{"id":42896,"date":"2024-04-19T10:53:36","date_gmt":"2024-04-19T08:53:36","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=42896"},"modified":"2024-04-19T11:36:02","modified_gmt":"2024-04-19T09:36:02","slug":"artystka-zwiazkowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/04\/19\/artystka-zwiazkowa\/","title":{"rendered":"Artystka zwi\u0105zkowa"},"content":{"rendered":"<p>W 11. odcinku przyg\u00f3d Postaci Roku wg &#8222;Time&#8217;a&#8221; artystka, kt\u00f3ra tak wielu osobom dawa\u0142a pewno\u015b\u0107 siebie, okazuje si\u0119 dalej zaskakuj\u0105co niepewna w\u0142asnej muzycznej konwencji. <em>The Tortured Poets Department<\/em> to zestaw nie tak z\u0142y, jak pisz\u0105 fani, ale bezpieczny na tyle, by nie zebra\u0107 z\u0142ych not u krytyki. Jego s\u0142uchanie\u00a0 na pewno nie jest tortur\u0105. Wydaje si\u0119 bardziej dziaderski (lub baberski), bior\u0105c pod uwag\u0119 obran\u0105 konwencj\u0119, coraz bardziej &#8222;doros\u0142\u0105&#8221; w doborze \u015brodk\u00f3w muzycznych i w tekstach &#8211; &#8222;adult orientated&#8221; w terminologii ameryka\u0144skiego radia. Jest te\u017c bardzo dopracowany &#8211; je\u015bli co\u015b m\u00f3wi o Taylor Swift, to z pewno\u015bci\u0105 to, \u017ce kariery wygrywa si\u0119 skupieniem na karierze. S\u0105 tu kiksy, w ca\u0142o\u015bci rzecz wydaje si\u0119 do\u015b\u0107 monotonna, z drugiej strony &#8211; nie schodzi na poziom niedopracowania, bylejako\u015bci. Jak gdyby Swift podj\u0119\u0142a wyzwanie: owszem, by\u0142am zaj\u0119ta najwi\u0119ksz\u0105 w historii tras\u0105, ale zd\u0105\u017cy\u0142am te\u017c przygotowa\u0107 najd\u0142u\u017csz\u0105 w historii (dwie godziny w wersji deluxe, opisuj\u0119 podstawow\u0105) p\u0142yt\u0119. Etos pracy TS &#8211; to jest temat na doktorat! Nowy album potwierdza te\u017c, \u017ce jest opowiadaczk\u0105, a nie stylistk\u0105, muzyka nie jest dla niej najwa\u017cniejsza. Za to ambicje poetyckie &#8211; te ma na pewno. Pytanie o klas\u0119 tej poezji zostawi\u0119 filologom i krytykom literackim, cho\u0107 na nowym albumie ta ambicja nie pomaga.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe width=100% height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/HmkwjDqRcIg?si=9V5LBx3GqjImlLvN\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p><em>On nie by\u0142 Dylanem Thomasem, ani ona Patti Smith<\/em> &#8211; diagnozuje sw\u00f3j zwi\u0105zek Swift. I jest to zapewne realistyczna ocena: opowie\u015bci Swift s\u0105 dobre jako identyfikacja emocjonalna (w tym sensie to dobre teksty piosenek), ale szukanie w nich literacko\u015bci mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107 \u015blep\u0105 uliczk\u0105. Teksty na nowej p\u0142ycie s\u0105 relacj\u0105 z dw\u00f3ch zwi\u0105zk\u00f3w &#8211; wieloletniego z aktorem Joe Alwynem i kr\u00f3tkiego z frontmanem 1975 Mattym Healym. Nap\u0119dzanie w\u0142asnej liryki w tak du\u017cej cz\u0119\u015bci opowie\u015bciami o by\u0142ych ch\u0142opakach, cho\u0107by w najbardziej z\u0142o\u015bliwym tonie (<em>The Smallest Man Who Ever Lived<\/em> o Mattym Healym jest tu modelowe) wyda\u0142o mi si\u0119 jednak &#8211; po przes\u0142uchaniu p\u0142yty w ca\u0142o\u015bci &#8211; nadawaniem ich historiom znaczenia. Ten <em>empowerment<\/em>, poprzez kt\u00f3ry przywykli\u015bmy odbiera\u0107 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Swift, ma wi\u0119c w sumie tak\u017ce