
{"id":4726,"date":"2013-05-27T10:44:10","date_gmt":"2013-05-27T08:44:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=4726"},"modified":"2013-05-27T10:57:01","modified_gmt":"2013-05-27T08:57:01","slug":"40-letnia-dziewica","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/05\/27\/40-letnia-dziewica\/","title":{"rendered":"40-letnia Dziewica"},"content":{"rendered":"<p>Dok\u0142adnie 25 maja 1973 na rynku pojawi\u0142 si\u0119 pierwszy pakiet p\u0142yt z nowej wytw\u00f3rni p\u0142ytowej. Trzy lata wcze\u015bniej 20-letni w\u00f3wczas Richard Branson za\u0142o\u017cy\u0142 firm\u0119 dystrybucyjn\u0105, a potem sklep z p\u0142ytami. To by\u0142 moment, kiedy da\u0142o si\u0119 zrobi\u0107 na muzyce wielk\u0105 fortun\u0119, godn\u0105 czwartej pozycji na li\u015bcie najbogatszych Brytyjczyk\u00f3w. Ale wystarczy popatrze\u0107 na list\u0119 wydanych 40 lat temu (jednocze\u015bnie) czterech pierwszych album\u00f3w Virgin Records, \u017ceby u\u015bwiadomi\u0107 sobie, \u017ce nie chodzi\u0142o tylko o pieni\u0105dze:<!--more--><\/p>\n<p>1. Mike Oldfield &#8222;Tubular Bells&#8221;<br \/>\n2. Faust &#8222;The Faust Tapes&#8221;<br \/>\n3. Gong &#8222;Flying Teapot (Radio Gnome Invisible Pt. 1)&#8221;<br \/>\n4. Steve York&#8217;s Camelo Pardalis &#8222;Manor Live&#8221; (featuring Elkie Brookes)<br \/>\nTrzy pierwsze nale\u017c\u0105 do najciekawszych, albo przynajmniej najg\u0142o\u015bniejszych album\u00f3w roku 1973. Ostatniej pozycji nie znam i musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce trudno mi by\u0142o znale\u017a\u0107 gdziekolwiek nawet fragmenty tego materia\u0142u do ods\u0142uchu. Ktokolwiek s\u0142ysza\u0142? Ktokolwiek wie? By\u0142o jakie\u015b wznowienie w og\u00f3le? <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Virginrecordlogo.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Virginrecordlogo-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"Virginrecordlogo\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4729\" \/><\/a>W tym samym roku pojawi\u0142y si\u0119 jeszcze nak\u0142adem Virgin albumy Tangerine Dream i Henry Cow, wkr\u00f3tce Robert Wyatt i Captain Beefheart. Na tle dzisiejszych wielkokorporacyjnych dzia\u0142a\u0144 Bransona, dogl\u0105daj\u0105cego ekspansji firmy ju\u017c na <a href=\"http:\/\/www.virgin.com\/media-and-mobile\/news\/launching-virgin-mobile-polska\">zupe\u0142nie innym polu<\/a> (cho\u0107 &#8211; przyznajmy &#8211; bardzo cenionego jako biznesmena i filantropa) ten pomys\u0142 na firm\u0119 p\u0142ytow\u0105 wygl\u0105da jak niezwyk\u0142y sen: scena Canterbury, nurt Rock In Opposition, wreszcie promocja krautrocka i niemieckiej sceny elektronicznej. Ko\u0142o po\u0142owy produkcji Virgin z pierwszych lat to klasyki w kt\u00f3rej\u015b z tych dziedzin. Wprawdzie Daevid Allen nie dosta\u0142 (jak potem twierdzi\u0142) za &#8222;Flying Teapot&#8221; honorarium, ale za to atmosfera kreowana przez Bransona <a href=\"http:\/\/www.planetgong.co.uk\/archives\/interviews\/da_flyingteapot.shtml\">w jakim\u015b stopniu to rekompensowa\u0142a<\/a>. Do nagrania kolejnej p\u0142yty Branson wypo\u017cyczy\u0142 im obwo\u017ane studio nagraniowe &#8211; tak, by mogli rejestrowa\u0107 p\u0142yt\u0119 &#8222;Angel&#8217;s Egg&#8221; w lesie, za\u017cywaj\u0105c LSD i inne ulubione substancje. Mo\u017ce po prostu Allen zapomnia\u0142, na co to ca\u0142e honorarium wyda\u0142?