{"id":4373,"date":"2013-04-03T15:31:42","date_gmt":"2013-04-03T13:31:42","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=4373"},"modified":"2013-04-03T23:41:48","modified_gmt":"2013-04-03T21:41:48","slug":"dodaj-skladnik-dzwiekowy-do-halasu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/04\/03\/dodaj-skladnik-dzwiekowy-do-halasu\/","title":{"rendered":"Dodaj sk\u0142adnik d\u017awi\u0119kowy do ha\u0142asu"},"content":{"rendered":"

4 kwietnia: Nag\u0142e ol\u015bnienie. Dodaj sk\u0142adnik d\u017awi\u0119kowy do ha\u0142asu – czyli zmieszaj element melodyczny z perkusyjnym.<\/em> 21 kwietnia: Nagrywam seri\u0119 d\u017awi\u0119k\u00f3w na p\u0142ytach, jeden d\u017awi\u0119k na ka\u017cdej p\u0142ycie. Rozmieszczaj\u0105c p\u0142yty na r\u00f3\u017cnych gramofonach mog\u0119 w ten spos\u00f3b odgrywa\u0107 nuty, kt\u00f3re chc\u0119, jedna po drugiej.<\/em> Nie, to nie moja nag\u0142a iluminacja, ani notes did\u017ceja hiphopowego, tylko fragmenty dziennika Pierre’a Schaeffera z roku 1948, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie umie\u015bci\u0142 na stronie wytw\u00f3rni Mego<\/a> Stephen O’Malley.<\/p>\n

Gdy si\u0119 czyta takie rzeczy, mo\u017cna doj\u015b\u0107 do wniosku, \u017ce wszystkie romantyczne odkrycia zwi\u0105zane z p\u00f3\u017aniejsz\u0105 awangard\u0105 i poszczeg\u00f3lnymi niszami muzyki rozrywkowej zosta\u0142y dokonane tu\u017c po wojnie. Ale mi\u0142o, \u017ce ci\u0105gle mo\u017cna zosta\u0107 kompletnie zaskoczonym – jak ja przy s\u0142uchaniu „When Snakeboy Is Dying” Roberta Piotrowicza<\/strong>. <\/p>\n

Ten materia\u0142 zacz\u0105\u0142 powstawa\u0107 ju\u017c w roku 2009 i pierwsza rzecz, jaka w nim uderza, to oczywi\u015bcie paleta d\u017awi\u0119kowa i przestrze\u0144, jak\u0105 daje to zaskakuj\u0105ce zestawienie instrument\u00f3w. Piotrowicz nie ogranicza si\u0119 tu do syntezator\u00f3w, przeciwnie – buduje ca\u0142o\u015b\u0107 w oparciu o barwy wibrafonu, fortepianu i gitary, w paru momentach mam wra\u017cenie, \u017ce s\u0142ysz\u0119 te\u017c jakie\u015b instrumenty d\u0119te, a nawet przetwarzany g\u0142os, cho\u0107 informacje o albumie tego nie potwierdzaj\u0105. Wszystko – jak si\u0119 wydaje – na r\u00f3wnych prawach, te dwa \u015bwiaty – naturalny i syntetyczny – sklejaj\u0105 si\u0119 w zaskakuj\u0105co g\u0142adki spos\u00f3b, krzy\u017cuj\u0105, momentami spotykaj\u0105 w po\u0142owie drogi. Co za przemiana! <\/p>\n

Zarazem jednak dwie rzeczy uderzaj\u0105 w pracy Piotrowicza z tymi akustycznymi brzmieniami. Po pierwsze, precyzja jest podobna jak przy operowaniu syntezatorem, jak gdyby w ka\u017cdym z urz\u0105dze\u0144 – czy nowych, czy tych tradycyjnych – autor znalaz\u0142 kilka dodatkowych ga\u0142ek, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 to brzmienie podkr\u0119ci\u0107, odszuka\u0107 now\u0105 mikroskal\u0119 pokazuj\u0105c\u0105 najsubtelniejsze zmiany charakterystyki d\u017awi\u0119ku z sekundy na sekund\u0119. Po drugie, napi\u0119cie jest tu obecne od pierwszej chwili ka\u017cdego utworu – b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem „When Snakeboy Is Dying” jest to, \u017ce Piotrowiczowi udaje si\u0119 je znale\u017a\u0107 nie w nat\u0119\u017ceniu d\u017awi\u0119ku, tylko w samej jego zaburzonej materii, w jego stanowczo\u015bci – bez wzgl\u0119du na g\u0142o\u015bno\u015b\u0107. W\u0142a\u015bnie od pierwszych sekund fortepianowej introdukcji do pierwszego na p\u0142ycie „The Boy and Animal Mass”. Co nie znaczy, \u017ce mo\u017cna tego s\u0142ucha\u0107 cicho, przeciwnie. Warto wi\u0119c po\u015bwi\u0119ci\u0107 na tych pi\u0119\u0107 utwor\u00f3w kilka chwil – to nie jest d\u0142ugi album, a poszczeg\u00f3lne kompozycje trzymaj\u0105 si\u0119 rzadkiej w tym gatunku dyscypliny: „Snakeboy Maximus” to ledwie 5 i p\u00f3\u0142 minuty, a uda\u0142o si\u0119 ten utw\u00f3r zbudowa\u0107 dramaturgicznie niczym dwudziestominutowy. Jak dla mnie – najlepsza dot\u0105d p\u0142yta Piotrowicza. <\/p>\n

