{"id":438,"date":"2011-02-24T21:23:31","date_gmt":"2011-02-24T19:23:31","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=438"},"modified":"2011-02-24T21:26:02","modified_gmt":"2011-02-24T19:26:02","slug":"animaloza-objawy-i-przebieg-choroby","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/02\/24\/animaloza-objawy-i-przebieg-choroby\/","title":{"rendered":"Animaloza: objawy i przebieg choroby"},"content":{"rendered":"

Widmo nowej choroby zawis\u0142o nad muzyk\u0105. W\u0142a\u015bciwie ju\u017c jaki\u015b czas temu, roznosi si\u0119 ona powoli, ale konsekwentnie. Animaloza – nazwana tak od ameryka\u0144skiej grupy Animal Collective – wywo\u0142uje wiele muzycznych natr\u0119ctw. Jej ofiary:<\/p>\n

– u\u017cywaj\u0105 obficie „studni” i „tom\u00f3w”, sk\u0142adnik\u00f3w zestawu b\u0119bniarskiego zapomnianych od czas\u00f3w \u015bwietno\u015bci Iron Maiden i Marillion, ofiary animalozy – w przeciwie\u0144stwie do tamtych – na tomach i studniach opieraj\u0105 ca\u0142e utwory, akcentuj\u0105c rytmy na inne cz\u0119\u015bci taktu ni\u017c tylko pocz\u0105tek i po\u0142owa;<\/p>\n

– \u015bpiewaj\u0105 mocno i krzykliwie, cz\u0119sto posi\u0142kuj\u0105c si\u0119 naiwnymi onomatopejami (uoooo uauauoooo, uooooaaaauuuu), mo\u017cliwy jest te\u017c styl Stereolab, g\u0142\u00f3wne partie wokalne musz\u0105 mie\u0107 charakter hymn\u00f3w;<\/p>\n

– ch\u00f3rki przepuszczaj\u0105 przez tyle pog\u0142osu, ile si\u0119 da – idea\u0142 brzmienia to sekcja rytmiczna z piwnicy, a wokale w katedrze;<\/p>\n

– na paru dysonansowych dwud\u017awi\u0119kach lub akordach buduj\u0105 denerwuj\u0105ce riffy, kt\u00f3rymi potem atakuj\u0105 w najmniej spodziewanych momentach nagra\u0144, je\u015bli s\u0105 w ich nagraniach sol\u00f3wki, to na mocnym przesterze i musz\u0105 mie\u0107 charakter hymn\u00f3w;<\/p>\n

– nie boj\u0105 si\u0119 d\u0142u\u017cszych utwor\u00f3w i przed\u0142u\u017caj\u0105cych si\u0119 sekwencji jednego lub dw\u00f3ch akord\u00f3w, je\u015bli zauwa\u017caj\u0105, \u017ce dana sekwencja jest zbyt d\u0142uga, dodaj\u0105 kilka takt\u00f3w;<\/p>\n

– w tle puszczaj\u0105 jaki\u015b loop – syntezatorowy lub wibrafonowy, niech odtwarza si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107.<\/p>\n

REKLAMA W\u0141ASNA:<\/strong> Dzi\u015b o 23.15 w Dw\u00f3jce Mikrokolektyw i rozmowa z Kub\u0105 Sucharem! (Koniec reklamy)<\/strong><\/p>\n

Oczywi\u015bcie p\u0142yt nios\u0105cych wi\u0119kszo\u015b\u0107 lub wszystkie te cechy nagrywa si\u0119 sporo, ale ostatnio uderzy\u0142y mnie dwie. Pierwsza to debiut kwartetu Braids <\/strong>z Montrealu. Pierwsze dwa utwory (a i spore fragmenty p\u00f3\u017aniej) ska\u017cone s\u0105 animaloz\u0105 w wersji kobiecej (\u015bpiewa\u00a0Raphaelle Standell-Preston), kt\u00f3ra w najlepszych momentach albumu („Glass Deers”, „Native Speaker”) ust\u0119puje miejsca dobrze znanej od lat bj\u00f6rkozie, o kt\u00f3rej ju\u017c wiadomo, \u017ce ma \u0142agodny przebieg. Zreszt\u0105 obie choroby nie s\u0105 na tyle zaawansowane, by uniemo\u017cliwi\u0107 wykszta\u0142cenie przez ten m\u0142ody organizm w\u0142asnego stylu w przysz\u0142o\u015bci. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce zanim przyjad\u0105 na koncerty do Europy, ich tw\u00f3rcze organizmy wykszta\u0142c\u0105 przeciwcia\u0142a.<\/p>\n

