords.bandcamp.com\/album\/in-pursuit-of-happiness\">In Pursuit of Happiness by Teo Olter Quintet<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">W tym tygodniu najwi\u0119cej czasu zaj\u0119\u0142o mi (zgodnie z diagnoz\u0105 redaktora z Tegoslucham.pl, kt\u00f3ry proponuje mi przywie\u017a\u0107 do Rozstrz\u0119bowa swoje jazzy) s\u0142uchanie nowej p\u0142yty <strong>Teo Olter Quintet<\/strong>. I mam wra\u017cenie, \u017ce to najlepsza polska p\u0142yta jazzowa AD 2024. Przynajmniej jak na razie. Troch\u0119 mi si\u0119 to opornie chwali, bo zapowiedzi\u0105 albumu <strong><em>In Pursuit of Happiness<\/em><\/strong> (Alpaka) by\u0142 ju\u017c pojedynczy utw\u00f3r na kompilacji perkusyjnej <em>Portrety 2<\/em>, a przyk\u0142ada\u0142em do niej r\u0119k\u0119 jako autor tekstu wprowadzaj\u0105cego. Poza liderem, czyli Olterem juniorem na perkusji, mamy tu Tadeusza Cie\u015blaka (saksofon), Aleksandra \u017burowskiego (fortepian) oraz dw\u00f3jk\u0119 basist\u00f3w &#8211; Tymka Bryndala na elektrycznym i Kamil\u0119 Drabek na kontrabasie. Oboje zreszt\u0105 zaliczaj\u0105 tu znakomity wyst\u0119p, a sam album &#8211; pe\u0142en pozytywnej energii, wype\u0142niony \u0142adnymi tematami i do\u015b\u0107 przyst\u0119pny &#8211; nieco przes\u0142ania wydan\u0105 w tym samym tygodniu p\u0142yt\u0119 tercetu Kamili Drabek <em>Tak bym chcia\u0142a kocha\u0107 ju\u017c<\/em> &#8211; o wiele delikatniejsz\u0105, liryczn\u0105, kameraln\u0105, ale te\u017c wart\u0105 uwagi. \u00a0 <\/span><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3827513954\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/fourtet.bandcamp.com\/album\/three\">Three by Four Tet<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">Oczywi\u015bcie drug\u0105 najcz\u0119\u015bciej s\u0142uchan\u0105 p\u0142yt\u0105 tygodnia &#8211; a pod wzgl\u0119dem cz\u0119stotliwo\u015bci s\u0142uchania mo\u017ce nawet pierwsz\u0105 &#8211; by\u0142 album <strong><em>Three <\/em><\/strong>(Text Records) <strong>Four Tet<\/strong>. Ani on trzeci, ani czwarty &#8211; raczej dwunasty (3 razy 4 &#8211; przypadek?) &#8211; ale znalaz\u0142em klucz, jakim to mo\u017cna czyta\u0107: ot\u00f3\u017c<\/span><span style=\"font-size: inherit;\"> Four Tet, czyli Kieran Hebden, operuje na trzech poziomach. Tworzy mianowicie fa\u0142szyw\u0105 muzyk\u0119 taneczn\u0105. Mamy tu co najmniej jeden taki moment &#8211; w <em>Daydream Repeat<\/em>, kiedy tempo si\u0119 rozp\u0119dza, ale nie do ko\u0144ca idzie za nim masa w liniach perkusyjnych, pozostaje wi\u0119c do\u015b\u0107 lekki. <\/span><span style=\"font-weight: 400;\">Drugi poziom to hip hop &#8211; wczoraj grali\u015bmy w HCH w radiowej Tr\u00f3jce fragmenty klasycznej p\u0142yty <em>Madvillainy<\/em>, kt\u00f3r\u0105 Hebden swego czasu remiksowa\u0142, ale wsp\u00f3\u0142praca z Madlibem trwa\u0142a d\u0142u\u017cej (zaowocowa\u0142a \u015bwietn\u0105 p\u0142yt\u0105 <em>Sound Ancestors<\/em>), a inspiracje wyra\u017anie sz\u0142y w obie strony. Sporo wi\u0119c u Hebdena typowo hiphopowych break\u00f3w &#8211; od otwieraj\u0105cego album <em>Loved<\/em>. No i wreszcie poziom najg\u0142\u0119bszy &#8211; hipnotyczne ambientowe formy, cz\u0119sto mocno rozci\u0105gni\u0119te, ale zawsze zaskakuj\u0105ce czynnikiem X &#8211; skupieniem na detalu brzmieniowym, umiej\u0119tno\u015bci\u0105 budowania kulminacji &#8211; jak w ko\u0144cowym <em>Three Drums<\/em>. Nie jest to album idealny, ale elementami z tych trzech \u015bwiat\u00f3w \u017congluje znakomicie i brzmi perfekcyjnie.\u00a0<\/span><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1027027955\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/alisoncotton-uk.bandcamp.com\/album\/engelchen\">Engelchen by Alison Cotton<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Trzeci album to zapewne najpe\u0142niejsza opowie\u015b\u0107 d\u017awi\u0119kowa, jak\u0105 w tym tygodniu us\u0142yszycie. Autorka, brytyjska skrzypaczka <strong>Alison Cotton<\/strong>, ca\u0142o\u015b\u0107 <em><strong>Engelchen<\/strong> <\/em>(Rocket Records) po\u015bwi\u0119ci\u0142a tytu\u0142owym &#8222;anio\u0142kom&#8221;, kt\u00f3rymi si\u0105 Ida i Louise Cook. Brytyjki, kt\u00f3re pomog\u0142y uciec z Europy \u015arodkowej (przede wszystkim z Austrii i Niemiec po nocy kryszta\u0142owej) niemal trzydziestce \u017byd\u00f3w. Dzia\u0142a\u0142y