{"id":42610,"date":"2024-03-29T10:19:32","date_gmt":"2024-03-29T09:19:32","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=42610"},"modified":"2024-03-29T13:10:29","modified_gmt":"2024-03-29T12:10:29","slug":"beyonce-oczekiwana-zmiana-miejsc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/03\/29\/beyonce-oczekiwana-zmiana-miejsc\/","title":{"rendered":"Beyonce: Oczekiwana zmiana miejsc"},"content":{"rendered":"<p>Jest nowa p\u0142yta <strong>Beyonc\u00e9<\/strong>. Album z gatunku tych, kt\u00f3re w ca\u0142o\u015bci mog\u0105 nikogo nie zadowoli\u0107, ale kt\u00f3rych pos\u0142ucha\u0107 trzeba &#8211; i warto. Podobnie jak ostatnie p\u0142yty Amerykanki, jest spi\u0119ty przewodni\u0105 my\u015bl\u0105. Tu chodzi o requiem dla ameryka\u0144skiego snu o krainie r\u00f3wnych sobie, o braku dyskryminacji i nienawi\u015bci. Muzycznie odnosi si\u0119 do poprzedniej, tanecznej p\u0142yty <em>Renaissance<\/em>, ale przenosi imprez\u0119 z wielkiego miasta na prowincj\u0119 ameryka\u0144skiego Po\u0142udnia i pr\u00f3buje si\u0119 wpisa\u0107 poprzez rodzinn\u0105 opowie\u015b\u0107 (pod tym wzgl\u0119dem jeste\u015bmy bli\u017cej albumu <em>Lemonade<\/em>) w tradycj\u0119 krainy kowboj\u00f3w. St\u0105d tytu\u0142: <em>Cowboy Carter<\/em>. Beyonc\u00e9 Giselle Knowles-Carter<br \/>nie jest oczywi\u015bcie pierwsz\u0105 pani\u0105 Carter muzyki country &#8211; by\u0142a ni\u0105 June Carter Cash wywodz\u0105ca si\u0119 z rodziny z wielk\u0105 tradycj\u0105 w tej dziedzinie i przez lata \u017cona najs\u0142awniejszego artysty z ca\u0142ego nurtu. Niemniej jednak Beyonc\u00e9 ma nazwisko Carter po m\u0119\u017cu, no i pochodzi z Teksasu. A jej p\u0142yta to opowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra szybko rozsypuje si\u0119 na wiele w\u0105tk\u00f3w. Trwa prawie 80 minut, momentami zachwyca, w ca\u0142o\u015bci nie\u017ale utrzymuje uwag\u0119, tylko chwilami nu\u017c\u0105c. Wszystko to dzi\u0119ki wzgl\u0119dnej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, bo &#8211; wbrew singlom <em>Texas Hold \u201aEm<\/em> i <em>16 Carriages<\/em> &#8211;\u00a0 country to na niej niejedyny klucz.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/SyXfJi2KZ-A?si=jDkHTtWbRqTeRNPL\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Ca\u0142o\u015b\u0107 spina z g\u00f3ry i z do\u0142u gospelowa fraza o Ameryce jako kraju, w kt\u00f3rym pogrzebano wielkie idee. Mamy j\u0105 w <em>Ameriican Requiem<\/em> i ko\u0144cowym <em>Amen<\/em>. Rozmach harmonii wokalnych przypomina tu ju\u017c <em>Bohemian Rhapsody<\/em>, do tego dochodzi sitar i klimat rockowych lat 60., kt\u00f3ry b\u0119dzie powraca\u0142. Tym bardziej \u017ce pierwszy utw\u00f3r od razu przechodzi w cover Beatlesowskiego <em>Blackbird<\/em> (tu nazwany <em>Blackbiird<\/em>), stosownie podany w nieco bardziej gospelowej wersji. W dalszej cz\u0119\u015bci, w \u015bwietnym <em>Ya Ya<\/em> &#8211; kt\u00f3ry typuj\u0119 na przysz\u0142y klasyk koncertowy &#8211; czyli wspania\u0142ym R&amp;B z rockandrollowym vibe&#8217;em, mamy z kolei wpleciony motyw z<em> Good Vibrations<\/em> The Beach Boys. Ten utw\u00f3r otwiera ca\u0142\u0105 seri\u0119 nagra\u0144 tanecznych, chyba w najbardziej oryginalny spos\u00f3b przetwarzaj\u0105cych w\u0105tki <em>Renaissance<\/em> i elementy country. W tym sensie sercem p\u0142yty wydaje si\u0119 \u015bwie\u017ce i pe\u0142ne energii <em>Riiverdance<\/em>.