{"id":46530,"date":"2025-03-20T10:05:19","date_gmt":"2025-03-20T09:05:19","guid":{"rendered":"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=46530"},"modified":"2025-03-20T10:05:19","modified_gmt":"2025-03-20T09:05:19","slug":"kiedy-skoncza-sie-nazwy-zespolow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2025\/03\/20\/kiedy-skoncza-sie-nazwy-zespolow\/","title":{"rendered":"Kiedy sko\u0144cz\u0105 si\u0119 nazwy zespo\u0142\u00f3w"},"content":{"rendered":"<p>Dzie\u0144, w kt\u00f3rym wszystkie melodie zostan\u0105 napisane, wydaje si\u0119 ci\u0105gle niesko\u0144czenie odleg\u0142y. Ale czasy, w kt\u00f3rych trudno sobie za\u0142o\u017cy\u0107 sensowny adres na Gmailu bez wykorzystywania do tego kolejnych liczb albo fiku\u015bnych zabieg\u00f3w z \u0142\u0105czeniem imion i nazwisk, ju\u017c nadesz\u0142y. A moment, kiedy trudno b\u0119dzie &#8211; przynajmniej na zglobalizowanym, angloj\u0119zycznym rynku &#8211; wymy\u015bli\u0107 dobr\u0105 i prost\u0105, a przy tym oryginaln\u0105 nazw\u0119 zespo\u0142u, wydaje si\u0119 bardzo bliski. Wiedz\u0105 o tym cz\u0142onkowie japo\u0144skiego Goat &#8211; ewentualnie Goat (JP) &#8211; kt\u00f3rych perypetie opisywa\u0142 dwa lata temu w &#8222;The Wire&#8221; James Hadfield. Najpierw trafili na festiwal Le Guess Who? do Utrechtu, gdzie publiczno\u015b\u0107 przysz\u0142a na szwedzki Goat (motoryka ich \u0142\u0105czy, sfera melodyczna i aran\u017cacje dziel\u0105 do\u015b\u0107 zdecydowanie). A p\u00f3\u017aniej jeden z europejskich promotor\u00f3w zabookowa\u0142 ich pomy\u0142kowo w miejsce greckiego Goat graj\u0105cego death metal. Jest jeszcze noise&#8217;owy Goat z Teksasu, blackmetalowy z Danii i kilka innych, mniej rozpoznawalnych. W ko\u0144cu formacja Koshiro Hino &#8211; w pocz\u0105tkach drogi Talking Dead Goats &#8211; musia\u0142a dorzuci\u0107 do nazwy owo &#8222;JP&#8221; w nawiasie, wyr\u00f3\u017cnik wskazuj\u0105cy chocia\u017c kraj pochodzenia. Owszem, stylistycznie trudno o pomy\u0142k\u0119 &#8211; ten Goat z Osaki to zesp\u00f3\u0142 momentami skrajnie minimalistyczny, momentami reichowski do b\u00f3lu (macie wra\u017cenie, \u017ce us\u0142yszycie <em>Drumming<\/em> za 3, 2, 1&#8230;), eksponuj\u0105cy perkusyjne aspekty wszystkich rockowych instrument\u00f3w &#8211; ale problem istnieje. Kto nigdy nie pomyli\u0142 psychodelicznego Ghost z Japonii z popularniejszym metalowym zespo\u0142em ze Szwecji? A tej ostatniej z dawn\u0105 gda\u0144sk\u0105 formacj\u0105 graj\u0105c\u0105 metal? Kto przez przypadek nie odkry\u0142 tej drugiej Nirvany? Albo kapitalnego sk\u0105din\u0105d, starego Death? Kto si\u0119 nie zapl\u0105ta\u0142 w\u015br\u00f3d The Nomads, kt\u00f3rzy w historii muzyki grali R&amp;B (Amerykanie z lat 50.), surf rocka (Amerykanie z lat 60.), punka (Brytyjczycy z kolejnej dekady) czy gara\u017cowy rock w starym stylu (Szwedzi z lat 80.)? Przy czym popularny serwis streamingowy pokazuje mi zespo\u0142\u00f3w o tej nazwie a\u017c 11.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe width=100% height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/5b8nQE_NC8U?si=r9oviFuZaUvXLk07\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Pisz\u0119 o tym wszystkim tak\u017ce dlatego, \u017ce ani legenda, ani stopie\u0144 rozpoznawalno\u015bci japo\u0144skiego Goat nie podsuwaj\u0105 jakie\u015b atrakcyjnej narracji pozwalaj\u0105cej ich muzyk\u0105 zainteresowa\u0107. Gdyby to by\u0142 blog o ta\u0144cu, napisa\u0142bym: pos\u0142uchajcie muzyki do spektaklu w choreografii Cindy Van Acker, bo to posta\u0107 w sferze ta\u0144ca bardziej znana (u nas