{"id":472,"date":"2011-03-16T13:45:46","date_gmt":"2011-03-16T11:45:46","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=472"},"modified":"2011-03-16T13:49:13","modified_gmt":"2011-03-16T11:49:13","slug":"pokaz-mi-swoja-druga-lige-a-powiem-ci-czy-grasz-w-pierwszej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/03\/16\/pokaz-mi-swoja-druga-lige-a-powiem-ci-czy-grasz-w-pierwszej\/","title":{"rendered":"Poka\u017c mi swoj\u0105 drug\u0105 lig\u0119, a powiem ci, czy grasz w pierwszej"},"content":{"rendered":"

W\u0142a\u015bciwie to mnie dzi\u015b najbardziej fascynuje w muzyce anglosaskiej. Specyficznie nawet – ameryka\u0144skiej. W ca\u0142ej muzyce popularnej to zapewne odprysk tego samego zjawiska, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 Marcin Wasilewski w wywiadzie<\/a> udzielonym Mariuszowi Hermie przy okazji \u015bwietnej p\u0142yty swojego tria. Czyli \u017ce w Stanach zaczyna si\u0119 od grania na \u017cywo. Potem gra si\u0119 jeszcze troch\u0119 na \u017cywo, potem jeszcze wi\u0119cej, a\u017c w ko\u0144cu – gdy przy okazji drugiej lub trzeciej p\u0142yty zainteresuj\u0105 si\u0119 wami media – to przynajmniej od strony wykonawczej nie ma si\u0119 do czego przyczepi\u0107. <\/p>\n

Ja potem kupuj\u0119 te ameryka\u0144skie p\u0142yty i zastanawiam si\u0119, czy powinienem \u017ca\u0142owa\u0107 wydanych pieni\u0119dzy (bo niczego nowego nie wnosz\u0105), czy mo\u017ce cieszy\u0107 si\u0119, bo w ko\u0144cu zaliczy\u0142em par\u0119 godzin mi\u0142ego obcowania z nimi, by\u0142y momenty, a zarazem – \u017cadnego zgrzytania z\u0119bami. Spo\u015br\u00f3d ostatnich jestem w stanie bez trudu wybra\u0107 dwie (przy okazji wype\u0142niaj\u0105c luk\u0119 po brakuj\u0105cym wpisie wtorkowym). Po pierwsze, Arbouretum<\/strong>, kwartet z Baltimore. David Heumann, jego lider, grywa\u0142 swego czasu z Bonnie \u201aPrince\u2019 Billym i przy okazji pods\u0142ucha\u0142 u tamtego par\u0119 patent\u00f3w wokalnych, bo ze 2-3 razy, gdy jego zesp\u00f3\u0142 schodzi w rejony folk-rockowe, s\u0142ycha\u0107 ten wp\u0142yw. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 nagra\u0144 na „The Gathering” to jednak hipisowski hard rock i psychodelia podszyte my\u015bl\u0105 Carla Junga. Proste i naiwne, wt\u00f3rne, ale jednocze\u015bnie pe\u0142ne \u017caru i jak grane. \u017badna sol\u00f3wka nie zostaje w pami\u0119ci na d\u0142u\u017cej, ale w \u017cadnej te\u017c przesadna d\u0142ugo\u015b\u0107 nie przeszkadza. A sprawne modulacje w wie\u0144cz\u0105cym album „Song of the Nile” robi\u0105 kapitalne wra\u017cenie. <\/p>\n

Po drugie The Cave Singers<\/strong>, u kt\u00f3rych us\u0142ysza\u0142em troch\u0119 tej prowincjonalnej swobody ameryka\u0144skiego Po\u0142udnia, za kt\u00f3r\u0105 kiedy\u015b lubi\u0142em Kings Of Leon, a kt\u00f3rej teraz mi u nich brakuje (chocia\u017c TCS s\u0105 ze Seattle). I zn\u00f3w – sprawny wokalista, \u015bwietne ch\u00f3rki, kt\u00f3re momentami przywodz\u0105 nawet na my\u015bl Fleet Foxes, do tego troch\u0119 rootsowego brudu The Black Keys. \u0141\u0105cznie nie wychodzi z tego nic nowego. Kompozycje te\u017c nie \u015bwiadcz\u0105 o jakim\u015b geniuszu, ale z drugiej strony – nie jest to p\u0142yta nudna, ani jednowymiarowa. Podoba\u0142a mi si\u0119 jej energia za ka\u017cdym razem, gdy s\u0142ucha\u0142em tego rano, chocia\u017c gdy z pe\u0142n\u0105 uwag\u0105, na spokojnie ods\u0142uchiwa\u0142em wieczorem – dra\u017cni\u0142o mnie ju\u017c \u015bredniactwo. To ostatnie nie b\u0119dzie jednak przeszkod\u0105, \u017cebym da\u0142 si\u0119 z\u0142apa\u0107 zar\u00f3wno na kolejn\u0105 p\u0142yt\u0119 The Cave Singers, jak i na nast\u0119pne Arbouretum. Bo ca\u0142e pi\u0119kno mocnej drugiej ligi polega na tym, \u017ce nagle kto\u015b mo\u017ce z niej awansowa\u0107 do ekstraklasy. Trzeba tylko czuwa\u0107, a ja tam to lubi\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>ARBOURETUM „The Gathering”<\/strong>
\nThrill Jockey 2011
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Sleep on the Nile”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Arbouretum – The White Bird<\/a> by PIAS UK Sales<\/a><\/span> <\/p>\n

\"\"<\/a>THE CAVE SINGERS „No Witch”<\/strong>
\nJagjaguwar 2011
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Gifts and the Raft”, „Outer Realms”, „All Land Crabs and Divinity Ghosts”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> The Cave Singers – \u201aGifts and the Raft\u2019 | (from \u201aNo Witch\u2019)<\/a> by YIN MAGAZINE<\/a><\/span> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u0142a\u015bciwie to mnie dzi\u015b najbardziej fascynuje w muzyce anglosaskiej. Specyficznie nawet – ameryka\u0144skiej. W ca\u0142ej muzyce popularnej to zapewne odprysk tego samego zjawiska, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 Marcin Wasilewski w wywiadzie udzielonym Mariuszowi Hermie przy okazji \u015bwietnej p\u0142yty swojego tria. Czyli \u017ce w Stanach zaczyna si\u0119 od grania na \u017cywo. Potem gra si\u0119 jeszcze troch\u0119 na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,3,7,435],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/472"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=472"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/472\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":479,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/472\/revisions\/479"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=472"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=472"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=472"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}