{"id":4685,"date":"2013-05-23T16:58:31","date_gmt":"2013-05-23T14:58:31","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=4685"},"modified":"2013-05-23T18:44:35","modified_gmt":"2013-05-23T16:44:35","slug":"bocian-donosi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/05\/23\/bocian-donosi\/","title":{"rendered":"Bocian donosi"},"content":{"rendered":"<p>W tym roku doliczy\u0142em si\u0119 ju\u017c o\u015bmiu wydawnictw z warszawskiej wytw\u00f3rni, o kt\u00f3rej ostatnio szerzej pisa\u0142em w pa\u017adzierniku. Od jesieni zreszt\u0105 nowo\u015bci by\u0142o <a href=\"http:\/\/www.bocianrecords.com\/releases.html\">jeszcze wi\u0119cej<\/a>. Tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce 27 maja, dzie\u0144 po opisywanym przeze mnie niedawno OWF wyst\u0105pi\u0105 w warszawskim CSW wykonawcy z zupe\u0142nie innego rozdania, autorzy p\u0142yt opublikowanych przez <strong>Bocian Records<\/strong>. Od\u0142\u00f3\u017cmy wi\u0119c na chwil\u0119 na bok lekk\u0105 muz\u0119, ale zosta\u0144my przy mocnych wra\u017ceniach. Zainspirowany przez jeden z niedawnych komentarzy od razu uprzedzam, \u017ce dzi\u015b b\u0119dzie ma\u0142o hook\u00f3w, du\u017co huku. <!--more--><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ratkje_mori.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ratkje_mori-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"ratkje_mori\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4690\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ratkje_mori-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ratkje_mori-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ratkje_mori.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Zacznijmy od naj\u015bwie\u017cszego dziecka Bociana. Troch\u0119 si\u0119 ba\u0142em wsp\u00f3\u0142pracy <strong>Mai S. K. Ratkje z Ikue Mori<\/strong> na albumie &#8222;Scrumptious Sabotage&#8221; (CD). Ekstremalna wokalistka i r\u00f3wnie ekstremalna perkusistka (A w\u0142a\u015bciwie: laptopowa wokalistka i laptopowa perkusistka) to po\u0142\u0105czenie do\u015b\u0107 wybuchowe i bardzo niepokoj\u0105ce. Wybuchu mo\u017ce tu nie ma, ale niepokoju mn\u00f3stwo. Powalaj\u0105cy jest przede wszystkim najd\u0142u\u017cszy na p\u0142ycie fina\u0142owy utw\u00f3r &#8222;Rivers Of Belfast&#8221;, tutaj te\u017c &#8211; a\u017c do ko\u0144c\u00f3wki z preparowanym wokalem id\u0105cym w stron\u0119 growlingu &#8211; s\u0142ycha\u0107 najwi\u0119cej wsp\u00f3\u0142pracy. Reszta nagra\u0144 przynosi raczej na zmian\u0119 popisy Ratkje dzia\u0142aj\u0105cej wokalnie niczym generator d\u017awi\u0119k\u00f3w losowych oraz dziwacznych, nieustannie zmieniaj\u0105cych si\u0119 perkusyjnych barw Mori. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"275\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/Hehr8Ii2QMw\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/zeitkratzer_songs.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/zeitkratzer_songs-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"zeitkratzer_songs\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4691\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/zeitkratzer_songs-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/zeitkratzer_songs-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/zeitkratzer_songs.