
{"id":47071,"date":"2025-05-09T13:16:43","date_gmt":"2025-05-09T11:16:43","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/?p=47071"},"modified":"2025-05-09T13:22:24","modified_gmt":"2025-05-09T11:22:24","slug":"bezpowrotnie-utracona-zrecznosc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2025\/05\/09\/bezpowrotnie-utracona-zrecznosc\/","title":{"rendered":"Bezpowrotnie utracona m\u0142odzie\u0144czo\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"<p>Nie sz\u0142o mi ostatnio za dobrze z odczytywaniem rzeczywistego potencja\u0142u album\u00f3w <strong>Arcade Fire<\/strong> po pierwszym przes\u0142uchaniu. Nie s\u0105dz\u0119 jednak, bym m\u00f3g\u0142 si\u0119 tym razem bardzo myli\u0107, bo single potencja\u0142 mia\u0142y niewielki, a to, co tu us\u0142ysza\u0142em, raczej dra\u017cni, rozczarowuje, a nawet zaskakuje. Tytu\u0142 <em>Pink Elephant<\/em> &#8211; czyli co\u015b jak bia\u0142e myszki, \u015bwiadectwo halucynacji, u\u017cywkowych roje\u0144 (Win Butler t\u0142umaczy\u0142 swoje szeroko opisywane seksualne nadu\u017cycia u\u017cywkowym okresem) &#8211; nie oddaje tego, czym jest ten kr\u00f3tki, 42-minutowy zestaw. Bo nie ma tu za du\u017co roje\u0144. 10 utwor\u00f3w wydaje si\u0119 raczej og\u0142oszeniem tw\u00f3rczej kapitulacji, mo\u017ce i skalkulowanym pod wykonania na \u017cywo (przy czym nawet temu przecz\u0105 pojawiaj\u0105ce si\u0119 w sieci bootlegowe nagrania), ale jednak wyzutym z pomys\u0142\u00f3w i chyba r\u00f3wnie\u017c z ambicji. Jedyne, czym mo\u017cna uzasadni\u0107 powstanie tego materia\u0142u, to fakt, \u017ce wzbudza wsp\u00f3\u0142czucie. A tego pewnie lider AF potrzebuje ASAP.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe width=100% height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/UpYapWU--JA?si=GNYVwgWfCuPgXf9R\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Wszystkie te nitki, kt\u00f3re si\u0119 tu pojawiaj\u0105, sugeruj\u0105 obraz zespo\u0142u, kt\u00f3ry przynajmniej na pocz\u0105tku mia\u0142 w sobie jaki\u015b m\u0142odzie\u0144czy \u017car, ale r\u00f3s\u0142 szybko, co od chwa\u0142y prowadzi\u0142o do samozadowolenia i zatracenia. By\u0142o ju\u017c takich wykonawc\u00f3w sporo: U2, Coldplay, Kings Of Leon to tylko niekt\u00f3rzy. I &#8211; co ciekawe &#8211; elementy stylu ka\u017cdego z nich da si\u0119 odnale\u017a\u0107 gdzie\u015b na <em>R\u00f3\u017cowym s\u0142oniu<\/em> (pami\u0119tacie <em>Cztery s\u0142onie, r\u00f3\u017cowe s\u0142onie&#8230;<\/em>? &#8211; czwartym by\u0142oby tu Prodigy, bior\u0105c pod uwag\u0119 utw\u00f3r <em>Alien Nation<\/em>) prowadz\u0105 od mniejszej lub wi\u0119kszej chwa\u0142y do zatracenia. Zesp\u00f3\u0142 ogranicza finezj\u0119, upraszcza przekaz, a przy tym wyra\u017anie nie ma wiele do powiedzenia i nie chce zrezygnowa\u0107 wielkich hal, nie przechodzi na pozycje bardziej kameralne albo alternatywne. Najlepsz\u0105 ilustracj\u0105 tego procesu wydaje si\u0119 na ko\u0144cu tego procesu <em>I Love Her Shadow<\/em> (tu do\u015b\u0107 blisko blisko U2), utw\u00f3r fascynuj\u0105cy w swojej ciosanej niezgrabno\u015bci. A jedynym utworem, kt\u00f3ry na pewno powinien si\u0119 doczeka\u0107 wydania, wydaje si\u0119 zamykaj\u0105ce i w sumie nie\u017ale puentuj\u0105ce ten zestaw <em>Stuck in My Head<\/em>. Gdzie tu jednak do cho\u0107by zesz\u0142otygodniowej premiery nowego Car Seat Headrest.