Zadziwiaj\u0105ce jest natomiast to, \u017ce tacy indywiduali\u015bci jak Akron\/Family<\/strong> te\u017c s\u0105 nosicielami wirusa. \u015awiadczy o tym p\u0142yta „S\/T II: The Cosmic Birth and Journey of Shinju TNT”, kt\u00f3rej absurdalnie zniekszta\u0142cona wersja kr\u0105\u017cy\u0142a swego czasu w sieci i okaza\u0142a si\u0119 wprawdzie kompletnie nieprawdziwa, ale mam wra\u017cenie, \u017ce zawa\u017cy\u0142a na wielu fanowskich (wyj\u0105tkowo surowych) ocenach nowego kr\u0105\u017cka. O ile bowiem Braids i inne m\u0142ode zespo\u0142y przechodz\u0105 animaloz\u0119 wcze\u015bnie i mo\u017ce ona zostawi\u0107 \u015blad w ich ca\u0142ym tw\u00f3rczym \u017cyciu, o tyle gwa\u0142towne przechodzenie animalozy w wieku dojrza\u0142ym u zatwardzia\u0142ych hipis\u00f3w z A\/F mo\u017ce prowadzi\u0107 do nag\u0142ej mutacji. Jeszcze niedawno grali przyjemne psychodeliczne R&B, teraz zatapiaj\u0105 si\u0119 w hymnach, proponuj\u0105c krzykliwe i pe\u0142ne zniekszta\u0142ce\u0144 wycieczki na terytorium Animal Collective („Silly Bears”, „Another Sky”) i przypominaj\u0105c ten zesp\u00f3\u0142 w zaawansowanej fazie koncert\u00f3w i przywodz\u0105c na my\u015bl dziesi\u0119ciu Panda Bear\u00f3w jednocze\u015bnie. Nie da si\u0119 \u0142atwo uwolni\u0107 od utwor\u00f3w z nowej p\u0142yty A\/F, bo s\u0105 z jednej strony okrutnie monotonne (wokale, przester ca\u0142o\u015bci), z drugiej – si\u0119gaj\u0105 po bardzo r\u00f3\u017cnorodne elementy wsp\u00f3\u0142czesnej psychodelii i maj\u0105 charakterystyczny dla tej grupy bezczelnie melodyjny charakter. Wp\u0142ywy animalozy, gdy ju\u017c si\u0119 pojawiaj\u0105, daj\u0105 te\u017c do\u015b\u0107 bezczelne efekty. Niewykluczone, \u017ce animaloza w tej postaci b\u0119dzie mog\u0142a si\u0119 przenosi\u0107 nie tylko mi\u0119dzy p\u0142ytami – jak dotychczas – ale tak\u017ce mi\u0119dzy s\u0142uchaczami. Pierwsi zaka\u017ceni rerfenami powsta\u0142ymi z po\u0142\u0105czenia hipisowskiego \u015bpiewania A\/F i krzykactwa AC ju\u017c teraz og\u0142osili nowy album Akron\/Family najlepsz\u0105 w tym roku p\u0142yt\u0105 Animal Collective.<\/p>\n

\"\"<\/a>BRAIDS „Native Speaker”<\/strong>
\nKanine 2011
\n 6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Glass Deers”<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Braids – Glass Deers<\/a> by oh my grimm<\/a><\/span> <\/p>\n

\"\"<\/a>AKRON\/FAMILY „S\/T II: The Cosmic Birth and Journey of Shinju TNT”<\/strong>
\nDead Oceans 2011
\n 7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Light Emerges”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Akron\/Family – Silly Bears<\/a> by METRO Magazine<\/a><\/span> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Widmo nowej choroby zawis\u0142o nad muzyk\u0105. W\u0142a\u015bciwie ju\u017c jaki\u015b czas temu, roznosi si\u0119 ona powoli, ale konsekwentnie. Animaloza – nazwana tak od ameryka\u0144skiej grupy Animal Collective – wywo\u0142uje wiele muzycznych natr\u0119ctw. Jej ofiary: – u\u017cywaj\u0105 obficie „studni” i „tom\u00f3w”, sk\u0142adnik\u00f3w zestawu b\u0119bniarskiego zapomnianych od czas\u00f3w \u015bwietno\u015bci Iron Maiden i Marillion, ofiary animalozy – w przeciwie\u0144stwie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,3,120,7,435],"tags":[481,480],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/438"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=438"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/438\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=438"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=438"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=438"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}