drug\u0105 stron\u0119. Artystka chyba zdaje sobie z tego spraw\u0119, cho\u0107 &#8211; spogl\u0105daj\u0105c na swoj\u0105 karier\u0119 konstruktywnie &#8211; pr\u00f3buje zamieni\u0107 s\u0142abo\u015b\u0107 w moc i dzi\u0119ki emocjom zwi\u0105zanym z by\u0142ymi ch\u0142opakami pisa\u0107 nowe teksty. Poza wierszem napisanym dla niej przez Stevie Nicks na ok\u0142adce nowego albumu pojawia si\u0119 tak\u017ce jej wiersz prezentuj\u0105cy ide\u0119 stoj\u0105c\u0105 za p\u0142yt\u0105. Szczeg\u00f3lnie wa\u017cny jest fragment: <em>Triumfalny u\u015bmiech pojawi\u0142 si\u0119 na twarzy poetki\/ Bo najlepszym tematem s\u0105 dla niej \u017ali faceci<\/em>.<\/p>\n<p>Muzycznie nad p\u0142yt\u0105 ci\u0105\u017cy wsp\u00f3\u0142praca z Jackiem Antonoffem. Ka\u017cdy producent na rynku pop, nawet tak wa\u017cny i wp\u0142ywowy, ma termin wa\u017cno\u015bci, po kt\u00f3rym zaczyna si\u0119 zap\u0119tla\u0107. To ju\u017c moment, kiedy dzia\u0142ania Antonoffa &#8211; bardzo mocno skojarzonego przede wszystkim z konwencj\u0105 Lany Del Rey, kt\u00f3r\u0105 muzycznie Swift tu bardzo przypomina, chwilami wchodz\u0105c w t\u0119 stylistyk\u0119 troch\u0119 na prawach jej niezamierzonej karykatury (<em>Down Bad<\/em>). Z kolei utw\u00f3r nagrany tylko z Aaronem Dessnerem <em>(So Long, London<\/em>), a p\u00f3\u017aniej napisany z nim <em>But Daddy I Love Him<\/em> (tu Antonoff zaj\u0105\u0142 si\u0119 tylko produkcj\u0105) okazuj\u0105 najlepszym fragmentem p\u0142yty, daj\u0105cym nieco oddechu i odpoczynku. Podobn\u0105 rol\u0119 pe\u0142ni epilog &#8211; <em>Clara Bow<\/em>, kolejny utw\u00f3r napisany z Dessnerem (<em>You look like Taylor Swift<\/em> &#8211; \u015bpiewa tu autorka, wszystko si\u0119 zgadza). Kupi\u0142bym t\u0119 p\u0142yt\u0119 w wersji, z kt\u00f3rej wyci\u0119liby Antonoffa, ale w tej podstawowej wersji albumu jest go tyle, \u017ce pewnie wysz\u0142aby epka.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>TAYLOR SWIFT <em>The Tortured Poets Department<\/em><\/strong>, Republic 2024\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe width=100% height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/OOPkR28eP60?si=7rPRju-evbggJ5ox\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>16.04 <strong>15 15<\/strong> Saplin, XL <br \/>16.04<strong> Silvia Bolognesi \/ Dud\u00fa Kouate \/ Griffin Rodriguez<\/strong> Timing Birds, Astral Spirits <br \/>18.04 <strong>FUJI||||||||||TA<\/strong> Mmm, Hallow Ground <br \/>18.04 <strong>Osheyack &amp; Nahash<\/strong> Bait, Svbkvlt <br \/>19.04 <strong>||ALA|MEDA||<\/strong> Spectra 2, Brutality Garden <br \/>19.04 <strong>Aleksander D\u0119bicz<\/strong> Magnolia, Warner <br \/>19.04 <strong>Alexander Hawkins, Sofia Jernberg<\/strong> Musho, Intakt <br \/>19.04<strong> Asher Tuil<\/strong> Opus, Room40 <br \/>19.04 <strong>Atr\u00e1s del Cosmos<\/strong> Cold Drinks, Hot Dreams, Blank Forms <br \/>19.04 <strong>Bbymutha<\/strong> Sleep Paralysis, True Panther <br \/>19.04 <strong>BIG|BRAVE<\/strong> A Chaos of Flowers, Thrill Jockey <br \/>19.04 <strong>Blunt Chunks<\/strong> The Butterfly Myth, Telephone Explosion <br \/>19.04 <strong>Brian Eno<\/strong> Eno, Universal komp<br \/>19.04 <strong>Cadence Weapon<\/strong> Rollercoaster, MNRK <br \/>19.04 <strong>Camila Nebbia &amp; Patrick Shiroishi<\/strong> We Speak in Rivers, Superpang <br \/>19.04 <strong>CatchUp<\/strong> Kuku na muniu <br \/>19.04 <strong>Chanel Beads<\/strong> Your Day Will Come, Jagjaguwar <br \/>19.04 <strong>Claire Rousay<\/strong> Sentiment <br \/>19.04 <strong>Cloud Nothings<\/strong> Final Summer, Pure Noise <br \/>19.04 <strong>Domenico Lancellotti x Ricardo Dias Gomes<\/strong> Remixes Mais Um <br \/>19.04 <strong>Elephant9<\/strong> Mythical River, Rune Grammofon <br \/>19.04<strong> Ensemble Modern \/ David Niemann \/ David Fennessy \/ Garth Knox \/ Megumi Kasakawa \/ Michel Maurer<\/strong> Caruso, Unsounds <br \/>19.04 <strong>H.R. Giger&#8217;s Studiolo<\/strong> H.R. Giger&#8217;s Studiolo vol. 1 &amp; vol. 2, Discrepant <br \/>19.04 <strong>High On Fire<\/strong> Cometh the Storm, MNRK <br \/>19.04 <strong>Innode<\/strong> Grain, Editions Mego <br \/>19.04 <strong>James D\u00edaz &amp; Julia Jung<\/strong> Un Suh [speking in a foreign language], New Focus <br \/>19.04<strong> John Zorn<\/strong> The Hermetic Organ Volume 12 &#8211; The Bosch Requiem, Tzadik <br \/>19.04 <strong>Local Natives<\/strong> But I&#8217;ll Wait for You, Loma Vista <br \/>19.04 <strong>Lucy Rose<\/strong> This Ain\u2019t the Way You Go Out, Communion <br \/>19.04 <strong>Manja Risti\u0107<\/strong> Ma, L-ne <br \/>19.04 <strong>MARTA SANCHEZ TRIO with Chris Tordini and Savannah Harris<\/strong> Perpetual Void, Intakt <br \/>19.04 <strong>Melvins<\/strong> Tarantula Heart, Ipecac <br \/>19.04 <strong>Memeshift<\/strong> Echoes, Chinabot <br \/>19.04 <strong>Nuclear Tomb<\/strong> Terror Labyrinthian, Everlasting Spew <br \/>19.04<strong> Olli Ahvenlahti<\/strong> Mirror Mirror, We Jazz <br \/>19.04 <strong>Pearl Jam<\/strong> Dark Matter, Monkeywrench <br \/>19.04 <strong>Polski Piach<\/strong> Anomalia, Gusstaff CD\/LP\/LP+7&#8243;<br \/>19.04 <strong>Rasmussen \/ Sakata \/ O&#8217;Rourke \/ Corsano<\/strong> Live at SuperDeluxe &#8211; Volume 1, Trost <br \/>19.04 <strong>Shards<\/strong> Byrd Song, Erased Tapes <br \/>19.04 <strong>Taylor Swift<\/strong> Tortured Poets Departement, Republic<br \/>19.04 <strong>VA<\/strong> Live on Mountain Stage: Outlaws &amp; Outliers, Oh Boy <br \/>19.04 <strong>Vasilis Xenopoulos &amp; Paul Edis Quartet<\/strong> Feels Like Home, Ubuntu<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W 11. odcinku przyg\u00f3d Postaci Roku wg &#8222;Time&#8217;a&#8221; artystka, kt\u00f3ra tak wielu osobom dawa\u0142a pewno\u015b\u0107 siebie, okazuje si\u0119 dalej zaskakuj\u0105co niepewna w\u0142asnej muzycznej konwencji. The Tortured Poets Department to zestaw nie tak z\u0142y, jak pisz\u0105 fani, ale bezpieczny na tyle, by nie zebra\u0107 z\u0142ych not u krytyki. Jego s\u0142uchanie\u00a0 na pewno nie jest tortur\u0105. Wydaje [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":42900,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,444,3309,7,5785,106],"tags":[3109],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42896"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=42896"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42896\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":42914,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42896\/revisions\/42914"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/42900"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=42896"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=42896"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=42896"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}