{"id":44002,"date":"2024-08-02T12:12:21","date_gmt":"2024-08-02T10:12:21","guid":{"rendered":"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=44002"},"modified":"2024-08-02T19:16:19","modified_gmt":"2024-08-02T17:16:19","slug":"nagrania-corki-tego-kraju","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/08\/02\/nagrania-corki-tego-kraju\/","title":{"rendered":"Nagrania c\u00f3rki tego kraju"},"content":{"rendered":"<p>Bohaterka dzisiejszego wpisu prze\u017cywa w\u0142a\u015bnie najlepszy czas od debiutu. I nie, nie chodzi o Taylor Swift (pisz\u0119 o niej dzi\u015b w serwisie Polityka.pl), tylko o <strong>Meshell Ndegeocello<\/strong>. A w ameryka\u0144skim rozk\u0142adzie napi\u0119\u0107 spo\u0142ecznych r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy nimi jest du\u017ca. Soulowo-jazzowa wokalistka i basistka, kluczowa posta\u0107 ubieg\u0142ego roku, autorka jednej z najlepszych wtedy p\u0142yt (<em>The Omnichord Real Book<\/em>), a w tym roku autorka \u015bwietnego ho\u0142du dla Sun Ra, prowadzi nas tym razem w samo serce dyskusji o tym, jak to jest by\u0107 Afroamerykaninem. Podejmuje ten w\u0105tek dok\u0142adnie w 100-lecie urodzin Jamesa Baldwina, kt\u00f3rego esej <em>Nast\u0119pnym razem po\u017car<\/em> (niedawno opublikowany przez Karakter), postrzegany czasem przez pryzmat \u015bwieckiego kazania, pos\u0142u\u017cy\u0142 jako bezpo\u015brednia inspiracja dla stosownie zatytu\u0142owanego albumu <em>No More Water: The Gospel of James Baldwin<\/em>. Wyszed\u0142 z tego album niezwykle finezyjny, jak zwykle w wypadku Ndegeocello trudny do gatunkowej klasyfikacji i zdradzaj\u0105cy niebywa\u0142\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107 &#8211; to te\u017c trop zgodny z lini\u0105 literack\u0105 Baldwina, opowiadaj\u0105cego o nier\u00f3wno\u015bciach rasowych i spo\u0142ecznych przez pryzmat w\u0142asnej historii i swoich emocji. I ozdoba premierowego pi\u0105tku, kt\u00f3ry ma ju\u017c niez\u0142\u0105 &#8222;drug\u0105 nog\u0119&#8221; w postaci cyfrowej wersji nowej p\u0142yty Jacka White&#8217;a.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe width=100% height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/XdFqNtHO4nE?si=S9rN_p3t3Tt9iTnl\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Baldwina w muzycznym kontek\u015bcie <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/ksiazki\/1938260,1,recenzja-ksiazki-james-baldwin-zapiski-syna-tego-kraju.read\">przypomina\u0142em cztery lata temu w POLITYCE<\/a>. Ukaza\u0142y si\u0119 w\u00f3wczas <em>Zapiski syna tego kraju<\/em>, mieli\u015bmy t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 w rankingu m\u0105drych wydawnictw opowiadaj\u0105cych o wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci, bo zmar\u0142y w 1987 r. ameryka\u0144ski autor wyprzedzi\u0142 mocno swoje czasy. Opisywa\u0142em tam jego podr\u00f3\u017c po Europie, kiedy w szwajcarskiej miejscowo\u015bci, gdzie dzieci pokrzykuj\u0105 za nim <em>Murzyn!