w europejskiej siatce pomagaj\u0105cych, przy okazji wyjazd\u00f3w na koncerty operowe (by\u0142y mi\u0142o\u015bniczkami opery) szmugluj\u0105c dobytek \u017cydowskich rodzin, tak, by p\u00f3\u017aniej umo\u017cliwi\u0107 im w dalszej kolejno\u015bci ucieczk\u0119. Mamy wi\u0119c konkretn\u0105 histori\u0119 opakowan\u0105 w muzyk\u0119 dronow\u0105 z elementami kameralistyki &#8211; wszystko wam o tym powie otwarciowe <em>We Were Smuggling People&#8217;s Lives<\/em>. Smutn\u0105 jak same realia lat 30., ale jednocze\u015bnie podnosz\u0105c\u0105 na duchu &#8211; niez\u0142y pomys\u0142 dla naszych program\u00f3w dotacyjnych, w kt\u00f3rych ten sam efekt popularyzatorski pr\u00f3buje si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 najcz\u0119\u015bciej poprzez piosenki, metodami tyle\u017c widowiskowymi, co nietrwa\u0142ymi i ma\u0142o oryginalnymi. Gdzie jest tego typu album? Tylko mo\u017ce niekoniecznie od razu o Irenie Sendlerowej, cho\u0107 oczywi\u015bcie i ta historia zrobi\u0142aby wra\u017cenie.\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1175163983\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/antennanongrata.bandcamp.com\/album\/surreal-voyagers-seeking-mother\">Surreal Voyagers: Seeking Mother by Antenna Non Grata<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Tam, gdzie ko\u0144czy si\u0119 <em>We Were Smuggling&#8230;<\/em> Alison Cotton, tam zaczyna si\u0119 album<em><strong> Seeking Mothers<\/strong> <\/em>(Antenna Non Grata) duetu <strong>Surreal Voyagers<\/strong>. Tworz\u0105 go cz\u0142onkowie Sp\u00f3\u0142dzielni Muzycznej, Aleksander Wnuk i Micha\u0142 Lazar, kt\u00f3rzy swoj\u0105 \u015bwietn\u0105 znajomo\u015b\u0107 tradycji muzyki XX wieku i umiej\u0119tno\u015bci instrumentalne (odpowiednio: perkusja i gitara) \u0142\u0105cz\u0105 z otwarto\u015bci\u0105 na nowe narz\u0119dzia elektroniczne. Trzycz\u0119\u015bciowy utw\u00f3r, kt\u00f3ry najpro\u015bciej by\u0142oby sklasyfikowa\u0107 jako dark ambient stworzony na silniku muzyki konkretnej, stanowi adaptacj\u0119 i pog\u0142\u0119bienie pomys\u0142\u00f3w z muzyki do spektaklu tanecznego <em>Manhattan<\/em>. I r\u00f3wnie\u017c ma w sobie zacz\u0105tek opowie\u015bci: figur\u0119 kobiety\/matki, kt\u00f3rej cia\u0142o doznaje rozpadu, rozchodz\u0105c w r\u00f3\u017cnych kierunkach, pokazan\u0105 na tle &#8222;tysi\u0119cy sierot&#8221;, jak czytamy w do\u0142\u0105czonej nocie. Efekt jest bardziej niepokoj\u0105cy ni\u017c pos\u0119pny czy smutny. Bardziej fascynuje i hipnotyzuje brzmieniami ni\u017c odrzuca surow\u0105 form\u0105, s\u0142ycha\u0107 tu cierpliwo\u015b\u0107 i panowanie nad materi\u0105 wykonawc\u00f3w awangardy, kt\u00f3rzy rzecz nagrywali podczas festiwalu Musica Polonica Nova 2022. Dlatego te\u017c warto w tygodniowych ods\u0142uchach zabrn\u0105\u0107 w te okolice, mo\u017ce zreszt\u0105 pogodz\u0105 cykl w\u0142a\u015bnie przechrzczony na &#8222;S\u0142ucham&#8221; z fan page&#8217;em Tegos\u0142ucham.pl.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zesz\u0142otygodniowe &#8222;tego s\u0142ucham&#8221; spotka\u0142o si\u0119 z zainteresowaniem przynajmniej jednej osoby &#8211; by\u0142 ni\u0105 autor bloga Tegoslucham.pl (wbrew nazwie nie szukajcie takiego adresu, jest tylko na Facebooku), kt\u00f3ry p\u00f3\u0142\u017cartem &#8211; jak s\u0105dz\u0119, bo blog fajny, dzia\u0142alno\u015b\u0107 wielce przydatna, wi\u0119c zak\u0142adam poczucie humoru, no i \u017caden pozew na razie nie wp\u0142yn\u0105\u0142 &#8211; zagrozi\u0142 spotkaniem w s\u0105dzie w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":42485,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,3681,312,120,107,4156,3309,3666,5785,4,5805,1139],"tags":[5808,3009,5807,3453,5806],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42479"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=42479"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42479\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42495,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42479\/revisions\/42495"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/42485"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=42479"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=42479"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=42479"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}