{"id":46633,"date":"2025-03-28T10:59:30","date_gmt":"2025-03-28T09:59:30","guid":{"rendered":"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=46633"},"modified":"2025-03-30T12:03:59","modified_gmt":"2025-03-30T10:03:59","slug":"o-uniwersalnosci-milosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2025\/03\/28\/o-uniwersalnosci-milosci\/","title":{"rendered":"O uniwersalno\u015bci mi\u0142o\u015bci"},"content":{"rendered":"

Je\u015bli diabe\u0142 tkwi w szczeg\u00f3\u0142ach, to B\u00f3g jest w Twojej przerwie mi\u0119dzy z\u0119bami<\/em> – \u015bpiewa Lucy Dacus w For Keeps<\/em>, moim ulubionym utworze z nowej p\u0142yty Forever is a Feeling<\/em>. Kr\u00f3tkim, ulepionym wyra\u017anie z pami\u0119tnikowych notatek, kt\u00f3rych niemal 30-letnia autorka albumu robi du\u017co, i jak zwykle po\u015bwi\u0119conym mi\u0142o\u015bci. W tej dziedzinie Dacus nie ma sobie r\u00f3wnych: to du\u017cy talent songwriterski, w dodatku spe\u0142niony parokrotnie, zar\u00f3wno na solowych p\u0142ytach – bardzo pewnych, je\u015bli chodzi o jako\u015b\u0107 i bardzo dobrze upilnowanych, gdy chodzi o autorsk\u0105 konwencj\u0119 – jak i w nagraniach queerowego supertria Boygenius, tam pewnie z najwi\u0119kszymi sukcesami, w dodatku w towarzystwie Julien Baker, partnerki \u017cyciowej Dacus. Czwarty album wokalistki z Virginii przynosi zn\u00f3w muzyk\u0119 mocno osadzon\u0105 zarazem w tradycji folku, jak i pop-rocka lat 90., przenosz\u0105c wprost kobiec\u0105 liryk\u0119 i songwriting, kt\u00f3rego mieli\u015bmy wtedy mn\u00f3stwo, w realia nieco innej mi\u0142o\u015bci. Tylko czy tak naprawd\u0119 innej?\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n

Pe\u0142na niepewno\u015bci narracja idzie w stron\u0119 opisu zwi\u0105zku pomi\u0119dzy przyja\u017ani\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ry zamienia si\u0119 w zwi\u0105zek z nadgarstkami spi\u0119tymi trytytk\u0105 – to jasne, \u017ce ukryt\u0105 adresatk\u0105 wi\u0119kszo\u015bci piosenek jest Baker (ta mi\u0142osna trytytka to zreszt\u0105 dok\u0142adnie motyw z jej piosenki, przej\u0119ty przez Dacus). Tyle \u017ce te historie s\u0105 bardzo uniwersalne. Owszem, Limerence<\/em> sklasyfikowa\u0142bym ch\u0119tnie jako queerow\u0105 ballad\u0119 w stylu Rufusa Wainwrighta, ale Dacus nie wychodzi ze swojego \u015bwiata ani na moment – nie przeszkadzaj\u0105 jej w tym go\u015bcie (jak Hozier w Bullseye<\/em>), a je\u015bli kto\u015b – jak Laura Snapes w Pitchforku – zarzuca tym piosenk\u0105 zbyt nisk\u0105 temperatur\u0119 w warstwie muzycznej, musia\u0142 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce rockowa wra\u017cliwo\u015b\u0107 te\u017c gdzie\u015b w tym jest, tyle \u017ce mocno pow\u015bci\u0105gni\u0119ta i schowana, pojawia si\u0119 w ostatnim na li\u015bcie Lost Time<\/em> opowiadaj\u0105cym o rodz\u0105cym si\u0119 uczuciu, te\u017c raczej pow\u015bci\u0105gliwym – a\u017c do kr\u00f3tkiego fina\u0142u. Panowanie nad form\u0105 Dacus ma w ma\u0142ym palcu przed trzydziestk\u0105 i nie wydaje si\u0119, \u017ceby tu robi\u0142a cokolwiek, czego nie zrobi\u0107 nie chcia\u0142a, cho\u0107 nagrywa teraz dla bardzo du\u017cej wytw\u00f3rni. Forever is a Feelin<\/em>g to album banalny, ale tylko powtarzalno\u015bci\u0105 i uniwersalno\u015bci\u0105 mi\u0142o\u015bci. Pe\u0142en szcz\u0119\u015bcia i pozytywnego \u0142adunku – co pewnie dezorientuje, bo negatywne uczucia nios\u0105 si\u0119 dzi\u015b lepiej i wydaj\u0105 si\u0119 bardziej wyraziste.<\/p>\n

Swoj\u0105 drog\u0105 – niez\u0142y tydzie\u0144 dla dobrze napisanej muzyki \u015brodka, bior\u0105c pod uwag\u0119 album Glory<\/em> Perfume Geniusa, tak\u017ce na poziomie, a mo\u017ce nawet powy\u017cej \u015bredniej tego, co Mike Hadreas wcze\u015bniej robi\u0142. A pojutrze w Warszawie urodziny Pointless Geometry, chwil\u0119 przedtem – premiera albumu Mi\u0142osza K\u0119dry, kt\u00f3remu warto po\u015bwi\u0119ci\u0107 chwil\u0119, je\u015bli kto\u015b niekoniecznie goni za piosenk\u0105.\u00a0<\/p>\n

LUCY DACUS Forever is a Feeling<\/em><\/strong>, Geffen 2025\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n