<\/em>, notowa\u0142: <em>Najwi\u0119kszy analfabeta spo\u015br\u00f3d nich jest spokrewniony w spos\u00f3b, w jaki ja nie jestem z Dantem, Szekspirem, Micha\u0142em Anio\u0142em, Ajschylosem, da Vincim, Rembrandtem i Racine\u2019em; katedra w Chartres m\u00f3wi do nich co\u015b, czego nie mo\u017ce wyrzec w moj\u0105 stron\u0119, i podobnie b\u0119dzie z nowojorskim Empire State Building, gdyby kt\u00f3remukolwiek z tutejszych przysz\u0142o go kiedy\u015b zobaczy\u0107. Z ich hymn\u00f3w i ta\u0144c\u00f3w wywodz\u0105 si\u0119 Beethoven i Bach<\/em>. Pisa\u0142em o tym, jak du\u017co si\u0119 zmieni\u0142o, odk\u0105d to afroameryka\u0144scy koszykarze i raperzy &#8211; ale te\u017c filmowcy i literaci &#8211; s\u0105 bohaterami dla dzieciak\u00f3w z europejskiej prowincji. Nie potrzebowali si\u0119 dopisywa\u0107 do tamtych mit\u00f3w kulturalnych, zbudowali w\u0142asne.\u00a0<\/p>\n<p><em>No More Water<\/em> to nie jest przedsi\u0119wzi\u0119cie uszyte szybko pod rocznic\u0119, Ndegeocello pracuje nad tym albumem od lat. I ten brak po\u015bpiechu, dopracowanie oraz koncentracj\u0119 s\u0142ycha\u0107. Nie wytapetuje tymi utworami wakacyjnej listy przeboj\u00f3w (cho\u0107 <em>Love<\/em> robi na tle innych nagra\u0144 w tym roku du\u017ce wra\u017cenie), ale ka\u017cdy przygotowa\u0142a indywidualnie, zapraszaj\u0105c wielu fantastycznych go\u015bci (jest tu saksofonista Josh Johnson, jest tr\u0119bacz Paul Thompson, jest znakomity Julius Rodriguez, Chris Bruce na gitarze itd.). Autorka wspomina wr\u0119cz o wchodzeniu do g\u0142owy Baldwina. I rzeczywi\u015bcie co\u015b w tym jest. Muzyka nie jest medium informacyjnym, a przynajmniej nie sprawdza si\u0119 jako takie najlepiej. Jest za to wehiku\u0142em emocji &#8211; i w\u0142a\u015bnie t\u0119 rozedrgan\u0105 emocjonalnie osobowo\u015b\u0107 pisarza dostajemy tu w pierwszej kolejno\u015bci. Warto pos\u0142ucha\u0107, cho\u0107by i po to, \u017ceby och\u0142on\u0105\u0107 nieco po atrakcjach dobrze zaprojektowanej, ale oczywi\u015bcie troch\u0119 przez to przewidywalnej Swift. Oczywi\u015bcie tam jest porz\u0105dne masowe low-brow, a tutaj mamy high-brow na najwy\u017cszym poziomie.\u00a0<\/p>\n<p>S\u0105 pewne obiektywne trudno\u015bci. P\u0142yta trwa 76 minut. Trzeba si\u0119 te\u017c przygotowa\u0107 na du\u017ce ilo\u015bci tekstu. D\u0142ugie monologi czasem mog\u0105 znu\u017cy\u0107 tych, kt\u00f3rzy nie t\u0119skni\u0105 za pisarstwem Baldwina (czego bym nie rozumia\u0142, ale s\u0105 r\u00f3\u017cne wra\u017cliwo\u015bci literackie), ale bywaj\u0105 pasjonuj\u0105ce i bez wzgl\u0119du na to &#8211; jak w <em>Tsunami Rising. <\/em>W ca\u0142o\u015bci rzecz jednak ol\u015bniewa i chcia\u0142oby si\u0119 od razu zobaczy\u0107 wersj\u0119 sceniczn\u0105. Dajcie Meshell bud\u017cet Taylor, a zrobi z tego tak\u0105 sztuk\u0119, \u017ce prosz\u0119 siada\u0107.<\/p>\n<p><strong>MESHELL NDEGEOCELLO <em>No More Water: The Gospel of James Baldwin<\/em><\/strong>, Blue Note 2024\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/2ba5r7icQRIInoWJYUrsSJ?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<div>27.07 <strong>Nat Birchall<\/strong> Drums of Meditation\u200b\/\u200bDimension of the Drums\u00a0<\/div>\n<div>29.07 <strong>04 AM Service<\/strong> Service 1, Posh Isolation<\/div>\n<div>29.07 <strong>Tomasz Bednarczyk <\/strong>NFTBH EP (slowed), Somewhere Nowhere<\/div>\n<div>30.07 <strong>Boys Cry<\/strong> we&#8217;ve managed to release our new album before the tour in Poland<\/div>\n<div>2.08<strong> Angelica Sanchez, Barry Guy &amp; Ram\u00f3n L\u00f3pez <\/strong>Live at Jazzdoor, Maya<\/div>\n<div>2.08 <strong>Bastien Keb<\/strong> Songs from Lilla, Def Presse<\/div>\n<div>2.08 <strong>Chrystabell &amp; David Lynch<\/strong> Cellophane Memories, Sacred Bones<\/div>\n<div>2.08 <strong>Darian Donovan Thomas<\/strong> A Room With Many Doors : Night, New Amsterdam<\/div>\n<div>2.08 <strong>Eiko Ishibashi, Jim O&#8217;Rourke, Tatsuhisa Yamamoto, Kei Matsumaru &amp; Giovanni Di Domenico<\/strong> Sakuraza, Modern Obscure Music<\/div>\n<div>2.08 <strong>J.R.C.G.