{"id":4399,"date":"2013-04-08T17:23:11","date_gmt":"2013-04-08T15:23:11","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=4399"},"modified":"2013-04-08T17:30:07","modified_gmt":"2013-04-08T15:30:07","slug":"co-ma-zrobic-rocknroll-gdy-umarla-maggie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/04\/08\/co-ma-zrobic-rocknroll-gdy-umarla-maggie\/","title":{"rendered":"Co zrobi rock&#8217;n&#8217;roll, gdy umar\u0142a Maggie?"},"content":{"rendered":"<p>Nawi\u0105\u017c\u0119 do poprzedniego wpisu: dawno ju\u017c nie odchodzi\u0142 kto\u015b, komu tak wielu \u017cyczy\u0142o tyle z\u0142ego. W szczeg\u00f3lno\u015bci &#8211; tak wielu muzyk\u00f3w. Wychowywa\u0142em si\u0119 muzycznie w latach 80. i, prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, cz\u0119\u015bciej s\u0142ysza\u0142em w piosenkach nazwisko Thatcher ni\u017c Jaruzelski. Wi\u0119c dzi\u015b, gdy tylko us\u0142ysza\u0142em wiadomo\u015bci, dotar\u0142o do mnie, \u017ce zmar\u0142a osoba, kt\u00f3rej obecno\u015b\u0107 ogniskowa\u0142a najczarniejsze emocje pokolenia. O zmar\u0142ych dobrze albo wcale, wi\u0119c teraz co? Przyda\u0142oby si\u0119 pewnie cz\u0119\u015b\u0107 rock&#8217;n&#8217;rollowej spu\u015bcizny wykasowa\u0107, albo przynajmniej przyciszy\u0107 na pewien czas. A przecie\u017c te teksty w du\u017cej cz\u0119\u015bci opowiada\u0142y o tym, jak pi\u0119kny b\u0119dzie \u015bwiat, gdy Maggie na nim ju\u017c nie b\u0119dzie. Co z tym zrobi\u0107?<!--more--> <\/p>\n<p>Nawet delikatni i alegoryczni Floydzi byli konkretni i przemawiali po nazwisku &#8211; &#8222;What have we done \/ Maggie, what have we done&#8221;:<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"375\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/sJVJAygiFIs\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe> <\/p>\n<p>Morrissey widzia\u0142 j\u0105 na gilotynie, co by\u0142o dla mnie pod koniec lat 80. na sw\u00f3j spos\u00f3b fascynuj\u0105ce &#8211; nie potrafi\u0142em sobie do ko\u0144ca wyt\u0142umaczy\u0107 tych rozmiar\u00f3w niech\u0119ci. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"375\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/hsq3H_6XuFA\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>W Glasgow te\u017c niespecjalnie j\u0105 lubili, i tu pojawia\u0142y si\u0119 \u017cyczenia \u015bmierci, ca\u0142kiem zreszt\u0105 \u015bwie\u017ce. Dopiero teraz skojarzy\u0142em:<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F61513006\"><\/iframe><\/p>\n<p>Inteligencki bard Elvis Costello odnosi\u0142 si\u0119 do jej rz\u0105d\u00f3w parokrotnie (dosta\u0142o jej si\u0119 w s\u0142ynnym &#8222;Shipbuilding&#8221;), ale w &#8222;Tramp The Dirt Down&#8221; pojecha\u0142 bardzo daleko, prosz\u0105c o d\u0142ugie \u017cycie dla siebie tylko po to, by m\u00f3c doczeka\u0107 \u015bmierci Maggie. Pi\u0119kny tekst sk\u0105din\u0105d, cho\u0107 ostrzegam, \u017ce dzi\u015b nie s\u0142ucha si\u0119 go bez lekkiego cho\u0107by kaca:<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"385\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/9t4-zDem1Sk\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Reszta rock&#8217;n&#8217;rollowego towarzystwa niespecjalnie w og\u00f3le zastanawia\u0142a, jak teksty b\u0119d\u0105 si\u0119 sprawdza\u0142y po latach. Klaus Nomi <a href=\"http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=avGyKKpqqLI&#038;feature=player_embedded#!