A wracaj\u0105c do dzienniczka praojca, 21 kwietnia Schaeffer napisa\u0142 jeszcze (o tych gramofonowych d\u017awi\u0119kach): Oczywi\u015bcie, ta manipulacja jest oci\u0119\u017ca\u0142a, niezgrabna, nieprzydatna do \u017cadnego rodzaju wirtuozerii<\/em>. No dobrze, to mnie troch\u0119 uspokaja, bo ten pogl\u0105d zosta\u0142 zweryfikowany w r\u00f3\u017cnych \u015brodowiskach wielokrotnie. A i dzi\u015b s\u0105 – jak wida\u0107 – nisze do wype\u0142nienia i pomys\u0142y do zrealizowania. Bo oczywi\u015bcie prac\u0119 Piotrowicza mo\u017cna na r\u00f3\u017cne sposoby zestawia\u0107 koncepcyjnie cho\u0107by z tym, co robili z brzmieniami „tradycyjnych” instrument\u00f3w Jan Jelinek (w bardziej popowej formie – okolice „Kosmischer Pitch”), Fennesz czy Kevin Drumm (w postaci skrajnie ha\u0142a\u015bliwej – na p\u0142ycie „Relief” przetwarzaj\u0105cej brzmienia akordeonu), \u017ceby wymieni\u0107 tych g\u0142o\u015bnych i rozpoznawalnych, ale to jednak za ka\u017cdym razem co\u015b innego. Mo\u017cna – z drugiej strony – dos\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 podobnych efekt\u00f3w u Zeitkratzera. Mo\u017cna ciekawie – jak \u0141ukasz Kom\u0142a w Nowej Muzyce<\/a> – zestawia\u0107 to z muzyk\u0105 Duane’a Pitre, nieco bardziej pouk\u0142adan\u0105, staro\u015bwieck\u0105 na sw\u00f3j spos\u00f3b, minimalistyczn\u0105. Ale fascynuj\u0105ce jest to, \u017ce brzmieniowo wszystkie te wizje stanowi\u0105 zupe\u0142nie inne \u015bwiaty, a razem tworz\u0105 jeszcze olbrzymi\u0105 galaktyk\u0119, kt\u00f3rej starczy na wiele odkry\u0107.<\/p>\n

Przy okazji odkry\u0107 – nie pami\u0119tam, czy linkowa\u0142em tu ju\u017c m\u00f3j tekst na stulecie ha\u0142asu. Chyba tak, ale teraz jest ju\u017c dost\u0119pny<\/a> tak\u017ce dla niep\u0142ac\u0105cych abonamentu czytelnik\u00f3w. Polecam tak\u017ce ksi\u0105\u017ck\u0119, o kt\u00f3rej wspomina\u0142em w tek\u015bcie i kt\u00f3r\u0105 wykorzystywa\u0142em przy opisywaniu biografii Luigiego Russolo: „Luigi Russolo, Futurist: Noise, Visual Arts and the Occult” (tutaj<\/a> na Amazonie), kt\u00f3rej autorem jest Luciano Chessa.<\/p>\n

\"\"<\/a>ROBERT PIOTROWICZ „When Snakeboy Is Dying”<\/strong>
\nMusica Genera 2013 (tylko winyl, nak\u0142ad limitowany)
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „The Bite”, „Formatio”. W ca\u0142o\u015bci<\/del> W obszernych fragmentach do ods\u0142uchania tutaj<\/a>. Z poszukiwaniem tej p\u0142yty na winylu raczej bym si\u0119 spieszy\u0142. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

4 kwietnia: Nag\u0142e ol\u015bnienie. Dodaj sk\u0142adnik d\u017awi\u0119kowy do ha\u0142asu – czyli zmieszaj element melodyczny z perkusyjnym. 21 kwietnia: Nagrywam seri\u0119 d\u017awi\u0119k\u00f3w na p\u0142ytach, jeden d\u017awi\u0119k na ka\u017cdej p\u0142ycie. Rozmieszczaj\u0105c p\u0142yty na r\u00f3\u017cnych gramofonach mog\u0119 w ten spos\u00f3b odgrywa\u0107 nuty, kt\u00f3re chc\u0119, jedna po drugiej. Nie, to nie moja nag\u0142a iluminacja, ani notes did\u017ceja hiphopowego, tylko […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4374,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,312,120,107,7,1228,309,1139],"tags":[115],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4373"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4373"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4373\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4377,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4373\/revisions\/4377"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4374"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4373"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4373"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4373"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}