<\/strong> Grim Iconic\u200b.\u200b.\u200b.\u200b(\u200bSadistic Mantra), Sub Pop<\/div>\n<div>2.08<strong> Jack White<\/strong> No name, Third Man<\/div>\n<div>2.08 <strong>Joe Ely<\/strong> Driven to Drive, Rack \u2019Em\/Thirty Tigers<br \/>2.08 <strong>JPEGMAFIA<\/strong> I Lay Down My Life for You, AWAL<\/div>\n<div>2.08 <strong>Kacey Musgraves<\/strong> Deeper Well: Deeper Into the Well, Interscope<\/div>\n<div>2.08 <strong>Loidis<\/strong> One Day, Incienso<\/div>\n<div>2.08 <strong>Meshell Ndegeocello<\/strong> No More Water: The Gospel of James Baldwin, Blue Note<\/div>\n<div>2.08 <strong>Moses Sumney<\/strong> Sophcore EP, Tuntum<\/div>\n<div>2.08 <strong>Navy Blue<\/strong> Memoirs in Armour, Freedom Sounds<\/div>\n<div>2.08 <strong>Nick Zanca<\/strong> Hindsight, American Dreams<\/div>\n<div>2.08 <strong>Orville Peck<\/strong> Stampede, Warner<\/div>\n<div>2.08<strong> Personal Trainer<\/strong> Still Willing, Bella Union<\/div>\n<div>2.08 <strong>Polo G<\/strong> Hood Poet, Columbia<\/div>\n<div>2.08 <strong>Simon Fisher Turner<\/strong> Instability of the Signal, Mute<\/div>\n<div>2.08 <strong>Suzanne Ciani<\/strong> Buchla Concert at Galeria Bonino New York April 1974, Finders Keepers arch<\/div>\n<div>2.08 <strong>The Smashing Pumpkins<\/strong> Aghori Mhori Mei, Martha&#8217;s Music<\/div>\n<div>2.08 <strong>Tomin<\/strong> Flores para Verene \/ Cantos para Caramina, International Anthem<\/div>\n<div>2.08 <strong>VA<\/strong> Kampire Presents: A Dancefloor in Ndola, Strut<\/div>\n<div>2.08 <strong>VA<\/strong> \u00c1frica Negra &#8211; Antologia Vol. 2, Les Disques Bongo Joe<\/div>\n<div>2.08 <strong>Ween<\/strong> Chocolate and Cheese (Deluxe Edition), Rhino<\/div>\n<div>2.08 <strong>Why?<\/strong> The Well I Fell Into<\/div>\n<div>2.08 <strong>X<\/strong> Smoke &amp; Fiction, Fat Possum<\/div>\n<div>\u00a0<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Bohaterka dzisiejszego wpisu prze\u017cywa w\u0142a\u015bnie najlepszy czas od debiutu. I nie, nie chodzi o Taylor Swift (pisz\u0119 o niej dzi\u015b w serwisie Polityka.pl), tylko o Meshell Ndegeocello. A w ameryka\u0144skim rozk\u0142adzie napi\u0119\u0107 spo\u0142ecznych r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy nimi jest du\u017ca. Soulowo-jazzowa wokalistka i basistka, kluczowa posta\u0107 ubieg\u0142ego roku, autorka jednej z najlepszych wtedy p\u0142yt (The Omnichord Real [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":44012,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,3309,4009,4993,7],"tags":[5834,1163],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44002"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=44002"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44002\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":44025,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44002\/revisions\/44025"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/44012"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=44002"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=44002"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=44002"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}