\">\u015bpiewa\u0142<\/a> o tym, \u017ce &#8222;witch is dead&#8221; (oczywi\u015bcie dawno temu)<br \/>\nA punkowcy bywali <a href=\"http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=EwnkFlVRCZc&#038;feature=player_embedded\">znacznie gorsi<\/a>. Kibice chcieli wyprawia\u0107 przyj\u0119cie w dniu jej zgonu. Wszystko to do\u015b\u0107 przygn\u0119biaj\u0105ce, ale \u017belazna Lady do\u017cy\u0142a do\u015b\u0107 pi\u0119knego wieku <a href=\"http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Margaret_Thatcher\">87 lat<\/a>, wi\u0119c &#8211; jak s\u0105dz\u0119 &#8211; pozosta\u0142o bez bezpo\u015bredniego wp\u0142ywu na jej zdrowie. Natomiast jej brak mo\u017ce &#8211; paradoksalnie &#8211; nie najlepiej wp\u0142yn\u0105\u0107 na kondycj\u0119 rockowego buntu, dla kt\u00f3rego by\u0142a przez lata jednym z symboli z\u0142a wyrz\u0105dzanego ludziom przez polityczny establishment (bo jakiekolwiek laurki us\u0142yszycie dzisiaj w wiadomo\u015bciach, by\u0142 to wa\u017cny aspekt odbioru przez ludzi jej kariery).<\/p>\n<p>G\u0142upia sytuacja, ale te\u017c bardzo ciekawa. Co dzi\u015b powie Morrissey? Czy Elvis Costello urz\u0105dzi przyj\u0119cie wsp\u00f3lnie z Dian\u0105 Krall? Jakie b\u0119dzie oficjalne stanowisko Rogera Watersa? Na razie niezast\u0105piony Rocksbackpages przypomnia\u0142 <a href=\"http:\/\/www.rocksbackpagesblogs.com\/2013\/04\/tom-hibberts-classic-thatcher-interview\/\">star\u0105 rozmow\u0119 z Margaret Thatcher<\/a>, kt\u00f3ra &#8211; jeszcze jako brytyjska premier &#8211; odnosi si\u0119 po cz\u0119\u015bci do tych rockowych zarzut\u00f3w, kompletnie ich nie rozumiej\u0105c. Wida\u0107, \u017ce po prostu \u017cy\u0142a w innym \u015bwiecie, jak pewnie wielu znanych polityk\u00f3w, cho\u0107 zwraca uwag\u0119 na to, \u017ce znajomo\u015b\u0107 z drug\u0105 stron\u0105 konfliktu ca\u0142kowicie by t\u0119 wojenn\u0105 relacj\u0119 mi\u0119dzy ni\u0105 a nimi zmieni\u0142o. <em>Was he rude to me? I met him. He wasn\u2019t rude to me. We did talk<\/em> &#8211; m\u00f3wi o Bobie Geldofie. <em>Most young people rebel and then gradually they become more realistic. It\u2019s very much part of life, really. And when they want to get Mrs Thatcher out of Number 10 \u2013 I\u2019ve usually not met most of them. Ha ha ha! And it really is lovely to have a chance to talk to them \u2013 and it\u2019s nice they know your name, ha ha ha!<\/em> &#8211; twierdzi wcze\u015bniej, do\u015b\u0107 &#8211; wydaje si\u0119 &#8211; wyluzowana, na muzyce rozrywkowej si\u0119 nie zna (cho\u0107 m\u00f3wi sporo o telewizji), ale podejrzewam, \u017ce ten \u015bmiech nerwowo przykrywa ca\u0142kiem gruntown\u0105 wiedz\u0119 o ludziach, kt\u00f3rzy j\u0105 publicznie krytykowali, wy\u015bmiewali albo i \u017cyczyli \u015bmierci. Polecam ca\u0142y zlinkowany powy\u017cej wywiad Toma Hibberta na czas, gdy relacje na temat Maggie zalej\u0105 nas do ko\u0144ca.<\/p>\n<p>A dzi\u015b tak czy owak brytyjski dzie\u0144 w muzyce &#8211; premiera drugiej du\u017cej p\u0142yty <strong>Jamesa Blake&#8217;a<\/strong>, kt\u00f3ry tekstami nikogo nie obrazi i kt\u00f3rego introwertyczna stylistyka nie ma kompletnie nic wsp\u00f3lnego z tamtym ogniem lat 80. na brytyjskiej scenie. Album oznacza tak\u017ce dalsze oddalanie si\u0119 Blake&#8217;a od sceny tanecznej, kt\u00f3ra pozostaje obecna w brzmieniach, ale w formie to najbardziej sp\u00f3jnie piosenkowy zestaw, jaki zaproponowa\u0142. Tyle \u017ce tym piosenkom &#8211; ju\u017c rewelacyjnemu singlowemu &#8222;Retrograde&#8221; &#8211; s\u0142u\u017c\u0105 bardzo przeb\u0142yski klubowej estetyki &#8211; tam, gdzie napi\u0119cie ma wydoby\u0107 modulacja syntezatorowego brzmienia, albo nag\u0142e do\u0142o\u017cenie jeszcze jednej elektronicznej warstwy. No i gdy modyfikacja partii wokalnej ma z niej wytrz\u0105sn\u0105\u0107 emocje wi\u0119ksze ni\u017c czysty \u015bpiewa (&#8222;To the Last&#8221;). Trudno bowiem znale\u017a\u0107 producenta muzyki elektronicznej, kt\u00f3ry tak dobrze odnalaz\u0142 si\u0119 w roli wokalisty i sw\u00f3j aparat wokalny traktuje jak kolejny syntezatorowy plug-in.