{"id":47984,"date":"2025-10-01T07:12:00","date_gmt":"2025-10-01T05:12:00","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/?p=47984"},"modified":"2025-10-01T08:43:48","modified_gmt":"2025-10-01T06:43:48","slug":"jeden-z-365-dni-polskiej-muzyki-w-roku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2025\/10\/01\/jeden-z-365-dni-polskiej-muzyki-w-roku\/","title":{"rendered":"Jeden z 365 dni polskiej muzyki w roku"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b Dzie\u0144 Polskiej Muzyki. I cho\u0107 nie bardzo lubi\u0119 tego typu akcyjno\u015b\u0107, to oczywi\u015bcie mi\u0142o jest zwraca\u0107 uwag\u0119 na to, \u017ce mamy w Polsce tak\u017ce muzyk\u0119 polsk\u0105. Nierzadko nawet po polsku. Cho\u0107 niekoniecznie. To stosunkowo \u015bwie\u017ce \u015bwi\u0119to – ze zni\u017ckami na p\u0142yty czy bilety oraz radiow\u0105 godzin\u0105 dla rodzimych artyst\u00f3w (tu wszystkie szczeg\u00f3\u0142y<\/a>) – jest te\u017c dobr\u0105 okazj\u0105 do zaapelowania o wsparcie ustawowe dla muzyki polskiej w ca\u0142o\u015bci, a nie tylko cz\u0119\u015bci wykonywanej w j\u0119zyku ojczystym. Jakkolwiek du\u017ce jest moje przywi\u0105zanie do polszczyzny, nie mam poczucia, \u017ce ludzi \u015bpiewaj\u0105cych po polsku nale\u017cy traktowa\u0107 lepiej ni\u017c pochodz\u0105cych z tego samego kraju muzyk\u00f3w pos\u0142uguj\u0105cych si\u0119 j\u0119zykiem angielskim albo dowolnym innym. Albo nawet tworz\u0105cych utwory instrumentalne. Bez tego za chwil\u0119 b\u0119dziemy obchodzi\u0107 Dzie\u0144 Polskiej Muzyki tylko w swoim gronie, bo trudno nam b\u0119dzie pokaza\u0107 si\u0119 nie tylko na \u015bwiecie, ale nawet przed w\u0142asn\u0105 publiczno\u015bci\u0105 niekt\u00f3rych nurt\u00f3w, w kt\u00f3rych polszczyzna pojawia si\u0119 z rzadka. Mam dzi\u015b ciekaw\u0105 – i udan\u0105, bo nie zawsze co\u015b, co ciekawe, bywa zarazem udane – p\u0142yt\u0119 polskiej formacji The Ferrules<\/strong>.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Okucia – bo tak nale\u017ca\u0142oby ich przedstawia\u0107 w Dniu Polskiej Muzyki – dzia\u0142aj\u0105 w Tr\u00f3jmie\u015bcie i tworz\u0105 w pi\u0119cioosobowym sk\u0142adzie muzyk\u0119 bardziej otwart\u0105 ni\u017c zamkni\u0119t\u0105, cho\u0107 mocno jednak zakorzenion\u0105 w rocku. Z jednej strony, s\u0105 tu riffy i mrugni\u0119cia okiem do tradycyjnej publiczno\u015bci gitarowego grania, z drugiej – ju\u017c ok\u0142adka z klasycznym polskim pejza\u017cem drugiej po\u0142owy listopada sygnalizuje efektowne rozmazanie tych\u017ce riff\u00f3w, ambicje do grania shoegaze’owego, psychodelicznego. I tak w rzeczywisto\u015bci jest. Plus troch\u0119 ornament\u00f3w melodycznych rodem z lat 80. – do wychwytywania w poszczeg\u00f3lnych fragmentach.\u00a0<\/p>\n

Do tego dochodzi dualizm j\u0119zykowy w tekstach – The Ferrules \u015bpiewaj\u0105 to po angielsku, to po polsku. Fakt, \u017ce mnie bardziej uj\u0119li tymi drugimi fragmentami – na czele z Toni\u0105<\/em>, centraln\u0105 w programie albumu, zimn\u0105 i ciemn\u0105 (jak w tek\u015bcie utworu), a przede wszystkim na sw\u00f3j spos\u00f3b nadmorsk\u0105. Od czasu do czasu prze\u017cywam tu na Polifonii moment, kiedy z uznaniem przychodzi mi pisa\u0107 o rockowych krajowych kapelach, ostatnio co\u015b takiego jednak mia\u0142o miejsce bodaj przy okazji Izzy and The Black Trees. \u017bycz\u0119 Okuciom tak szybkiego poszerzania publiczno\u015bci, jak to ma miejsce przy okazji tamtej formacji. I podobnej konsekwencji w graniu. \u0141atwo nie b\u0119dzie – przynajmniej dop\u00f3ki wsparcie dla polskiej sceny b\u0119dzie mia\u0142o posta\u0107 dorocznej akcji promocyjnej.<\/p>\n

THE FERRULES Pusty dom<\/em><\/strong>, Wytw\u00f3rnia Tematy 2025\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n