\u00a0<\/p>\n<p>Owszem, by\u0142y ju\u017c na listach przeboj\u00f3w r\u00f3\u017cne wsp\u00f3\u0142czesne, taneczne stylizacje na country (z Madonn\u0105 na czele &#8211; Beyonc\u00e9 wyra\u017anie sz\u0142a wydeptan\u0105 przez ni\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 na <em>Renaissance<\/em>), ale proponowa\u0142bym, \u017ceby w og\u00f3le nie spogl\u0105da\u0107 na<em> Cowboy Carter<\/em> jako prze\u0142amywanie jakiej\u015b otoczonej murem granicy mi\u0119dzygatunkowej. By\u0142o \u017cycie pomi\u0119dzy country i American\u0105 a R&amp;B i soulem, czego \u015bwiadectwem cho\u0107by fantastyczna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Mavis Staples, pot\u0119\u017cna cz\u0119\u015b\u0107 gospelowego country, no i klasyki Ala Greena, kt\u00f3ry nagrywa\u0142 \u015bwietne covery Hanka Williamsa i Williego Nelsona w stylu R&amp;B (<em>Call Me<\/em>). Beyonc\u00e9 tak\u017ce si\u0119 do Nelsona odwo\u0142uje &#8211; zupe\u0142nie bezpo\u015brednio, w jednym z kr\u00f3tkich przerywnik\u00f3w. Drugi po\u015bwi\u0119cony jest Dolly Parton, kt\u00f3rej <em>Jolene<\/em> dostajemy tu w nowej wersji. To jeden z niezliczonych cover\u00f3w tej klasycznej piosenki, kt\u00f3ry akurat w tej interpretacji nie robi wielkiego wra\u017cenia. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, nowa wersja nie trafi\u0142by pewnie do czo\u0142\u00f3wki \u017cadnego sensownego zestawienia cover\u00f3w tego standardu. Za to pojawienie si\u0119 tu Lindy Martell (w ma\u0142o porywaj\u0105cym <em>Spaghettii<\/em>), pierwszej czarnosk\u00f3rej artystki, kt\u00f3ra trafi\u0142a na listy przeboj\u00f3w z muzyk\u0105 country &#8211; to gest znacz\u0105cy.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Autorka p\u0142yty, kt\u00f3ra ma na koncie g\u0142o\u015bne <em>Daddy Lessons &#8211;<\/em> to mia\u0142o klimat country, ale nie zosta\u0142o zakwalifikowane do odpowiedniej kategorii Grammy, a wykonanie tej piosenki na nagrodach Country Music Association wywo\u0142a\u0142o kontrowersje &#8211; podejmuje rozjemczy dialog z tradycj\u0105 najbardziej &#8222;bia\u0142ego&#8221; gatunku Ameryki. Si\u0119ga do niej nie z potrzeby walki czy rywalizacji (jak sugerowa\u0142by pierwszy singiel, troch\u0119 zaczepny i na pewno denerwuj\u0105cy dla puryst\u00f3w), tylko porozumienia, by\u0107 mo\u017ce te\u017c przep\u0142yw\u00f3w na widowni &#8211; jaki\u015b czas temu komentowa\u0142em to zreszt\u0105 swoist\u0105 wymian\u0105 z Taylor Swift, g\u0142\u00f3wn\u0105 konkurentk\u0105 na rynku, kt\u00f3ra z kolei z country wysz\u0142a.\u00a0<\/p>\n<p>Mn\u00f3stwo tu &#8211; jak wida\u0107 &#8211; trop\u00f3w, i to pojawiaj\u0105cych si\u0119 dopiero po pierwszych dw\u00f3ch ods\u0142uchach tego d\u0142ugiego materia\u0142u. Nie s\u0105dz\u0119, by <em>Cowboy Carter<\/em> by\u0142 podr\u00f3\u017c\u0105 na lata, cho\u0107 zawiera wiele ukrytych skarb\u00f3w (<em>II Most Wanted<\/em>, gwiazdorski duet z Miley Cyrus, to jeden z nich). Jest raczej niezobowi\u0105zuj\u0105c\u0105 przeja\u017cd\u017ck\u0105, kt\u00f3r\u0105 warto cho\u0107 raz odby\u0107. I jeszcze jedn\u0105 p\u0142yt\u0105, kt\u00f3ra przekonuje, \u017ce kto chce by\u0107 w Ameryce gwiazd\u0105 dla wszystkich, musi pisa\u0107 albumy mo\u017cliwie eklektyczne. Nie ma zamkni\u0119tej nurtowo muzyki w mainstreamie, w tym sensie zreszt\u0105 rynek muzyczny to wyspa, na kt\u00f3rej owych wielkich idei, o kt\u00f3rych Bey \u015bpiewa, nigdy nie pogrzebano.