<\/p>\n<p>Proponuj\u0119 wi\u0119c w ramach rocznicy westchn\u0105\u0107 chocia\u017c nad nieprawdopodobnym katalogiem i wa\u017cn\u0105 firm\u0105. Troch\u0119 wi\u0119cej o pierwszych latach jej historii <a href=\"http:\/\/www.virgin.com\/history\/virgin-records-1972-1983\">tutaj<\/a>. (logo Virgin: Roger Dean)<\/p>\n<p>Z nowo\u015bci dzi\u015b <strong>Ms Mr<\/strong>, czyli o tym, jak si\u0119 debiutuje dzi\u015b &#8211; duet z Nowego Jorku robi to w barwach Columbii, czemu si\u0119 specjalnie nie dziwi\u0119, bo ten styl, bardzo bliski muzyce Florence &#038; The Machine ma wielu zwolennik\u00f3w. Ja akurat si\u0119 do nich nie zaliczam, co nie znaczy, \u017ce melodie z &#8222;Ash Tree Lane&#8221; na mnie nie dzia\u0142aj\u0105. Jak dla mnie jest w tym zbyt wiele wysilonej stylizacji &#8211; zar\u00f3wno w muzyce, jak i ubiorze. Poza tym na\u015bladowanie innych pod\u0105\u017caj\u0105cych za mod\u0105 na retro muzyk\u00f3w jako\u015b mi nie imponuje. Co nie zmienia faktu, \u017ce b\u0119dziemy t\u0119 muzyk\u0119 s\u0142ysze\u0107 w radiu niejednokrotnie, a p\u0142yta robi wra\u017cenie bardzo dopracowanej. Ich wady s\u0105 ich zaletami. Tytu\u0142 wyja\u015bnia wszystko: &#8222;Zachwyt z drugiej r\u0119ki&#8221;. Dla mnie z akcentem na to ostatnie. gdybym mia\u0142 przewidywa\u0107, kt\u00f3r\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 z tych czterech debiut\u00f3w Virgin Record pod\u0105\u017c\u0105, wskaza\u0142bym, niestety, numer cztery.  <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ms_mr_secondhand.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ms_mr_secondhand-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"ms_mr_secondhand\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-4730\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ms_mr_secondhand-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ms_mr_secondhand-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/ms_mr_secondhand.jpg 319w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>MS MR &#8222;Secondhand Rapture&#8221;<\/strong><br \/>\nCreep City\/Columbia 2013<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>&#8222;No Trace&#8221;, &#8222;Ash Tree Lane&#8221;.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F76000013\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dok\u0142adnie 25 maja 1973 na rynku pojawi\u0142 si\u0119 pierwszy pakiet p\u0142yt z nowej wytw\u00f3rni p\u0142ytowej. Trzy lata wcze\u015bniej 20-letni w\u00f3wczas Richard Branson za\u0142o\u017cy\u0142 firm\u0119 dystrybucyjn\u0105, a potem sklep z p\u0142ytami. To by\u0142 moment, kiedy da\u0142o si\u0119 zrobi\u0107 na muzyce wielk\u0105 fortun\u0119, godn\u0105 czwartej pozycji na li\u015bcie najbogatszych Brytyjczyk\u00f3w. Ale wystarczy popatrze\u0107 na list\u0119 wydanych 40 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4729,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,3,120,1010,1228,4],"tags":[1398,1397],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4726"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4726"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4726\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4735,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4726\/revisions\/4735"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4729"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4726"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4726"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4726"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}