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Obowi\u0105zkowo nale\u017cy si\u0119 zainteresowa\u0107 p\u0142yt\u0105 &#8222;Songs&#8221; (LP) awangardowej berli\u0144skiej orkiestry <strong>Zeitkratzer<\/strong>, kt\u00f3ra przynosi powr\u00f3t do nieco l\u017cejszej konwencji, w tym wypadku zwrot w stron\u0119 tw\u00f3rczo\u015bci piosenkowej, a mo\u017ce raczej pie\u015bniowej. Bo nie nale\u017cy tego bro\u0144 Bo\u017ce uto\u017csamia\u0107 z piosenk\u0105 znan\u0105 z telewizji. To bardziej zatopione w ha\u0142asie pie\u015bni mieszaj\u0105ce r\u00f3\u017cne, cz\u0119sto bardzo stare konwencje &#8211; z w\u0105tkami kabaretowymi i dalekowschodnimi w\u0142\u0105cznie. Je\u015bli spojrze\u0107 na to od strony sceny niezale\u017cnej &#8211; zahacza o ni\u0105 poprzez estetyk\u0119 (momentami) z okolic Einstuerzende Neubauten czy Diamandy Galas. \u015awietne momenty: &#8222;Loop&#8221;, &#8222;Krrr&#8221;, &#8222;Sweet&#8221;. \u015apiewa Marc Weiser z Rechenzentrum, a materia\u0142 zosta\u0142 zarejestrowany na koncertach w Ljubljanie i Zagrzebiu.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/kevin_drumm_kitchen.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/kevin_drumm_kitchen-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"kevin_drumm_kitchen\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4692\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/kevin_drumm_kitchen-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/kevin_drumm_kitchen-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/kevin_drumm_kitchen.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Kolejny &#8222;must&#8221; to druga w katalogu Bociana p\u0142yta autorstwa <strong>Kevina Drumma<\/strong> &#8222;Kitchen&#8221; (LP). Tym razem s\u0105 to d\u017awi\u0119ki akordeonu przetworzone przez Drumma po 16 latach od chwili nagrania, w dodatku w tytu\u0142owej kuchni. A wszystko to dlatego, \u017ce Marcin Wyrostek nie mia\u0142 wolnych termin\u00f3w, \u017ceby nagra\u0107 od nowa wed\u0142ug wizji Drumma. Nie, nie wiem tak naprawd\u0119, jaki by\u0142 tryb powstawania materia\u0142u, ale nie mam pewno\u015bci, czy nawet Wyrostek chwilami us\u0142ysza\u0142by tu akordeon. Wydawnictwo nie tak mocne jak &#8222;Crowded&#8221; (kt\u00f3ry notabene doczeka\u0142 si\u0119 drugiego wydania w kr\u00f3tkiej serii!), ale dla fan\u00f3w artysty obowi\u0105zkowe.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/helium_clench.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/helium_clench-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"helium_clench\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4693\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/helium_clench-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/helium_clench-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/helium_clench.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Spo\u015br\u00f3d licznych p\u0142yt improwizowanych zwr\u00f3ci\u0142a moj\u0105 uwag\u0119 &#8222;Harm&#8221; (LP) kwartetu <strong>Sult<\/strong>. Muzyka zdominowana przez ci\u0119\u017ckie, pos\u0119pne brzmienia dw\u00f3ch kontrabas\u00f3w (w sk\u0142adzie jeszcze perkusja i gitary). Pe\u0142na napi\u0119cia i niepokoju. A tak\u017ce &#8222;Sieve&#8221; (LP) australijskiego duetu <strong>Helium Clench<\/strong> (Tim Catlin i David Brown), wykorzystuj\u0105cego g\u0142\u00f3wnie r\u00f3\u017cnego typu gitary, w tym instrumenty w\u0142asnej konstrukcji, do konstruowania niezbyt d\u0142ugich mikrotonowych impresji. W praktyce brzmi to jak dw\u00f3ch muzyk\u00f3w b\u0142\u0105kaj\u0105cych si\u0119 w\u015br\u00f3d przerdzewia\u0142ego \u017celastwa rozmaitej proweniencji, a przy tym generuj\u0105cych akustycznymi metodami d\u017awi\u0119ki o charakterystyce muzyki elektronicznej. <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/sec_moscaio.