\u00a0<\/p>\n<p>A sk\u0105d to U2? By\u0107 mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c st\u0105d, \u017ce karuzela zmieniaj\u0105cych si\u0119 producent\u00f3w (by\u0142 Nigel Godrich, wcze\u015bniej Thomas Bangalter i James Murphy) zaprowadzi\u0142a muzyk\u00f3w Arcade Fire pod skrzyd\u0142a Daniela Lanois, odpowiedzialnego za wiele nagra\u0144 Irlandczyk\u00f3w. S\u0142odk\u0105 tajemnic\u0105 wewn\u0119trznego trybu pracy pozostanie to, po co w og\u00f3le \u015bci\u0105gaj\u0105 drogich zewn\u0119trznych producent\u00f3w, skoro najlepsze trzy (pierwsze w dorobku) p\u0142yty Arcade Fire wyprodukowali sobie sami lub z niewielk\u0105 pomoc\u0105 zewn\u0119trznych fachowc\u00f3w. Mo\u017ce to oczekiwanie, \u017ce przyjdzie kto\u015b z zewn\u0105trz i zadzia\u0142a jego magia, jest w\u0142a\u015bnie tym, co si\u0119 cz\u0142onkom AF wydaje? Wr\u00f3ci\u0107 do dawnego \u017caru nie spos\u00f3b &#8211; to problem formacji, kt\u00f3re zaczynaj\u0105 rzeczywi\u015bcie zespo\u0142owo, \u015bpiewaj\u0105 wsp\u00f3lnie, wzajemnie nap\u0119dzaj\u0105c, a kiedy z wiekiem zaczyna brakowa\u0107 chemii mi\u0119dzy nimi, nie ma ju\u017c powrotu do tych wielkich pocz\u0105tk\u00f3w. Bo na nowym albumie nawet te podstawowe, wsp\u00f3lne, ma\u0142\u017ce\u0144skie partie Regine Chassagne i Wina Butlera wydaj\u0105 si\u0119 nie brzmie\u0107 tak jak wcze\u015bniej. Cho\u0107 mo\u017ce to tylko urojenie.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>ARCADE FIRE <em>Pink Elephant<\/em><\/strong>, Columbia 2025<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1855994492\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/arcadefire.bandcamp.com\/album\/pink-elephant\">Pink Elephant by Arcade Fire<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>4.05 <strong>Blurstem<\/strong> Remnants and Whispers, Facture <br \/>5.05 <strong>Antropoceno<\/strong> Natureza morta <br \/>5.05 <strong>Felbm<\/strong> winterspring\/summerfall <br \/>5.05 <strong>Ramon Lopez<\/strong> 40 Springs in Paris, Rogue Art <br \/>5.05 <strong>The Orchestra of Futurist Noise Intoners directed by Luciano Chessa<\/strong> The Orchestra of Futurist Noise Intoners directed by Luciano Chessa plays music by Mariam Gviniashvili, Aleksandra S\u0142y\u017c, Gerard Lebik, Luigi Russolo, John Hegre, Sanatorium of Sound <br \/>6.05 <strong>Peter Manheim<\/strong> Early Waves <br \/>8.05 <strong>Bernard Parmegiani<\/strong> Lac Noir &#8211; La Serpente 1992 (Never Released Before), Sub Rosa arch <br \/>8.05 <strong>Julia Mestre<\/strong> Maravilhosamente Bem, Mr Bongo <br \/>9.05 <strong>Alien Chicks<\/strong> Forbidden Fruit, Hideous Mink Records &amp; SO Recordings <br \/>9.05 <strong>Arcade Fire<\/strong> Pink Elephant, Columbia <br \/>9.05 <strong>Behemoth<\/strong> The Shit Ov God, Mystic <br \/>9.05 <strong>Billy Woods<\/strong> Golliwog, Backwoodz Studioz <br \/>9.05 <strong>Butthole Surfers<\/strong> Live at leather fly <br \/>9.05 <strong>Candlemass<\/strong> Black Star EP, Napalm <br \/>9.05 <strong>Catherine Lamb x Ghost Ensemble<\/strong> Interius\/Exterius, Greyfade <br \/>9.05 <strong>Celestial<\/strong> I Can Hear The Grass Grow, Ecstatic <br \/>9.05 <strong>Cole Pulice<\/strong> Land&#8217;s End Eternal, Leaving <br \/>9.05 <strong>Deradoorian<\/strong> Ready For Heaven, Fire Records <br \/>9.05<strong> I&#8217;m With Her<\/strong> Wild and Clear and Blue, Rounder <br \/>9.05 <strong>In\u0101ra Quartet<\/strong> Diakron, Warm Winters Ltd. <br \/>9.05 <strong>Jamael Dean<\/strong> Oriki Duuru, Stones Throw <br \/>9.05 <strong>Joe Goddard<\/strong> Kinetic, Domino EP <br \/>9.05 <strong>Kali Uchis<\/strong> Sincerely, Capitol <br \/>9.05 <strong>Kara Lis-Coverdale<\/strong> From Where You Came, Smalltown Supersound <br \/>9.05 <strong>Laibach<\/strong> Alamut, Mute <br \/>9.05 <strong>M83<\/strong> A Necessary Escape OST <br \/>9.05 <strong>Mark Pritchard &amp; Thom Yorke<\/strong> Tall Tales, Warp <br \/>9.05 <strong>Mclusky<\/strong> The World Is Still Here and So Are We, Ipecac <br \/>9.05 <strong>Moin<\/strong> Belly Up, AD93 <br \/>9.05 <strong>Nils Frahm<\/strong> Night &amp; Day, Leiter <br \/>9.05 <strong>No Windows<\/strong> The Great Traitor, Fat Possum EP <br \/>9.05<strong> Peter Murphy<\/strong> Silver Shade <br \/>9.05 <strong>PinkPantheress<\/strong> Fancy That, Warner <br \/>9.05 <strong>Preoccupations<\/strong> III at Ease, Born Losers <br \/>9.05 <strong>Ryby<\/strong> Co dzi\u015b na obiad, Thin Man <br \/>9.05 <strong>Sailorr<\/strong> From Florida&#8217;s Finest, BuVision <br \/>9.05 <strong>Sleep Token<\/strong> Even in Arcadia, RCA <br \/>9.05 <strong>The Fall<\/strong> Singles Live Vol.1: \u201878 &#8211; \u201881, Bella Union arch <br \/>9.05 <strong>The Vernon Spring<\/strong> Under a Familiar Sun, RVNG Intl <br \/>9.05 <strong>VA<\/strong> Planet Mu 30, Planet Mu <br \/>9.05 <strong>Xmal Deutschland<\/strong> Gift (The 4AD Years), 4AD reed<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie sz\u0142o mi ostatnio za dobrze z odczytywaniem rzeczywistego potencja\u0142u album\u00f3w Arcade Fire po pierwszym przes\u0142uchaniu. Nie s\u0105dz\u0119 jednak, bym m\u00f3g\u0142 si\u0119 tym razem bardzo myli\u0107, bo single potencja\u0142 mia\u0142y niewielki, a to, co tu us\u0142ysza\u0142em, raczej dra\u017cni, rozczarowuje, a nawet zaskakuje. Tytu\u0142 Pink Elephant &#8211; czyli co\u015b jak bia\u0142e myszki, \u015bwiadectwo halucynacji, u\u017cywkowych roje\u0144 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":47079,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,444,3309,7,5878],"tags":[184],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47071"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=47071"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47071\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":47083,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47071\/revisions\/47083"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/47079"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=47071"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=47071"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=47071"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}