{"id":43204,"date":"2024-05-17T11:11:01","date_gmt":"2024-05-17T09:11:01","guid":{"rendered":"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=43204"},"modified":"2024-05-17T21:17:47","modified_gmt":"2024-05-17T19:17:47","slug":"albini-wiecznie-young","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/05\/17\/albini-wiecznie-young\/","title":{"rendered":"Albini wiecznie Young"},"content":{"rendered":"<p>Zmar\u0142y przed dziesi\u0119cioma dniami Steve Albini by\u0142 &#8211; jako muzyk &#8211; troch\u0119 jak Neil Young. R\u00f3wnie mocno przywi\u0105zany do pewnych element\u00f3w sztuki nagrywania muzyki: prosto, na w\u0142asnych warunkach, na p\u00f3\u0142przejrzystych przesterach, z w\u0142asn\u0105, bardzo konkretn\u0105 wizj\u0105 dobrego brzmienia, dla kt\u00f3rej jest w stanie zrobi\u0107 wiele. I praktycznie bez szalonych wolt w \u017cyciorysie artystycznym: pomijaj\u0105c oczywiste wizualne zmiany, p\u00f3\u017any Albini m\u00f3g\u0142by bez wi\u0119kszego problemu robi\u0107 za tego sprzed 30 lat. Oczywi\u015bcie r\u00f3\u017cnic mi\u0119dzy nim a autorem <em>Ragged Glory<\/em> znajdziemy ca\u0142e mn\u00f3stwo, ale Albini to Young innych czas\u00f3w, innego \u015brodowiska i etosu. No i jako nagrywacz (przejrzysto\u015b\u0107 i us\u0142ugowo\u015b\u0107 jego pracy zdaje si\u0119 podkre\u015bla\u0107 nieu\u017cywanie s\u0142owa &#8222;producent&#8221;) by\u0142 kim\u015b wi\u0119cej ni\u017c jako lider Big Black czy Shellac. Niemniej jednak wyczuwam u niego t\u0119 niech\u0119\u0107 do poddawania si\u0119 regu\u0142om rynku, jak\u0105 od lat s\u0142ysz\u0119 u starzej\u0105cego si\u0119 Younga. W pewnym sensie robi ona z Albiniego na czele Shellac w materiale z po\u015bmiertnej p\u0142yty <em>To All Trains<\/em> kogo\u015b wiecznie m\u0142odego. Przy wszystkim, co z\u0142e &#8211; dobrze, \u017ce go tak zapami\u0119tamy. Po\u017cegnanie podbija pewnie emocje odbioru nowej muzyki, ale wydaje mi si\u0119, \u017ce bez wzgl\u0119du na to dostajemy jedn\u0105 z lepszych p\u0142yt w dyskografii Shellac.<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n<p>S\u0142ucha\u0142em dzi\u015b nowej Billie Eilish, ale mnie nie wci\u0105gn\u0119\u0142o tak jak ten kr\u00f3tki, 28-minutowy album ze zdj\u0119ciem z chicagowskiego dworca (miasto s\u0142u\u017cy od lat za baz\u0119 Albiniego i siedzib\u0119 studia Electrical Audio). Brzmi dobrze, sound sali pr\u00f3b, swego czasu poszukiwany przez wyznawc\u00f3w Albiniego, jest tu narysowany z precyzj\u0105 i moc\u0105. Ma momenty, kt\u00f3re by\u0142yby w stanie wyprowadzi\u0107 grup\u0119 daleko poza jej fandom (jak <em>Scrappers<\/em> czy<em> Chick New Wave, <\/em>albo nieco kojarz\u0105cy si\u0119 z Helmetem <em>Tattoos<\/em>), cho\u0107 grany jest momentami siermi\u0119\u017cnie (szczeg\u00f3lnie partie perkusji Todda Trainera w <em>Wednesday<\/em>), jak gdyby to by\u0142a nie lokomotywa sceny niezale\u017cnej, tylko m\u0142oda grupa z gigantycznym zapa\u0142em t\u0142uk\u0105ca pierwszy program w owej salce. Tylko <em>I Don&#8217;t Fear Hell<\/em> w kontek\u015bcie \u015bmierci Albiniego nie brzmi jednak jak wypowied\u017a m\u0142odzieniaszka. Mo\u017cna si\u0119 z niego dowiedzie\u0107, \u017ce w piekle maj\u0105 najlepsz\u0105 dru\u017cyn\u0119 baseballow\u0105 oraz us\u0142ysze\u0107 deklaracj\u0119: <em>If there&#8217;s a heaven, I hope they&#8217;re having fun\/ Cause if there\u2019s a hell, I&#8217;m gonna know everyone<\/em>. Czy co\u015b to sugeruje? Mo\u017ce r\u00f3wnie surowe podej\u015bcie do rozlicze\u0144 bohatera p\u0142yty jak jego podej\u015bcie do d\u017awi\u0119ku. A je\u015bli si\u0119 ocenia trafnie, to bior\u0105c pod uwag\u0119, jak cennym towarzystwem jest dobry fachowiec od nagra\u0144, niebo b\u0119dzie w najbli\u017cszym czasie, mam wra\u017cenie, zn\u00f3w nieco rzadziej wybierane jako fina\u0142owa destynacja przez \u015brodowisko muzyczne.<\/p>\n<p><strong>SHELLAC <em>To All Trains<\/em><\/strong>, Touch and Go 2024\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2441970671\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/shellac.bandcamp.com\/album\/to-all-trains\">To All Trains by Shellac<\/a><\/iframe>\n\n\n<div><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/div>\n<div>\u00a0<\/div>\n<div>14.05 <strong>Conjecture<\/strong> V (ext. edit), Zoharum<\/div>\n<div>14.05 <strong>Larmo <\/strong>Alarm, Zoharum<br \/>14.05 <strong>Ramisz<\/strong> Lepiej p\u00f3\u017ano ni\u017c w og\u00f3le<\/div>\n<div>14.05 <strong>Sutcliffe No More <\/strong>Cute, Zoharum<\/div>\n<div>15.05 <strong>Matylda \/ \u0141ukasiewicz <\/strong>Matka, Adult Contemporary<\/div>\n<div>16.05 <strong>Into The Roots <\/strong>\u015awitanie, L.A.S.