m.in. ze spektaklu na Malta Festivalu) ni\u017c Goat na scenie muzycznej. Gdyby to by\u0142 blog teatralny, rozpisywa\u0142bym si\u0119 o tym, \u017ce stron\u0119 wizualn\u0105 <em>Without References<\/em>, do kt\u00f3rego Goat napisali muzyk\u0119 bardziej jeszcze minimalistyczn\u0105 i oszcz\u0119dn\u0105 ni\u017c na poprzednich albumach, pomaga\u0142 tworzy\u0107 Romeo Castellucci. A tak powinienem w j\u0119zyku muzycznym Japo\u0144czyk\u00f3w (jeden z ich popularniejszych utwor\u00f3w nosi bardzo adekwatny do zawarto\u015bci tytu\u0142 <em>III I IIII III<\/em>) zacz\u0105\u0107 opisywa\u0107 nagrane w trio kompozycje jako np.<em> I III I II<\/em> (otwieraj\u0105ce p\u0142yt\u0119 <em>Quest<\/em>). Tyle \u017ce im dalej p\u00f3jdziemy w ten materia\u0142, tym bardziej precyzyjna rytmika \u0142\u0105cz\u0105ca minimal music i wp\u0142ywy IDM zacznie si\u0119 rozpuszcza\u0107, prowadz\u0105c nas w stron\u0119 sonorystyki, eksponowania brzmieniowego charakteru instrument\u00f3w perkusyjnych (przy czym instrumentami perkusyjnymi w tym \u015bwiecie s\u0105 tak\u017ce gitara i bas). Dalej ju\u017c narracj\u0119 musia\u0142by poprowadzi\u0107 chyba nasz Adam Go\u0142\u0119biewski, albo Brian Chase, b\u0119bniarz Yeah Yeah Yeahs znany ze wspania\u0142ej solowej serii <em>Drums &amp; Drones<\/em>. Ja mog\u0119 tylko napisa\u0107 na koniec, \u017ce ta ilustracyjna muzyka, kt\u00f3r\u0105 nagrali wsp\u00f3lnie Koshiro Hino, Atsumi Tagami i Takafumi Okada, by\u0142a dla mnie najcz\u0119\u015bciej s\u0142uchan\u0105 p\u0142yt\u0105 tygodnia. A w\u015br\u00f3d konkurencji mia\u0142a albumy Sylvie Courvoisier i Mary Halvorson oraz tria Gregory Uhlmann, Josh Johnson, Sam Wilkes. Te\u017c godne najwy\u017cszego uznania. No i \u0142atwiejsze do promowania &#8211; jak ju\u017c wspomnia\u0142em, \u0142\u0105czenie nazwisk za\u0142atwia wiele problem\u00f3w z rozpoznawalno\u015bci\u0105 na wype\u0142nionej szczelnie muzycznej scenie.\u00a0<\/p>\n<p><strong>GOAT (JP) <em>Without References \/ Cindy Van Acker<\/em><\/strong>, Latency 2025\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2017713675\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/goatjp.bandcamp.com\/album\/without-references-cindy-van-acker\">Without References \/ Cindy Van Acker by goat (jp)<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dzie\u0144, w kt\u00f3rym wszystkie melodie zostan\u0105 napisane, wydaje si\u0119 ci\u0105gle niesko\u0144czenie odleg\u0142y. Ale czasy, w kt\u00f3rych trudno sobie za\u0142o\u017cy\u0107 sensowny adres na Gmailu bez wykorzystywania do tego kolejnych liczb albo fiku\u015bnych zabieg\u00f3w z \u0142\u0105czeniem imion i nazwisk, ju\u017c nadesz\u0142y. A moment, kiedy trudno b\u0119dzie &#8211; przynajmniej na zglobalizowanym, angloj\u0119zycznym rynku &#8211; wymy\u015bli\u0107 dobr\u0105 i prost\u0105, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":46539,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,4009,7,5878],"tags":[5889],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/46530"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=46530"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/46530\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":46540,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/46530\/revisions\/46540"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/46539"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=46530"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=46530"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=46530"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}