{"id":45383,"date":"2024-12-06T12:30:41","date_gmt":"2024-12-06T11:30:41","guid":{"rendered":"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=45383"},"modified":"2024-12-06T15:48:59","modified_gmt":"2024-12-06T14:48:59","slug":"jedzcie-cukierki-nie-papierki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2024\/12\/06\/jedzcie-cukierki-nie-papierki\/","title":{"rendered":"Jedzcie cukierki, nie papierki"},"content":{"rendered":"

Raz do roku, m\u00f3wi\u0105c wcale nie tak metaforycznie, \u017cremy papierki. Koncern potrzebuje kapitalizacji i reklamy, wysy\u0142a wi\u0119c ka\u017cdemu grudniowy papierek z logiem, na kt\u00f3rym wykorzystuje dane, kt\u00f3re o nas zbiera\u0142 przez ca\u0142y rok, a my z dum\u0105 publikujemy to w sieci. W bran\u017cy informatycznej obowi\u0105zuje jasna zasada: je\u015bli co\u015b jest za darmo, to ty jeste\u015b towarem. Sprawdza si\u0119 to przy okazji Wrapped, genialnie wymy\u015blonej akcji promocyjnej Spotify, kt\u00f3ra ka\u017ce u\u017cytkownikom serwisu pilnie wytapetowa\u0107 sie\u0107 swoimi statystykami. To pierwszy poziom, na kt\u00f3rym to my jeste\u015bmy towarem. Poziom drugi to oczywi\u015bcie sama statystyka, kt\u00f3ra czyni z takiego serwisu bezcenne narz\u0119dzie promocji. I ta podwy\u017csza warto\u015b\u0107 akcji koncernu. Jest jeszcze poziom trzeci: sama idea p\u0142acenia bardzo, bardzo ma\u0142o za bardzo, bardzo du\u017co. W tym sensie na co dzie\u0144 Spotify jest dla nas prawie darmowy, a my zn\u00f3w jeste\u015bmy prawie wy\u0142\u0105cznie mi\u0119sem armatnim. Oczywi\u015bcie ja r\u00f3wnie\u017c, jako regularny u\u017cytkownik tego i innych, bardzo wygodnych serwis\u00f3w streamingowych. B\u0105d\u017amy jednak szczerzy, tak\u017ce przed sob\u0105: podawa\u0107 sobie dalej kadr z najcz\u0119\u015bciej s\u0142uchanymi w ci\u0105gu roku piosenkami ze Spotify to tak, jakby sobie podawa\u0107 dalej list\u0119 rocznych zakup\u00f3w z Empiku czy Bonito, cho\u0107 z tych artystom zostaje w kieszeni znacznie wi\u0119cej. Najwi\u0119cej zostaje z zakup\u00f3w u niezale\u017cnych wydawc\u00f3w i dystrybutor\u00f3w oraz na takim Bandcampie (dzi\u015b Bandcamp Friday), ale ci niestety nie chc\u0105 lub nie mog\u0105 nam zaproponowa\u0107 swojego Wrapped. To s\u0105 prawdziwe kalorie dla rynku, Spotify i jego bezpo\u015brednia konkurencja to na ich tle rzeczywi\u015bcie tylko pusty papierek. Ale jeszcze g\u0142\u0119bsza prawda jest taka, \u017ce wszystkie<\/strong> zestawienia najlepszych p\u0142yt roku, jakie rynek podrzuca wam o tej porze – nawet te naj\u015bwiatlejsze – to tylko ko\u0142o zamachowe rynku, kt\u00f3ry chce wi\u0119cej sprzeda\u0107 i nie ma to poruszenie wiele wsp\u00f3lnego z muzyk\u0105. Co powiedziawszy, mog\u0119 spojrze\u0107 na pi\u0105tek w premierach – mimo grudniowej pory ca\u0142kiem atrakcyjny.\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n

Ch\u0119tnie udowodni\u0119 bezsens podsumowa\u0144 przygotowywanych na pocz\u0105tek grudnia. Na jednym prostym i bardzo \u015bwie\u017cym przyk\u0142adzie. Jest nim solowy album Heavy Metal<\/em> Camerona Wintera<\/strong>. Chodzi o posta\u0107 znan\u0105 ju\u017c nieco z bardzo obiecuj\u0105cego nowojorskiego zespo\u0142u Geese, kt\u00f3rego 3D Country<\/em> by\u0142o jedn\u0105 z ciekawszych p\u0142yt ubieg\u0142ego roku. W zestawie solowych utwor\u00f3w Wintera – komponowanych podobno gdzie\u015b po piwnicach i taks\u00f3wkach Nowego Jorku – s\u0142ycha\u0107 cie\u0144 tego, co mamy w Geese, czyli muzyki gitarowej inspirowanej nie tylko postpunkiem, ale i folkiem czy country. A do tego s\u0142ycha\u0107 bardzo osobisty przekaz, ods\u0142oni\u0119cie si\u0119 momentami do poziomu bardzo poruszaj\u0105cego. Tak by\u0142o w 0$<\/em>, jednym z lepszych singli ko\u0144c\u00f3wki roku, pe\u0142nym dramaturgii, d\u0142ugim, cho\u0107 zbudowanym wok\u00f3\u0142 prostego fortepianowego motywu i na do\u015b\u0107 zwyczajnym balladowym silniku. Dlatego ca\u0142ego Heavy Metal ci najbardziej niecierpliwi mog\u0105 s\u0142ucha\u0107 od ko\u0144ca – w\u0142a\u015bnie od tej kompozycji, ale te\u017c od wchodz\u0105cego od razu na poziom kulminacji, zn\u00f3w emocjonalnie gor\u0105cego Nina + Field of Cops<\/em>.<\/p>\n

Piosenki, a mo\u017ce bardziej pie\u015bni Wintera, to niez\u0142y pomost pomi\u0119dzy tym, czym by\u0142a scena nowojorska w latach 70., post-rock’n’rollowa, prowadzona stylem takich osobowo\u015bci jak Lou Reed (do kt\u00f3rego znajdziemy tu odniesienia), a czym jest dzi\u015b, gdy \u0142atwiej znale\u017a\u0107 na niej inspiracje folkowe (jak u Big Thief). Nie twierdz\u0119, \u017ce to cud \u015bwiata, ale album, po kt\u00f3rym ten i \u00f3w po\u017ca\u0142uje jednak zamkni\u0119tych podsumowa\u0144. A na Wrapped to w og\u00f3le dopiero za rok.\u00a0\u00a0<\/p>\n

CAMERON WINTER Heavy Metal<\/em><\/strong>, Partisan 2024\u00a0<\/p>\n\n\n