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/sec_moscaio-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"sec_moscaio\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4694\" \/><\/a>Z biegiem czasu spodoba\u0142a mi si\u0119 bardzo p\u0142yta &#8222;Moscaio&#8221; (CD) Mimmo Napolitano tworz\u0105cego pod szyldem <strong>Sec_<\/strong>. Na pocz\u0105tku odstraszy\u0142y mnie wielkie skoki dynamicznie (wieczorem w domu raczej na s\u0142uchawki) w tej muzyce. Ich powodem s\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a d\u017awi\u0119ku i u\u017cywane narz\u0119dzia: sprz\u0119\u017cenia uzyskiwane za pomoc\u0105 konsolety, mikrofony (tak\u017ce kontaktowe), radioodbiornik, nagrania terenowe, ta\u015bmy. Razem maj\u0105 d\u017awi\u0119kowo odtworzy\u0107 sytuacj\u0119 rodem z &#8222;Przemiany&#8221; Kafki &#8211; wcielamy si\u0119 w sytuacj\u0119 owad\u00f3w, nietoperzy, kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c: innych organizm\u00f3w. Z ich odmiennym od naszego systemem odbierania \u015bwiata &#8211; np. poprzez echolokacj\u0119. Ten klucz mocno zmienia odbi\u00f3r ca\u0142o\u015bci. Szczeg\u00f3lnie godne polecenia s\u0105 utwory &#8222;Becoming an Insect&#8221; i fina\u0142owy, noise&#8217;owy &#8222;Moscaio&#8221;. <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/stelzer_waard.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/stelzer_waard-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"stelzer_waard\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4695\" \/><\/a>Mniej zachwycaj\u0105cy jest efekt korespondencyjnej wsp\u00f3\u0142pracy <strong>Howarda Stelzera i Fransa de Waarda<\/strong> pod tytu\u0142em &#8222;Pink Pearl&#8221; (CD). Cho\u0107 i ta mo\u017ce zainteresowa\u0107 &#8211; szczeg\u00f3lnie mi\u0142o\u015bnik\u00f3w nagra\u0144 kasetowych, z kt\u00f3rych manipulowania s\u0142ynie Stelzer. Recykling d\u017awi\u0119kowy s\u0142u\u017cy obu artystom wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cym przez dziewi\u0119\u0107 lat drog\u0105 mailow\u0105 do stworzenia czterech kompozycji opartych na g\u0142\u0119bokich, zaszumionych t\u0142ach, na kt\u00f3re nak\u0142adane s\u0105 kolejne plany d\u017awi\u0119kowe.<br \/>\nA skoro ju\u017c mowa o up\u0142ywaj\u0105cym czasie &#8211; min\u0119\u0142o dziesi\u0119\u0107 lat od pierwszego wydania p\u0142yty &#8222;Atol Drone&#8221; <strong>Wolframa<\/strong>, ale o jej reedycji <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2013\/03\/21\/czlowiek-z-wolframu\/\">ju\u017c na Polifonii pisa\u0142em<\/a>. Po wi\u0119cej zapraszam jeszcze dzi\u015b <a href=\"http:\/\/haceha.wordpress.com\/2013\/05\/23\/bocian-w-nokturnie\/\">do radiowej Dw\u00f3jki<\/a>. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"275\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/mENrWTyMCSs\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W tym roku doliczy\u0142em si\u0119 ju\u017c o\u015bmiu wydawnictw z warszawskiej wytw\u00f3rni, o kt\u00f3rej ostatnio szerzej pisa\u0142em w pa\u017adzierniku. Od jesieni zreszt\u0105 nowo\u015bci by\u0142o jeszcze wi\u0119cej. Tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce 27 maja, dzie\u0144 po opisywanym przeze mnie niedawno OWF wyst\u0105pi\u0105 w warszawskim CSW wykonawcy z zupe\u0142nie innego rozdania, autorzy p\u0142yt opublikowanych przez Bocian Records. Od\u0142\u00f3\u017cmy wi\u0119c [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4690,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,12,1228],"tags":[1391,1393,1390,1079,1156,1392,1389,1303],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4685"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4685"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4685\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4705,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4685\/revisions\/4705"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4690"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4685"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4685"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4685"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}