<\/p>\n<p>Wokalnie &#8211; i to wywo\u0142uje u mnie lekki dystans &#8211; bywa te\u017c bardzo blisko Antony&#8217;ego, szczeg\u00f3lnie wtedy, gdy Blake rezygnuje z ingerowania w barw\u0119 w\u0142asnego g\u0142osu. S\u0105 momenty (&#8222;DLM&#8221;), gdy zostaje z bardzo tradycyjnym akompaniamentem fortepianu i s\u0105 to wokalnie momenty znakomite, ale jednak na granicy przes\u0142odzenia. A p\u0142yta w ca\u0142o\u015bci nale\u017cy do lekkich, pozytywnych i \u0142adnych. Maszyny przynosz\u0105 muzyce Blake&#8217;a &#8211; zdolnego, potrafi\u0105cego ostro\u017cnie z nich korzysta\u0107 &#8211; r\u00f3wnowag\u0119. Chyba nie chcia\u0142bym us\u0142ysze\u0107 jego p\u0142yty a cappella.<\/p>\n<p>Ciekawym zaburzeniem jest tu wsp\u00f3\u0142praca z Brianem Eno w utworze &#8222;Digital Lion&#8221;, ale znacznie bardziej naturalna wydaje si\u0119 kombinacja Blake-RZA w utworze &#8222;Take a Fall From Me&#8221;, cho\u0107 tu zn\u00f3w przez moment mam wra\u017cenie, \u017ce s\u0142ucham go\u015bcinnego udzia\u0142u Antony&#8217;ego na p\u0142ycie hiphopowej. Imponuje przede wszystkim to, \u017ce Blake jako autor, producent i wokalista dobieg\u0142 na tej p\u0142ycie do ko\u0144ca w tak dobrej formie, \u017ce umiej\u0119tnie roz\u0142o\u017cy\u0142 akcenty i ostatnie dwa nagrania &#8211; po niez\u0142ej reszcie &#8211; przekonuj\u0105 ostatecznie o jego talencie. Tam, gdzie debiut pozostawia\u0142 jakie\u015b w\u0105tpliwo\u015bci, &#8222;Overgrown&#8221; b\u0142yszczy, wprowadzaj\u0105c znane ju\u017c z grubsza patenty muzyki brytyjskiej w jakie\u015b jeszcze nowsze rejony, niczym dziwny Sherlock Holmes grany w nowej serii BBC przez Benedicta Cumberbatcha z powodzeniem &#8211; ale przecie\u017c i z szacunkiem dla tradycji &#8211; wyprowadzi\u0142 w futurystyczne rejony stare\u0144kiego bohatera kultury popularnej.<\/p>\n<p>No a z tym pytaniem &#8211; rock&#8217;n&#8217;roll mo\u017ce sobie pos\u0142ucha\u0107 Blake&#8217;a.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/james_blake_overgrown.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/james_blake_overgrown-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"james_blake_overgrown\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4403\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/james_blake_overgrown-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/james_blake_overgrown.jpg 280w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>JAMES BLAKE &#8222;Overgrown&#8221;<\/strong><br \/>\nAtlas 2013<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Overgrown&#8221;, &#8222;Take a Fall For Me&#8221;, &#8222;Retrograde&#8221;, &#8222;To the Last&#8221;, &#8222;Our Love Comes Back&#8221;.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F78278216\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nawi\u0105\u017c\u0119 do poprzedniego wpisu: dawno ju\u017c nie odchodzi\u0142 kto\u015b, komu tak wielu \u017cyczy\u0142o tyle z\u0142ego. W szczeg\u00f3lno\u015bci &#8211; tak wielu muzyk\u00f3w. Wychowywa\u0142em si\u0119 muzycznie w latach 80. i, prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, cz\u0119\u015bciej s\u0142ysza\u0142em w piosenkach nazwisko Thatcher ni\u017c Jaruzelski. Wi\u0119c dzi\u015b, gdy tylko us\u0142ysza\u0142em wiadomo\u015bci, dotar\u0142o do mnie, \u017ce zmar\u0142a osoba, kt\u00f3rej obecno\u015b\u0107 ogniskowa\u0142a najczarniejsze emocje [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4403,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31,312,120,7,1228,106],"tags":[427,1316],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4399"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4399"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4399\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4409,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4399\/revisions\/4409"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4403"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4399"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4399"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4399"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}