{"id":44260,"date":"2024-08-28T15:21:30","date_gmt":"2024-08-28T13:21:30","guid":{"rendered":"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=44260"},"modified":"2024-08-28T15:21:30","modified_gmt":"2024-08-28T13:21:30","slug":"wszystko-gra-az-za-bardzo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/08\/28\/wszystko-gra-az-za-bardzo\/","title":{"rendered":"Wszystko gra. A\u017c za bardzo"},"content":{"rendered":"

„Przetwarzamy bezprecedensow\u0105 liczb\u0119 zg\u0142osze\u0144” – mo\u017cna przeczyta\u0107 w najnowszym komunikacie grupy Oasis. Czyli system rejestracji nabywc\u00f3w bilet\u00f3w na przysz\u0142oroczn\u0105 tras\u0119 koncertow\u0105 – og\u0142oszon\u0105 wraz z wie\u015bci\u0105 o powrocie zespo\u0142u na scen\u0119 po 15 latach – nie wytrzyma\u0142 zainteresowania. Nic dziwnego – po pierwsze, Ticketmasterowi ju\u017c si\u0119 to zdarza\u0142o, po drugie po raz kolejny obserwujemy ekonomi\u0119 ograniczonych zasob\u00f3w w dzia\u0142aniu. Nap\u0119dzi\u0142a ona rynek muzyczny do granic zdrowego rozs\u0105dku – tym bardziej \u017ce kupowanie bilet\u00f3w na przysz\u0142y rok to, przypomnijmy, wiele r\u00f3\u017cnych ryzyk. W tym wypadku – tak\u017ce ryzyko ponownego rozk\u0142adu dobrych stosunk\u00f3w pomi\u0119dzy bra\u0107mi Gallagherami, kt\u00f3ry to konflikt przerwa\u0142 karier\u0119 Oasis. Jest to bowiem rodzaj gry hazardowej. W mi\u0119dzyczasie ich widownia doros\u0142a, zrobi\u0142a kariery i zarobi\u0142a na drogie (jeszcze nie wiemy jak bardzo drogie, ale dowiemy si\u0119 jutro o 9.00, gdy wystartuje ta prawdziwa sprzeda\u017c) bilety. A dzi\u015b boi si\u0119 straci\u0107 \u017cyciow\u0105 szans\u0119 zobaczenia zespo\u0142u raz jeszcze. Na pewno bardziej ni\u017c na pocz\u0105tku wieku, kiedy Oasis nie byli w stanie wype\u0142ni\u0107 warszawskiego Torwaru<\/a>. I kiedy ceny wej\u015bci\u00f3wek na brytyjskie koncerty (teraz og\u0142oszono na razie te\u017c tylko koncerty na Wyspach) mo\u017cna by\u0142o kupi\u0107 za ok. 30 funt\u00f3w. Ten fenomen robi te\u017c fan\u00f3w z os\u00f3b postronnych. Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce reaktywacj\u0119 grupy Oasis zauwa\u017cy\u0142o ju\u017c chyba wi\u0119cej os\u00f3b ni\u017c odnotowa\u0142o jej rozpad – a ten przecie\u017c do najcichszych nie nale\u017ca\u0142.\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Gry wok\u00f3\u0142 wielkiego popytu na imprezy masowe przynosz\u0105 zreszt\u0105 r\u00f3\u017cne wyniki. Gotowy do akcji i startuj\u0105cy jutro SBM FFestival utkn\u0105\u0142 tu\u017c przed imprez\u0105 – jak s\u0142ysza\u0142em – w urz\u0119dniczym limbo. Ostatecznie po dope\u0142nieniu wszystkich formalno\u015bci zgod\u0119 dosta\u0142. Ale zebra\u0142 te\u017c internetowe protesty mieszka\u0144c\u00f3w i niepokoje ekolog\u00f3w zwi\u0105zane z nowym miejscem akcji – terenem warszawskiego AWF-u (s\u0105siaduj\u0105cym z Lasem Biela\u0144skim). O d\u0142ugim parali\u017cu decyzyjnym zadecydowa\u0142y by\u0107 mo\u017ce inne gor\u0105ce imprezy tego lata. W ko\u0144cu miasto zebra\u0142o sporo krytyki po lipcowym Clout Festivalu (tu by\u0142y skargi na ha\u0142as i brutalno\u015b\u0107 ochrony), a ostatnio po M\u0119skim Graniu na Bemowie (tu relacja „Gazety Wyborczej”<\/a> m\u00f3wi\u0142a o transportowym parali\u017cu dzielnicy). I w tym mo\u017ce by\u0107 co\u015b z gry. Jest w mie\u015bcie – jak si\u0119 okazuje – publiczno\u015b\u0107 na kilka wielkich plenerowych imprez organizowanych latem, bo sektor koncertowy wydaje si\u0119 ci\u0105gle rosn\u0105\u0107. Pytanie o sensowne wkomponowanie ich w tkank\u0119 miasta b\u0119dzie wraca\u0107. Regu\u0142y gry by\u0142yby ja\u015bniejsze – dla wszystkich – gdyby dosz\u0142o do od dawna proponowanych zmian w ustawie o bezpiecze\u0144stwie imprez masowych.\u00a0<\/p>\n