<\/div>\n<div>17.05 <strong>Ackley-Chen-Centazzo-DeGruttola-Kaiser-Manring <\/strong>Two Views of Steve Lacy\u200b\u2019\u200bs The Wire, Don Giovanni<\/div>\n<div>17.05 <strong>Al Kakihira <\/strong>In, Gearbox<\/div>\n<div>17.05 <strong>\u00c1lvaro D\u00edaz <\/strong>Sayonara, Universal<\/div>\n<div>17.05 <strong>Beth Gibbons <\/strong>Lives Outgrown, Domino<\/div>\n<div>17.05 <strong>Billie Eilish <\/strong>Hit Me Hard and Soft, Darkroom<\/div>\n<div>17.05 <strong>Cage The Elephant <\/strong>Neon Pill, RCA<\/div>\n<div>17.05 <strong>Crumb <\/strong>Amama, Crumb<\/div>\n<div>17.05 <strong>Cymande<\/strong> Promised Heights, Partisan reed<\/div>\n<div>17.05 <strong>Daniel Brouns <\/strong>Stock Music For The Cosmos, Anxiety Blanket<\/div>\n<div>17.05 <strong>Ex-Easter Island Head <\/strong>Norther, Rocket<\/div>\n<div>17.05 <strong>Grzegorz Tarwid\/Dominik Strycharski <\/strong>Apogeum, Audio Cave<\/div>\n<div>17.05 <strong>Jonathan B\u00e4ckstr\u00f6m Quartet <\/strong>Jonathan B\u00e4ckstr\u00f6m Quartet, We Jazz<\/div>\n<div>17.05 <strong>Jonathan Fitoussi <\/strong>Po\u00e8me Symphonique, Transversales<\/div>\n<div>17.05 <strong>Kerry King <\/strong>From Hell I Rise, Reigning Phoenix<\/div>\n<div>17.05 <strong>Lip Critic<\/strong> Hex Dealer, Partisan<\/div>\n<div><span style=\"color: initial;\">17.05 <strong>Mach-Hommy <\/strong>#RichAxxHaitian, Mach-Hommy<\/span><\/div>\n<div>17.05 <strong>Matthew J. Rolin <\/strong>Twos, Dead Currencies<\/div>\n<div>17.05 <strong>Nikki Nair <\/strong>Snake EP, Lucky Me<\/div>\n<div>17.05 <strong>Of Montreal <\/strong>Lady on the Cusp, Polyvinyl<\/div>\n<div>17.05 <strong>Otomo Yoshihide &amp; Chris Pitsiokos <\/strong>Uncanny Mirror, Eleatics<\/div>\n<div>17.05 <strong>Pallbearer <\/strong>Minds Burn Alive, Nuclear Blast<\/div>\n<div>17.05 <strong>Pr\u00f3chno<\/strong> 3P EP<\/div>\n<div>17.05 <strong>Rapsody <\/strong>Please Don\u2019t Cry, Roc Nation<br \/>17.05 <strong>Renata Przemyk feat. Dagadana<\/strong> Vera to ja<\/div>\n<div>17.05 <strong>Shellac <\/strong>To All Trains, Touch &amp; Go<\/div>\n<div>17.05 <strong>Skalpel <\/strong>Cut Outs EP, The Very Polish Cut-Outs<\/div>\n<div>17.05 <strong>Sknit <\/strong>Loop EP, Polish Juke<\/div>\n<div>17.05 <strong>Slash <\/strong>Orgy of the Damned<\/div>\n<div>17.05 <strong>SQ\u00dcRL <\/strong>Music for Man Ray, Sacred Bones<\/div>\n<div>17.05 <strong>Steve Roden <\/strong>splint (the soul of wood, )Room40<br \/>17.05 <strong>The Howlers<\/strong> What You&#8217;ve Got To Lose To Win It All<\/div>\n<div>17.05 <strong>Tidiane Thiam <\/strong>Africa Yontii, Sahel Sounds<\/div>\n<div>17.05 <strong>Tupperwear <\/strong>Pentagonono, Discrepant<\/div>\n<div>17.05 <strong>VA <\/strong>Everyone\u2019s Getting Involved: A Tribute to Talking Heads\u2019 Stop Making Sense, A24 Music<\/div>\n<div>17.05 <strong>Zayn <\/strong>Room Under the Stairs, Mercury<\/div>\n<div>\u00a0<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zmar\u0142y przed dziesi\u0119cioma dniami Steve Albini by\u0142 &#8211; jako muzyk &#8211; troch\u0119 jak Neil Young. R\u00f3wnie mocno przywi\u0105zany do pewnych element\u00f3w sztuki nagrywania muzyki: prosto, na w\u0142asnych warunkach, na p\u00f3\u0142przejrzystych przesterach, z w\u0142asn\u0105, bardzo konkretn\u0105 wizj\u0105 dobrego brzmienia, dla kt\u00f3rej jest w stanie zrobi\u0107 wiele. I praktycznie bez szalonych wolt w \u017cyciorysie artystycznym: pomijaj\u0105c oczywiste [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":43210,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,3309,4009,4993,7,5785],"tags":[2699],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43204"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=43204"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43204\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":43232,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43204\/revisions\/43232"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/43210"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=43204"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=43204"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=43204"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}