{"id":43,"date":"2010-05-19T11:33:09","date_gmt":"2010-05-19T09:33:09","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=43"},"modified":"2010-05-20T10:00:25","modified_gmt":"2010-05-20T08:00:25","slug":"to-matematyka-dala-nam-te-plyte","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/05\/19\/to-matematyka-dala-nam-te-plyte\/","title":{"rendered":"To matematyka da\u0142a nam t\u0119 p\u0142yt\u0119"},"content":{"rendered":"

Pami\u0119tacie Brzechw\u0119? „I ojciec, i babka, i dziadek, i matka jadali wci\u0105\u017c jab\u0142ka \/ A ja ju\u017c nie mog\u0119, ju\u017c dosy\u0107, ju\u017c basta!”. Dan Snaith te\u017c chyba mia\u0142 troch\u0119 dosy\u0107. Tak si\u0119 bowiem sk\u0142ada, \u017ce jego dziadek by\u0142 matematykiem, jego ojciec by\u0142 matematykiem, matka uczy\u0142a matematyki, siostra zosta\u0142a matematyczk\u0105 i wysz\u0142a za matematyka. Co wi\u0119cej, on sam r\u00f3wnie\u017c jest dyplomowanym matematykiem, tyle \u017ce zaj\u0105\u0142 si\u0119 muzyk\u0105. Dzi\u015b nagrywa i wyst\u0119puje na scenie jako jednoosobowy projekt Caribou<\/strong>. Tych, kt\u00f3rzy o tym nie wiedz\u0105, chcia\u0142bym zach\u0119ci\u0107 do pos\u0142uchania – w ramach jednoosobowej kampanii spo\u0142ecznej.<\/p>\n

O tym, \u017ce od matematyki do muzyki ca\u0142kiem blisko, powie najbardziej g\u0142uchy z matematyk\u00f3w i najbardziej nieoczytany z muzyk\u00f3w. Ale w wydaniu Caribou rzecz nabiera dodatkowego sensu – w tej chwili, jeszcze bardziej ni\u017c dot\u0105d, jest to muzyka, o kt\u00f3rej brzmieniu decyduj\u0105 syntezatory, a za ich dzia\u0142aniem kryj\u0105 si\u0119 najbardziej znienawidzone elementy przedmiotu nielubianego przez maturzyst\u00f3w: rachunek r\u00f3\u017cniczkowy (obwiednie d\u017awi\u0119ku), funkcje trygonometryczne (amplitudy) czy r\u00f3wnania falowe (filtry dolnoprzepustowe) itp. Wszystko naraz us\u0142yszycie cho\u0107by w przebojowym utworze „Sun”. I co, przeszkadza?<\/p>\n

S\u0142ycha\u0107, \u017ce ta muzyka jest pouk\u0142adana, uporz\u0105dkowana w spos\u00f3b chwilami granicz\u0105cy z obsesj\u0105. Ale z drugiej strony – emocjonalny charakter nadaj\u0105 jej niezwyk\u0142ej klasy melodie i wycofany, smutny wokal Snaitha, kojarz\u0105cy si\u0119 ze \u015bpiewem Erlenda \u00d8ye (a czasem, jak w „Hannibal”, wr\u0119cz z Ianem Curtisem). Zreszt\u0105 i Erlend, i Dan s\u0105 podobnymi przypadkami jajog\u0142owych, melancholijnych introwertyk\u00f3w, kt\u00f3rzy nie wiedzie\u0107 czemu zainteresowali si\u0119 elektroniczn\u0105 muzyka taneczn\u0105. Bo – tego zapomnia\u0142em doda\u0107 – mocno podbudowana rytmicznie muzyka Caribou (coraz lepsza z p\u0142yty na p\u0142yt\u0119, ale poprzedni\u0105 „Andorr\u0119” zdecydowanie te\u017c warto pozna\u0107) nadaje si\u0119 do ta\u0144ca, tyle \u017ce nie w sytuacjach euforii. Weso\u0142y taniec odpada. Ale mo\u017cna pota\u0144czy\u0107 na smutno.<\/p>\n

W dzieci\u0144stwie zamiast bajek na dobranoc Snaith mia\u0142 podobno s\u0142ucha\u0107 ciekawych fakt\u00f3w o liczbach pierwszych. I prosz\u0119, nie tylko doczeka\u0142 si\u0119 okular\u00f3w, ale przy okazji wyszed\u0142 na ludzi i gra dzisiaj dla hipster\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie (koncerty Caribou polecam z ca\u0142\u0105 moc\u0105 – mo\u017cna sprawdzi\u0107 ju\u017c 18 czerwca w Gda\u0144sku). Bardzo bym sobie \u017cyczy\u0142, \u017ceby w nowej ods\u0142onie kampanii spo\u0142ecznej matematyki polski rz\u0105d wykorzysta\u0142 w\u0142a\u015bnie muzyk\u0119 Caribou. B\u0119dzie ci\u0105gle w temacie, no i na czasie.<\/p>\n

\"\"<\/a>CARIBOU „Swim”<\/strong>
\nCity Slang 2010
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Sun”, „Kaili”, „Hannibal”<\/p>\n

<\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pami\u0119tacie Brzechw\u0119? „I ojciec, i babka, i dziadek, i matka jadali wci\u0105\u017c jab\u0142ka \/ A ja ju\u017c nie mog\u0119, ju\u017c dosy\u0107, ju\u017c basta!”. Dan Snaith te\u017c chyba mia\u0142 troch\u0119 dosy\u0107. Tak si\u0119 bowiem sk\u0142ada, \u017ce jego dziadek by\u0142 matematykiem, jego ojciec by\u0142 matematykiem, matka uczy\u0142a matematyki, siostra zosta\u0142a matematyczk\u0105 i wysz\u0142a za matematyka. Co wi\u0119cej, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,7,9],"tags":[58],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=43"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=43"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=43"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=43"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}