Z punktu widzenia gier mamy w og\u00f3le do\u015b\u0107 obfity tydzie\u0144 – tak\u017ce wydawniczo. Brian Gibson z Lightning Bolt wyda\u0142 w\u0142a\u015bnie p\u0142yt\u0119 ze \u015bcie\u017ck\u0105 d\u017awi\u0119kow\u0105 do swojej gry Thrasher<\/em>, jeszcze chyba niedost\u0119pnej w sprzeda\u017cy. A Christopher Taylor opublikowa\u0142 du\u017cy album pod szyldem Body Meat<\/strong>. I to jest rzecz zdecydowanie wsp\u00f3\u0142czesna: studyjne przedsi\u0119wzi\u0119cie, kt\u00f3re oczywi\u015bcie b\u0119dzie mia\u0142o sw\u00f3j koncertowy wymiar (trasa p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105), ale kt\u00f3re brzmi, jak gdyby kto\u015b pomy\u015bla\u0142 o nowym podej\u015bciu do liftingu rockowej formu\u0142y. Ju\u017c nie tak jak przy okazji Radiohead po OK Computer<\/em>, tylko tak, jak gdyby Taylor pracowa\u0142 na zam\u00f3wienie Simona Reynoldsa i pr\u00f3bowa\u0142 zilustrowa\u0107 jego Futuromani\u0119<\/em>: du\u017co autotune’a, wi\u0119cej autotune’a, a do tego rytmy klubowe z kr\u0119gu najmodniejszych (recenzent Pitchforka s\u0142usznie szuka tu afryka\u0144skich nalecia\u0142o\u015bci – cho\u0107 nie takich, jakie mieli\u015bmy za spraw\u0105 ojca Taylora, graj\u0105cego na bongosach w Earth, Wind & Fire). Ale jednak – przy tym wszystkim – dramaturgia rodem z rockowej sceny alternatywnej. S\u0105 fragmenty jakby lekko niedorobione (Electrische<\/em>), nie jest to idealny album, ale prawie wszystko jest na nim \u015bwie\u017ce i ciekawe. A o\u015bmiominutowe Obu No Seirei<\/em> nadaje si\u0119 do s\u0142uchania na repeacie. Proponuj\u0119 pos\u0142ucha\u0107 podczas oczekiwania na odpowied\u017a od systemu bilet\u00f3w grupy Oasis. Albo od razu poczeka\u0107 na koncerty Body Meat. Bilety – o ile Taylor trafi do Polski – b\u0119d\u0105 zapewne stosunkowo tanie, a w ekonomii tych ograniczonych zasob\u00f3w obowi\u0105zuje jeszcze jedna zasada: nie mo\u017cna nadrobi\u0107 imprez, kt\u00f3re si\u0119 ju\u017c odby\u0142y. Dlatego warto inwestowa\u0107 w to, co si\u0119 rozwija, a nie w to, co wesz\u0142o na poziom stadionowej monetyzacji. Patrze\u0107 do przodu, a nie wstecz.\u00a0 \u00a0<\/p>\n

BODY MEAT Starchris<\/em><\/strong>, Partisan 2024<\/p>\n\n\n