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>BEYONCE <em>Cowboy Carter<\/em><\/strong>, Parkwood 2024\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6BzxX6zkDsYKFJ04ziU5xQ?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>23.03 <strong>Keith Fullerton Whitman &amp; Norbert M\u00f6slang<\/strong> Usego <br>24.03 <strong>Racine<\/strong> Boue, Gin &amp; Platonic <br>25.03<strong> No Windows<\/strong> Point Nemo, Fat Possum <br>26.03<strong> Loren Mazzacane Connors &amp; Chris Cochrane<\/strong> Artemisia, Infrequent Seams <br>26.03 <strong>Monik\u00e9<\/strong> A Guide to DJ Hobby Horsing. Vol.2, Brutality Garden <br>27.03 <strong>Bob Vylan<\/strong> Humble as the Sun <br>27.03 <strong>Liftmuziek<\/strong> Homework Hits, Vol\u200b.\u200b1, Istotne Nagr. MC\/DL<br>27.03 <strong>Paige Emery<\/strong> Intercommunications, Leaving <br>27.03 <strong>VA<\/strong> Your Kisses Are Like Roses: Fado Recordings, 1914\u200b-\u200b1936, Death Is Not The End <br>28.03 <strong>Fennesz &amp; Wozencroft<\/strong> Liquid Music II, Touch <br>28.03<strong> Julius Gabriel<\/strong> Tales from the Subterranean, Lovers &amp; Lollypops <br>28.03 <strong>Oluko Imo<\/strong> Anoda Sistem, Soundway <br>28.03 <strong>Rempis\/Karayorgis\/Heinemann\/Harris<\/strong> Truss, Catalytic-Sound <br>28.03 <strong>Saya Gray<\/strong> Qwerty II, Dirty Hit EP<br>29.03 <strong>Alex Weiser<\/strong> In a Dark Blue Night, Cantaloupe <br>29.03 <strong>Armen Nalbandian &amp; Chris Corsano<\/strong> A Spontaneous Breaking of Symmetry II <br>29.03<strong> Arushi Jain<\/strong> Delight, Leaving <br>29.03 <strong>Ben Lukas Boysen<\/strong> Falling Into Place OST, Erased Tapes <br>29.03 <strong>Beyonc\u00e9<\/strong> Cowboy Carter, Parkwood <br>29.03 <strong>Carme L\u00f3pez<\/strong> Quintela, Warm Winters Ltd. <br>29.03 <strong>Chastity Belt<\/strong> Live Laugh Love, Suicide Squeeze <br>29.03 <strong>CNTS<\/strong> Thoughts &amp; Prayers, Ipecac <br>29.03 <strong>Coffins<\/strong> Sinister Oath, Relapse <br>29.03 <strong>Elusive<\/strong> Natural Resolve, Alpha Pup <br>29.03 <strong>Enzo Elia<\/strong> V40 EP, Compost <br>29.03 <strong>Franck Vigroux<\/strong> Grand Bal, Aesthetical <br>29.03 <strong>Frustration<\/strong> Our Decisions, Born Bad <br>29.03 <strong>Gesaffelstein<\/strong> Gamma, Columbia <br>29.03 <strong>Gglum<\/strong> The Garden Dream, Secretly Canadian <br>29.03 <strong>Gnoomes<\/strong> Uletai, Rocket <br>29.03 <strong>Hanno Leichtmann<\/strong> Outerlands, Discrepant <br>29.03 <strong>High Llamas<\/strong> Hey Panda, Drag City <br>29.03<strong> Ivo Perelman<\/strong> Embracing the Unknown, Mahakala Music <br>29.03 <strong>Jawnino<\/strong> &#8222;40&#8221;, True Panther <br>29.03<strong> Jim White<\/strong> All Hits: Memories <br>29.03 <strong>Kelly Moran<\/strong> Moves in the Field, Warp <br>29.03<strong> Koza\/Molehead<\/strong> Kusz, Dyspensa <br>29.03 <strong>Laura Cannell<\/strong> Riverlore, Brawl <br>29.03<strong> Majesty Crush<\/strong> Butterflies Don&#8217;t Go Away, Numero Group arch<br>29.03 <strong>Marie Klock<\/strong> Damien est vivant, Morr Music <br>29.03 <strong>mgk &amp; Trippie<\/strong> Redd Genre: Sadboy, Interscope EP<br>29.03 <strong>M\u0142ody Mato\u0142 \/ SQTY<\/strong> Stany przeci\u0119tne, Lekko\u015b\u0107 1000 <br>29.03 <strong>more eaze, Pardo &amp; Glass<\/strong> Paris, Paris, Texas, Texas, OOH <br>29.03 <strong>Peel<\/strong> Acid Star, Innovative Leisure <br>29.03 <strong>Present<\/strong> This Is NOT the End, Cuneiform <br>29.03 <strong>Reyna Tropical<\/strong> Malegria, Psychic Hotline <br>29.03<strong> Rhodri Davies<\/strong> Telyn Wrach\u200b\u00ef\u200bod <br>29.03 <strong>Richard Teitelbaum<\/strong> Asparagus <br>29.03 <strong>Ride<\/strong> Interplay, Wichita <br>29.03 <strong>Roc Marciano<\/strong> Marciology <br>29.03 <strong>Sea Urchin<\/strong> Destroy!, Ba Da Bing <br>29.03 <strong>Shabazz Palaces<\/strong> Exotic Birds of Prey, Sub Pop <br>29.03 <strong>Sheryl Crow<\/strong> Evolution, Big Machine<br>29.03 <strong>Sir Richard Bishop<\/strong> Saginaw Racket, Unrock <br>29.03 <strong>Sonny Rollins<\/strong> A Night at the Village Vanguard: The Complete Masters, Blue Note <br>29.03 <strong>Stereolab<\/strong> Little Pieces of Stereolab: A Switched On Sampler, Duophonic <br>29.03 <strong>Stuart Argabright &amp; AfterAfter<\/strong> LA Drones, Room40 <br>29.03 <strong>Sum 41<\/strong> Heaven :x: Hell, Rise <br>29.03 <strong>The Church<\/strong> Eros Zeta and the Perfumed Guitars, Communicating Vessels <br>29.03 <strong>Tomasz D\u0105browski &amp; The Individual Beings<\/strong> Better, April <br>29.03 <strong>Tujiko Noriko<\/strong> From Tokyo To Naiagara, Keplar <br>29.03 <strong>Turn On The Sunlight<\/strong> Canoga to Ha\u200b\u02bb\u200bik\u016b, Moon Glyph <br>29.03 <strong>Uniri<\/strong> Infinite Reflections, Astigmatic <br>29.03 <strong>VA<\/strong> Togo Soul 2, Hot Casa <br>29.03 <strong>\u0646\u062f\u0649 \u0627\u0644\u0634\u0627\u0630\u0644\u064a [Nadah el Shazly]<\/strong> Les damn\u00e9s ne pleurent pas &#8211; The Damned Don&#8217;t Cry, Asadun Alay<\/p>\n<p><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jest nowa p\u0142yta Beyonc\u00e9. Album z gatunku tych, kt\u00f3re w ca\u0142o\u015bci mog\u0105 nikogo nie zadowoli\u0107, ale kt\u00f3rych pos\u0142ucha\u0107 trzeba &#8211; i warto. Podobnie jak ostatnie p\u0142yty Amerykanki, jest spi\u0119ty przewodni\u0105 my\u015bl\u0105. Tu chodzi o requiem dla ameryka\u0144skiego snu o krainie r\u00f3wnych sobie, o braku dyskryminacji i nienawi\u015bci. Muzycznie odnosi si\u0119 do poprzedniej, tanecznej p\u0142yty Renaissance, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":42613,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,444,3309,4009,3666,7,5785,106],"tags":[1385],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42610"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=42610"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42610\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42627,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42610\/revisions\/42627"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/42613"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=42610"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=42610"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=42610"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}